Scroll 2
1
ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
2
ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆφιν Ὀδυσσῆος φίλος υἱὸς
3
εἵματα ἑσσάμενος, περὶ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτʼ ὤμῳ,
4
ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
5
βῆ δʼ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο θεῷ ἐναλίγκιος ἄντην.
6
αἶψα δὲ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε
7
κηρύσσειν ἀγορήνδε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.
8
οἱ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δʼ ἠγείροντο μάλʼ ὦκα.
9
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἤγερθεν ὁμηγερέες τʼ ἐγένοντο,
10
βῆ ῥʼ ἴμεν εἰς ἀγορήν, παλάμῃ δʼ ἔχε χάλκεον ἔγχος,
11
οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω κύνες ἀργοὶ ἕποντο.
12
θεσπεσίην δʼ ἄρα τῷ γε χάριν κατέχευεν Ἀθήνη.
13
τὸν δʼ ἄρα πάντες λαοὶ ἐπερχόμενον θηεῦντο·
14
ἕζετο δʼ ἐν πατρὸς θώκῳ, εἶξαν δὲ γέροντες.
15
τοῖσι δʼ ἔπειθʼ ἥρως Αἰγύπτιος ἦρχʼ ἀγορεύειν,
16
ὃς δὴ γήραϊ κυφὸς ἔην καὶ μυρία ᾔδη.
17
καὶ γὰρ τοῦ φίλος υἱὸς ἅμʼ ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι
18
Ἴλιον εἰς ἐύπωλον ἔβη κοίλῃς ἐνὶ νηυσίν,
19
Ἄντιφος αἰχμητής· τὸν δʼ ἄγριος ἔκτανε Κύκλωψ
20
ἐν σπῆι γλαφυρῷ, πύματον δʼ ὡπλίσσατο δόρπον.
21
τρεῖς δέ οἱ ἄλλοι ἔσαν, καὶ ὁ μὲν μνηστῆρσιν ὁμίλει,
22
Εὐρύνομος, δύο δʼ αἰὲν ἔχον πατρώια ἔργα.
23
ἀλλʼ οὐδʼ ὣς τοῦ λήθετʼ ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων.
24
τοῦ ὅ γε δάκρυ χέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
25
κέκλυτε δὴ νῦν μευ, Ἰθακήσιοι, ὅττι κεν εἴπω·
26
οὔτε ποθʼ ἡμετέρη ἀγορὴ γένετʼ οὔτε θόωκος
27
ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς δῖος ἔβη κοίλῃς ἐνὶ νηυσί.
28
νῦν δὲ τίς ὧδʼ ἤγειρε; τίνα χρειὼ τόσον ἵκει
29
ἠὲ νέων ἀνδρῶν ἢ οἳ προγενέστεροί εἰσιν;
30
ἠέ τινʼ ἀγγελίην στρατοῦ ἔκλυεν ἐρχομένοιο,
31
ἥν χʼ ἡμῖν σάφα εἴποι, ὅτε πρότερός γε πύθοιτο;
32
ἦέ τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκεται ἠδʼ ἀγορεύει;
33
ἐσθλός μοι δοκεῖ εἶναι, ὀνήμενος. εἴθε οἱ αὐτῷ
34
Ζεὺς ἀγαθὸν τελέσειεν, ὅτι φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ.
35
ὣς φάτο, χαῖρε δὲ φήμῃ Ὀδυσσῆος φίλος υἱός,
36
οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν ἧστο, μενοίνησεν δʼ ἀγορεύειν,
37
στῆ δὲ μέσῃ ἀγορῇ· σκῆπτρον δέ οἱ ἔμβαλε χειρὶ
38
κῆρυξ Πεισήνωρ πεπνυμένα μήδεα εἰδώς.
39
πρῶτον ἔπειτα γέροντα καθαπτόμενος προσέειπεν·
40
ὦ γέρον, οὐχ ἑκὰς οὗτος ἀνήρ, τάχα δʼ εἴσεαι αὐτός,
41
ὃς λαὸν ἤγειρα· μάλιστα δέ μʼ ἄλγος ἱκάνει.
42
οὔτε τινʼ ἀγγελίην στρατοῦ ἔκλυον ἐρχομένοιο,
43
ἥν χʼ ὑμῖν σάφα εἴπω, ὅτε πρότερός γε πυθοίμην,
44
οὔτε τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκομαι οὐδʼ ἀγορεύω,
45
ἀλλʼ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος, ὅ μοι κακὰ ἔμπεσεν οἴκῳ
46
δοιά· τὸ μὲν πατέρʼ ἐσθλὸν ἀπώλεσα, ὅς ποτʼ ἐν ὑμῖν
47
τοίσδεσσιν βασίλευε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν·
48
νῦν δʼ αὖ καὶ πολὺ μεῖζον, ὃ δὴ τάχα οἶκον ἅπαντα
49
πάγχυ διαρραίσει, βίοτον δʼ ἀπὸ πάμπαν ὀλέσσει.
50
μητέρι μοι μνηστῆρες ἐπέχραον οὐκ ἐθελούσῃ,
51
τῶν ἀνδρῶν φίλοι υἷες, οἳ ἐνθάδε γʼ εἰσὶν ἄριστοι,
52
οἳ πατρὸς μὲν ἐς οἶκον ἀπερρίγασι νέεσθαι
53
Ἰκαρίου, ὥς κʼ αὐτὸς ἐεδνώσαιτο θύγατρα,
54
δοίη δʼ ᾧ κʼ ἐθέλοι καί οἱ κεχαρισμένος ἔλθοι·
55
οἱ δʼ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα,
56
βοῦς ἱερεύοντες καὶ ὄις καὶ πίονας αἶγας
57
εἰλαπινάζουσιν πίνουσί τε αἴθοπα οἶνον
58
μαψιδίως· τὰ δὲ πολλὰ κατάνεται. οὐ γὰρ ἔπʼ ἀνήρ,
59
οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκεν, ἀρὴν ἀπὸ οἴκου ἀμῦναι.
60
ἡμεῖς δʼ οὔ νύ τι τοῖοι ἀμυνέμεν· ἦ καὶ ἔπειτα
61
λευγαλέοι τʼ ἐσόμεσθα καὶ οὐ δεδαηκότες ἀλκήν.
62
ἦ τʼ ἂν ἀμυναίμην, εἴ μοι δύναμίς γε παρείη.
63
οὐ γὰρ ἔτʼ ἀνσχετὰ ἔργα τετεύχαται, οὐδʼ ἔτι καλῶς
64
οἶκος ἐμὸς διόλωλε. νεμεσσήθητε καὶ αὐτοί,
65
ἄλλους τʼ αἰδέσθητε περικτίονας ἀνθρώπους,
66
οἳ περιναιετάουσι· θεῶν δʼ ὑποδείσατε μῆνιν,
67
μή τι μεταστρέψωσιν ἀγασσάμενοι κακὰ ἔργα.
68
λίσσομαι ἠμὲν Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἠδὲ Θέμιστος,
69
ἥ τʼ ἀνδρῶν ἀγορὰς ἠμὲν λύει ἠδὲ καθίζει·
70
σχέσθε, φίλοι, καί μʼ οἶον ἐάσατε πένθεϊ λυγρῷ
71
τείρεσθʼ, εἰ μή πού τι πατὴρ ἐμὸς ἐσθλὸς Ὀδυσσεὺς
72
δυσμενέων κάκʼ ἔρεξεν ἐυκνήμιδας Ἀχαιούς,
73
τῶν μʼ ἀποτινύμενοι κακὰ ῥέζετε δυσμενέοντες,
74
τούτους ὀτρύνοντες. ἐμοὶ δέ κε κέρδιον εἴη
75
ὑμέας ἐσθέμεναι κειμήλιά τε πρόβασίν τε.
76
εἴ χʼ ὑμεῖς γε φάγοιτε, τάχʼ ἄν ποτε καὶ τίσις εἴη·
77
τόφρα γὰρ ἂν κατὰ ἄστυ ποτιπτυσσοίμεθα μύθῳ
78
χρήματʼ ἀπαιτίζοντες, ἕως κʼ ἀπὸ πάντα δοθείη·
79
νῦν δέ μοι ἀπρήκτους ὀδύνας ἐμβάλλετε θυμῷ.
80
ὣς φάτο χωόμενος, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ
81
δάκρυʼ ἀναπρήσας· οἶκτος δʼ ἕλε λαὸν ἅπαντα.
82
ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀκὴν ἔσαν, οὐδέ τις ἔτλη
83
Τηλέμαχον μύθοισιν ἀμείψασθαι χαλεποῖσιν·
84
Ἀντίνοος δέ μιν οἶος ἀμειβόμενος προσέειπε·
85
Τηλέμαχʼ ὑψαγόρη, μένος ἄσχετε, ποῖον ἔειπες
86
ἡμέας αἰσχύνων· ἐθέλοις δέ κε μῶμον ἀνάψαι.
87
σοὶ δʼ οὔ τι μνηστῆρες Ἀχαιῶν αἴτιοί εἰσιν,
88
ἀλλὰ φίλη μήτηρ, ἥ τοι πέρι κέρδεα οἶδεν.
89
ἤδη γὰρ τρίτον ἐστὶν ἔτος, τάχα δʼ εἶσι τέταρτον,
90
ἐξ οὗ ἀτέμβει θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.
91
πάντας μέν ῥʼ ἔλπει καὶ ὑπίσχεται ἀνδρὶ ἑκάστῳ
92
ἀγγελίας προϊεῖσα, νόος δέ οἱ ἄλλα μενοινᾷ.
93
ἡ δὲ δόλον τόνδʼ ἄλλον ἐνὶ φρεσὶ μερμήριξε·
94
στησαμένη μέγαν ἱστὸν ἐνὶ μεγάροισιν ὕφαινε,
95
λεπτὸν καὶ περίμετρον· ἄφαρ δʼ ἡμῖν μετέειπε·
96
κοῦροι ἐμοὶ μνηστῆρες, ἐπεὶ θάνε δῖος Ὀδυσσεύς,
97
μίμνετʼ ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον, εἰς ὅ κε φᾶρος
98
ἐκτελέσω, μή μοι μεταμώνια νήματʼ ὄληται,
99
Λαέρτῃ ἥρωι ταφήιον, εἰς ὅτε κέν μιν
100
μοῖρʼ ὀλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο,
101
μή τίς μοι κατὰ δῆμον Ἀχαιϊάδων νεμεσήσῃ.
102
αἴ κεν ἄτερ σπείρου κεῖται πολλὰ κτεατίσσας.
103
ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
104
ἔνθα καὶ ἠματίη μὲν ὑφαίνεσκεν μέγαν ἱστόν,
105
νύκτας δʼ ἀλλύεσκεν, ἐπεὶ δαΐδας παραθεῖτο.
106
ὣς τρίετες μὲν ἔληθε δόλῳ καὶ ἔπειθεν Ἀχαιούς·
107
ἀλλʼ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,
108
καὶ τότε δή τις ἔειπε γυναικῶν, ἣ σάφα ᾔδη,
109
καὶ τήν γʼ ἀλλύουσαν ἐφεύρομεν ἀγλαὸν ἱστόν.
110
ὣς τὸ μὲν ἐξετέλεσσε καὶ οὐκ ἐθέλουσʼ ὑπʼ ἀνάγκης·
111
σοὶ δʼ ὧδε μνηστῆρες ὑποκρίνονται, ἵνʼ εἰδῇς
112
αὐτὸς σῷ θυμῷ, εἰδῶσι δὲ πάντες Ἀχαιοί·
113
μητέρα σὴν ἀπόπεμψον, ἄνωχθι δέ μιν γαμέεσθαι
114
τῷ ὅτεῴ τε πατὴρ κέλεται καὶ ἁνδάνει αὐτῇ.
115
εἰ δʼ ἔτʼ ἀνιήσει γε πολὺν χρόνον υἷας Ἀχαιῶν,
116
τὰ φρονέουσʼ ἀνὰ θυμόν, ὅ οἱ πέρι δῶκεν Ἀθήνη
117
ἔργα τʼ ἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλὰς
118
κέρδεά θʼ, οἷʼ οὔ πώ τινʼ ἀκούομεν οὐδὲ παλαιῶν,
119
τάων αἳ πάρος ἦσαν ἐυπλοκαμῖδες Ἀχαιαί,
120
Τυρώ τʼ Ἀλκμήνη τε ἐυστέφανός τε Μυκήνη·
121
τάων οὔ τις ὁμοῖα νοήματα Πηνελοπείῃ
122
ᾔδη· ἀτὰρ μὲν τοῦτό γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε.
123
τόφρα γὰρ οὖν βίοτόν τε τεὸν καὶ κτήματʼ ἔδονται,
124
ὄφρα κε κείνη τοῦτον ἔχῃ νόον, ὅν τινά οἱ νῦν
125
ἐν στήθεσσι τιθεῖσι θεοί. μέγα μὲν κλέος αὐτῇ
126
ποιεῖτʼ, αὐτὰρ σοί γε ποθὴν πολέος βιότοιο.
127
ἡμεῖς δʼ οὔτʼ ἐπὶ ἔργα πάρος γʼ ἴμεν οὔτε πῃ ἄλλῃ,
128
πρίν γʼ αὐτὴν γήμασθαι Ἀχαιῶν ᾧ κʼ ἐθέλῃσι.
129
τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
130
Ἀντίνοʼ, οὔ πως ἔστι δόμων ἀέκουσαν ἀπῶσαι
131
ἥ μʼ ἔτεχʼ, ἥ μʼ ἔθρεψε· πατὴρ δʼ ἐμὸς ἄλλοθι γαίης,
132
ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκε· κακὸν δέ με πόλλʼ ἀποτίνειν
133
Ἰκαρίῳ, αἴ κʼ αὐτὸς ἑκὼν ἀπὸ μητέρα πέμψω.
134
ἐκ γὰρ τοῦ πατρὸς κακὰ πείσομαι, ἄλλα δὲ δαίμων
135
δώσει, ἐπεὶ μήτηρ στυγερὰς ἀρήσετʼ ἐρινῦς
136
οἴκου ἀπερχομένη· νέμεσις δέ μοι ἐξ ἀνθρώπων
137
ἔσσεται· ὣς οὐ τοῦτον ἐγώ ποτε μῦθον ἐνίψω.
138
ὑμέτερος δʼ εἰ μὲν θυμὸς νεμεσίζεται αὐτῶν,
139
ἔξιτέ μοι μεγάρων, ἄλλας δʼ ἀλεγύνετε δαῖτας
140
ὑμὰ κτήματʼ ἔδοντες ἀμειβόμενοι κατὰ οἴκους.
141
εἰ δʼ ὑμῖν δοκέει τόδε λωίτερον καὶ ἄμεινον
142
ἔμμεναι, ἀνδρὸς ἑνὸς βίοτον νήποινον ὀλέσθαι,
143
κείρετʼ· ἐγὼ δὲ θεοὺς ἐπιβώσομαι αἰὲν ἐόντας,
144
αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι.
145
νήποινοί κεν ἔπειτα δόμων ἔντοσθεν ὄλοισθε.
146
ὣς φάτο Τηλέμαχος, τῷ δʼ αἰετὼ εὐρύοπα Ζεὺς
147
ὑψόθεν ἐκ κορυφῆς ὄρεος προέηκε πέτεσθαι.
148
τὼ δʼ ἕως μέν ῥʼ ἐπέτοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο
149
πλησίω ἀλλήλοισι τιταινομένω πτερύγεσσιν·
150
ἀλλʼ ὅτε δὴ μέσσην ἀγορὴν πολύφημον ἱκέσθην,
151
ἔνθʼ ἐπιδινηθέντε τιναξάσθην πτερὰ πυκνά,
152
ἐς δʼ ἰδέτην πάντων κεφαλάς, ὄσσοντο δʼ ὄλεθρον·
153
δρυψαμένω δʼ ὀνύχεσσι παρειὰς ἀμφί τε δειρὰς
154
δεξιὼ ἤιξαν διά τʼ οἰκία καὶ πόλιν αὐτῶν.
155
θάμβησαν δʼ ὄρνιθας, ἐπεὶ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν·
156
ὥρμηναν δʼ ἀνὰ θυμὸν ἅ περ τελέεσθαι ἔμελλον.
157
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε γέρων ἥρως Ἁλιθέρσης
158
Μαστορίδης· ὁ γὰρ οἶος ὁμηλικίην ἐκέκαστο
159
ὄρνιθας γνῶναι καὶ ἐναίσιμα μυθήσασθαι·
160
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
161
κέκλυτε δὴ νῦν μευ, Ἰθακήσιοι, ὅττι κεν εἴπω·
162
μνηστῆρσιν δὲ μάλιστα πιφαυσκόμενος τάδε εἴρω·
163
τοῖσιν γὰρ μέγα πῆμα κυλίνδεται· οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς
164
δὴν ἀπάνευθε φίλων ὧν ἔσσεται, ἀλλά που ἤδη
165
ἐγγὺς ἐὼν τοῖσδεσσι φόνον καὶ κῆρα φυτεύει
166
πάντεσσιν· πολέσιν δὲ καὶ ἄλλοισιν κακὸν ἔσται,
167
οἳ νεμόμεσθʼ Ἰθάκην ἐυδείελον. ἀλλὰ πολὺ πρὶν
168
φραζώμεσθʼ, ὥς κεν καταπαύσομεν· οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ
169
παυέσθων· καὶ γάρ σφιν ἄφαρ τόδε λώιόν ἐστιν.
170
οὐ γὰρ ἀπείρητος μαντεύομαι, ἀλλʼ ἐὺ εἰδώς·
171
καὶ γὰρ κείνῳ φημὶ τελευτηθῆναι ἅπαντα,
172
ὥς οἱ ἐμυθεόμην, ὅτε Ἴλιον εἰσανέβαινον
173
Ἀργεῖοι, μετὰ δέ σφιν ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.
174
φῆν κακὰ πολλὰ παθόντʼ, ὀλέσαντʼ ἄπο πάντας ἑταίρους,
175
ἄγνωστον πάντεσσιν ἐεικοστῷ ἐνιαυτῷ
176
οἴκαδʼ ἐλεύσεσθαι· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
177
τὸν δʼ αὖτʼ Εὐρύμαχος Πολύβου πάϊς ἀντίον ηὔδα·
178
ὦ γέρον, εἰ δʼ ἄγε νῦν μαντεύεο σοῖσι τέκεσσιν
179
οἴκαδʼ ἰών, μή πού τι κακὸν πάσχωσιν ὀπίσσω·
180
ταῦτα δʼ ἐγὼ σέο πολλὸν ἀμείνων μαντεύεσθαι.
181
ὄρνιθες δέ τε πολλοὶ ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο
182
φοιτῶσʼ, οὐδέ τε πάντες ἐναίσιμοι· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
183
ὤλετο τῆλʼ, ὡς καὶ σὺ καταφθίσθαι σὺν ἐκείνῳ
184
ὤφελες. οὐκ ἂν τόσσα θεοπροπέων ἀγόρευες,
185
οὐδέ κε Τηλέμαχον κεχολωμένον ὧδʼ ἀνιείης,
186
σῷ οἴκῳ δῶρον ποτιδέγμενος, αἴ κε πόρῃσιν.
187
ἀλλʼ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
188
αἴ κε νεώτερον ἄνδρα παλαιά τε πολλά τε εἰδὼς
189
παρφάμενος ἐπέεσσιν ἐποτρύνῃς χαλεπαίνειν,
190
αὐτῷ μέν οἱ πρῶτον ἀνιηρέστερον ἔσται,
191
πρῆξαι δʼ ἔμπης οὔ τι δυνήσεται εἵνεκα τῶνδε·
192
σοὶ δέ, γέρον, θωὴν ἐπιθήσομεν, ἥν κʼ ἐνὶ θυμῷ
193
τίνων ἀσχάλλῃς· χαλεπὸν δέ τοι ἔσσεται ἄλγος.
194
Τηλεμάχῳ δʼ ἐν πᾶσιν ἐγὼν ὑποθήσομαι αὐτός·
195
μητέρα ἣν ἐς πατρὸς ἀνωγέτω ἀπονέεσθαι·
196
οἱ δὲ γάμον τεύξουσι καὶ ἀρτυνέουσιν ἔεδνα
197
πολλὰ μάλʼ, ὅσσα ἔοικε φίλης ἐπὶ παιδὸς ἕπεσθαι.
198
οὐ γὰρ πρὶν παύσεσθαι ὀίομαι υἷας Ἀχαιῶν
199
μνηστύος ἀργαλέης, ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης,
200
οὔτʼ οὖν Τηλέμαχον μάλα περ πολύμυθον ἐόντα,
201
οὔτε θεοπροπίης ἐμπαζόμεθʼ, ἣν σύ, γεραιέ,
202
μυθέαι ἀκράαντον, ἀπεχθάνεαι δʼ ἔτι μᾶλλον.
203
χρήματα δʼ αὖτε κακῶς βεβρώσεται, οὐδέ ποτʼ ἶσα
204
ἔσσεται, ὄφρα κεν ἥ γε διατρίβῃσιν Ἀχαιοὺς
205
ὃν γάμον· ἡμεῖς δʼ αὖ ποτιδέγμενοι ἤματα πάντα
206
εἵνεκα τῆς ἀρετῆς ἐριδαίνομεν, οὐδὲ μετʼ ἄλλας
207
ἐρχόμεθʼ, ἃς ἐπιεικὲς ὀπυιέμεν ἐστὶν ἑκάστῳ.
208
τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
209
Εὐρύμαχʼ ἠδὲ καὶ ἄλλοι, ὅσοι μνηστῆρες ἀγαυοί,
210
ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι οὐδʼ ἀγορεύω·
211
ἤδη γὰρ τὰ ἴσασι θεοὶ καὶ πάντες Ἀχαιοί.
212
ἀλλʼ ἄγε μοι δότε νῆα θοὴν καὶ εἴκοσʼ ἑταίρους,
213
οἵ κέ μοι ἔνθα καὶ ἔνθα διαπρήσσωσι κέλευθον.
214
εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
215
νόστον πευσόμενος πατρὸς δὴν οἰχομένοιο,
216
ἤν τίς μοι εἴπῃσι βροτῶν ἢ ὄσσαν ἀκούσω
217
ἐκ Διός, ἥ τε μάλιστα φέρει κλέος ἀνθρώποισιν·
218
εἰ μέν κεν πατρὸς βίοτον καὶ νόστον ἀκούσω,
219
ἦ τʼ ἄν, τρυχόμενός περ, ἔτι τλαίην ἐνιαυτόν·
220
εἰ δέ κε τεθνηῶτος ἀκούσω μηδʼ ἔτʼ ἐόντος,
221
νοστήσας δὴ ἔπειτα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
222
σῆμά τέ οἱ χεύω καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερεΐξω
223
πολλὰ μάλʼ, ὅσσα ἔοικε, καὶ ἀνέρι μητέρα δώσω.
224
ἦ τοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, τοῖσι δʼ ἀνέστη
225
Μέντωρ, ὅς ῥʼ Ὀδυσῆος ἀμύμονος ἦεν ἑταῖρος,
226
καί οἱ ἰὼν ἐν νηυσὶν ἐπέτρεπεν οἶκον ἅπαντα,
227
πείθεσθαί τε γέροντι καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσειν·
228
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
229
κέκλυτε δὴ νῦν μευ, Ἰθακήσιοι, ὅττι κεν εἴπω·
230
μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
231
σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,
232
ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπός τʼ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι·
233
ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο
234
λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν.
235
ἀλλʼ ἦ τοι μνηστῆρας ἀγήνορας οὔ τι μεγαίρω
236
ἔρδειν ἔργα βίαια κακορραφίῃσι νόοιο·
237
σφὰς γὰρ παρθέμενοι κεφαλὰς κατέδουσι βιαίως
238
οἶκον Ὀδυσσῆος, τὸν δʼ οὐκέτι φασὶ νέεσθαι.
239
νῦν δʼ ἄλλῳ δήμῳ νεμεσίζομαι, οἷον ἅπαντες
240
ἧσθʼ ἄνεῳ, ἀτὰρ οὔ τι καθαπτόμενοι ἐπέεσσι
241
παύρους μνηστῆρας καταπαύετε πολλοὶ ἐόντες.
242
τὸν δʼ Εὐηνορίδης Λειώκριτος ἀντίον ηὔδα·
243
Μέντορ ἀταρτηρέ, φρένας ἠλεέ, ποῖον ἔειπες
244
ἡμέας ὀτρύνων καταπαυέμεν. ἀργαλέον δὲ
245
ἀνδράσι καὶ πλεόνεσσι μαχήσασθαι περὶ δαιτί.
246
εἴ περ γάρ κʼ Ὀδυσεὺς Ἰθακήσιος αὐτὸς ἐπελθὼν
247
δαινυμένους κατὰ δῶμα ἑὸν μνηστῆρας ἀγαυοὺς
248
ἐξελάσαι μεγάροιο μενοινήσειʼ ἐνὶ θυμῷ,
249
οὔ κέν οἱ κεχάροιτο γυνή, μάλα περ χατέουσα,
250
ἐλθόντʼ, ἀλλά κεν αὐτοῦ ἀεικέα πότμον ἐπίσποι,
251
εἰ πλεόνεσσι μάχοιτο· σὺ δʼ οὐ κατὰ μοῖραν ἔειπες.
252
ἀλλʼ ἄγε, λαοὶ μὲν σκίδνασθʼ ἐπὶ ἔργα ἕκαστος,
253
τούτῳ δʼ ὀτρυνέει Μέντωρ ὁδὸν ἠδʼ Ἁλιθέρσης,
254
οἵ τέ οἱ ἐξ ἀρχῆς πατρώιοί εἰσιν ἑταῖροι.
255
ἀλλʼ ὀίω, καὶ δηθὰ καθήμενος ἀγγελιάων
256
πεύσεται εἰν Ἰθάκῃ, τελέει δʼ ὁδὸν οὔ ποτε ταύτην.
257
ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, λῦσεν δʼ ἀγορὴν αἰψηρήν.
258
οἱ μὲν ἄρʼ ἐσκίδναντο ἑὰ πρὸς δώμαθʼ ἕκαστος,
259
μνηστῆρες δʼ ἐς δώματʼ ἴσαν θείου Ὀδυσῆος.
260
Τηλέμαχος δʼ ἀπάνευθε κιὼν ἐπὶ θῖνα θαλάσσης,
261
χεῖρας νιψάμενος πολιῆς ἁλὸς εὔχετʼ Ἀθήνῃ·
262
κλῦθί μευ, ὃ χθιζὸς θεὸς ἤλυθες ἡμέτερον δῶ
263
καί μʼ ἐν νηὶ κέλευσας ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον
264
νόστον πευσόμενον πατρὸς δὴν οἰχομένοιο
265
ἔρχεσθαι· τὰ δὲ πάντα διατρίβουσιν Ἀχαιοί,
266
μνηστῆρες δὲ μάλιστα κακῶς ὑπερηνορέοντες.
267
ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη,
268
Μέντορι εἰδομένη ἠμὲν δέμας ἠδὲ καὶ αὐδήν,
269
καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
270
Τηλέμαχʼ, οὐδʼ ὄπιθεν κακὸς ἔσσεαι οὐδʼ ἀνοήμων,
271
εἰ δή τοι σοῦ πατρὸς ἐνέστακται μένος ἠύ,
272
οἷος κεῖνος ἔην τελέσαι ἔργον τε ἔπος τε·
273
οὔ τοι ἔπειθʼ ἁλίη ὁδὸς ἔσσεται οὐδʼ ἀτέλεστος.
274
εἰ δʼ οὐ κείνου γʼ ἐσσὶ γόνος καὶ Πηνελοπείης,
275
οὐ σέ γʼ ἔπειτα ἔολπα τελευτήσειν, ἃ μενοινᾷς.
276
παῦροι γάρ τοι παῖδες ὁμοῖοι πατρὶ πέλονται,
277
οἱ πλέονες κακίους, παῦροι δέ τε πατρὸς ἀρείους.
278
ἀλλʼ ἐπεὶ οὐδʼ ὄπιθεν κακὸς ἔσσεαι οὐδʼ ἀνοήμων,
279
οὐδέ σε πάγχυ γε μῆτις Ὀδυσσῆος προλέλοιπεν,
280
ἐλπωρή τοι ἔπειτα τελευτῆσαι τάδε ἔργα.
281
τῶ νῦν μνηστήρων μὲν ἔα βουλήν τε νόον τε
282
ἀφραδέων, ἐπεὶ οὔ τι νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι·
283
οὐδέ τι ἴσασιν θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν,
284
ὃς δή σφι σχεδόν ἐστιν, ἐπʼ ἤματι πάντας ὀλέσθαι.
285
σοὶ δʼ ὁδὸς οὐκέτι δηρὸν ἀπέσσεται ἣν σὺ μενοινᾷς·
286
τοῖος γάρ τοι ἑταῖρος ἐγὼ πατρώιός εἰμι,
287
ὅς τοι νῆα θοὴν στελέω καὶ ἅμʼ ἕψομαι αὐτός.
288
ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς δώματʼ ἰὼν μνηστῆρσιν ὁμίλει,
289
ὅπλισσόν τʼ ἤια καὶ ἄγγεσιν ἄρσον ἅπαντα,
290
οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσι, καὶ ἄλφιτα, μυελὸν ἀνδρῶν,
291
δέρμασιν ἐν πυκινοῖσιν· ἐγὼ δʼ ἀνὰ δῆμον ἑταίρους
292
αἶψʼ ἐθελοντῆρας συλλέξομαι. εἰσὶ δὲ νῆες
293
πολλαὶ ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ, νέαι ἠδὲ παλαιαί·
294
τάων μέν τοι ἐγὼν ἐπιόψομαι ἥ τις ἀρίστη,
295
ὦκα δʼ ἐφοπλίσσαντες ἐνήσομεν εὐρέι πόντῳ.
296
ὣς φάτʼ Ἀθηναίη κούρη Διός· οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν
297
Τηλέμαχος παρέμιμνεν, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.
298
βῆ δʼ ἰέναι πρὸς δῶμα, φίλον τετιημένος ἦτορ,
299
εὗρε δʼ ἄρα μνηστῆρας ἀγήνορας ἐν μεγάροισιν,
300
αἶγας ἀνιεμένους σιάλους θʼ εὕοντας ἐν αὐλῇ.
301
Ἀντίνοος δʼ ἰθὺς γελάσας κίε Τηλεμάχοιο,
302
ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρί, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
303
Τηλέμαχʼ ὑψαγόρη, μένος ἄσχετε, μή τί τοι ἄλλο
304
ἐν στήθεσσι κακὸν μελέτω ἔργον τε ἔπος τε,
305
ἀλλά μοι ἐσθιέμεν καὶ πινέμεν, ὡς τὸ πάρος περ.
306
ταῦτα δέ τοι μάλα πάντα τελευτήσουσιν Ἀχαιοί,
307
νῆα καὶ ἐξαίτους ἐρέτας, ἵνα θᾶσσον ἵκηαι
308
ἐς Πύλον ἠγαθέην μετʼ ἀγαυοῦ πατρὸς ἀκουήν.
309
τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
310
Ἀντίνοʼ, οὔ πως ἔστιν ὑπερφιάλοισι μεθʼ ὑμῖν
311
δαίνυσθαί τʼ ἀκέοντα καὶ εὐφραίνεσθαι ἕκηλον.
312
ἦ οὐχ ἅλις ὡς τὸ πάροιθεν ἐκείρετε πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
313
κτήματʼ ἐμά, μνηστῆρες, ἐγὼ δʼ ἔτι νήπιος ἦα;
314
νῦν δʼ ὅτε δὴ μέγας εἰμὶ καὶ ἄλλων μῦθον ἀκούων
315
πυνθάνομαι, καὶ δή μοι ἀέξεται ἔνδοθι θυμός,
316
πειρήσω, ὥς κʼ ὔμμι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἰήλω,
317
ἠὲ Πύλονδʼ ἐλθών, ἢ αὐτοῦ τῷδʼ ἐνὶ δήμῳ.
318
εἶμι μέν, οὐδʼ ἁλίη ὁδὸς ἔσσεται ἣν ἀγορεύω,
319
ἔμπορος· οὐ γὰρ νηὸς ἐπήβολος οὐδʼ ἐρετάων
320
γίγνομαι· ὥς νύ που ὔμμιν ἐείσατο κέρδιον εἶναι.
321
ἦ ῥα, καὶ ἐκ χειρὸς χεῖρα σπάσατʼ Ἀντινόοιο
322
ῥεῖα· μνηστῆρες δὲ δόμον κάτα δαῖτα πένοντο.
323
οἱ δʼ ἐπελώβευον καὶ ἐκερτόμεον ἐπέεσσιν.
324
ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
325
ἦ μάλα Τηλέμαχος φόνον ἡμῖν μερμηρίζει.
326
ἤ τινας ἐκ Πύλου ἄξει ἀμύντορας ἠμαθόεντος
327
ἢ ὅ γε καὶ Σπάρτηθεν, ἐπεί νύ περ ἵεται αἰνῶς·
328
ἠὲ καὶ εἰς Ἐφύρην ἐθέλει, πίειραν ἄρουραν,
329
ἐλθεῖν, ὄφρʼ ἔνθεν θυμοφθόρα φάρμακʼ ἐνείκῃ,
330
ἐν δὲ βάλῃ κρητῆρι καὶ ἡμέας πάντας ὀλέσσῃ.
331
ἄλλος δʼ αὖτʼ εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
332
τίς δʼ οἶδʼ, εἴ κε καὶ αὐτὸς ἰὼν κοίλης ἐπὶ νηὸς
333
τῆλε φίλων ἀπόληται ἀλώμενος ὥς περ Ὀδυσσεύς;
334
οὕτω κεν καὶ μᾶλλον ὀφέλλειεν πόνον ἄμμιν·
335
κτήματα γάρ κεν πάντα δασαίμεθα, οἰκία δʼ αὖτε
336
τούτου μητέρι δοῖμεν ἔχειν ἠδʼ ὅς τις ὀπυίοι.
337
ὣς φάν, ὁ δʼ ὑψόροφον θάλαμον κατεβήσετο πατρὸς
338
εὐρύν, ὅθι νητὸς χρυσὸς καὶ χαλκὸς ἔκειτο
339
ἐσθής τʼ ἐν χηλοῖσιν ἅλις τʼ ἐυῶδες ἔλαιον·
340
ἐν δὲ πίθοι οἴνοιο παλαιοῦ ἡδυπότοιο
341
ἕστασαν, ἄκρητον θεῖον ποτὸν ἐντὸς ἔχοντες,
342
ἑξείης ποτὶ τοῖχον ἀρηρότες, εἴ ποτʼ Ὀδυσσεὺς
343
οἴκαδε νοστήσειε καὶ ἄλγεα πολλὰ μογήσας.
344
κληισταὶ δʼ ἔπεσαν σανίδες πυκινῶς ἀραρυῖαι,
345
δικλίδες· ἐν δὲ γυνὴ ταμίη νύκτας τε καὶ ἦμαρ
346
ἔσχʼ, ἣ πάντʼ ἐφύλασσε νόου πολυϊδρείῃσιν,
347
Εὐρύκλειʼ, Ὦπος θυγάτηρ Πεισηνορίδαο.
348
τὴν τότε Τηλέμαχος προσέφη θαλαμόνδε καλέσσας·
349
μαῖʼ, ἄγε δή μοι οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἄφυσσον
350
ἡδύν, ὅτις μετὰ τὸν λαρώτατος ὃν σὺ φυλάσσεις
351
κεῖνον ὀιομένη τὸν κάμμορον, εἴ ποθεν ἔλθοι
352
διογενὴς Ὀδυσεὺς θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξας.
353
δώδεκα δʼ ἔμπλησον καὶ πώμασιν ἄρσον ἅπαντας.
354
ἐν δέ μοι ἄλφιτα χεῦον ἐϋρραφέεσσι δοροῖσιν·
355
εἴκοσι δʼ ἔστω μέτρα μυληφάτου ἀλφίτου ἀκτῆς.
356
αὐτὴ δʼ οἴη ἴσθι· τὰ δʼ ἁθρόα πάντα τετύχθω·
357
ἑσπέριος γὰρ ἐγὼν αἱρήσομαι, ὁππότε κεν δὴ
358
μήτηρ εἰς ὑπερῷʼ ἀναβῇ κοίτου τε μέδηται.
359
εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
360
νόστον πευσόμενος πατρὸς φίλου, ἤν που ἀκούσω.
361
ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια,
362
καί ῥʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
363
τίπτε δέ τοι, φίλε τέκνον, ἐνὶ φρεσὶ τοῦτο νόημα
364
ἔπλετο; πῇ δʼ ἐθέλεις ἰέναι πολλὴν ἐπὶ γαῖαν
365
μοῦνος ἐὼν ἀγαπητός; ὁ δʼ ὤλετο τηλόθι πάτρης
366
διογενὴς Ὀδυσεὺς ἀλλογνώτῳ ἐνὶ δήμῳ.
367
οἱ δέ τοι αὐτίκʼ ἰόντι κακὰ φράσσονται ὀπίσσω,
368
ὥς κε δόλῳ φθίῃς, τάδε δʼ αὐτοὶ πάντα δάσονται.
369
ἀλλὰ μένʼ αὖθʼ ἐπὶ σοῖσι καθήμενος· οὐδέ τί σε χρὴ
370
πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον κακὰ πάσχειν οὐδʼ ἀλάλησθαι.
371
τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
372
θάρσει, μαῖʼ, ἐπεὶ οὔ τοι ἄνευ θεοῦ ἥδε γε βουλή.
373
ἀλλʼ ὄμοσον μὴ μητρὶ φίλῃ τάδε μυθήσασθαι,
374
πρίν γʼ ὅτʼ ἂν ἑνδεκάτη τε δυωδεκάτη τε γένηται,
375
ἢ αὐτὴν ποθέσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι,
376
ὡς ἂν μὴ κλαίουσα κατὰ χρόα καλὸν ἰάπτῃ.
377
ὣς ἄρʼ ἔφη, γρῆυς δὲ θεῶν μέγαν ὅρκον ἀπώμνυ.
378
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,
379
αὐτίκʼ ἔπειτά οἱ οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἄφυσσεν,
380
ἐν δέ οἱ ἄλφιτα χεῦεν ἐϋρραφέεσσι δοροῖσι.
381
Τηλέμαχος δʼ ἐς δώματʼ ἰὼν μνηστῆρσιν ὁμίλει.
382
ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη.
383
Τηλεμάχῳ ἐικυῖα κατὰ πτόλιν ᾤχετο πάντῃ,
384
καί ῥα ἑκάστῳ φωτὶ παρισταμένη φάτο μῦθον,
385
ἑσπερίους δʼ ἐπὶ νῆα θοὴν ἀγέρεσθαι ἀνώγει.
386
ἡ δʼ αὖτε Φρονίοιο Νοήμονα φαίδιμον υἱὸν
387
ᾔτεε νῆα θοήν· ὁ δέ οἱ πρόφρων ὑπέδεκτο.
388
δύσετό τʼ ἠέλιος σκιόωντό τε πᾶσαι ἀγυιαί,
389
καὶ τότε νῆα θοὴν ἅλαδʼ εἴρυσε, πάντα δʼ ἐν αὐτῇ
390
ὅπλʼ ἐτίθει, τά τε νῆες ἐύσσελμοι φορέουσι.
391
στῆσε δʼ ἐπʼ ἐσχατιῇ λιμένος, περὶ δʼ ἐσθλοὶ ἑταῖροι
392
ἁθρόοι ἠγερέθοντο· θεὰ δʼ ὤτρυνεν ἕκαστον.
393
ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη.
394
βῆ ῤʼ ἰέναι πρὸς δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο·
395
ἔνθα μνηστήρεσσιν ἐπὶ γλυκὺν ὕπνον ἔχευε,
396
πλάζε δὲ πίνοντας, χειρῶν δʼ ἔκβαλλε κύπελλα.
397
οἱ δʼ εὕδειν ὤρνυντο κατὰ πτόλιν, οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν
398
ἥατʼ, ἐπεί σφισιν ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν.
399
αὐτὰρ Τηλέμαχον προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη
400
ἐκπροκαλεσσαμένη μεγάρων ἐὺ ναιεταόντων,
401
Μέντορι εἰδομένη ἠμὲν δέμας ἠδὲ καὶ αὐδήν·
402
Τηλέμαχʼ, ἤδη μέν τοι ἐυκνήμιδες ἑταῖροι
403
ἥατʼ ἐπήρετμοι τὴν σὴν ποτιδέγμενοι ὁρμήν·
404
ἀλλʼ ἴομεν, μὴ δηθὰ διατρίβωμεν ὁδοῖο.
405
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη
406
καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
407
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
408
εὗρον ἔπειτʼ ἐπὶ θινὶ κάρη κομόωντας ἑταίρους.
409
τοῖσι δὲ καὶ μετέειφʼ ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο·
410
δεῦτε, φίλοι, ἤια φερώμεθα· πάντα γὰρ ἤδη
411
ἁθρόʼ ἐνὶ μεγάρῳ. μήτηρ δʼ ἐμὴ οὔ τι πέπυσται,
412
οὐδʼ ἄλλαι δμωαί, μία δʼ οἴη μῦθον ἄκουσεν.
413
ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο.
414
οἱ δʼ ἄρα πάντα φέροντες ἐυσσέλμῳ ἐπὶ νηὶ
415
κάτθεσαν, ὡς ἐκέλευσεν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός.
416
ἂν δʼ ἄρα Τηλέμαχος νηὸς βαῖνʼ, ἦρχε δʼ Ἀθήνη,
417
νηὶ δʼ ἐνὶ πρυμνῇ κατʼ ἄρʼ ἕζετο· ἄγχι δʼ ἄρʼ αὐτῆς
418
ἕζετο Τηλέμαχος. τοὶ δὲ πρυμνήσιʼ ἔλυσαν,
419
ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ βάντες ἐπὶ κληῖσι καθῖζον.
420
τοῖσιν δʼ ἴκμενον οὖρον ἵει γλαυκῶπις Ἀθήνη,
421
ἀκραῆ Ζέφυρον, κελάδοντʼ ἐπὶ οἴνοπα πόντον.
422
Τηλέμαχος δʼ ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσεν
423
ὅπλων ἅπτεσθαι· τοὶ δʼ ὀτρύνοντος ἄκουσαν.
424
ἱστὸν δʼ εἰλάτινον κοίλης ἔντοσθε μεσόδμης
425
στῆσαν ἀείραντες, κατὰ δὲ προτόνοισιν ἔδησαν,
426
ἕλκον δʼ ἱστία λευκὰ ἐυστρέπτοισι βοεῦσιν.
427
ἔπρησεν δʼ ἄνεμος μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα
428
στείρῃ πορφύρεον μεγάλʼ ἴαχε νηὸς ἰούσης·
429
ἡ δʼ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.
430
δησάμενοι δʼ ἄρα ὅπλα θοὴν ἀνὰ νῆα μέλαιναν
431
στήσαντο κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο,
432
λεῖβον δʼ ἀθανάτοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσιν,
433
ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Διὸς γλαυκώπιδι κούρῃ.
434
παννυχίη μέν ῥʼ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον.