Scroll 12
1
αὐτὰρ ἐπεὶ ποταμοῖο λίπεν ῥόον Ὠκεανοῖο
2
νηῦς, ἀπὸ δʼ ἵκετο κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο
3
νῆσόν τʼ Αἰαίην, ὅθι τʼ Ἠοῦς ἠριγενείης
4
οἰκία καὶ χοροί εἰσι καὶ ἀντολαὶ Ἠελίοιο,
5
νῆα μὲν ἔνθʼ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν,
6
ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βῆμεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
7
ἔνθα δʼ ἀποβρίξαντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν.
8
ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
9
δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν ἐς δώματα Κίρκης
10
οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.
11
φιτροὺς δʼ αἶψα ταμόντες, ὅθʼ ἀκροτάτη πρόεχʼ ἀκτή,
12
θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.
13
αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τʼ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,
14
τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες
15
πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.
16
ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν· οὐδʼ ἄρα Κίρκην
17
ἐξ Ἀίδεω ἐλθόντες ἐλήθομεν, ἀλλὰ μάλʼ ὦκα
18
ἦλθʼ ἐντυναμένη· ἅμα δʼ ἀμφίπολοι φέρον αὐτῇ
19
σῖτον καὶ κρέα πολλὰ καὶ αἴθοπα οἶνον ἐρυθρόν.
20
ἡ δʼ ἐν μέσσῳ στᾶσα μετηύδα δῖα θεάων·
21
σχέτλιοι, οἳ ζώοντες ὑπήλθετε δῶμʼ Ἀίδαο,
22
δισθανέες, ὅτε τʼ ἄλλοι ἅπαξ θνῄσκουσʼ ἄνθρωποι.
23
ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον
24
αὖθι πανημέριοι· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφι
25
πλεύσεσθʼ· αὐτὰρ ἐγὼ δείξω ὁδὸν ἠδὲ ἕκαστα
26
σημανέω, ἵνα μή τι κακορραφίῃ ἀλεγεινῇ
27
ἢ ἁλὸς ἢ ἐπὶ γῆς ἀλγήσετε πῆμα παθόντες.
28
ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
29
ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
30
ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
31
ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν,
32
οἱ μὲν κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός,
33
ἡ δʼ ἐμὲ χειρὸς ἑλοῦσα φίλων ἀπονόσφιν ἑταίρων
34
εἷσέ τε καὶ προσέλεκτο καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα·
35
αὐτὰρ ἐγὼ τῇ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα.
36
καὶ τότε δή μʼ ἐπέεσσι προσηύδα πότνια Κίρκη·
37
ταῦτα μὲν οὕτω πάντα πεπείρανται, σὺ δʼ ἄκουσον,
38
ὥς τοι ἐγὼν ἐρέω, μνήσει δέ σε καὶ θεὸς αὐτός.
39
Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι, αἵ ῥά τε πάντας
40
ἀνθρώπους θέλγουσιν, ὅτις σφεας εἰσαφίκηται.
41
ὅς τις ἀιδρείῃ πελάσῃ καὶ φθόγγον ἀκούσῃ
42
Σειρήνων, τῷ δʼ οὔ τι γυνὴ καὶ νήπια τέκνα
43
οἴκαδε νοστήσαντι παρίσταται οὐδὲ γάνυνται,
44
ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ
45
ἥμεναι ἐν λειμῶνι, πολὺς δʼ ἀμφʼ ὀστεόφιν θὶς
46
ἀνδρῶν πυθομένων, περὶ δὲ ῥινοὶ μινύθουσι.
47
ἀλλὰ παρεξελάαν, ἐπὶ δʼ οὔατʼ ἀλεῖψαι ἑταίρων
48
κηρὸν δεψήσας μελιηδέα, μή τις ἀκούσῃ
49
τῶν ἄλλων· ἀτὰρ αὐτὸς ἀκουέμεν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα,
50
δησάντων σʼ ἐν νηὶ θοῇ χεῖράς τε πόδας τε
51
ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω,
52
ὄφρα κε τερπόμενος ὄπʼ ἀκούσῃς Σειρήνοιιν.
53
εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς,
54
οἱ δέ σʼ ἔτι πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι διδέντων.
55
αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τάς γε παρὲξ ἐλάσωσιν ἑταῖροι,
56
ἔνθα τοι οὐκέτʼ ἔπειτα διηνεκέως ἀγορεύσω,
57
ὁπποτέρη δή τοι ὁδὸς ἔσσεται, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς
58
θυμῷ βουλεύειν· ἐρέω δέ τοι ἀμφοτέρωθεν.
59
ἔνθεν μὲν γὰρ πέτραι ἐπηρεφέες, προτὶ δʼ αὐτὰς
60
κῦμα μέγα ῥοχθεῖ κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης·
61
Πλαγκτὰς δή τοι τάς γε θεοὶ μάκαρες καλέουσι.
62
τῇ μέν τʼ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι
63
τρήρωνες, ταί τʼ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσιν,
64
ἀλλά τε καὶ τῶν αἰὲν ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη·
65
ἀλλʼ ἄλλην ἐνίησι πατὴρ ἐναρίθμιον εἶναι.
66
τῇ δʼ οὔ πώ τις νηῦς φύγεν ἀνδρῶν, ἥ τις ἵκηται,
67
ἀλλά θʼ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν
68
κύμαθʼ ἁλὸς φορέουσι πυρός τʼ ὀλοοῖο θύελλαι.
69
οἴη δὴ κείνη γε παρέπλω ποντοπόρος νηῦς,
70
Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα, παρʼ Αἰήταο πλέουσα.
71
καὶ νύ κε τὴν ἔνθʼ ὦκα βάλεν μεγάλας ποτὶ πέτρας,
72
ἀλλʼ Ἥρη παρέπεμψεν, ἐπεὶ φίλος ἦεν Ἰήσων.
73
οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει
74
ὀξείῃ κορυφῇ, νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε
75
κυανέη· τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἐρωεῖ, οὐδέ ποτʼ αἴθρη
76
κείνου ἔχει κορυφὴν οὔτʼ ἐν θέρει οὔτʼ ἐν ὀπώρῃ.
77
οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ οὐδʼ ἐπιβαίη,
78
οὐδʼ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν·
79
πέτρη γὰρ λίς ἐστι, περιξεστῇ ἐικυῖα.
80
μέσσῳ δʼ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπέος ἠεροειδές,
81
πρὸς ζόφον εἰς Ἔρεβος τετραμμένον, ᾗ περ ἂν ὑμεῖς
82
νῆα παρὰ γλαφυρὴν ἰθύνετε, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.
83
οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ
84
τόξῳ ὀιστεύσας κοῖλον σπέος εἰσαφίκοιτο.
85
ἔνθα δʼ ἐνὶ Σκύλλη ναίει δεινὸν λελακυῖα.
86
τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς
87
γίγνεται, αὐτὴ δʼ αὖτε πέλωρ κακόν· οὐδέ κέ τίς μιν
88
γηθήσειεν ἰδών, οὐδʼ εἰ θεὸς ἀντιάσειεν.
89
τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι,
90
ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ
91
σμερδαλέη κεφαλή, ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες
92
πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.
93
μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν,
94
ἔξω δʼ ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου,
95
αὐτοῦ δʼ ἰχθυάᾳ, σκόπελον περιμαιμώωσα,
96
δελφῖνάς τε κύνας τε, καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἕλῃσι
97
κῆτος, ἃ μυρία βόσκει ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη.
98
τῇ δʼ οὔ πώ ποτε ναῦται ἀκήριοι εὐχετόωνται
99
παρφυγέειν σὺν νηί· φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ
100
φῶτʼ ἐξαρπάξασα νεὸς κυανοπρῴροιο.
101
τὸν δʼ ἕτερον σκόπελον χθαμαλώτερον ὄψει, Ὀδυσσεῦ.
102
πλησίον ἀλλήλων· καί κεν διοϊστεύσειας.
103
τῷ δʼ ἐν ἐρινεὸς ἔστι μέγας, φύλλοισι τεθηλώς·
104
τῷ δʼ ὑπὸ δῖα Χάρυβδις ἀναρροιβδεῖ μέλαν ὕδωρ.
105
τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι, τρὶς δʼ ἀναροιβδεῖ
106
δεινόν· μὴ σύ γε κεῖθι τύχοις, ὅτε ῥοιβδήσειεν·
107
οὐ γάρ κεν ῥύσαιτό σʼ ὑπὲκ κακοῦ οὐδʼ ἐνοσίχθων.
108
ἀλλὰ μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὦκα
109
νῆα παρὲξ ἐλάαν, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν
110
ἓξ ἑτάρους ἐν νηὶ ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας.
111
ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
112
εἰ δʼ ἄγε δή μοι τοῦτο, θεά, νημερτὲς ἐνίσπες,
113
εἴ πως τὴν ὀλοὴν μὲν ὑπεκπροφύγοιμι Χάρυβδιν,
114
τὴν δέ κʼ ἀμυναίμην, ὅτε μοι σίνοιτό γʼ ἑταίρους.
115
ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
116
σχέτλιε, καὶ δὴ αὖ τοι πολεμήια ἔργα μέμηλε
117
καὶ πόνος· οὐδὲ θεοῖσιν ὑπείξεαι ἀθανάτοισιν;
118
ἡ δέ τοι οὐ θνητή, ἀλλʼ ἀθάνατον κακόν ἐστι,
119
δεινόν τʼ ἀργαλέον τε καὶ ἄγριον οὐδὲ μαχητόν·
120
οὐδέ τις ἔστʼ ἀλκή· φυγέειν κάρτιστον ἀπʼ αὐτῆς.
121
ἢν γὰρ δηθύνῃσθα κορυσσόμενος παρὰ πέτρῃ,
122
δείδω, μή σʼ ἐξαῦτις ἐφορμηθεῖσα κίχῃσι
123
τόσσῃσιν κεφαλῇσι, τόσους δʼ ἐκ φῶτας ἕληται.
124
ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δὲ Κράταιιν,
125
μητέρα τῆς Σκύλλης, ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν·
126
ἥ μιν ἔπειτʼ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι.
127
Θρινακίην δʼ ἐς νῆσον ἀφίξεαι· ἔνθα δὲ πολλαὶ
128
βόσκοντʼ Ἠελίοιο βόες καὶ ἴφια μῆλα,
129
ἑπτὰ βοῶν ἀγέλαι, τόσα δʼ οἰῶν πώεα καλά,
130
πεντήκοντα δʼ ἕκαστα. γόνος δʼ οὐ γίγνεται αὐτῶν,
131
οὐδέ ποτε φθινύθουσι. θεαὶ δʼ ἐπιποιμένες εἰσίν,
132
νύμφαι ἐυπλόκαμοι, Φαέθουσά τε Λαμπετίη τε,
133
ἃς τέκεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι δῖα Νέαιρα.
134
τὰς μὲν ἄρα θρέψασα τεκοῦσά τε πότνια μήτηρ
135
Θρινακίην ἐς νῆσον ἀπῴκισε τηλόθι ναίειν,
136
μῆλα φυλασσέμεναι πατρώια καὶ ἕλικας βοῦς.
137
τὰς εἰ μέν κʼ ἀσινέας ἐάᾳς νόστου τε μέδηαι,
138
ἦ τʼ ἂν ἔτʼ εἰς Ἰθάκην κακά περ πάσχοντες ἵκοισθε·
139
εἰ δέ κε σίνηαι, τότε τοι τεκμαίρομʼ ὄλεθρον,
140
νηί τε καὶ ἑτάροις· αὐτὸς δʼ εἴ πέρ κεν ἀλύξῃς,
141
ὀψὲ κακῶς νεῖαι, ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους.
142
ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
143
ἡ μὲν ἔπειτʼ ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχε δῖα θεάων·
144
αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν ὤτρυνον ἑταίρους
145
αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι·
146
οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον.
147
ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
148
ἡμῖν δʼ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
149
ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον,
150
Κίρκη ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα.
151
αὐτίκα δʼ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
152
ἥμεθα· τὴν δʼ ἄνεμός τε κυβερνήτης τʼ ἴθυνε.
153
δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
154
ὦ φίλοι, οὐ γὰρ χρὴ ἕνα ἴδμεναι οὐδὲ δύʼ οἴους
155
θέσφαθʼ ἅ μοι Κίρκη μυθήσατο, δῖα θεάων·
156
ἀλλʼ ἐρέω μὲν ἐγών, ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν
157
ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγοιμεν.
158
Σειρήνων μὲν πρῶτον ἀνώγει θεσπεσιάων
159
φθόγγον ἀλεύασθαι καὶ λειμῶνʼ ἀνθεμόεντα.
160
οἶον ἔμʼ ἠνώγει ὄπʼ ἀκουέμεν· ἀλλά με δεσμῷ
161
δήσατʼ ἐν ἀργαλέῳ, ὄφρʼ ἔμπεδον αὐτόθι μίμνω,
162
ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω.
163
εἰ δέ κε λίσσωμαι ὑμέας λῦσαί τε κελεύω,
164
ὑμεῖς δὲ πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι πιέζειν.
165
ἦ τοι ἐγὼ τὰ ἕκαστα λέγων ἑτάροισι πίφαυσκον·
166
τόφρα δὲ καρπαλίμως ἐξίκετο νηῦς ἐυεργὴς
167
νῆσον Σειρήνοιιν· ἔπειγε γὰρ οὖρος ἀπήμων.
168
αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
169
ἔπλετο νηνεμίη, κοίμησε δὲ κύματα δαίμων.
170
ἀνστάντες δʼ ἕταροι νεὸς ἱστία μηρύσαντο
171
καὶ τὰ μὲν ἐν νηὶ γλαφυρῇ θέσαν, οἱ δʼ ἐπʼ ἐρετμὰ
172
ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν.
173
αὐτὰρ ἐγὼ κηροῖο μέγαν τροχὸν ὀξέι χαλκῷ
174
τυτθὰ διατμήξας χερσὶ στιβαρῇσι πίεζον·
175
αἶψα δʼ ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἲς
176
Ἠελίου τʼ αὐγὴ Ὑπεριονίδαο ἄνακτος·
177
ἑξείης δʼ ἑτάροισιν ἐπʼ οὔατα πᾶσιν ἄλειψα.
178
οἱ δʼ ἐν νηί μʼ ἔδησαν ὁμοῦ χεῖράς τε πόδας τε
179
ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνῆπτον·
180
αὐτοὶ δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
181
ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆμεν ὅσον τε γέγωνε βοήσας,
182
ῥίμφα διώκοντες, τὰς δʼ οὐ λάθεν ὠκύαλος νηῦς
183
ἐγγύθεν ὀρνυμένη, λιγυρὴν δʼ ἔντυνον ἀοιδήν·
184
δεῦρʼ ἄγʼ ἰών, πολύαινʼ Ὀδυσεῦ, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,
185
νῆα κατάστησον, ἵνα νωιτέρην ὄπ ἀκούσῃς.
186
οὐ γάρ πώ τις τῇδε παρήλασε νηὶ μελαίνῃ,
187
πρίν γʼ ἡμέων μελίγηρυν ἀπὸ στομάτων ὄπʼ ἀκοῦσαι,
188
ἀλλʼ ὅ γε τερψάμενος νεῖται καὶ πλείονα εἰδώς.
189
ἴδμεν γάρ τοι πάνθʼ ὅσʼ ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
190
Ἀργεῖοι Τρῶές τε θεῶν ἰότητι μόγησαν,
191
ἴδμεν δʼ, ὅσσα γένηται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ.
192
ὣς φάσαν ἱεῖσαι ὄπα κάλλιμον· αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
193
ἤθελʼ ἀκουέμεναι, λῦσαί τʼ ἐκέλευον ἑταίρους
194
ὀφρύσι νευστάζων· οἱ δὲ προπεσόντες ἔρεσσον.
195
αὐτίκα δʼ ἀνστάντες Περιμήδης Εὐρύλοχός τε
196
πλείοσί μʼ ἐν δεσμοῖσι δέον μᾶλλόν τε πίεζον.
197
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τάς γε παρήλασαν, οὐδʼ ἔτʼ ἔπειτα
198
φθογγῆς Σειρήνων ἠκούομεν οὐδέ τʼ ἀοιδῆς,
199
αἶψʼ ἀπὸ κηρὸν ἕλοντο ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι,
200
ὅν σφιν ἐπʼ ὠσὶν ἄλειψʼ, ἐμέ τʼ ἐκ δεσμῶν ἀνέλυσαν.
201
ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, αὐτίκʼ ἔπειτα
202
καπνὸν καὶ μέγα κῦμα ἴδον καὶ δοῦπον ἄκουσα.
203
τῶν δʼ ἄρα δεισάντων ἐκ χειρῶν ἔπτατʼ ἐρετμά,
204
βόμβησαν δʼ ἄρα πάντα κατὰ ῥόον· ἔσχετο δʼ αὐτοῦ
205
νηῦς, ἐπεὶ οὐκέτʼ ἐρετμὰ προήκεα χερσὶν ἔπειγον.
206
αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
207
μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
208
ὦ φίλοι, οὐ γάρ πώ τι κακῶν ἀδαήμονές εἰμεν·
209
οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἕπει κακόν, ἢ ὅτε Κύκλωψ
210
εἴλει ἐνὶ σπῆι γλαφυρῷ κρατερῆφι βίηφιν·
211
ἀλλὰ καὶ ἔνθεν ἐμῇ ἀρετῇ, βουλῇ τε νόῳ τε,
212
ἐκφύγομεν, καί που τῶνδε μνήσεσθαι ὀίω.
213
νῦν δʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες.
214
ὑμεῖς μὲν κώπῃσιν ἁλὸς ῥηγμῖνα βαθεῖαν
215
τύπτετε κληίδεσσιν ἐφήμενοι, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
216
δώῃ τόνδε γʼ ὄλεθρον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι·
217
σοὶ δέ, κυβερνῆθʼ, ὧδʼ ἐπιτέλλομαι· ἀλλʼ ἐνὶ θυμῷ
218
βάλλευ, ἐπεὶ νηὸς γλαφυρῆς οἰήια νωμᾷς.
219
τούτου μὲν καπνοῦ καὶ κύματος ἐκτὸς ἔεργε
220
νῆα, σὺ δὲ σκοπέλου ἐπιμαίεο, μή σε λάθῃσι
221
κεῖσʼ ἐξορμήσασα καὶ ἐς κακὸν ἄμμε βάλῃσθα.
222
ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο.
223
Σκύλλην δʼ οὐκέτʼ ἐμυθεόμην, ἄπρηκτον ἀνίην,
224
μή πώς μοι δείσαντες ἀπολλήξειαν ἑταῖροι
225
εἰρεσίης, ἐντὸς δὲ πυκάζοιεν σφέας αὐτούς.
226
καὶ τότε δὴ Κίρκης μὲν ἐφημοσύνης ἀλεγεινῆς
227
λανθανόμην, ἐπεὶ οὔ τί μʼ ἀνώγει θωρήσσεσθαι·
228
αὐτὰρ ἐγὼ καταδὺς κλυτὰ τεύχεα καὶ δύο δοῦρε
229
μάκρʼ ἐν χερσὶν ἑλὼν εἰς ἴκρια νηὸς ἔβαινον
230
πρῴρης· ἔνθεν γάρ μιν ἐδέγμην πρῶτα φανεῖσθαι
231
Σκύλλην πετραίην, ἥ μοι φέρε πῆμʼ ἑτάροισιν.
232
οὐδέ πῃ ἀθρῆσαι δυνάμην, ἔκαμον δέ μοι ὄσσε
233
πάντῃ παπταίνοντι πρὸς ἠεροειδέα πέτρην.
234
ἡμεῖς μὲν στεινωπὸν ἀνεπλέομεν γοόωντες·
235
ἔνθεν μὲν Σκύλλη, ἑτέρωθι δὲ δῖα Χάρυβδις
236
δεινὸν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ.
237
ἦ τοι ὅτʼ ἐξεμέσειε, λέβης ὣς ἐν πυρὶ πολλῷ
238
πᾶσʼ ἀναμορμύρεσκε κυκωμένη, ὑψόσε δʼ ἄχνη
239
ἄκροισι σκοπέλοισιν ἐπʼ ἀμφοτέροισιν ἔπιπτεν·
240
ἀλλʼ ὅτʼ ἀναβρόξειε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ,
241
πᾶσʼ ἔντοσθε φάνεσκε κυκωμένη, ἀμφὶ δὲ πέτρη
242
δεινὸν ἐβεβρύχει, ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε
243
ψάμμῳ κυανέη· τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει.
244
ἡμεῖς μὲν πρὸς τὴν ἴδομεν δείσαντες ὄλεθρον·
245
τόφρα δέ μοι Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑταίρους
246
ἓξ ἕλεθʼ, οἳ χερσίν τε βίηφί τε φέρτατοι ἦσαν.
247
σκεψάμενος δʼ ἐς νῆα θοὴν ἅμα καὶ μεθʼ ἑταίρους
248
ἤδη τῶν ἐνόησα πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
249
ὑψόσʼ ἀειρομένων· ἐμὲ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες
250
ἐξονομακλήδην, τότε γʼ ὕστατον, ἀχνύμενοι κῆρ.
251
ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προβόλῳ ἁλιεὺς περιμήκεϊ ῥάβδῳ
252
ἰχθύσι τοῖς ὀλίγοισι δόλον κατὰ εἴδατα βάλλων
253
ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο,
254
ἀσπαίροντα δʼ ἔπειτα λαβὼν ἔρριψε θύραζε,
255
ὣς οἵ γʼ ἀσπαίροντες ἀείροντο προτὶ πέτρας·
256
αὐτοῦ δʼ εἰνὶ θύρῃσι κατήσθιε κεκληγῶτας
257
χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι·
258
οἴκτιστον δὴ κεῖνο ἐμοῖς ἴδον ὀφθαλμοῖσι
259
πάντων, ὅσσʼ ἐμόγησα πόρους ἁλὸς ἐξερεείνων.
260
αὐτὰρ ἐπεὶ πέτρας φύγομεν δεινήν τε Χάρυβδιν
261
Σκύλλην τʼ, αὐτίκʼ ἔπειτα θεοῦ ἐς ἀμύμονα νῆσον
262
ἱκόμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔσαν καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι,
263
πολλὰ δὲ ἴφια μῆλʼ Ὑπερίονος Ἠελίοιο.
264
δὴ τότʼ ἐγὼν ἔτι πόντῳ ἐὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ
265
μυκηθμοῦ τʼ ἤκουσα βοῶν αὐλιζομενάων
266
οἰῶν τε βληχήν· καί μοι ἔπος ἔμπεσε θυμῷ
267
μάντηος ἀλαοῦ, Θηβαίου Τειρεσίαο,
268
Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
269
νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο.
270
δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
271
κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι,
272
ὄφρʼ ὑμῖν εἴπω μαντήια Τειρεσίαο
273
Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
274
νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο·
275
ἔνθα γὰρ αἰνότατον κακὸν ἔμμεναι ἄμμιν ἔφασκεν.
276
ἀλλὰ παρὲξ τὴν νῆσον ἐλαύνετε νῆα μέλαιναν.
277
ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ.
278
αὐτίκα δʼ Εὐρύλοχος στυγερῷ μʼ ἠμείβετο μύθῳ·
279
σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ· περί τοι μένος, οὐδέ τι γυῖα
280
κάμνεις· ἦ ῥά νυ σοί γε σιδήρεα πάντα τέτυκται,
281
ὅς ῥʼ ἑτάρους καμάτῳ ἁδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ
282
οὐκ ἐάᾳς γαίης ἐπιβήμεναι, ἔνθα κεν αὖτε
283
νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον,
284
ἀλλʼ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας
285
νήσου ἀποπλαγχθέντας ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
286
ἐκ νυκτῶν δʼ ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν,
287
γίγνονται· πῇ κέν τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον,
288
ἤν πως ἐξαπίνης ἔλθῃ ἀνέμοιο θύελλα,
289
ἢ Νότου ἢ Ζεφύροιο δυσαέος, οἵ τε μάλιστα
290
νῆα διαρραίουσι θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων.
291
ἀλλʼ ἦ τοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
292
δόρπον θʼ ὁπλισόμεσθα θοῇ παρὰ νηὶ μένοντες,
293
ἠῶθεν δʼ ἀναβάντες ἐνήσομεν εὐρέι πόντῳ.
294
ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
295
καὶ τότε δὴ γίγνωσκον ὃ δὴ κακὰ μήδετο δαίμων,
296
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
297
Εὐρύλοχʼ, ἦ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα.
298
ἀλλʼ ἄγε νῦν μοι πάντες ὀμόσσατε καρτερὸν ὅρκον·
299
εἴ κέ τινʼ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶυ μέγʼ οἰῶν
300
εὕρωμεν, μή πού τις ἀτασθαλίῃσι κακῇσιν
301
ἢ βοῦν ἠέ τι μῆλον ἀποκτάνῃ· ἀλλὰ ἕκηλοι
302
ἐσθίετε βρώμην, τὴν ἀθανάτη πόρε Κίρκη.
303
ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ αὐτίκʼ ἀπώμνυον, ὡς ἐκέλευον.
304
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσάν τε τελεύτησάν τε τὸν ὅρκον,
305
στήσαμεν ἐν λιμένι γλαφυρῷ ἐυεργέα νῆα
306
ἄγχʼ ὕδατος γλυκεροῖο, καὶ ἐξαπέβησαν ἑταῖροι
307
νηός, ἔπειτα δὲ δόρπον ἐπισταμένως τετύκοντο.
308
αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
309
μνησάμενοι δὴ ἔπειτα φίλους ἔκλαιον ἑταίρους,
310
οὓς ἔφαγε Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλοῦσα·
311
κλαιόντεσσι δὲ τοῖσιν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος.
312
ἦμος δὲ τρίχα νυκτὸς ἔην, μετὰ δʼ ἄστρα βεβήκει,
313
ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον νεφεληγερέτα Ζεὺς
314
λαίλαπι θεσπεσίῃ, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
315
γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
316
ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
317
νῆα μὲν ὡρμίσαμεν κοῖλον σπέος εἰσερύσαντες.
318
ἔνθα δʼ ἔσαν νυμφέων καλοὶ χοροὶ ἠδὲ θόωκοι·
319
καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ μῦθον ἔειπον·
320
ὦ φίλοι, ἐν γὰρ νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε
321
ἔστιν, τῶν δὲ βοῶν ἀπεχώμεθα, μή τι πάθωμεν·
322
δεινοῦ γὰρ θεοῦ αἵδε βόες καὶ ἴφια μῆλα,
323
Ἠελίου, ὃς πάντʼ ἐφορᾷ καὶ πάντʼ ἐπακούει.
324
ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
325
μῆνα δὲ πάντʼ ἄλληκτος ἄη Νότος, οὐδέ τις ἄλλος
326
γίγνετʼ ἔπειτʼ ἀνέμων εἰ μὴ Εὖρός τε Νότος τε.
327
οἱ δʼ ἧος μὲν σῖτον ἔχον καὶ οἶνον ἐρυθρόν,
328
τόφρα βοῶν ἀπέχοντο λιλαιόμενοι βιότοιο.
329
ἀλλʼ ὅτε δὴ νηὸς ἐξέφθιτο ἤια πάντα,
330
καὶ δὴ ἄγρην ἐφέπεσκον ἀλητεύοντες ἀνάγκῃ,
331
ἰχθῦς ὄρνιθάς τε, φίλας ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο,
332
γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν, ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός·
333
δὴ τότʼ ἐγὼν ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχον, ὄφρα θεοῖσιν
334
εὐξαίμην, εἴ τίς μοι ὁδὸν φήνειε νέεσθαι.
335
ἀλλʼ ὅτε δὴ διὰ νήσου ἰὼν ἤλυξα ἑταίρους,
336
χεῖρας νιψάμενος, ὅθʼ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο,
337
ἠρώμην πάντεσσι θεοῖς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν·
338
οἱ δʼ ἄρα μοι γλυκὺν ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἔχευαν.
339
Εὐρύλοχος δʼ ἑτάροισι κακῆς ἐξήρχετο βουλῆς·
340
κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι.
341
πάντες μὲν στυγεροὶ θάνατοι δειλοῖσι βροτοῖσι,
342
λιμῷ δʼ οἴκτιστον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν.
343
ἀλλʼ ἄγετʼ, Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
344
ῥέξομεν ἀθανάτοισι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν.
345
εἰ δέ κεν εἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα, πατρίδα γαῖαν,
346
αἶψά κεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι πίονα νηὸν
347
τεύξομεν, ἐν δέ κε θεῖμεν ἀγάλματα πολλὰ καὶ ἐσθλά.
348
εἰ δὲ χολωσάμενός τι βοῶν ὀρθοκραιράων
349
νῆʼ ἐθέλῃ ὀλέσαι, ἐπὶ δʼ ἕσπωνται θεοὶ ἄλλοι,
350
βούλομʼ ἅπαξ πρὸς κῦμα χανὼν ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι,
351
ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐὼν ἐν νήσῳ ἐρήμῃ.
352
ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
353
αὐτίκα δʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
354
ἐγγύθεν, οὐ γὰρ τῆλε νεὸς κυανοπρῴροιο
355
βοσκέσκονθʼ ἕλικες καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι·
356
τὰς δὲ περίστησάν τε καὶ εὐχετόωντο θεοῖσιν,
357
φύλλα δρεψάμενοι τέρενα δρυὸς ὑψικόμοιο·
358
οὐ γὰρ ἔχον κρῖ λευκὸν ἐυσσέλμου ἐπὶ νηός.
359
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,
360
μηρούς τʼ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
361
δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπʼ αὐτῶν δʼ ὠμοθέτησαν.
362
οὐδʼ εἶχον μέθυ λεῖψαι ἐπʼ αἰθομένοις ἱεροῖσιν,
363
ἀλλʼ ὕδατι σπένδοντες ἐπώπτων ἔγκατα πάντα.
364
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρʼ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
365
μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν.
366
καὶ τότε μοι βλεφάρων ἐξέσσυτο νήδυμος ὕπνος,
367
βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
368
ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης,
369
καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀυτμή.
370
οἰμώξας δὲ θεοῖσι μέγʼ ἀθανάτοισι γεγώνευν·
371
Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
372
ἦ με μάλʼ εἰς ἄτην κοιμήσατε νηλέι ὕπνῳ.
373
οἱ δʼ ἕταροι μέγα ἔργον ἐμητίσαντο μένοντες.
374
ὠκέα δʼ Ἠελίῳ Ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθε
375
Λαμπετίη τανύπεπλος, ὅ οἱ βόας ἔκταμεν ἡμεῖς.
376
αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι μετηύδα χωόμενος κῆρ·
377
Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
378
τῖσαι δὴ ἑτάρους Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
379
οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον, ᾗσιν ἐγώ γε
380
χαίρεσκον μὲν ἰὼν εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα,
381
ἠδʼ ὁπότʼ ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτραποίμην.
382
εἰ δέ μοι οὐ τίσουσι βοῶν ἐπιεικέʼ ἀμοιβήν,
383
δύσομαι εἰς Ἀίδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω.
384
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
385
Ἠέλιʼ, ἦ τοι μὲν σὺ μετʼ ἀθανάτοισι φάεινε
386
καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν·
387
τῶν δέ κʼ ἐγὼ τάχα νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
388
τυτθὰ βαλὼν κεάσαιμι μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
389
ταῦτα δʼ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο·
390
ἡ δʼ ἔφη Ἑρμείαο διακτόρου αὐτὴ ἀκοῦσαι.
391
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
392
νείκεον ἄλλοθεν ἄλλον ἐπισταδόν, οὐδέ τι μῆχος
393
εὑρέμεναι δυνάμεσθα, βόες δʼ ἀποτέθνασαν ἤδη.
394
τοῖσιν δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοὶ τέραα προύφαινον·
395
εἷρπον μὲν ῥινοί, κρέα δʼ ἀμφʼ ὀβελοῖσι μεμύκει,
396
ὀπταλέα τε καὶ ὠμά, βοῶν δʼ ὣς γίγνετο φωνή.
397
ἑξῆμαρ μὲν ἔπειτα ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι
398
δαίνυντʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας·
399
ἀλλʼ ὅτε δὴ ἕβδομον ἦμαρ ἐπὶ Ζεὺς θῆκε Κρονίων,
400
καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,
401
ἡμεῖς δʼ αἶψʼ ἀναβάντες ἐνήκαμεν εὐρέι πόντῳ,
402
ἱστὸν στησάμενοι ἀνά θʼ ἱστία λεύκʼ ἐρύσαντες.
403
ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, οὐδέ τις ἄλλη
404
φαίνετο γαιάων, ἀλλʼ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,
405
δὴ τότε κυανέην νεφέλην ἔστησε Κρονίων
406
νηὸς ὕπερ γλαφυρῆς, ἤχλυσε δὲ πόντος ὑπʼ αὐτῆς.
407
ἡ δʼ ἔθει οὐ μάλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον· αἶψα γὰρ ἦλθε
408
κεκληγὼς Ζέφυρος μεγάλῃ σὺν λαίλαπι θύων,
409
ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξʼ ἀνέμοιο θύελλα
410
ἀμφοτέρους· ἱστὸς δʼ ὀπίσω πέσεν, ὅπλα τε πάντα
411
εἰς ἄντλον κατέχυνθʼ. ὁ δʼ ἄρα πρυμνῇ ἐνὶ νηὶ
412
πλῆξε κυβερνήτεω κεφαλήν, σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξε
413
πάντʼ ἄμυδις κεφαλῆς· ὁ δʼ ἄρʼ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
414
κάππεσʼ ἀπʼ ἰκριόφιν, λίπε δʼ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ.
415
Ζεὺς δʼ ἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηὶ κεραυνόν·
416
ἡ δʼ ἐλελίχθη πᾶσα Διὸς πληγεῖσα κεραυνῷ,
417
ἐν δὲ θεείου πλῆτο, πέσον δʼ ἐκ νηὸς ἑταῖροι.
418
οἱ δὲ κορώνῃσιν ἴκελοι περὶ νῆα μέλαιναν
419
κύμασιν ἐμφορέοντο, θεὸς δʼ ἀποαίνυτο νόστον.
420
αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἐφοίτων, ὄφρʼ ἀπὸ τοίχους
421
λῦσε κλύδων τρόπιος, τὴν δὲ ψιλὴν φέρε κῦμα,
422
ἐκ δέ οἱ ἱστὸν ἄραξε ποτὶ τρόπιν. αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῷ
423
ἐπίτονος βέβλητο, βοὸς ῥινοῖο τετευχώς·
424
τῷ ῥʼ ἄμφω συνέεργον, ὁμοῦ τρόπιν ἠδὲ καὶ ἱστόν,
425
ἑζόμενος δʼ ἐπὶ τοῖς φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισιν.
426
ἔνθʼ ἦ τοι Ζέφυρος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,
427
ἦλθε δʼ ἐπὶ Νότος ὦκα, φέρων ἐμῷ ἄλγεα θυμῷ,
428
ὄφρʼ ἔτι τὴν ὀλοὴν ἀναμετρήσαιμι Χάρυβδιν.
429
παννύχιος φερόμην, ἅμα δʼ ἠελίῳ ἀνιόντι
430
ἦλθον ἐπὶ Σκύλλης σκόπελον δεινήν τε Χάρυβδιν.
431
ἡ μὲν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ·
432
αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ μακρὸν ἐρινεὸν ὑψόσʼ ἀερθείς,
433
τῷ προσφὺς ἐχόμην ὡς νυκτερίς. οὐδέ πῃ εἶχον
434
οὔτε στηρίξαι ποσὶν ἔμπεδον οὔτʼ ἐπιβῆναι·
435
ῥίζαι γὰρ ἑκὰς εἶχον, ἀπήωροι δʼ ἔσαν ὄζοι,
436
μακροί τε μεγάλοι τε, κατεσκίαον δὲ Χάρυβδιν.
437
νωλεμέως δʼ ἐχόμην, ὄφρʼ ἐξεμέσειεν ὀπίσσω
438
ἱστὸν καὶ τρόπιν αὖτις· ἐελδομένῳ δέ μοι ἦλθον
439
ὄψʼ· ἦμος δʼ ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ἀνέστη
440
κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων αἰζηῶν,
441
τῆμος δὴ τά γε δοῦρα Χαρύβδιος ἐξεφαάνθη.
442
ἧκα δʼ ἐγὼ καθύπερθε πόδας καὶ χεῖρε φέρεσθαι,
443
μέσσῳ δʼ ἐνδούπησα παρὲξ περιμήκεα δοῦρα,
444
ἑζόμενος δʼ ἐπὶ τοῖσι διήρεσα χερσὶν ἐμῇσι.
445
Σκύλλην δʼ οὐκέτʼ ἔασε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
446
εἰσιδέειν· οὐ γάρ κεν ὑπέκφυγον αἰπὺν ὄλεθρον.
447
ἔνθεν δʼ ἐννῆμαρ φερόμην, δεκάτῃ δέ με νυκτὶ
448
νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ
449
ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα,
450
ἥ μʼ ἐφίλει τʼ ἐκόμει τε. τί τοι τάδε μυθολογεύω;
451
ἤδη γάρ τοι χθιζὸς ἐμυθεόμην ἐνὶ οἴκῳ
452
σοί τε καὶ ἰφθίμῃ ἀλόχῳ· ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν
453
αὖτις ἀριζήλως εἰρημένα μυθολογεύειν.