Scroll 14

Νέστορα δʼ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης,
1
ἀλλʼ Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
2
φράζεο δῖε Μαχᾶον ὅπως ἔσται τάδε ἔργα·
3
μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν.
4
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον
5
εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη
6
θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·
7
αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι ἐς περιωπήν.
8
ὣς εἰπὼν σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο
9
κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο
10
χαλκῷ παμφαῖνον· ὃ δʼ ἔχʼ ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο.
11
εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,
12
στῆ δʼ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δʼ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς
13
τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε
14
Τρῶας ὑπερθύμους· ἐρέριπτο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν.
15
ὡς δʼ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ
16
ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα
17
αὔτως, οὐδʼ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε,
18
πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον,
19
ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν
20
διχθάδιʼ, ἢ μεθʼ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων,
21
ἦε μετʼ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.
22
ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
23
βῆναι ἐπʼ Ἀτρεΐδην. οἳ δʼ ἀλλήλους ἐνάριζον
24
μαρνάμενοι· λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς
25
νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.
26
Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες
27
πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ
28
Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.
29
πολλὸν γάρ ῥʼ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες
30
θῖνʼ ἔφʼ ἁλὸς πολιῆς· τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ
31
εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν.
32
οὐδὲ γὰρ οὐδʼ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας
33
αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·
34
τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης
35
ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.
36
τώ ῥʼ οἵ γʼ ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο
37
ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι· ἄχνυτο δέ σφι
38
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν. ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς
39
Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.
40
τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·
41
ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
42
τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρʼ ἀφικάνεις;
43
δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ,
44
ὥς ποτʼ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσʼ ἀγορεύων
45
μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι
46
πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.
47
κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
48
ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
49
ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς
50
οὐδʼ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι.
51
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
52
ἦ δὴ ταῦτά γʼ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐδέ κεν ἄλλως
53
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.
54
τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν
55
ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·
56
οἳ δʼ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι
57
νωλεμές· οὐδʼ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων
58
ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται,
59
ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἵκει.
60
ἡμεῖς δὲ φραζώμεθʼ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
61
εἴ τι νόος ῥέξει· πόλεμον δʼ οὐκ ἄμμε κελεύω
62
δύμεναι· οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.
63
τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
64
Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται,
65
τεῖχος δʼ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐδέ τι τάφρος,
66
ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ
67
ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·
68
οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι
69
νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπʼ Ἄργεος ἐνθάδʼ Ἀχαιούς.
70
ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν,
71
οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι
72
κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.
73
ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.
74
νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης
75
ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν,
76
ὕψι δʼ ἐπʼ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ
77
νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο
78
Τρῶες· ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.
79
οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν κακόν, οὐδʼ ἀνὰ νύκτα.
80
βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ.
81
τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
82
Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·
83
οὐλόμενʼ αἴθʼ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου
84
σημαίνειν, μὴ δʼ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς
85
ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν
86
ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.
87
οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν
88
καλλείψειν, ἧς εἵνεκʼ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;
89
σίγα, μή τίς τʼ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ
90
μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο
91
ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν
92
σκηπτοῦχός τʼ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ
93
τοσσοίδʼ ὅσσοισιν σὺ μετʼ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·
94
νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες·
95
ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς
96
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδʼ ἑλκέμεν, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον
97
Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης,
98
ἡμῖν δʼ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ
99
σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δʼ ἑλκομενάων,
100
ἀλλʼ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.
101
ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.
102
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
103
ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ
104
ἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα
105
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δʼ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.
106
νῦν δʼ εἴη ὃς τῆσδέ γʼ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι
107
ἢ νέος ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη.
108
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
109
ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ δηθὰ ματεύσομεν· αἴ κʼ ἐθέλητε
110
πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος
111
οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθʼ ὑμῖν·
112
πατρὸς δʼ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι
113
Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.
114
πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο,
115
οἴκεον δʼ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι
116
Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δʼ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς
117
πατρὸς ἐμοῖο πατήρ· ἀρετῇ δʼ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.
118
ἀλλʼ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δʼ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη
119
πλαγχθείς· ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.
120
Ἀδρήστοιο δʼ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα
121
ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι
122
πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς,
123
πολλὰ δέ οἱ πρόβατʼ ἔσκε· κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς
124
ἐγχείῃ· τὰ δὲ μέλλετʼ ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.
125
τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες
126
μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κʼ ἐῢ εἴπω.
127
δεῦτʼ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.
128
ἔνθα δʼ ἔπειτʼ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος
129
ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφʼ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·
130
ἄλλους δʼ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ
131
θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσʼ οὐδὲ μάχονται.
132
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·
133
βὰν δʼ ἴμεν, ἦρχε δʼ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.
134
οὐδʼ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,
135
ἀλλὰ μετʼ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς,
136
δεξιτερὴν δʼ ἕλε χεῖρʼ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,
137
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
138
Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ
139
γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν
140
δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐδʼ ἠβαιαί.
141
ἀλλʼ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε·
142
σοὶ δʼ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν,
143
ἀλλʼ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
144
εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δʼ ἐπόψεαι αὐτὸς
145
φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.
146
ὣς εἰπὼν μέγʼ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.
147
ὅσσόν τʼ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι
148
ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος,
149
τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων
150
ἧκεν· Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλʼ ἑκάστῳ
151
καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.
152
Ἥρη δʼ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι
153
στᾶσʼ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου· αὐτίκα δʼ ἔγνω
154
τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν
155
αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·
156
Ζῆνα δʼ ἐπʼ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης
157
ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.
158
μερμήριξε δʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
159
ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·
160
ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ
161
ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν,
162
εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι
163
ᾗ χροιῇ, τῷ δʼ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε
164
χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.
165
βῆ δʼ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν
166
Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε
167
κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δʼ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·
168
ἔνθʼ ἥ γʼ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.
169
ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος
170
λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπʼ ἐλαίῳ
171
ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·
172
τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ
173
ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετʼ ἀϋτμή.
174
τῷ ῥʼ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας
175
πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς
176
καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.
177
ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθʼ, ὅν οἱ Ἀθήνη
178
ἔξυσʼ ἀσκήσασα, τίθει δʼ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·
179
χρυσείῃς δʼ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.
180
ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ,
181
ἐν δʼ ἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι
182
τρίγληνα μορόεντα· χάρις δʼ ἀπελάμπετο πολλή.
183
κρηδέμνῳ δʼ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων
184
καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν δʼ ἦν ἠέλιος ὥς·
185
ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.
186
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον
187
βῆ ῥʼ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δʼ Ἀφροδίτην
188
τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·
189
ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω,
190
ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ,
191
οὕνεκʼ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;
192
τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·
193
Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο
194
αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,
195
εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.
196
τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·
197
δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας
198
δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.
199
εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,
200
Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,
201
οἵ μʼ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδʼ ἀτίταλλον
202
δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς
203
γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·
204
τοὺς εἶμʼ ὀψομένη, καί σφʼ ἄκριτα νείκεα λύσω·
205
ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται
206
εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
207
εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ
208
εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι,
209
αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.
210
τὴν δʼ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη·
211
οὐκ ἔστʼ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·
212
Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.
213
ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα
214
ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·
215
ἔνθʼ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δʼ ἵμερος, ἐν δʼ ὀαριστὺς
216
πάρφασις, ἥ τʼ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.
217
τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
218
τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ
219
ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται· οὐδέ σέ φημι
220
ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.
221
ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,
222
μειδήσασα δʼ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.
223
ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη,
224
Ἥρη δʼ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,
225
Πιερίην δʼ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν
226
σεύατʼ ἐφʼ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα
227
ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν·
228
ἐξ Ἀθόω δʼ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα,
229
Λῆμνον δʼ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.
230
ἔνθʼ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο,
231
ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
232
Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τʼ ἀνθρώπων,
233
ἠμὲν δή ποτʼ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδʼ ἔτι καὶ νῦν
234
πείθευ· ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.
235
κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπʼ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ
236
αὐτίκʼ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.
237
δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ
238
χρύσεον· Ἥφαιστος δέ κʼ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις
239
τεύξειʼ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει,
240
τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.
241
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·
242
Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο
243
ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων
244
ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα
245
Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·
246
Ζηνὸς δʼ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην
247
οὐδὲ κατευνήσαιμʼ, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.
248
ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ
249
ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς
250
ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.
251
ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο
252
νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ
253
ὄρσασʼ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας,
254
καί μιν ἔπειτα Κόων δʼ εὖ ναιομένην ἀπένεικας
255
νόσφι φίλων πάντων. ὃ δʼ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε
256
ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντων
257
ζήτει· καί κέ μʼ ἄϊστον ἀπʼ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ,
258
εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·
259
τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δʼ ἐπαύσατο χωόμενός περ.
260
ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.
261
νῦν αὖ τοῦτό μʼ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.
262
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·
263
Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;
264
ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν
265
ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;
266
ἀλλʼ ἴθʼ, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
267
δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.
268
ὣς φάτο, χήρατο δʼ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·
270
ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ,
271
χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν,
272
τῇ δʼ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες
273
μάρτυροι ὦσʼ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,
274
ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
275
Πασιθέην, ἧς τʼ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.
276
ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,
277
ὄμνυε δʼ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δʼ ὀνόμηνεν ἅπαντας
278
τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.
279
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,
280
τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε
281
ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.
282
Ἴδην δʼ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν
283
Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα· τὼ δʼ ἐπὶ χέρσου
284
βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.
285
ἔνθʼ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι
286
εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότʼ ἐν Ἴδῃ
287
μακροτάτη πεφυυῖα διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν·
288
ἔνθʼ ἧστʼ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν
289
ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τʼ ἐν ὄρεσσι
290
χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.
291
Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον
292
Ἴδης ὑψηλῆς· ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.
293
ὡς δʼ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν,
294
οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι
295
εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.
296
στῆ δʼ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
297
Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνεις;
298
ἵπποι δʼ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κʼ ἐπιβαίης.
299
τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·
300
ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,
301
Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,
302
οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδʼ ἀτίταλλον·
303
τοὺς εἶμʼ ὀψομένη, καί σφʼ ἄκριτα νείκεα λύσω·
304
ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται
305
εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
306
ἵπποι δʼ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης
307
ἑστᾶσʼ, οἵ μʼ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.
308
νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνω,
309
μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ
310
οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.
311
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
312
Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,
313
νῶϊ δʼ ἄγʼ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.
314
οὐ γάρ πώ ποτέ μʼ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς
315
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν,
316
οὐδʼ ὁπότʼ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο,
317
ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρʼ ἀτάλαντον·
318
οὐδʼ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης,
319
ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·
320
οὐδʼ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο,
321
ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν·
322
οὐδʼ ὅτε περ Σεμέλης οὐδʼ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ,
323
ἥ ῥʼ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·
324
ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν·
325
οὐδʼ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης,
326
οὐδʼ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐδὲ σεῦ αὐτῆς,
327
ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.
328
τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·
329
αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
330
εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι
331
Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·
332
πῶς κʼ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων
333
εὕδοντʼ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν
334
πεφράδοι; οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην
335
ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.
336
ἀλλʼ εἰ δή ῥʼ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ,
337
ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν
338
Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·
339
ἔνθʼ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.
340
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
341
Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τινʼ ἀνδρῶν
342
ὄψεσθαι· τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω
343
χρύσεον· οὐδʼ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ,
344
οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.
345
ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·
346
τοῖσι δʼ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην,
347
λωτόν θʼ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδʼ ὑάκινθον
348
πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσʼ ἔεργε.
349
τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο
350
καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ δʼ ἀπέπιπτον ἔερσαι.
351
ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ,
352
ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δʼ ἀγκὰς ἄκοιτιν·
353
βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος
354
ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·
355
ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
356
πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε,
357
καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφρʼ ἔτι εὕδει
358
Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμʼ ἐκάλυψα·
359
Ἥρη δʼ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.
360
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετʼ ἐπὶ κλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων,
361
τὸν δʼ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.
362
αὐτίκα δʼ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·
363
Ἀργεῖοι καὶ δʼ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην
364
Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;
365
ἀλλʼ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς
366
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·
367
κείνου δʼ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι
368
ἡμεῖς ὀτρυνώμεθʼ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.
369
ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·
370
ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται
371
ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι
372
κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατʼ ἔγχεʼ ἑλόντες
373
ἴομεν· αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐδʼ ἔτι φημὶ
374
Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.
375
ὃς δέ κʼ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δʼ ὀλίγον σάκος ὤμῳ,
376
χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δʼ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.
377
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·
378
τοὺς δʼ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ
379
Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·
380
οἰχόμενοι δʼ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχεʼ ἄμειβον·
381
ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.
382
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν
383
βάν ῥʼ ἴμεν· ἦρχε δʼ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων
384
δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ
385
εἴκελον ἀστεροπῇ· τῷ δʼ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι
386
ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.
387
Τρῶας δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.
388
δή ῥα τότʼ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν
389
κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ,
390
ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δʼ Ἀργείοισιν ἀρήγων.
391
ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε
392
Ἀργείων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.
393
οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον
394
ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·
395
οὔτε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο
396
οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τʼ ὤρετο καιέμεν ὕλην·
397
οὔτʼ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι
398
ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων,
399
ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ
400
δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
401
Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ
402
ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐδʼ ἀφάμαρτε,
403
τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην,
404
ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·
405
τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο δʼ Ἕκτωρ,
406
ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,
407
ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων.
408
τὸν μὲν ἔπειτʼ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
409
χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν
410
πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας
411
στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς,
412
στρόμβον δʼ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δʼ ἔδραμε πάντῃ.
413
ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς
414
πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ
415
ἐξ αὐτῆς, τὸν δʼ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται
416
ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός,
417
ὣς ἔπεσʼ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·
418
χειρὸς δʼ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπʼ αὐτῷ δʼ ἀσπὶς ἑάφθη
419
καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.
420
οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν
421
ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς
422
αἰχμάς· ἀλλʼ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν
423
οὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν· πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι
424
Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ
425
Σαρπηδών τʼ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.
426
τῶν δʼ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν
427
ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν δʼ ἄρʼ ἑταῖροι
428
χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρʼ ἵκεθʼ ἵππους
429
ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
430
ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλʼ ἔχοντες·
431
οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.
432
ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
433
Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,
434
ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ
435
χεῦαν· ὃ δʼ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν,
436
ἑζόμενος δʼ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμʼ ἀπέμεσσεν·
437
αὖτις δʼ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε
438
νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα· βέλος δʼ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.
439
Ἀργεῖοι δʼ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα
440
μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.
441
ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
442
Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι
443
Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων
444
Ἤνοπι βουκολέοντι παρʼ ὄχθας Σατνιόεντος.
445
τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν
446
οὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δʼ ἀνετράπετʼ, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ
447
Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.
448
τῷ δʼ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ
449
Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον
450
υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, διʼ ὤμου δʼ ὄβριμον ἔγχος
451
ἔσχεν, ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.
452
Πουλυδάμας δʼ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·
453
οὐ μὰν αὖτʼ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο
454
χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,
455
ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω
456
αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.
457
ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο·
458
Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε
459
τῷ Τελαμωνιάδῃ· τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.
460
καρπαλίμως δʼ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
461
Πουλυδάμας δʼ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
462
λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δʼ Ἀντήνορος υἱὸς
463
Ἀρχέλοχος· τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.
464
τόν ῥʼ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,
465
νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δʼ ἄμφω κέρσε τένοντε·
466
τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε
467
οὔδεϊ πλῆντʼ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.
468
Αἴας δʼ αὖτʼ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·
469
φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες
470
ἦ ῥʼ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι
471
ἄξιος; οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ,
472
ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο
473
ἢ πάϊς· αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.
474
ἦ ῥʼ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δʼ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.
475
ἔνθʼ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ
476
ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς· ὃ δʼ ὕφελκε ποδοῖιν.
477
τῷ δʼ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·
478
Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι
479
οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τʼ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς
480
ἡμῖν, ἀλλά ποθʼ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.
481
φράζεσθʼ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει
482
ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ
483
δηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ
484
γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.
485
ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο·
486
Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·
487
ὁρμήθη δʼ Ἀκάμαντος· ὃ δʼ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν
488
Πηνελέωο ἄνακτος· ὃ δʼ οὔτασεν Ἰλιονῆα
489
υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα
490
Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·
491
τῷ δʼ ἄρʼ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.
492
τὸν τόθʼ ὑπʼ ὀφρύος οὖτα κατʼ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα,
493
ἐκ δʼ ὦσε γλήνην· δόρυ δʼ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ
494
καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δʼ ἕζετο χεῖρε πετάσσας
495
ἄμφω· Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
496
αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε
497
αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη· ἔτι δʼ ὄβριμον ἔγχος
498
ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ· ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν
499
πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
500
εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος
501
πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·
502
οὐδὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο
503
ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ
504
ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.
505
ὣς φάτο, τοὺς δʼ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα,
506
πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.
507
ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι
508
ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντʼ ἀνδράγριʼ Ἀχαιῶν
509
ἤρατʼ, ἐπεί ῥʼ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.
510
Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα
511
Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·
512
Φάλκην δʼ Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε·
513
Μηριόνης δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα,
514
Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τʼ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην·
515
Ἀτρεΐδης δʼ ἄρʼ ἔπειθʼ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν
516
οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε
517
δῃώσας· ψυχὴ δὲ κατʼ οὐταμένην ὠτειλὴν
518
ἔσσυτʼ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
519
πλείστους δʼ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·
520
οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν
521
ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.
522