Iliad 14
1
Νέστορα δʼ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης,
2
ἀλλʼ Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
3
φράζεο δῖε Μαχᾶον ὅπως ἔσται τάδε ἔργα·
4
μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν.
5
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον
6
εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη
7
θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·
8
αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι ἐς περιωπήν.
9
ὣς εἰπὼν σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο
10
κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο
11
χαλκῷ παμφαῖνον· ὃ δʼ ἔχʼ ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο.
12
εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,
13
στῆ δʼ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δʼ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς
14
τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε
15
Τρῶας ὑπερθύμους· ἐρέριπτο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν.
16
ὡς δʼ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ
17
ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα
18
αὔτως, οὐδʼ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε,
19
πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον,
20
ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν
21
διχθάδιʼ, ἢ μεθʼ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων,
22
ἦε μετʼ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.
23
ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
24
βῆναι ἐπʼ Ἀτρεΐδην. οἳ δʼ ἀλλήλους ἐνάριζον
25
μαρνάμενοι· λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς
26
νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.
27
Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες
28
πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ
29
Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.
30
πολλὸν γάρ ῥʼ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες
31
θῖνʼ ἔφʼ ἁλὸς πολιῆς· τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ
32
εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν.
33
οὐδὲ γὰρ οὐδʼ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας
34
αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·
35
τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης
36
ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.
37
τώ ῥʼ οἵ γʼ ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο
38
ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι· ἄχνυτο δέ σφι
39
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν. ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς
40
Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.
41
τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·
42
ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
43
τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρʼ ἀφικάνεις;
44
δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ,
45
ὥς ποτʼ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσʼ ἀγορεύων
46
μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι
47
πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.
48
κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
49
ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
50
ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς
51
οὐδʼ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι.
52
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
53
ἦ δὴ ταῦτά γʼ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐδέ κεν ἄλλως
54
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.
55
τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν
56
ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·
57
οἳ δʼ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι
58
νωλεμές· οὐδʼ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων
59
ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται,
60
ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἵκει.
61
ἡμεῖς δὲ φραζώμεθʼ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
62
εἴ τι νόος ῥέξει· πόλεμον δʼ οὐκ ἄμμε κελεύω
63
δύμεναι· οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.
64
τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
65
Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται,
66
τεῖχος δʼ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐδέ τι τάφρος,
67
ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ
68
ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·
69
οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι
70
νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπʼ Ἄργεος ἐνθάδʼ Ἀχαιούς.
71
ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν,
72
οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι
73
κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.
74
ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.
75
νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης
76
ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν,
77
ὕψι δʼ ἐπʼ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ
78
νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο
79
Τρῶες· ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.
80
οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν κακόν, οὐδʼ ἀνὰ νύκτα.
81
βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ.
82
τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
83
Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·
84
οὐλόμενʼ αἴθʼ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου
85
σημαίνειν, μὴ δʼ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς
86
ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν
87
ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.
88
οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν
89
καλλείψειν, ἧς εἵνεκʼ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;
90
σίγα, μή τίς τʼ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ
91
μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο
92
ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν
93
σκηπτοῦχός τʼ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ
94
τοσσοίδʼ ὅσσοισιν σὺ μετʼ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·
95
νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες·
96
ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς
97
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδʼ ἑλκέμεν, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον
98
Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης,
99
ἡμῖν δʼ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ
100
σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δʼ ἑλκομενάων,
101
ἀλλʼ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.
102
ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.
103
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
104
ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ
105
ἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα
106
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δʼ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.
107
νῦν δʼ εἴη ὃς τῆσδέ γʼ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι
108
ἢ νέος ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη.
109
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
110
ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ δηθὰ ματεύσομεν· αἴ κʼ ἐθέλητε
111
πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος
112
οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθʼ ὑμῖν·
113
πατρὸς δʼ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι
114
Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.
115
πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο,
116
οἴκεον δʼ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι
117
Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δʼ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς
118
πατρὸς ἐμοῖο πατήρ· ἀρετῇ δʼ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.
119
ἀλλʼ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δʼ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη
120
πλαγχθείς· ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.
121
Ἀδρήστοιο δʼ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα
122
ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι
123
πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς,
124
πολλὰ δέ οἱ πρόβατʼ ἔσκε· κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς
125
ἐγχείῃ· τὰ δὲ μέλλετʼ ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.
126
τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες
127
μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κʼ ἐῢ εἴπω.
128
δεῦτʼ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.
129
ἔνθα δʼ ἔπειτʼ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος
130
ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφʼ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·
131
ἄλλους δʼ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ
132
θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσʼ οὐδὲ μάχονται.
133
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·
134
βὰν δʼ ἴμεν, ἦρχε δʼ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.
135
οὐδʼ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,
136
ἀλλὰ μετʼ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς,
137
δεξιτερὴν δʼ ἕλε χεῖρʼ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,
138
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
139
Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ
140
γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν
141
δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐδʼ ἠβαιαί.
142
ἀλλʼ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε·
143
σοὶ δʼ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν,
144
ἀλλʼ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
145
εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δʼ ἐπόψεαι αὐτὸς
146
φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.
147
ὣς εἰπὼν μέγʼ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.
148
ὅσσόν τʼ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι
149
ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος,
150
τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων
151
ἧκεν· Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλʼ ἑκάστῳ
152
καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.
153
Ἥρη δʼ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι
154
στᾶσʼ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου· αὐτίκα δʼ ἔγνω
155
τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν
156
αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·
157
Ζῆνα δʼ ἐπʼ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης
158
ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.
159
μερμήριξε δʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
160
ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·
161
ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ
162
ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν,
163
εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι
164
ᾗ χροιῇ, τῷ δʼ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε
165
χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.
166
βῆ δʼ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν
167
Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε
168
κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δʼ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·
169
ἔνθʼ ἥ γʼ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.
170
ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος
171
λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπʼ ἐλαίῳ
172
ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·
173
τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ
174
ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετʼ ἀϋτμή.
175
τῷ ῥʼ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας
176
πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς
177
καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.
178
ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθʼ, ὅν οἱ Ἀθήνη
179
ἔξυσʼ ἀσκήσασα, τίθει δʼ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·
180
χρυσείῃς δʼ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.
181
ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ,
182
ἐν δʼ ἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι
183
τρίγληνα μορόεντα· χάρις δʼ ἀπελάμπετο πολλή.
184
κρηδέμνῳ δʼ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων
185
καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν δʼ ἦν ἠέλιος ὥς·
186
ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.
187
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον
188
βῆ ῥʼ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δʼ Ἀφροδίτην
189
τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·
190
ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω,
191
ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ,
192
οὕνεκʼ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;
193
τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·
194
Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο
195
αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,
196
εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.
197
τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·
198
δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας
199
δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.
200
εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,
201
Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,
202
οἵ μʼ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδʼ ἀτίταλλον
203
δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς
204
γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·
205
τοὺς εἶμʼ ὀψομένη, καί σφʼ ἄκριτα νείκεα λύσω·
206
ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται
207
εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
208
εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ
209
εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι,
210
αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.
211
τὴν δʼ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη·
212
οὐκ ἔστʼ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·
213
Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.
214
ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα
215
ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·
216
ἔνθʼ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δʼ ἵμερος, ἐν δʼ ὀαριστὺς
217
πάρφασις, ἥ τʼ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.
218
τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
219
τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ
220
ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται· οὐδέ σέ φημι
221
ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.
222
ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,
223
μειδήσασα δʼ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.
224
ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη,
225
Ἥρη δʼ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,
226
Πιερίην δʼ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν
227
σεύατʼ ἐφʼ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα
228
ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν·
229
ἐξ Ἀθόω δʼ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα,
230
Λῆμνον δʼ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.
231
ἔνθʼ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο,
232
ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
233
Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τʼ ἀνθρώπων,
234
ἠμὲν δή ποτʼ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδʼ ἔτι καὶ νῦν
235
πείθευ· ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.
236
κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπʼ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ
237
αὐτίκʼ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.
238
δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ
239
χρύσεον· Ἥφαιστος δέ κʼ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις
240
τεύξειʼ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει,
241
τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.
242
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·
243
Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο
244
ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων
245
ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα
246
Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·
247
Ζηνὸς δʼ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην
248
οὐδὲ κατευνήσαιμʼ, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.
249
ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ
250
ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς
251
ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.
252
ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο
253
νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ
254
ὄρσασʼ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας,
255
καί μιν ἔπειτα Κόων δʼ εὖ ναιομένην ἀπένεικας
256
νόσφι φίλων πάντων. ὃ δʼ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε
257
ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντων
258
ζήτει· καί κέ μʼ ἄϊστον ἀπʼ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ,
259
εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·
260
τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δʼ ἐπαύσατο χωόμενός περ.
261
ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.
262
νῦν αὖ τοῦτό μʼ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.
263
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·
264
Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;
265
ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν
266
ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;
267
ἀλλʼ ἴθʼ, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
268
δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.
270
ὣς φάτο, χήρατο δʼ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·
271
ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ,
272
χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν,
273
τῇ δʼ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες
274
μάρτυροι ὦσʼ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,
275
ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
276
Πασιθέην, ἧς τʼ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.
277
ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,
278
ὄμνυε δʼ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δʼ ὀνόμηνεν ἅπαντας
279
τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.
280
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,
281
τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε
282
ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.
283
Ἴδην δʼ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν
284
Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα· τὼ δʼ ἐπὶ χέρσου
285
βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.
286
ἔνθʼ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι
287
εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότʼ ἐν Ἴδῃ
288
μακροτάτη πεφυυῖα διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν·
289
ἔνθʼ ἧστʼ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν
290
ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τʼ ἐν ὄρεσσι
291
χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.
292
Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον
293
Ἴδης ὑψηλῆς· ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.
294
ὡς δʼ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν,
295
οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι
296
εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.
297
στῆ δʼ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
298
Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνεις;
299
ἵπποι δʼ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κʼ ἐπιβαίης.
300
τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·
301
ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,
302
Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,
303
οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδʼ ἀτίταλλον·
304
τοὺς εἶμʼ ὀψομένη, καί σφʼ ἄκριτα νείκεα λύσω·
305
ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται
306
εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
307
ἵπποι δʼ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης
308
ἑστᾶσʼ, οἵ μʼ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.
309
νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνω,
310
μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ
311
οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.
312
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
313
Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,
314
νῶϊ δʼ ἄγʼ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.
315
οὐ γάρ πώ ποτέ μʼ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς
316
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν,
317
οὐδʼ ὁπότʼ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο,
318
ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρʼ ἀτάλαντον·
319
οὐδʼ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης,
320
ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·
321
οὐδʼ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο,
322
ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν·
323
οὐδʼ ὅτε περ Σεμέλης οὐδʼ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ,
324
ἥ ῥʼ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·
325
ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν·
326
οὐδʼ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης,
327
οὐδʼ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐδὲ σεῦ αὐτῆς,
328
ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.
329
τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·
330
αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
331
εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι
332
Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·
333
πῶς κʼ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων
334
εὕδοντʼ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν
335
πεφράδοι; οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην
336
ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.
337
ἀλλʼ εἰ δή ῥʼ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ,
338
ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν
339
Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·
340
ἔνθʼ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.
341
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
342
Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τινʼ ἀνδρῶν
343
ὄψεσθαι· τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω
344
χρύσεον· οὐδʼ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ,
345
οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.
346
ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·
347
τοῖσι δʼ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην,
348
λωτόν θʼ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδʼ ὑάκινθον
349
πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσʼ ἔεργε.
350
τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο
351
καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ δʼ ἀπέπιπτον ἔερσαι.
352
ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ,
353
ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δʼ ἀγκὰς ἄκοιτιν·
354
βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος
355
ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·
356
ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
357
πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε,
358
καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφρʼ ἔτι εὕδει
359
Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμʼ ἐκάλυψα·
360
Ἥρη δʼ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.
361
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετʼ ἐπὶ κλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων,
362
τὸν δʼ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.
363
αὐτίκα δʼ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·
364
Ἀργεῖοι καὶ δʼ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην
365
Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;
366
ἀλλʼ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς
367
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·
368
κείνου δʼ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι
369
ἡμεῖς ὀτρυνώμεθʼ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.
370
ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·
371
ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται
372
ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι
373
κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατʼ ἔγχεʼ ἑλόντες
374
ἴομεν· αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐδʼ ἔτι φημὶ
375
Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.
376
ὃς δέ κʼ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δʼ ὀλίγον σάκος ὤμῳ,
377
χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δʼ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.
378
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·
379
τοὺς δʼ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ
380
Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·
381
οἰχόμενοι δʼ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχεʼ ἄμειβον·
382
ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.
383
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν
384
βάν ῥʼ ἴμεν· ἦρχε δʼ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων
385
δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ
386
εἴκελον ἀστεροπῇ· τῷ δʼ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι
387
ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.
388
Τρῶας δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.
389
δή ῥα τότʼ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν
390
κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ,
391
ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δʼ Ἀργείοισιν ἀρήγων.
392
ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε
393
Ἀργείων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.
394
οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον
395
ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·
396
οὔτε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο
397
οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τʼ ὤρετο καιέμεν ὕλην·
398
οὔτʼ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι
399
ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων,
400
ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ
401
δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
402
Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ
403
ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐδʼ ἀφάμαρτε,
404
τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην,
405
ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·
406
τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο δʼ Ἕκτωρ,
407
ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,
408
ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων.
409
τὸν μὲν ἔπειτʼ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
410
χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν
411
πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας
412
στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς,
413
στρόμβον δʼ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δʼ ἔδραμε πάντῃ.
414
ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς
415
πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ
416
ἐξ αὐτῆς, τὸν δʼ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται
417
ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός,
418
ὣς ἔπεσʼ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·
419
χειρὸς δʼ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπʼ αὐτῷ δʼ ἀσπὶς ἑάφθη
420
καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.
421
οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν
422
ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς
423
αἰχμάς· ἀλλʼ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν
424
οὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν· πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι
425
Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ
426
Σαρπηδών τʼ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.
427
τῶν δʼ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν
428
ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν δʼ ἄρʼ ἑταῖροι
429
χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρʼ ἵκεθʼ ἵππους
430
ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
431
ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλʼ ἔχοντες·
432
οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.
433
ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
434
Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,
435
ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ
436
χεῦαν· ὃ δʼ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν,
437
ἑζόμενος δʼ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμʼ ἀπέμεσσεν·
438
αὖτις δʼ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε
439
νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα· βέλος δʼ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.
440
Ἀργεῖοι δʼ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα
441
μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.
442
ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
443
Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι
444
Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων
445
Ἤνοπι βουκολέοντι παρʼ ὄχθας Σατνιόεντος.
446
τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν
447
οὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δʼ ἀνετράπετʼ, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ
448
Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.
449
τῷ δʼ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ
450
Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον
451
υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, διʼ ὤμου δʼ ὄβριμον ἔγχος
452
ἔσχεν, ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.
453
Πουλυδάμας δʼ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·
454
οὐ μὰν αὖτʼ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο
455
χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,
456
ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω
457
αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.
458
ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο·
459
Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε
460
τῷ Τελαμωνιάδῃ· τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.
461
καρπαλίμως δʼ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
462
Πουλυδάμας δʼ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
463
λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δʼ Ἀντήνορος υἱὸς
464
Ἀρχέλοχος· τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.
465
τόν ῥʼ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,
466
νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δʼ ἄμφω κέρσε τένοντε·
467
τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε
468
οὔδεϊ πλῆντʼ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.
469
Αἴας δʼ αὖτʼ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·
470
φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες
471
ἦ ῥʼ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι
472
ἄξιος; οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ,
473
ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο
474
ἢ πάϊς· αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.
475
ἦ ῥʼ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δʼ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.
476
ἔνθʼ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ
477
ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς· ὃ δʼ ὕφελκε ποδοῖιν.
478
τῷ δʼ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·
479
Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι
480
οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τʼ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς
481
ἡμῖν, ἀλλά ποθʼ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.
482
φράζεσθʼ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει
483
ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ
484
δηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ
485
γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.
486
ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο·
487
Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·
488
ὁρμήθη δʼ Ἀκάμαντος· ὃ δʼ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν
489
Πηνελέωο ἄνακτος· ὃ δʼ οὔτασεν Ἰλιονῆα
490
υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα
491
Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·
492
τῷ δʼ ἄρʼ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.
493
τὸν τόθʼ ὑπʼ ὀφρύος οὖτα κατʼ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα,
494
ἐκ δʼ ὦσε γλήνην· δόρυ δʼ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ
495
καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δʼ ἕζετο χεῖρε πετάσσας
496
ἄμφω· Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
497
αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε
498
αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη· ἔτι δʼ ὄβριμον ἔγχος
499
ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ· ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν
500
πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
501
εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος
502
πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·
503
οὐδὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο
504
ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ
505
ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.
506
ὣς φάτο, τοὺς δʼ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα,
507
πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.
508
ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι
509
ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντʼ ἀνδράγριʼ Ἀχαιῶν
510
ἤρατʼ, ἐπεί ῥʼ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.
511
Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα
512
Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·
513
Φάλκην δʼ Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε·
514
Μηριόνης δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα,
515
Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τʼ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην·
516
Ἀτρεΐδης δʼ ἄρʼ ἔπειθʼ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν
517
οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε
518
δῃώσας· ψυχὴ δὲ κατʼ οὐταμένην ὠτειλὴν
519
ἔσσυτʼ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
520
πλείστους δʼ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·
521
οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν
522
ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.