Scroll 6
1
Τρώων δʼ οἰώθη καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή·
2
πολλὰ δʼ ἄρʼ ἔνθα καὶ ἔνθʼ ἴθυσε μάχη πεδίοιο
3
ἀλλήλων ἰθυνομένων χαλκήρεα δοῦρα
4
μεσσηγὺς Σιμόεντος ἰδὲ Ξάνθοιο ῥοάων.
5
Αἴας δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἕρκος Ἀχαιῶν
6
Τρώων ῥῆξε φάλαγγα, φόως δʼ ἑτάροισιν ἔθηκεν,
7
ἄνδρα βαλὼν ὃς ἄριστος ἐνὶ Θρῄκεσσι τέτυκτο
8
υἱὸν Ἐϋσσώρου Ἀκάμαντʼ ἠΰν τε μέγαν τε.
9
τόν ῥʼ ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης,
10
ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δʼ ἄρʼ ὀστέον εἴσω
11
αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.
12
Ἄξυλον δʼ ἄρʼ ἔπεφνε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
13
Τευθρανίδην, ὃς ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐν Ἀρίσβῃ
14
ἀφνειὸς βιότοιο, φίλος δʼ ἦν ἀνθρώποισι.
15
πάντας γὰρ φιλέεσκεν ὁδῷ ἔπι οἰκία ναίων.
16
ἀλλά οἱ οὔ τις τῶν γε τότʼ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον
17
πρόσθεν ὑπαντιάσας, ἀλλʼ ἄμφω θυμὸν ἀπηύρα
18
αὐτὸν καὶ θεράποντα Καλήσιον, ὅς ῥα τόθʼ ἵππων
19
ἔσκεν ὑφηνίοχος· τὼ δʼ ἄμφω γαῖαν ἐδύτην.
20
Δρῆσον δʼ Εὐρύαλος καὶ Ὀφέλτιον ἐξενάριξε·
21
βῆ δὲ μετʼ Αἴσηπον καὶ Πήδασον, οὕς ποτε νύμφη
22
νηῒς Ἀβαρβαρέη τέκʼ ἀμύμονι Βουκολίωνι.
23
Βουκολίων δʼ ἦν υἱὸς ἀγαυοῦ Λαομέδοντος
24
πρεσβύτατος γενεῇ, σκότιον δέ ἑ γείνατο μήτηρ·
25
ποιμαίνων δʼ ἐπʼ ὄεσσι μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ,
26
ἣ δʼ ὑποκυσαμένη διδυμάονε γείνατο παῖδε.
27
καὶ μὲν τῶν ὑπέλυσε μένος καὶ φαίδιμα γυῖα
28
Μηκιστηϊάδης καὶ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα.
29
Ἀστύαλον δʼ ἄρʼ ἔπεφνε μενεπτόλεμος Πολυποίτης·
30
Πιδύτην δʼ Ὀδυσεὺς Περκώσιον ἐξενάριξεν
31
ἔγχεϊ χαλκείῳ, Τεῦκρος δʼ Ἀρετάονα δῖον.
32
Ἀντίλοχος δʼ Ἄβληρον ἐνήρατο δουρὶ φαεινῷ
33
Νεστορίδης, Ἔλατον δὲ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
34
ναῖε δὲ Σατνιόεντος ἐϋρρείταο παρʼ ὄχθας
35
Πήδασον αἰπεινήν. Φύλακον δʼ ἕλε Λήϊτος ἥρως
36
φεύγοντʼ· Εὐρύπυλος δὲ Μελάνθιον ἐξενάριξεν.
37
Ἄδρηστον δʼ ἄρʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
38
ζωὸν ἕλʼ· ἵππω γάρ οἱ ἀτυζομένω πεδίοιο
39
ὄζῳ ἔνι βλαφθέντε μυρικίνῳ ἀγκύλον ἅρμα
40
ἄξαντʼ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ αὐτὼ μὲν ἐβήτην
41
πρὸς πόλιν, ᾗ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι φοβέοντο,
42
αὐτὸς δʼ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη
43
πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα· πὰρ δέ οἱ ἔστη
44
Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος.
45
Ἄδρηστος δʼ ἄρʼ ἔπειτα λαβὼν ἐλίσσετο γούνων·
46
ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δʼ ἄξια δέξαι ἄποινα·
47
πολλὰ δʼ ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κεῖται
48
χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος,
49
τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσιʼ ἄποινα
50
εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτʼ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
51
ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθε·
52
καὶ δή μιν τάχʼ ἔμελλε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
53
δώσειν ᾧ θεράποντι καταξέμεν· ἀλλʼ Ἀγαμέμνων
54
ἀντίος ἦλθε θέων, καὶ ὁμοκλήσας ἔπος ηὔδα·
55
ὦ πέπον ὦ Μενέλαε, τί ἢ δὲ σὺ κήδεαι οὕτως
56
ἀνδρῶν; ἦ σοὶ ἄριστα πεποίηται κατὰ οἶκον
57
πρὸς Τρώων; τῶν μή τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον
58
χεῖράς θʼ ἡμετέρας, μηδʼ ὅν τινα γαστέρι μήτηρ
59
κοῦρον ἐόντα φέροι, μηδʼ ὃς φύγοι, ἀλλʼ ἅμα πάντες
60
Ἰλίου ἐξαπολοίατʼ ἀκήδεστοι καὶ ἄφαντοι.
61
ὣς εἰπὼν ἔτρεψεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως
62
αἴσιμα παρειπών· ὃ δʼ ἀπὸ ἕθεν ὤσατο χειρὶ
63
ἥρωʼ Ἄδρηστον· τὸν δὲ κρείων Ἀγαμέμνων
64
οὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δʼ ἀνετράπετʼ, Ἀτρεΐδης δὲ
65
λὰξ ἐν στήθεσι βὰς ἐξέσπασε μείλινον ἔγχος.
66
Νέστωρ δʼ Ἀργείοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·
67
ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος
68
μή τις νῦν ἐνάρων ἐπιβαλλόμενος μετόπισθε
69
μιμνέτω ὥς κε πλεῖστα φέρων ἐπὶ νῆας ἵκηται,
70
ἀλλʼ ἄνδρας κτείνωμεν· ἔπειτα δὲ καὶ τὰ ἕκηλοι
71
νεκροὺς ἂμ πεδίον συλήσετε τεθνηῶτας.
72
ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.
73
ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν
74
Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες,
75
εἰ μὴ ἄρʼ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι εἶπε παραστὰς
76
Πριαμίδης Ἕλενος οἰωνοπόλων ὄχʼ ἄριστος·
77
Αἰνεία τε καὶ Ἕκτορ, ἐπεὶ πόνος ὔμμι μάλιστα
78
Τρώων καὶ Λυκίων ἐγκέκλιται, οὕνεκʼ ἄριστοι
79
πᾶσαν ἐπʼ ἰθύν ἐστε μάχεσθαί τε φρονέειν τε,
80
στῆτʼ αὐτοῦ, καὶ λαὸν ἐρυκάκετε πρὸ πυλάων
81
πάντῃ ἐποιχόμενοι πρὶν αὖτʼ ἐν χερσὶ γυναικῶν
82
φεύγοντας πεσέειν, δηΐοισι δὲ χάρμα γενέσθαι.
83
αὐτὰρ ἐπεί κε φάλαγγας ἐποτρύνητον ἁπάσας,
84
ἡμεῖς μὲν Δαναοῖσι μαχησόμεθʼ αὖθι μένοντες,
85
καὶ μάλα τειρόμενοί περ· ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει·
86
Ἕκτορ ἀτὰρ σὺ πόλιν δὲ μετέρχεο, εἰπὲ δʼ ἔπειτα
87
μητέρι σῇ καὶ ἐμῇ· ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς
88
νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ
89
οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο
90
πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος
91
εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ,
92
θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο,
93
καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ
94
ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κʼ ἐλεήσῃ
95
ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα,
96
ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς
97
ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο,
98
ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.
99
οὐδʼ Ἀχιλῆά ποθʼ ὧδέ γʼ ἐδείδιμεν ὄρχαμον ἀνδρῶν,
100
ὅν πέρ φασι θεᾶς ἐξέμμεναι· ἀλλʼ ὅδε λίην
101
μαίνεται, οὐδέ τίς οἱ δύναται μένος ἰσοφαρίζειν.
102
ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ οὔ τι κασιγνήτῳ ἀπίθησεν.
103
αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,
104
πάλλων δʼ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ
105
ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.
106
οἳ δʼ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν·
107
Ἀργεῖοι δʼ ὑπεχώρησαν, λῆξαν δὲ φόνοιο,
108
φὰν δέ τινʼ ἀθανάτων ἐξ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
109
Τρωσὶν ἀλεξήσοντα κατελθέμεν, ὡς ἐλέλιχθεν.
110
Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·
111
Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροι
112
ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,
113
ὄφρʼ ἂν ἐγὼ βείω προτὶ Ἴλιον, ἠδὲ γέρουσιν
114
εἴπω βουλευτῇσι καὶ ἡμετέρῃς ἀλόχοισι
115
δαίμοσιν ἀρήσασθαι, ὑποσχέσθαι δʼ ἑκατόμβας.
116
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
117
ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα κελαινὸν
118
ἄντυξ ἣ πυμάτη θέεν ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης.
119
Γλαῦκος δʼ Ἱππολόχοιο πάϊς καὶ Τυδέος υἱὸς
120
ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι.
121
οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντε,
122
τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
123
τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε καταθνητῶν ἀνθρώπων;
124
οὐ μὲν γάρ ποτʼ ὄπωπα μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
125
τὸ πρίν· ἀτὰρ μὲν νῦν γε πολὺ προβέβηκας ἁπάντων
126
σῷ θάρσει, ὅ τʼ ἐμὸν δολιχόσκιον ἔγχος ἔμεινας·
127
δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν.
128
εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατʼ οὐρανοῦ εἰλήλουθας,
129
οὐκ ἂν ἔγωγε θεοῖσιν ἐπουρανίοισι μαχοίμην.
130
οὐδὲ γὰρ οὐδὲ Δρύαντος υἱὸς κρατερὸς Λυκόοργος
131
δὴν ἦν, ὅς ῥα θεοῖσιν ἐπουρανίοισιν ἔριζεν·
132
ὅς ποτε μαινομένοιο Διωνύσοιο τιθήνας
133
σεῦε κατʼ ἠγάθεον Νυσήϊον· αἳ δʼ ἅμα πᾶσαι
134
θύσθλα χαμαὶ κατέχευαν ὑπʼ ἀνδροφόνοιο Λυκούργου
135
θεινόμεναι βουπλῆγι· Διώνυσος δὲ φοβηθεὶς
136
δύσεθʼ ἁλὸς κατὰ κῦμα, Θέτις δʼ ὑπεδέξατο κόλπῳ
137
δειδιότα· κρατερὸς γὰρ ἔχε τρόμος ἀνδρὸς ὁμοκλῇ.
138
τῷ μὲν ἔπειτʼ ὀδύσαντο θεοὶ ῥεῖα ζώοντες,
139
καί μιν τυφλὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς· οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν
140
ἦν, ἐπεὶ ἀθανάτοισιν ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν·
141
οὐδʼ ἂν ἐγὼ μακάρεσσι θεοῖς ἐθέλοιμι μάχεσθαι.
142
εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσιν,
143
ἆσσον ἴθʼ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθʼ ἵκηαι.
144
τὸν δʼ αὖθʼ Ἱππολόχοιο προσηύδα φαίδιμος υἱός·
145
Τυδεΐδη μεγάθυμε τί ἢ γενεὴν ἐρεείνεις;
146
οἵη περ φύλλων γενεὴ τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν.
147
φύλλα τὰ μέν τʼ ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θʼ ὕλη
148
τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δʼ ἐπιγίγνεται ὥρη·
149
ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει ἣ δʼ ἀπολήγει.
150
εἰ δʼ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι ὄφρʼ ἐῢ εἰδῇς
151
ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασιν·
152
ἔστι πόλις Ἐφύρη μυχῷ Ἄργεος ἱπποβότοιο,
153
ἔνθα δὲ Σίσυφος ἔσκεν, ὃ κέρδιστος γένετʼ ἀνδρῶν,
154
Σίσυφος Αἰολίδης· ὃ δʼ ἄρα Γλαῦκον τέκεθʼ υἱόν,
155
αὐτὰρ Γλαῦκος τίκτεν ἀμύμονα Βελλεροφόντην·
156
τῷ δὲ θεοὶ κάλλός τε καὶ ἠνορέην ἐρατεινὴν
157
ὤπασαν· αὐτάρ οἱ Προῖτος κακὰ μήσατο θυμῷ,
158
ὅς ῥʼ ἐκ δήμου ἔλασσεν, ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν,
159
Ἀργείων· Ζεὺς γάρ οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ ἐδάμασσε.
160
τῷ δὲ γυνὴ Προίτου ἐπεμήνατο δῖʼ Ἄντεια
161
κρυπταδίῃ φιλότητι μιγήμεναι· ἀλλὰ τὸν οὔ τι
162
πεῖθʼ ἀγαθὰ φρονέοντα δαΐφρονα Βελλεροφόντην.
163
ἣ δὲ ψευσαμένη Προῖτον βασιλῆα προσηύδα·
164
τεθναίης ὦ Προῖτʼ, ἢ κάκτανε Βελλεροφόντην,
165
ὅς μʼ ἔθελεν φιλότητι μιγήμεναι οὐκ ἐθελούσῃ.
166
ὣς φάτο, τὸν δὲ ἄνακτα χόλος λάβεν οἷον ἄκουσε·
167
κτεῖναι μέν ῥʼ ἀλέεινε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ,
168
πέμπε δέ μιν Λυκίην δέ, πόρεν δʼ ὅ γε σήματα λυγρὰ
169
γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά,
170
δεῖξαι δʼ ἠνώγειν ᾧ πενθερῷ ὄφρʼ ἀπόλοιτο.
171
αὐτὰρ ὁ βῆ Λυκίην δὲ θεῶν ὑπʼ ἀμύμονι πομπῇ.
172
ἀλλʼ ὅτε δὴ Λυκίην ἷξε Ξάνθόν τε ῥέοντα,
173
προφρονέως μιν τῖεν ἄναξ Λυκίης εὐρείης·
174
ἐννῆμαρ ξείνισσε καὶ ἐννέα βοῦς ἱέρευσεν.
175
ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς
176
καὶ τότε μιν ἐρέεινε καὶ ᾔτεε σῆμα ἰδέσθαι
177
ὅττί ῥά οἱ γαμβροῖο πάρα Προίτοιο φέροιτο.
178
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σῆμα κακὸν παρεδέξατο γαμβροῦ,
179
πρῶτον μέν ῥα Χίμαιραν ἀμαιμακέτην ἐκέλευσε
180
πεφνέμεν· ἣ δʼ ἄρʼ ἔην θεῖον γένος οὐδʼ ἀνθρώπων,
181
πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα,
182
δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο,
183
καὶ τὴν μὲν κατέπεφνε θεῶν τεράεσσι πιθήσας.
184
δεύτερον αὖ Σολύμοισι μαχέσσατο κυδαλίμοισι·
185
καρτίστην δὴ τήν γε μάχην φάτο δύμεναι ἀνδρῶν.
186
τὸ τρίτον αὖ κατέπεφνεν Ἀμαζόνας ἀντιανείρας.
187
τῷ δʼ ἄρʼ ἀνερχομένῳ πυκινὸν δόλον ἄλλον ὕφαινε·
188
κρίνας ἐκ Λυκίης εὐρείης φῶτας ἀρίστους
189
εἷσε λόχον· τοὶ δʼ οὔ τι πάλιν οἶκον δὲ νέοντο·
190
πάντας γὰρ κατέπεφνεν ἀμύμων Βελλεροφόντης.
191
ἀλλʼ ὅτε δὴ γίγνωσκε θεοῦ γόνον ἠῢν ἐόντα
192
αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δʼ ὅ γε θυγατέρα ἥν,
193
δῶκε δέ οἱ τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ πάσης·
194
καὶ μέν οἱ Λύκιοι τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων
195
καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμοιτο.
196
ἣ δʼ ἔτεκε τρία τέκνα δαΐφρονι Βελλεροφόντῃ
197
Ἴσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον καὶ Λαοδάμειαν.
198
Λαοδαμείῃ μὲν παρελέξατο μητίετα Ζεύς,
199
ἣ δʼ ἔτεκʼ ἀντίθεον Σαρπηδόνα χαλκοκορυστήν.
200
ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ κεῖνος ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν,
201
ἤτοι ὃ κὰπ πεδίον τὸ Ἀλήϊον οἶος ἀλᾶτο
202
ὃν θυμὸν κατέδων, πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων·
203
Ἴσανδρον δέ οἱ υἱὸν Ἄρης ἆτος πολέμοιο
204
μαρνάμενον Σολύμοισι κατέκτανε κυδαλίμοισι·
205
τὴν δὲ χολωσαμένη χρυσήνιος Ἄρτεμις ἔκτα.
206
Ἱππόλοχος δέ μʼ ἔτικτε, καὶ ἐκ τοῦ φημι γενέσθαι·
207
πέμπε δέ μʼ ἐς Τροίην, καί μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλεν
208
αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων,
209
μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν, οἳ μέγʼ ἄριστοι
210
ἔν τʼ Ἐφύρῃ ἐγένοντο καὶ ἐν Λυκίῃ εὐρείῃ.
211
ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.
212
ὣς φάτο, γήθησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
213
ἔγχος μὲν κατέπηξεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,
214
αὐτὰρ ὃ μειλιχίοισι προσηύδα ποιμένα λαῶν·
215
ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός·
216
Οἰνεὺς γάρ ποτε δῖος ἀμύμονα Βελλεροφόντην
217
ξείνισʼ ἐνὶ μεγάροισιν ἐείκοσιν ἤματʼ ἐρύξας·
218
οἳ δὲ καὶ ἀλλήλοισι πόρον ξεινήϊα καλά·
219
Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν,
220
Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον
221
καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασʼ ἐμοῖσι.
222
Τυδέα δʼ οὐ μέμνημαι, ἐπεί μʼ ἔτι τυτθὸν ἐόντα
223
κάλλιφʼ, ὅτʼ ἐν Θήβῃσιν ἀπώλετο λαὸς Ἀχαιῶν.
224
τὼ νῦν σοὶ μὲν ἐγὼ ξεῖνος φίλος Ἄργεϊ μέσσῳ
225
εἰμί, σὺ δʼ ἐν Λυκίῃ ὅτε κεν τῶν δῆμον ἵκωμαι.
226
ἔγχεα δʼ ἀλλήλων ἀλεώμεθα καὶ διʼ ὁμίλου·
227
πολλοὶ μὲν γὰρ ἐμοὶ Τρῶες κλειτοί τʼ ἐπίκουροι
228
κτείνειν ὅν κε θεός γε πόρῃ καὶ ποσσὶ κιχείω,
229
πολλοὶ δʼ αὖ σοὶ Ἀχαιοὶ ἐναιρέμεν ὅν κε δύνηαι.
230
τεύχεα δʼ ἀλλήλοις ἐπαμείψομεν, ὄφρα καὶ οἵδε
231
γνῶσιν ὅτι ξεῖνοι πατρώϊοι εὐχόμεθʼ εἶναι.
232
ὣς ἄρα φωνήσαντε καθʼ ἵππων ἀΐξαντε
233
χεῖράς τʼ ἀλλήλων λαβέτην καὶ πιστώσαντο·
234
ἔνθʼ αὖτε Γλαύκῳ Κρονίδης φρένας ἐξέλετο Ζεύς,
235
ὃς πρὸς Τυδεΐδην Διομήδεα τεύχεʼ ἄμειβε
236
χρύσεα χαλκείων, ἑκατόμβοιʼ ἐννεαβοίων.
237
Ἕκτωρ δʼ ὡς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν,
238
ἀμφʼ ἄρα μιν Τρώων ἄλοχοι θέον ἠδὲ θύγατρες
239
εἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας τε
240
καὶ πόσιας· ὃ δʼ ἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγει
241
πάσας ἑξείης· πολλῇσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπτο.
242
ἀλλʼ ὅτε δὴ Πριάμοιο δόμον περικαλλέʼ ἵκανε
243
ξεστῇς αἰθούσῃσι τετυγμένον· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
244
πεντήκοντʼ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο
245
πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ παῖδες
246
κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι,
247
κουράων δʼ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς
248
δώδεκʼ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο
249
πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ γαμβροὶ
250
κοιμῶντο Πριάμοιο παρʼ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν·
251
ἔνθά οἱ ἠπιόδωρος ἐναντίη ἤλυθε μήτηρ
252
Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην·
253
ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
254
τέκνον τίπτε λιπὼν πόλεμον θρασὺν εἰλήλουθας;
255
ἦ μάλα δὴ τείρουσι δυσώνυμοι υἷες Ἀχαιῶν
256
μαρνάμενοι περὶ ἄστυ· σὲ δʼ ἐνθάδε θυμὸς ἀνῆκεν
257
ἐλθόντʼ ἐξ ἄκρης πόλιος Διὶ χεῖρας ἀνασχεῖν.
258
ἀλλὰ μένʼ ὄφρά κέ τοι μελιηδέα οἶνον ἐνείκω,
259
ὡς σπείσῃς Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι
260
πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὐτὸς ὀνήσεαι αἴ κε πίῃσθα.
261
ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μένος μέγα οἶνος ἀέξει,
262
ὡς τύνη κέκμηκας ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι.
263
τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·
264
μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα πότνια μῆτερ,
265
μή μʼ ἀπογυιώσῃς μένεος, ἀλκῆς τε λάθωμαι·
266
χερσὶ δʼ ἀνίπτοισιν Διὶ λείβειν αἴθοπα οἶνον
267
ἅζομαι· οὐδέ πῃ ἔστι κελαινεφέϊ Κρονίωνι
268
αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον εὐχετάασθαι.
269
ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς νηὸν Ἀθηναίης ἀγελείης
270
ἔρχεο σὺν θυέεσσιν ἀολλίσσασα γεραιάς·
271
πέπλον δʼ, ὅς τίς τοι χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος
272
ἔστιν ἐνὶ μεγάρῳ καί τοι πολὺ φίλτατος αὐτῇ,
273
τὸν θὲς Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο,
274
καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ
275
ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κʼ ἐλεήσῃ
276
ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα,
277
αἴ κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς
278
ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο.
279
ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς νηὸν Ἀθηναίης ἀγελείης
280
ἔρχευ, ἐγὼ δὲ Πάριν μετελεύσομαι ὄφρα καλέσσω
281
αἴ κʼ ἐθέλῃσʼ εἰπόντος ἀκουέμεν· ὥς κέ οἱ αὖθι
282
γαῖα χάνοι· μέγα γάρ μιν Ὀλύμπιος ἔτρεφε πῆμα
283
Τρωσί τε καὶ Πριάμῳ μεγαλήτορι τοῖό τε παισίν.
284
εἰ κεῖνόν γε ἴδοιμι κατελθόντʼ Ἄϊδος εἴσω
285
φαίην κε φρένʼ ἀτέρπου ὀϊζύος ἐκλελαθέσθαι.
286
ὣς ἔφαθʼ, ἣ δὲ μολοῦσα ποτὶ μέγαρʼ ἀμφιπόλοισι
287
κέκλετο· ταὶ δʼ ἄρʼ ἀόλλισσαν κατὰ ἄστυ γεραιάς.
288
αὐτὴ δʼ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα,
289
ἔνθʼ ἔσάν οἱ πέπλοι παμποίκιλα ἔργα γυναικῶν
290
Σιδονίων, τὰς αὐτὸς Ἀλέξανδρος θεοειδὴς
291
ἤγαγε Σιδονίηθεν ἐπιπλὼς εὐρέα πόντον,
292
τὴν ὁδὸν ἣν Ἑλένην περ ἀνήγαγεν εὐπατέρειαν·
293
τῶν ἕνʼ ἀειραμένη Ἑκάβη φέρε δῶρον Ἀθήνῃ,
294
ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος,
295
ἀστὴρ δʼ ὣς ἀπέλαμπεν· ἔκειτο δὲ νείατος ἄλλων.
296
βῆ δʼ ἰέναι, πολλαὶ δὲ μετεσσεύοντο γεραιαί.
297
αἱ δʼ ὅτε νηὸν ἵκανον Ἀθήνης ἐν πόλει ἄκρῃ,
298
τῇσι θύρας ὤϊξε Θεανὼ καλλιπάρῃος
299
Κισσηῒς ἄλοχος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο·
300
τὴν γὰρ Τρῶες ἔθηκαν Ἀθηναίης ἱέρειαν.
301
αἳ δʼ ὀλολυγῇ πᾶσαι Ἀθήνῃ χεῖρας ἀνέσχον·
302
ἣ δʼ ἄρα πέπλον ἑλοῦσα Θεανὼ καλλιπάρῃος
303
θῆκεν Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο,
304
εὐχομένη δʼ ἠρᾶτο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο·
305
πότνιʼ Ἀθηναίη ἐρυσίπτολι δῖα θεάων
306
ἆξον δὴ ἔγχος Διομήδεος, ἠδὲ καὶ αὐτὸν
307
πρηνέα δὸς πεσέειν Σκαιῶν προπάροιθε πυλάων,
308
ὄφρά τοι αὐτίκα νῦν δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ
309
ἤνις ἠκέστας ἱερεύσομεν, αἴ κʼ ἐλεήσῃς
310
ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα.
311
ὣς ἔφατʼ εὐχομένη, ἀνένευε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη.
312
ὣς αἳ μέν ῥʼ εὔχοντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο,
313
Ἕκτωρ δὲ πρὸς δώματʼ Ἀλεξάνδροιο βεβήκει
314
καλά, τά ῥʼ αὐτὸς ἔτευξε σὺν ἀνδράσιν οἳ τότʼ ἄριστοι
315
ἦσαν ἐνὶ Τροίῃ ἐριβώλακι τέκτονες ἄνδρες,
316
οἵ οἱ ἐποίησαν θάλαμον καὶ δῶμα καὶ αὐλὴν
317
ἐγγύθι τε Πριάμοιο καὶ Ἕκτορος ἐν πόλει ἄκρῃ.
318
ἔνθʼ Ἕκτωρ εἰσῆλθε Διῒ φίλος, ἐν δʼ ἄρα χειρὶ
319
ἔγχος ἔχʼ ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς
320
αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης.
321
τὸν δʼ εὗρʼ ἐν θαλάμῳ περικαλλέα τεύχεʼ ἕποντα
322
ἀσπίδα καὶ θώρηκα, καὶ ἀγκύλα τόξʼ ἁφόωντα·
323
Ἀργείη δʼ Ἑλένη μετʼ ἄρα δμῳῇσι γυναιξὶν
324
ἧστο καὶ ἀμφιπόλοισι περικλυτὰ ἔργα κέλευε.
325
τὸν δʼ Ἕκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσι·
326
δαιμόνιʼ οὐ μὲν καλὰ χόλον τόνδʼ ἔνθεο θυμῷ,
327
λαοὶ μὲν φθινύθουσι περὶ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος
328
μαρνάμενοι· σέο δʼ εἵνεκʼ ἀϋτή τε πτόλεμός τε
329
ἄστυ τόδʼ ἀμφιδέδηε· σὺ δʼ ἂν μαχέσαιο καὶ ἄλλῳ,
330
ὅν τινά που μεθιέντα ἴδοις στυγεροῦ πολέμοιο.
331
ἀλλʼ ἄνα μὴ τάχα ἄστυ πυρὸς δηΐοιο θέρηται.
332
τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·
333
Ἕκτορ ἐπεί με κατʼ αἶσαν ἐνείκεσας οὐδʼ ὑπὲρ αἶσαν,
334
τοὔνεκά τοι ἐρέω· σὺ δὲ σύνθεο καί μευ ἄκουσον·
335
οὔ τοι ἐγὼ Τρώων τόσσον χόλῳ οὐδὲ νεμέσσι
336
ἥμην ἐν θαλάμῳ, ἔθελον δʼ ἄχεϊ προτραπέσθαι.
337
νῦν δέ με παρειποῦσʼ ἄλοχος μαλακοῖς ἐπέεσσιν
338
ὅρμησʼ ἐς πόλεμον· δοκέει δέ μοι ὧδε καὶ αὐτῷ
339
λώϊον ἔσσεσθαι· νίκη δʼ ἐπαμείβεται ἄνδρας.
340
ἀλλʼ ἄγε νῦν ἐπίμεινον, Ἀρήϊα τεύχεα δύω·
341
ἢ ἴθʼ, ἐγὼ δὲ μέτειμι· κιχήσεσθαι δέ σʼ ὀΐω.
342
ὣς φάτο, τὸν δʼ οὔ τι προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
343
τὸν δʼ Ἑλένη μύθοισι προσηύδα μειλιχίοισι·
344
δᾶερ ἐμεῖο κυνὸς κακομηχάνου ὀκρυοέσσης,
345
ὥς μʼ ὄφελʼ ἤματι τῷ ὅτε με πρῶτον τέκε μήτηρ
346
οἴχεσθαι προφέρουσα κακὴ ἀνέμοιο θύελλα
347
εἰς ὄρος ἢ εἰς κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης,
348
ἔνθά με κῦμʼ ἀπόερσε πάρος τάδε ἔργα γενέσθαι.
349
αὐτὰρ ἐπεὶ τάδε γʼ ὧδε θεοὶ κακὰ τεκμήραντο,
350
ἀνδρὸς ἔπειτʼ ὤφελλον ἀμείνονος εἶναι ἄκοιτις,
351
ὃς ᾔδη νέμεσίν τε καὶ αἴσχεα πόλλʼ ἀνθρώπων.
352
τούτῳ δʼ οὔτʼ ἂρ νῦν φρένες ἔμπεδοι οὔτʼ ἄρʼ ὀπίσσω
353
ἔσσονται· τὼ καί μιν ἐπαυρήσεσθαι ὀΐω.
354
ἀλλʼ ἄγε νῦν εἴσελθε καὶ ἕζεο τῷδʼ ἐπὶ δίφρῳ
355
δᾶερ, ἐπεί σε μάλιστα πόνος φρένας ἀμφιβέβηκεν
356
εἵνεκʼ ἐμεῖο κυνὸς καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἄτης,
357
οἷσιν ἐπὶ Ζεὺς θῆκε κακὸν μόρον, ὡς καὶ ὀπίσσω
358
ἀνθρώποισι πελώμεθʼ ἀοίδιμοι ἐσσομένοισι.
359
τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
360
μή με κάθιζʼ Ἑλένη φιλέουσά περ· οὐδέ με πείσεις·
361
ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐπέσσυται ὄφρʼ ἐπαμύνω
362
Τρώεσσʼ, οἳ μέγʼ ἐμεῖο ποθὴν ἀπεόντος ἔχουσιν.
363
ἀλλὰ σύ γʼ ὄρνυθι τοῦτον, ἐπειγέσθω δὲ καὶ αὐτός,
364
ὥς κεν ἔμʼ ἔντοσθεν πόλιος καταμάρψῃ ἐόντα.
365
καὶ γὰρ ἐγὼν οἶκον δὲ ἐλεύσομαι ὄφρα ἴδωμαι
366
οἰκῆας ἄλοχόν τε φίλην καὶ νήπιον υἱόν.
367
οὐ γὰρ οἶδʼ εἰ ἔτι σφιν ὑπότροπος ἵξομαι αὖτις,
368
ἦ ἤδη μʼ ὑπὸ χερσὶ θεοὶ δαμόωσιν Ἀχαιῶν.
369
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
370
αἶψα δʼ ἔπειθʼ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας,
371
οὐδʼ εὗρʼ Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν,
372
ἀλλʼ ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ
373
πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε.
374
Ἕκτωρ δʼ ὡς οὐκ ἔνδον ἀμύμονα τέτμεν ἄκοιτιν
375
ἔστη ἐπʼ οὐδὸν ἰών, μετὰ δὲ δμῳῇσιν ἔειπεν·
376
εἰ δʼ ἄγε μοι δμῳαὶ νημερτέα μυθήσασθε·
377
πῇ ἔβη Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἐκ μεγάροιο;
378
ἠέ πῃ ἐς γαλόων ἢ εἰνατέρων ἐϋπέπλων
379
ἢ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι
380
Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται;
381
τὸν δʼ αὖτʼ ὀτρηρὴ ταμίη πρὸς μῦθον ἔειπεν·
382
Ἕκτορ ἐπεὶ μάλʼ ἄνωγας ἀληθέα μυθήσασθαι,
383
οὔτέ πῃ ἐς γαλόων οὔτʼ εἰνατέρων ἐϋπέπλων
384
οὔτʼ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι
385
Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται,
386
ἀλλʼ ἐπὶ πύργον ἔβη μέγαν Ἰλίου, οὕνεκʼ ἄκουσε
387
τείρεσθαι Τρῶας, μέγα δὲ κράτος εἶναι Ἀχαιῶν.
388
ἣ μὲν δὴ πρὸς τεῖχος ἐπειγομένη ἀφικάνει
389
μαινομένῃ ἐϊκυῖα· φέρει δʼ ἅμα παῖδα τιθήνη.
390
ἦ ῥα γυνὴ ταμίη, ὃ δʼ ἀπέσσυτο δώματος Ἕκτωρ
391
τὴν αὐτὴν ὁδὸν αὖτις ἐϋκτιμένας κατʼ ἀγυιάς.
392
εὖτε πύλας ἵκανε διερχόμενος μέγα ἄστυ
393
Σκαιάς, τῇ ἄρʼ ἔμελλε διεξίμεναι πεδίον δέ,
394
ἔνθʼ ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσα
395
Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος
396
Ἠετίων ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ
397
Θήβῃ Ὑποπλακίῃ Κιλίκεσσʼ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων·
398
τοῦ περ δὴ θυγάτηρ ἔχεθʼ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ.
399
ἥ οἱ ἔπειτʼ ἤντησʼ, ἅμα δʼ ἀμφίπολος κίεν αὐτῇ
400
παῖδʼ ἐπὶ κόλπῳ ἔχουσʼ ἀταλάφρονα νήπιον αὔτως
401
Ἑκτορίδην ἀγαπητὸν ἀλίγκιον ἀστέρι καλῷ,
402
τόν ῥʼ Ἕκτωρ καλέεσκε Σκαμάνδριον, αὐτὰρ οἱ ἄλλοι
403
Ἀστυάνακτʼ· οἶος γὰρ ἐρύετο Ἴλιον Ἕκτωρ.
404
ἤτοι ὃ μὲν μείδησεν ἰδὼν ἐς παῖδα σιωπῇ·
405
Ἀνδρομάχη δέ οἱ ἄγχι παρίστατο δάκρυ χέουσα,
406
ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
407
δαιμόνιε φθίσει σε τὸ σὸν μένος, οὐδʼ ἐλεαίρεις
408
παῖδά τε νηπίαχον καὶ ἔμʼ ἄμμορον, ἣ τάχα χήρη
409
σεῦ ἔσομαι· τάχα γάρ σε κατακτανέουσιν Ἀχαιοὶ
410
πάντες ἐφορμηθέντες· ἐμοὶ δέ κε κέρδιον εἴη
411
σεῦ ἀφαμαρτούσῃ χθόνα δύμεναι· οὐ γὰρ ἔτʼ ἄλλη
412
ἔσται θαλπωρὴ ἐπεὶ ἂν σύ γε πότμον ἐπίσπῃς
413
ἀλλʼ ἄχεʼ· οὐδέ μοι ἔστι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ.
414
ἤτοι γὰρ πατέρʼ ἁμὸν ἀπέκτανε δῖος Ἀχιλλεύς,
415
ἐκ δὲ πόλιν πέρσεν Κιλίκων εὖ ναιετάουσαν
416
Θήβην ὑψίπυλον· κατὰ δʼ ἔκτανεν Ἠετίωνα,
417
οὐδέ μιν ἐξενάριξε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ,
418
ἀλλʼ ἄρα μιν κατέκηε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισιν
419
ἠδʼ ἐπὶ σῆμʼ ἔχεεν· περὶ δὲ πτελέας ἐφύτευσαν
420
νύμφαι ὀρεστιάδες κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο.
421
οἳ δέ μοι ἑπτὰ κασίγνητοι ἔσαν ἐν μεγάροισιν
422
οἳ μὲν πάντες ἰῷ κίον ἤματι Ἄϊδος εἴσω·
423
πάντας γὰρ κατέπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
424
βουσὶν ἐπʼ εἰλιπόδεσσι καὶ ἀργεννῇς ὀΐεσσι.
425
μητέρα δʼ, ἣ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ,
426
τὴν ἐπεὶ ἂρ δεῦρʼ ἤγαγʼ ἅμʼ ἄλλοισι κτεάτεσσιν,
427
ἂψ ὅ γε τὴν ἀπέλυσε λαβὼν ἀπερείσιʼ ἄποινα,
428
πατρὸς δʼ ἐν μεγάροισι βάλʼ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα.
429
Ἕκτορ ἀτὰρ σύ μοί ἐσσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
430
ἠδὲ κασίγνητος, σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης·
431
ἀλλʼ ἄγε νῦν ἐλέαιρε καὶ αὐτοῦ μίμνʼ ἐπὶ πύργῳ,
432
μὴ παῖδʼ ὀρφανικὸν θήῃς χήρην τε γυναῖκα·
433
λαὸν δὲ στῆσον παρʼ ἐρινεόν, ἔνθα μάλιστα
434
ἀμβατός ἐστι πόλις καὶ ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος.
435
τρὶς γὰρ τῇ γʼ ἐλθόντες ἐπειρήσανθʼ οἱ ἄριστοι
436
ἀμφʼ Αἴαντε δύω καὶ ἀγακλυτὸν Ἰδομενῆα
437
ἠδʼ ἀμφʼ Ἀτρεΐδας καὶ Τυδέος ἄλκιμον υἱόν·
438
ἤ πού τίς σφιν ἔνισπε θεοπροπίων ἐῢ εἰδώς,
439
ἤ νυ καὶ αὐτῶν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει.
440
τὴν δʼ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·
441
ἦ καὶ ἐμοὶ τάδε πάντα μέλει γύναι· ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶς
442
αἰδέομαι Τρῶας καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,
443
αἴ κε κακὸς ὣς νόσφιν ἀλυσκάζω πολέμοιο·
444
οὐδέ με θυμὸς ἄνωγεν, ἐπεὶ μάθον ἔμμεναι ἐσθλὸς
445
αἰεὶ καὶ πρώτοισι μετὰ Τρώεσσι μάχεσθαι
446
ἀρνύμενος πατρός τε μέγα κλέος ἠδʼ ἐμὸν αὐτοῦ.
447
εὖ γὰρ ἐγὼ τόδε οἶδα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν·
448
ἔσσεται ἦμαρ ὅτʼ ἄν ποτʼ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ
449
καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.
450
ἀλλʼ οὔ μοι Τρώων τόσσον μέλει ἄλγος ὀπίσσω,
451
οὔτʼ αὐτῆς Ἑκάβης οὔτε Πριάμοιο ἄνακτος
452
οὔτε κασιγνήτων, οἵ κεν πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ
453
ἐν κονίῃσι πέσοιεν ὑπʼ ἀνδράσι δυσμενέεσσιν,
454
ὅσσον σεῦ, ὅτε κέν τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
455
δακρυόεσσαν ἄγηται ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας·
456
καί κεν ἐν Ἄργει ἐοῦσα πρὸς ἄλλης ἱστὸν ὑφαίνοις,
457
καί κεν ὕδωρ φορέοις Μεσσηΐδος ἢ Ὑπερείης
458
πόλλʼ ἀεκαζομένη, κρατερὴ δʼ ἐπικείσετʼ ἀνάγκη·
459
καί ποτέ τις εἴπῃσιν ἰδὼν κατὰ δάκρυ χέουσαν·
460
Ἕκτορος ἥδε γυνὴ ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
461
Τρώων ἱπποδάμων ὅτε Ἴλιον ἀμφεμάχοντο.
462
ὥς ποτέ τις ἐρέει· σοὶ δʼ αὖ νέον ἔσσεται ἄλγος
463
χήτεϊ τοιοῦδʼ ἀνδρὸς ἀμύνειν δούλιον ἦμαρ.
464
ἀλλά με τεθνηῶτα χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτοι
465
πρίν γέ τι σῆς τε βοῆς σοῦ θʼ ἑλκηθμοῖο πυθέσθαι.
466
ὣς εἰπὼν οὗ παιδὸς ὀρέξατο φαίδιμος Ἕκτωρ·
467
ἂψ δʼ ὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης
468
ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς
469
ταρβήσας χαλκόν τε ἰδὲ λόφον ἱππιοχαίτην,
470
δεινὸν ἀπʼ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.
471
ἐκ δʼ ἐγέλασσε πατήρ τε φίλος καὶ πότνια μήτηρ·
472
αὐτίκʼ ἀπὸ κρατὸς κόρυθʼ εἵλετο φαίδιμος Ἕκτωρ,
473
καὶ τὴν μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὶ παμφανόωσαν·
474
αὐτὰρ ὅ γʼ ὃν φίλον υἱὸν ἐπεὶ κύσε πῆλέ τε χερσὶν
475
εἶπε δʼ ἐπευξάμενος Διί τʼ ἄλλοισίν τε θεοῖσι·
476
Ζεῦ ἄλλοι τε θεοὶ δότε δὴ καὶ τόνδε γενέσθαι
477
παῖδʼ ἐμὸν ὡς καὶ ἐγώ περ ἀριπρεπέα Τρώεσσιν,
478
ὧδε βίην τʼ ἀγαθόν, καὶ Ἰλίου ἶφι ἀνάσσειν·
479
καί ποτέ τις εἴποι πατρός γʼ ὅδε πολλὸν ἀμείνων
480
ἐκ πολέμου ἀνιόντα· φέροι δʼ ἔναρα βροτόεντα
481
κτείνας δήϊον ἄνδρα, χαρείη δὲ φρένα μήτηρ.
482
ὣς εἰπὼν ἀλόχοιο φίλης ἐν χερσὶν ἔθηκε
483
παῖδʼ ἑόν· ἣ δʼ ἄρα μιν κηώδεϊ δέξατο κόλπῳ
484
δακρυόεν γελάσασα· πόσις δʼ ἐλέησε νοήσας,
485
χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
486
δαιμονίη μή μοί τι λίην ἀκαχίζεο θυμῷ·
487
οὐ γάρ τίς μʼ ὑπὲρ αἶσαν ἀνὴρ Ἄϊδι προϊάψει·
488
μοῖραν δʼ οὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν,
489
οὐ κακὸν οὐδὲ μὲν ἐσθλόν, ἐπὴν τὰ πρῶτα γένηται.
490
ἀλλʼ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σʼ αὐτῆς ἔργα κόμιζε
491
ἱστόν τʼ ἠλακάτην τε, καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε
492
ἔργον ἐποίχεσθαι· πόλεμος δʼ ἄνδρεσσι μελήσει
493
πᾶσι, μάλιστα δʼ ἐμοί, τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν.
494
ὣς ἄρα φωνήσας κόρυθʼ εἵλετο φαίδιμος Ἕκτωρ
495
ἵππουριν· ἄλοχος δὲ φίλη οἶκον δὲ βεβήκει
496
ἐντροπαλιζομένη, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσα.
497
αἶψα δʼ ἔπειθʼ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας
498
Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο, κιχήσατο δʼ ἔνδοθι πολλὰς
499
ἀμφιπόλους, τῇσιν δὲ γόον πάσῃσιν ἐνῶρσεν.
500
αἳ μὲν ἔτι ζωὸν γόον Ἕκτορα ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·
501
οὐ γάρ μιν ἔτʼ ἔφαντο ὑπότροπον ἐκ πολέμοιο
502
ἵξεσθαι προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν.
503
οὐδὲ Πάρις δήθυνεν ἐν ὑψηλοῖσι δόμοισιν,
504
ἀλλʼ ὅ γʼ, ἐπεὶ κατέδυ κλυτὰ τεύχεα ποικίλα χαλκῷ,
505
σεύατʼ ἔπειτʼ ἀνὰ ἄστυ ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς.
506
ὡς δʼ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ
507
δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων
508
εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
509
κυδιόων· ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται
510
ὤμοις ἀΐσσονται· ὃ δʼ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς
511
ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τʼ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων·
512
ὣς υἱὸς Πριάμοιο Πάρις κατὰ Περγάμου ἄκρης
513
τεύχεσι παμφαίνων ὥς τʼ ἠλέκτωρ ἐβεβήκει
514
καγχαλόων, ταχέες δὲ πόδες φέρον· αἶψα δʼ ἔπειτα
515
Ἕκτορα δῖον ἔτετμεν ἀδελφεὸν εὖτʼ ἄρʼ ἔμελλε
516
στρέψεσθʼ ἐκ χώρης ὅθι ᾗ ὀάριζε γυναικί.
517
τὸν πρότερος προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·
518
ἠθεῖʼ ἦ μάλα δή σε καὶ ἐσσύμενον κατερύκω
519
δηθύνων, οὐδʼ ἦλθον ἐναίσιμον ὡς ἐκέλευες;
520
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
521
δαιμόνιʼ οὐκ ἄν τίς τοι ἀνὴρ ὃς ἐναίσιμος εἴη
522
ἔργον ἀτιμήσειε μάχης, ἐπεὶ ἄλκιμός ἐσσι·
523
ἀλλὰ ἑκὼν μεθιεῖς τε καὶ οὐκ ἐθέλεις· τὸ δʼ ἐμὸν κῆρ
524
ἄχνυται ἐν θυμῷ, ὅθʼ ὑπὲρ σέθεν αἴσχεʼ ἀκούω
525
πρὸς Τρώων, οἳ ἔχουσι πολὺν πόνον εἵνεκα σεῖο.
526
ἀλλʼ ἴομεν· τὰ δʼ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθʼ, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
527
δώῃ ἐπουρανίοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσι
528
κρητῆρα στήσασθαι ἐλεύθερον ἐν μεγάροισιν
529
ἐκ Τροίης ἐλάσαντας ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.