Scroll 9
1
ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
2
θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη,
3
πένθεϊ δʼ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.
4
ὡς δʼ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα
5
Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον
6
ἐλθόντʼ ἐξαπίνης· ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν
7
κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·
8
ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.
9
Ἀτρεΐδης δʼ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ
10
φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων
11
κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον,
12
μὴ δὲ βοᾶν· αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.
13
ἷζον δʼ εἰν ἀγορῇ τετιηότες· ἂν δʼ Ἀγαμέμνων
14
ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος
15
ἥ τε κατʼ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·
16
ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα·
17
ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
18
Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ
19
σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν
20
Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,
21
νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει
22
δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.
23
οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,
24
ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα
25
ἠδʼ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.
26
ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·
27
φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·
28
οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.
29
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
30
δὴν δʼ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·
31
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
32
Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι,
33
ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ· σὺ δὲ μή τι χολωθῇς.
34
ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι
35
φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα· ταῦτα δὲ πάντα
36
ἴσασʼ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.
37
σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·
38
σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων,
39
ἀλκὴν δʼ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.
40
δαιμόνιʼ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν
41
ἀπτολέμους τʼ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;
42
εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι
43
ἔρχεο· πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης
44
ἑστᾶσʼ, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.
45
ἀλλʼ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
46
εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν. εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ
47
φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·
48
νῶϊ δʼ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ
49
Ἰλίου εὕρωμεν· σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.
50
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν
51
μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.
52
τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ·
53
Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι,
54
καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.
55
οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί,
56
οὐδὲ πάλιν ἐρέει· ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.
57
ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης
58
ὁπλότατος γενεῆφιν· ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις
59
Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.
60
ἀλλʼ ἄγʼ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι,
61
ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι· οὐδέ κέ τίς μοι
62
μῦθον ἀτιμήσειʼ, οὐδὲ κρείων Ἀγαμέμνων.
63
ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος
64
ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.
65
ἀλλʼ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
66
δόρπά τʼ ἐφοπλισόμεσθα· φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι
67
λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.
68
κούροισιν μὲν ταῦτʼ ἐπιτέλλομαι· αὐτὰρ ἔπειτα
69
Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε· σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι.
70
δαίνυ δαῖτα γέρουσιν· ἔοικέ τοι, οὔ τοι ἀεικές.
71
πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν
72
ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπʼ εὐρέα πόντον ἄγουσι·
73
πᾶσά τοί ἐσθʼ ὑποδεξίη, πολέεσσι δʼ ἀνάσσεις.
74
πολλῶν δʼ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην
75
βουλὴν βουλεύσῃ· μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς
76
ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν
77
καίουσιν πυρὰ πολλά· τίς ἂν τάδε γηθήσειε;
78
νὺξ δʼ ἧδʼ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.
79
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.
80
ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο
81
ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν,
82
ἠδʼ ἀμφʼ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος
83
ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε,
84
ἠδʼ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.
85
ἕπτʼ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ
86
κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·
87
κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·
88
ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.
89
Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν
90
ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.
91
οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
92
αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
93
τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν
94
Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·
95
ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
96
Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
97
ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δʼ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν
98
λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε
99
σκῆπτρόν τʼ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.
100
τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδʼ ἐπακοῦσαι,
101
κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτʼ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ
102
εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν· σέο δʼ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ.
103
αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.
104
οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει
105
οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδʼ ἔτι καὶ νῦν
106
ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην
107
χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας
108
οὔ τι καθʼ ἡμέτερόν γε νόον· μάλα γάρ τοι ἔγωγε
109
πόλλʼ ἀπεμυθεόμην· σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ
110
εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν,
111
ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας· ἀλλʼ ἔτι καὶ νῦν
112
φραζώμεσθʼ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν
113
δώροισίν τʼ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.
114
τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
115
ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·
116
ἀασάμην, οὐδʼ αὐτὸς ἀναίνομαι. ἀντί νυ πολλῶν
117
λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ,
118
ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.
119
ἀλλʼ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας,
120
ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα.
121
ὑμῖν δʼ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶρʼ ὀνομήνω
122
ἕπτʼ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα,
123
αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δʼ ἵππους
124
πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.
125
οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο,
126
οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο,
127
ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.
128
δώσω δʼ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
129
Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς
130
ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.
131
τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δʼ ἔσσεται ἣν τότʼ ἀπηύρων
132
κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι
133
μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι,
134
ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.
135
ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε
136
ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσʼ ἀλαπάξαι,
137
νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω
138
εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδʼ Ἀχαιοί,
139
Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω,
140
αἴ κε μετʼ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.
141
εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθʼ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης
142
γαμβρός κέν μοι ἔοι· τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ,
143
ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.
144
τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
145
Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα,
146
τάων ἥν κʼ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω
147
πρὸς οἶκον Πηλῆος· ἐγὼ δʼ ἐπὶ μείλια δώσω
148
πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·
149
ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα
150
Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν
151
Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν βαθύλειμον
152
καλήν τʼ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.
153
πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·
154
ἐν δʼ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται,
155
οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι
156
καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.
157
ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.
158
δμηθήτω· Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδʼ ἀδάμαστος,
159
τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·
160
καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι
161
ἠδʼ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.
162
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
163
Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
164
δῶρα μὲν οὐκέτʼ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·
165
ἀλλʼ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα
166
ἔλθωσʼ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.
167
εἰ δʼ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων.
168
Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω,
169
αὐτὰρ ἔπειτʼ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·
170
κηρύκων δʼ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμʼ ἑπέσθων.
171
φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε,
172
ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθʼ, αἴ κʼ ἐλεήσῃ.
173
ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.
174
αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,
175
κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
176
νώμησαν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.
177
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ ὅσον ἤθελε θυμός,
178
ὁρμῶντʼ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.
179
τοῖσι δὲ πόλλʼ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
180
δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα,
181
πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
182
τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
183
πολλὰ μάλʼ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ
184
ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.
185
Μυρμιδόνων δʼ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην,
186
τὸν δʼ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ
187
καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δʼ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν,
188
τὴν ἄρετʼ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·
189
τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δʼ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.
190
Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ,
191
δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων,
192
τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς,
193
στὰν δὲ πρόσθʼ αὐτοῖο· ταφὼν δʼ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς
194
αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.
195
ὣς δʼ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.
196
τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
197
χαίρετον· ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ,
198
οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.
199
ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς,
200
εἷσεν δʼ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.
201
αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·
202
μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα,
203
ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δʼ ἔντυνον ἑκάστῳ·
204
οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.
205
ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθʼ ἑταίρῳ.
206
αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ,
207
ἐν δʼ ἄρα νῶτον ἔθηκʼ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός,
208
ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.
209
τῷ δʼ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δʼ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.
210
καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειρε,
211
πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.
212
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη,
213
ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε,
214
πάσσε δʼ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.
215
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε,
216
Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ
217
καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.
218
αὐτὸς δʼ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο
219
τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει
220
Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον· ὃ δʼ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.
221
οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
222
αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
223
νεῦσʼ Αἴας Φοίνικι· νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς,
224
πλησάμενος δʼ οἴνοιο δέπας δείδεκτʼ Ἀχιλῆα·
225
χαῖρʼ Ἀχιλεῦ· δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς
226
ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
227
ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ
228
δαίνυσθʼ· ἀλλʼ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν,
229
ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες
230
δείδιμεν· ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι
231
νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.
232
ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο
233
Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροι
234
κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐδʼ ἔτι φασὶ
235
σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.
236
Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων
237
ἀστράπτει· Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων
238
μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐδέ τι τίει
239
ἀνέρας οὐδὲ θεούς· κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν.
240
ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·
241
στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα
242
αὐτάς τʼ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
243
δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.
244
ταῦτʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς
245
ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη
246
φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.
247
ἀλλʼ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν
248
τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.
249
αὐτῷ τοι μετόπισθʼ ἄχος ἔσσεται, οὐδέ τι μῆχος
250
ῥεχθέντος κακοῦ ἔστʼ ἄκος εὑρεῖν· ἀλλὰ πολὺ πρὶν
251
φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.
252
ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς
253
ἤματι τῷ ὅτε σʼ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·
254
τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
255
δώσουσʼ αἴ κʼ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν
256
ἴσχειν ἐν στήθεσσι· φιλοφροσύνη γὰρ ἀμείνων·
257
ληγέμεναι δʼ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον
258
τίωσʼ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.
259
ὣς ἐπέτελλʼ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι· ἀλλʼ ἔτι καὶ νῦν
260
παύεʼ, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα· σοὶ δʼ Ἀγαμέμνων
261
ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.
262
εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω
263
ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶρʼ Ἀγαμέμνων·
264
ἕπτʼ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα,
265
αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δʼ ἵππους
266
πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.
267
οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο
268
οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο,
269
ὅσσʼ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.
270
δώσει δʼ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
271
Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς
272
ἐξέλεθʼ, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.
273
τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δʼ ἔσσεται ἣν τότʼ ἀπηύρα
274
κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται
275
μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι
276
ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτʼ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.
277
ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε
278
ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσʼ ἀλαπάξαι,
279
νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι
280
εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδʼ Ἀχαιοί,
281
Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι,
282
αἵ κε μετʼ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.
283
εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθʼ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης
284
γαμβρός κέν οἱ ἔοις· τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ,
285
ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.
286
τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
287
Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα,
288
τάων ἥν κʼ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι
289
πρὸς οἶκον Πηλῆος· ὃ δʼ αὖτʼ ἐπὶ μείλια δώσει
290
πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·
291
ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα
292
Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν
293
Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν βαθύλειμον
294
καλήν τʼ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.
295
πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·
296
ἐν δʼ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται,
297
οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι
298
καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.
299
ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.
300
εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον
301
αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δʼ ἄλλους περ Παναχαιοὺς
302
τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς
303
τίσουσʼ· ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·
304
νῦν γάρ χʼ Ἕκτορʼ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι
305
λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον
306
οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.
307
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
308
διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ
309
χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν,
310
ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται,
311
ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.
312
ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν
313
ὅς χʼ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.
314
αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·
315
οὔτʼ ἔμεγʼ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω
316
οὔτʼ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν
317
μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπʼ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.
318
ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·
319
ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός·
320
κάτθανʼ ὁμῶς ὅ τʼ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.
321
οὐδέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ
322
αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.
323
ὡς δʼ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι
324
μάστακʼ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δʼ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ,
325
ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον,
326
ἤματα δʼ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων
327
ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.
328
δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξʼ ἀνθρώπων,
329
πεζὸς δʼ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·
330
τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
331
ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον
332
Ἀτρεΐδῃ· ὃ δʼ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι
333
δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δʼ ἔχεσκεν.
334
ἄλλα δʼ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·
335
τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δʼ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν
336
εἵλετʼ, ἔχει δʼ ἄλοχον θυμαρέα· τῇ παριαύων
337
τερπέσθω. τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν
338
Ἀργείους; τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδʼ ἀγείρας
339
Ἀτρεΐδης; ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκʼ ἠϋκόμοιο;
340
ἦ μοῦνοι φιλέουσʼ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων
341
Ἀτρεΐδαι; ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων
342
τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν
343
ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.
344
νῦν δʼ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μʼ ἀπάτησε
345
μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος· οὐδέ με πείσει.
346
ἀλλʼ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι
347
φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.
348
ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο,
349
καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπʼ αὐτῷ
350
εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·
351
ἀλλʼ οὐδʼ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
352
ἴσχειν· ὄφρα δʼ ἐγὼ μετʼ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον
353
οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ,
354
ἀλλʼ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·
355
ἔνθά ποτʼ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.
356
νῦν δʼ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ
357
αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι
358
νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω,
359
ὄψεαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ,
360
ἦρι μάλʼ Ἑλλήσποντον ἐπʼ ἰχθυόεντα πλεούσας
361
νῆας ἐμάς, ἐν δʼ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·
362
εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος
363
ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.
364
ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·
365
ἄλλον δʼ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν
366
ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον
367
ἄξομαι, ἅσσʼ ἔλαχόν γε· γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν,
368
αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων
369
Ἀτρεΐδης· τῷ πάντʼ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω
370
ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ
371
εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν
372
αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος· οὐδʼ ἂν ἔμοιγε
373
τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·
374
οὐδέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐδὲ μὲν ἔργον·
375
ἐκ γὰρ δή μʼ ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν· οὐδʼ ἂν ἔτʼ αὖτις
376
ἐξαπάφοιτʼ ἐπέεσσιν· ἅλις δέ οἱ· ἀλλὰ ἕκηλος
377
ἐρρέτω· ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.
378
ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.
379
οὐδʼ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη
380
ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο,
381
οὐδʼ ὅσʼ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐδʼ ὅσα Θήβας
382
Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται,
383
αἵ θʼ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δʼ ἀνʼ ἑκάστας
384
ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·
385
οὐδʼ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε,
386
οὐδέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσειʼ Ἀγαμέμνων
387
πρίν γʼ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.
388
κούρην δʼ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,
389
οὐδʼ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι,
390
ἔργα δʼ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·
391
οὐδέ μιν ὧς γαμέω· ὃ δʼ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω,
392
ὅς τις οἷ τʼ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.
393
ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδʼ ἵκωμαι,
394
Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.
395
πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀνʼ Ἑλλάδα τε Φθίην τε
396
κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται,
397
τάων ἥν κʼ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομʼ ἄκοιτιν.
398
ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ
399
γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν
400
κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·
401
οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐδʼ ὅσα φασὶν
402
Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον
403
τὸ πρὶν ἐπʼ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν,
404
οὐδʼ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει
405
Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.
406
ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα,
407
κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα,
408
ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔτε λεϊστὴ
409
οὔθʼ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.
410
μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
411
διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.
412
εἰ μέν κʼ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι,
413
ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·
414
εἰ δέ κεν οἴκαδʼ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,
415
ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν
416
ἔσσεται, οὐδέ κέ μʼ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.
417
καὶ δʼ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἐγὼ παραμυθησαίμην
418
οἴκαδʼ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ
419
Ἰλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς
420
χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.
421
ἀλλʼ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
422
ἀγγελίην ἀπόφασθε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·
423
ὄφρʼ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω,
424
ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν
425
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γʼ ἑτοίμη
426
ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·
427
Φοῖνιξ δʼ αὖθι παρʼ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω,
428
ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδʼ ἕπηται
429
αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δʼ οὔ τί μιν ἄξω.
430
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ
431
μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν·
432
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ
433
δάκρυʼ ἀναπρήσας· περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·
434
εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμʼ Ἀχιλλεῦ
435
βάλλεαι, οὐδέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι
436
πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ,
437
πῶς ἂν ἔπειτʼ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην
438
οἶος; σοὶ δέ μʼ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς
439
ἤματι τῷ ὅτε σʼ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε
440
νήπιον οὔ πω εἰδόθʼ ὁμοιΐου πολέμοιο
441
οὐδʼ ἀγορέων, ἵνα τʼ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.
442
τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα,
443
μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.
444
ὡς ἂν ἔπειτʼ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι
445
λείπεσθʼ, οὐδʼ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς
446
γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα,
447
οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα
448
φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο,
449
ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο,
450
τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δʼ ἄκοιτιν
451
μητέρʼ ἐμήν· ἣ δʼ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων
452
παλλακίδι προμιγῆναι, ἵνʼ ἐχθήρειε γέροντα.
453
τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα· πατὴρ δʼ ἐμὸς αὐτίκʼ ὀϊσθεὶς
454
πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δʼ ἐπεκέκλετʼ Ἐρινῦς,
455
μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν
456
ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα· θεοὶ δʼ ἐτέλειον ἐπαρὰς
457
Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.
462
ἔνθʼ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμὸς
463
πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.
464
ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες
465
αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι,
466
πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς
467
ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ
468
εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο,
469
πολλὸν δʼ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.
470
εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφʼ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·
471
οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐδέ ποτʼ ἔσβη
472
πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπʼ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς,
473
ἄλλο δʼ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.
474
ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή,
475
καὶ τότʼ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας
476
ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς
477
ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τʼ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.
478
φεῦγον ἔπειτʼ ἀπάνευθε διʼ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο,
479
Φθίην δʼ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων
480
ἐς Πηλῆα ἄναχθʼ· ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο,
481
καί μʼ ἐφίλησʼ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ
482
μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι,
483
καί μʼ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·
484
ναῖον δʼ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.
485
καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ,
486
ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμʼ ἄλλῳ
487
οὔτʼ ἐς δαῖτʼ ἰέναι οὔτʼ ἐν μεγάροισι πάσασθαι,
488
πρίν γʼ ὅτε δή σʼ ἐπʼ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας
489
ὄψου τʼ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.
490
πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα
491
οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.
492
ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα,
493
τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον
494
ἐξ ἐμεῦ· ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ
495
ποιεύμην, ἵνα μοί ποτʼ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.
496
ἀλλʼ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν· οὐδέ τί σε χρὴ
497
νηλεὲς ἦτορ ἔχειν· στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί,
498
τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.
499
καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι
500
λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσʼ ἄνθρωποι
501
λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.
502
καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο
503
χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τʼ ὀφθαλμώ,
504
αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθʼ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.
505
ἣ δʼ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας
506
πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπʼ αἶαν
507
βλάπτουσʼ ἀνθρώπους· αἳ δʼ ἐξακέονται ὀπίσσω.
508
ὃς μέν τʼ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας,
509
τὸν δὲ μέγʼ ὤνησαν καί τʼ ἔκλυον εὐχομένοιο·
510
ὃς δέ κʼ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ,
511
λίσσονται δʼ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι
512
τῷ ἄτην ἅμʼ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.
513
ἀλλʼ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι
514
τιμήν, ἥ τʼ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.
515
εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δʼ ὄπισθʼ ὀνομάζοι
516
Ἀτρεΐδης, ἀλλʼ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι,
517
οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην
518
Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·
519
νῦν δʼ ἅμα τʼ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δʼ ὄπισθεν ὑπέστη,
520
ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους
521
κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ
522
φίλτατοι Ἀργείων· τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς
523
μηδὲ πόδας· πρὶν δʼ οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι.
524
οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν
525
ἡρώων, ὅτε κέν τινʼ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·
526
δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τʼ ἐπέεσσι.
527
μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε
528
ὡς ἦν· ἐν δʼ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.
529
Κουρῆτές τʼ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι
530
ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον,
531
Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς,
532
Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.
533
καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε
534
χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς
535
Οἰνεὺς ῥέξʼ· ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθʼ ἑκατόμβας,
536
οἴῃ δʼ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.
537
ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν· ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.
538
ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα
539
ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα,
540
ὃς κακὰ πόλλʼ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·
541
πολλὰ δʼ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ
542
αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.
543
τὸν δʼ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος
544
πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας
545
καὶ κύνας· οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·
546
τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησʼ ἀλεγεινῆς.
547
ἣ δʼ ἀμφʼ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν
548
ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι,
549
Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.
550
ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε,
551
τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐδὲ δύναντο
552
τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·
553
ἀλλʼ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων
554
οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων,
555
ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ
556
κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ
557
κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης
558
Ἴδεώ θʼ, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετʼ ἀνδρῶν
559
τῶν τότε· καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον
560
Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης,
561
τὴν δὲ τότʼ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
562
Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκʼ ἄρʼ αὐτῆς
563
μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα
564
κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·
565
τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων
566
ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι
567
πόλλʼ ἀχέουσʼ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο,
568
πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία
569
κικλήσκουσʼ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν
570
πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι,
571
παιδὶ δόμεν θάνατον· τῆς δʼ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς
572
ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.
573
τῶν δὲ τάχʼ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει
574
πύργων βαλλομένων· τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες
575
Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους,
576
ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·
577
ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς,
578
ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι
579
πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο,
580
ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.
581
πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς
582
οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο
583
σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·
584
πολλὰ δὲ τόν γε κασίγνηται καὶ πότνια μήτηρ
585
ἐλλίσσονθʼ· ὃ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο· πολλὰ δʼ ἑταῖροι,
586
οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·
587
ἀλλʼ οὐδʼ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον,
588
πρίν γʼ ὅτε δὴ θάλαμος πύκʼ ἐβάλλετο, τοὶ δʼ ἐπὶ πύργων
589
βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.
590
καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις
591
λίσσετʼ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα
592
κήδεʼ, ὅσʼ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·
593
ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει,
594
τέκνα δέ τʼ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.
595
τοῦ δʼ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα,
596
βῆ δʼ ἰέναι, χροῒ δʼ ἔντεʼ ἐδύσετο παμφανόωντα.
597
ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ
598
εἴξας ᾧ θυμῷ· τῷ δʼ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν
599
πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δʼ ἤμυνε καὶ αὔτως.
600
ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων
601
ἐνταῦθα τρέψειε φίλος· κάκιον δέ κεν εἴη
602
νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν· ἀλλʼ ἐπὶ δώρων
603
ἔρχεο· ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.
604
εἰ δέ κʼ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς
605
οὐκέθʼ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών.
606
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
607
Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης
608
χρεὼ τιμῆς· φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ,
609
ἥ μʼ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κʼ ἀϋτμὴ
610
ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ.
611
ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·
612
μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
613
Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν· οὐδέ τί σε χρὴ
614
τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.
615
καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κʼ ἐμὲ κήδῃ·
616
ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς.
617
οὗτοι δʼ ἀγγελέουσι, σὺ δʼ αὐτόθι λέξεο μίμνων
618
εὐνῇ ἔνι μαλακῇ· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφι
619
φρασσόμεθʼ ἤ κε νεώμεθʼ ἐφʼ ἡμέτερʼ ἦ κε μένωμεν.
620
ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γʼ ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ
621
Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα
622
ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο· τοῖσι δʼ ἄρʼ Αἴας
623
ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·
624
διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ
625
ἴομεν· οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ
626
τῇδέ γʼ ὁδῷ κρανέεσθαι· ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα
627
χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα
628
οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι. αὐτάρ Ἀχιλλεὺς
629
ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν
630
σχέτλιος, οὐδὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων
631
τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων
632
νηλής· καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος
633
ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·
634
καί ῥʼ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλʼ ἀποτίσας,
635
τοῦ δέ τʼ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
636
ποινὴν δεξαμένῳ· σοὶ δʼ ἄληκτόν τε κακόν τε
637
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης
638
οἴης· νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχʼ ἀρίστας,
639
ἄλλά τε πόλλʼ ἐπὶ τῇσι· σὺ δʼ ἵλαον ἔνθεο θυμόν,
640
αἴδεσσαι δὲ μέλαθρον· ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν
641
πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων
642
κήδιστοί τʼ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.
643
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
644
Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν
645
πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·
646
ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων
647
μνήσομαι ὥς μʼ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν
648
Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην.
649
ἀλλʼ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε·
650
οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος
651
πρίν γʼ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον
652
Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι
653
κτείνοντʼ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.
654
ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ
655
Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.
656
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον
657
σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν· ἦρχε δʼ Ὀδυσσεύς.
658
Πάτροκλος δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε
659
Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.
660
αἳ δʼ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε
661
κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.
662
ἔνθʼ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.
663
αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου·
664
τῷ δʼ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε,
665
Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.
666
Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐλέξατο· πὰρ δʼ ἄρα καὶ τῷ
667
Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς
668
Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.
669
οἳ δʼ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο.
670
τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν
671
δειδέχατʼ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τʼ ἐρέοντο·
672
πρῶτος δʼ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
673
εἴπʼ ἄγε μʼ ὦ πολύαινʼ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
674
ἤ ῥʼ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ,
675
ἦ ἀπέειπε, χόλος δʼ ἔτʼ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;
676
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·
677
Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
678
κεῖνός γʼ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλʼ ἔτι μᾶλλον
679
πιμπλάνεται μένεος, σὲ δʼ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.
680
αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν
681
ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·
682
αὐτὸς δʼ ἠπείλησεν ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφι
683
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.
684
καὶ δʼ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι
685
οἴκαδʼ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ
686
Ἰλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς
687
χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.
688
ὣς ἔφατʼ· εἰσὶ καὶ οἵδε τάδʼ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο,
689
Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.
690
Φοῖνιξ δʼ αὖθʼ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει,
691
ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδʼ ἕπηται
692
αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δʼ οὔ τί μιν ἄξει.
693
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ
694
μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσε.
695
δὴν δʼ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·
696
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
697
Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
698
μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα
699
μυρία δῶρα διδούς· ὃ δʼ ἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως·
700
νῦν αὖ μιν πολὺ μᾶλλον ἀγηνορίῃσιν ἐνῆκας.
701
ἀλλʼ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν
702
ἦ κε μένῃ· τότε δʼ αὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μιν
703
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ.
704
ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·
705
νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ
706
σίτου καὶ οἴνοιο· τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·
707
αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
708
καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους
709
ὀτρύνων, καὶ δʼ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.
710
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες
711
μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.
712
καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος,
713
ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.