Scroll 5
1
Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο
2
ὤρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·
3
οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσι
4
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.
5
τοῖσι δʼ Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλʼ Ὀδυσῆος
6
μνησαμένη· μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης·
7
Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
8
μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
9
σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,
10
ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπός τʼ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι·
11
ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο
12
λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν.
13
ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων
14
νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς, ἥ μιν ἀνάγκῃ
15
ἴσχει· ὁ δʼ οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι·
16
οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,
17
οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
18
νῦν αὖ παῖδʼ ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν
19
οἴκαδε νισόμενον· ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν
20
ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδʼ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν.
21
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
22
τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.
23
οὐ γὰρ δὴ τοῦτον μὲν ἐβούλευσας νόον αὐτή,
24
ὡς ἦ τοι κείνους Ὀδυσεὺς ἀποτίσεται ἐλθών;
25
Τηλέμαχον δὲ σὺ πέμψον ἐπισταμένως, δύνασαι γάρ,
26
ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται,
27
μνηστῆρες δʼ ἐν νηὶ· παλιμπετὲς ἀπονέωνται.
28
ἦ ῥα καὶ Ἑρμείαν, υἱὸν φίλον, ἀντίον ηὔδα·
29
Ἑρμεία, σὺ γὰρ αὖτε τά τʼ ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι,
30
νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν,
31
νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται
32
οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων·
33
ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων
34
ἤματί κʼ εἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο,
35
Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν,
36
οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσιν,
37
πέμψουσιν δʼ ἐν νηὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,
38
χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά τε δόντες,
39
πόλλʼ, ὅσʼ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατʼ Ὀδυσσεύς,
40
εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν.
41
ὣς γάρ οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
42
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
43
ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
44
αὐτίκʼ ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
45
ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν
46
ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο.
47
εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τʼ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει,
48
ὧν ἐθέλει, τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει.
49
τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.
50
Πιερίην δʼ ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ·
51
σεύατʼ ἔπειτʼ ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς,
52
ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
53
ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ·
54
τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς.
55
ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφίκετο τηλόθʼ ἐοῦσαν,
56
ἔνθʼ ἐκ πόντου βὰς ἰοειδέος ἤπειρόνδε
57
ἤιεν, ὄφρα μέγα σπέος ἵκετο, τῷ ἔνι νύμφη
58
ναῖεν ἐυπλόκαμος· τὴν δʼ ἔνδοθι τέτμεν ἐοῦσαν.
59
πῦρ μὲν ἐπʼ ἐσχαρόφιν μέγα καίετο, τηλόσε δʼ ὀδμὴ
60
κέδρου τʼ εὐκεάτοιο θύου τʼ ἀνὰ νῆσον ὀδώδει
61
δαιομένων· ἡ δʼ ἔνδον ἀοιδιάουσʼ ὀπὶ καλῇ
62
ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδʼ ὕφαινεν.
63
ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα,
64
κλήθρη τʼ αἴγειρός τε καὶ εὐώδης κυπάρισσος.
65
ἔνθα δέ τʼ ὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο,
66
σκῶπές τʼ ἴρηκές τε τανύγλωσσοί τε κορῶναι
67
εἰνάλιαι, τῇσίν τε θαλάσσια ἔργα μέμηλεν.
68
ἡ δʼ αὐτοῦ τετάνυστο περὶ σπείους γλαφυροῖο
69
ἡμερὶς ἡβώωσα, τεθήλει δὲ σταφυλῇσι.
70
κρῆναι δʼ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ,
71
πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη.
72
ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου
73
θήλεον. ἔνθα κʼ ἔπειτα καὶ ἀθάνατός περ ἐπελθὼν
74
θηήσαιτο ἰδὼν καὶ τερφθείη φρεσὶν ᾗσιν.
75
ἔνθα στὰς θηεῖτο διάκτορος ἀργεϊφόντης.
76
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,
77
αὐτίκʼ ἄρʼ εἰς εὐρὺ σπέος ἤλυθεν. οὐδέ μιν ἄντην
78
ἠγνοίησεν ἰδοῦσα Καλυψώ, δῖα θεάων·
79
οὐ γάρ τʼ ἀγνῶτες θεοὶ ἀλλήλοισι πέλονται
80
ἀθάνατοι, οὐδʼ εἴ τις ἀπόπροθι δώματα ναίει.
81
οὐδʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ἔνδον ἔτετμεν,
82
ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπʼ ἀκτῆς κλαῖε καθήμενος, ἔνθα πάρος περ,
83
δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων.
84
πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
85
Ἑρμείαν δʼ ἐρέεινε Καλυψώ, δῖα θεάων,
86
ἐν θρόνῳ ἱδρύσασα φαεινῷ σιγαλόεντι·
87
τίπτε μοι, Ἑρμεία χρυσόρραπι, εἰλήλουθας
88
αἰδοῖός τε φίλος τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.
89
αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,
90
εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.
91
ἀλλʼ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.
92
ὥς ἄρα φωνήσασα θεὰ παρέθηκε τράπεζαν
93
ἀμβροσίης πλήσασα, κέρασσε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν.
94
αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
95
αὐτὰρ ἐπεὶ δείπνησε καὶ ἤραρε θυμὸν ἐδωδῇ,
96
καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·
97
εἰρωτᾷς μʼ ἐλθόντα θεὰ θεόν· αὐτὰρ ἐγώ τοι
98
νημερτέως τὸν μῦθον ἐνισπήσω· κέλεαι γάρ.
99
Ζεὺς ἐμέ γʼ ἠνώγει δεῦρʼ ἐλθέμεν οὐκ ἐθέλοντα·
100
τίς δʼ ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν ὕδωρ
101
ἄσπετον; οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν πόλις, οἵ τε θεοῖσιν
102
ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἐξαίτους ἑκατόμβας.
103
ἀλλὰ μάλʼ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
104
οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι.
105
φησί τοι ἄνδρα παρεῖναι ὀιζυρώτατον ἄλλων,
106
τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο
107
εἰνάετες, δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν
108
οἴκαδʼ· ἀτὰρ ἐν νόστῳ Ἀθηναίην ἀλίτοντο,
109
ἥ σφιν ἐπῶρσʼ ἄνεμόν τε κακὸν καὶ κύματα μακρά.
110
ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,
111
τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.
112
τὸν νῦν σʼ ἠνώγειν ἀποπεμπέμεν ὅττι τάχιστα·
113
οὐ γάρ οἱ τῇδʼ αἶσα φίλων ἀπονόσφιν ὀλέσθαι,
114
ἀλλʼ ἔτι οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
115
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
116
ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ Καλυψώ, δῖα θεάων,
117
καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
118
σχέτλιοί ἐστε, θεοί, ζηλήμονες ἔξοχον ἄλλων,
119
οἵ τε θεαῖς ἀγάασθε παρʼ ἀνδράσιν εὐνάζεσθαι
120
ἀμφαδίην, ἤν τίς τε φίλον ποιήσετʼ ἀκοίτην.
121
ὣς μὲν ὅτʼ Ὠρίωνʼ ἕλετο ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
122
τόφρα οἱ ἠγάασθε θεοὶ ῥεῖα ζώοντες,
123
ἧος ἐν Ὀρτυγίῃ χρυσόθρονος Ἄρτεμις ἁγνὴ
124
οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν.
125
ὣς δʼ ὁπότʼ Ἰασίωνι ἐυπλόκαμος Δημήτηρ,
126
ᾧ θυμῷ εἴξασα, μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ
127
νειῷ ἔνι τριπόλῳ· οὐδὲ δὴν ἦεν ἄπυστος
128
Ζεύς, ὅς μιν κατέπεφνε βαλὼν ἀργῆτι κεραυνῷ.
129
ὥς δʼ αὖ νῦν μοι ἄγασθε, θεοί, βροτὸν ἄνδρα παρεῖναι.
130
τὸν μὲν ἐγὼν ἐσάωσα περὶ τρόπιος βεβαῶτα
131
οἶον, ἐπεί οἱ νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
132
Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
133
ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,
134
τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.
135
τὸν μὲν ἐγὼ φίλεόν τε καὶ ἔτρεφον, ἠδὲ ἔφασκον
136
θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα.
137
ἀλλʼ ἐπεὶ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
138
οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι,
139
ἐρρέτω, εἴ μιν κεῖνος ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,
140
πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον· πέμψω δέ μιν οὔ πῃ ἐγώ γε·
141
οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,
142
οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
143
αὐτάρ οἱ πρόφρων ὑποθήσομαι, οὐδʼ ἐπικεύσω,
144
ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται.
145
τὴν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
146
οὕτω νῦν ἀπόπεμπε, Διὸς δʼ ἐποπίζεο μῆνιν,
147
μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ.
148
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κρατὺς ἀργεϊφόντης·
149
ἡ δʼ ἐπʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα πότνια νύμφη
150
ἤιʼ, ἐπεὶ δὴ Ζηνὸς ἐπέκλυεν ἀγγελιάων.
151
τὸν δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀκτῆς εὗρε καθήμενον· οὐδέ ποτʼ ὄσσε
152
δακρυόφιν τέρσοντο, κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰὼν
153
νόστον ὀδυρομένῳ, ἐπεὶ οὐκέτι ἥνδανε νύμφη.
154
ἀλλʼ ἦ τοι νύκτας μὲν ἰαύεσκεν καὶ ἀνάγκῃ
155
ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρʼ οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ·
156
ἤματα δʼ ἂμ πέτρῃσι καὶ ἠιόνεσσι καθίζων
157
δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων
158
πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
159
ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων·
160
κάμμορε, μή μοι ἔτʼ ἐνθάδʼ ὀδύρεο, μηδέ τοι αἰὼν
161
φθινέτω· ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσʼ ἀποπέμψω.
162
ἀλλʼ ἄγε δούρατα μακρὰ ταμὼν ἁρμόζεο χαλκῷ
163
εὐρεῖαν σχεδίην· ἀτὰρ ἴκρια πῆξαι ἐπʼ αὐτῆς
164
ὑψοῦ, ὥς σε φέρῃσιν ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον.
165
αὐτὰρ ἐγὼ σῖτον καὶ ὕδωρ καὶ οἶνον ἐρυθρὸν
166
ἐνθήσω μενοεικέʼ, ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι,
167
εἵματά τʼ ἀμφιέσω· πέμψω δέ τοι οὖρον ὄπισθεν,
168
ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι,
169
αἴ κε θεοί γʼ ἐθέλωσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
170
οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαί τε κρῆναί τε.
171
ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
172
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
173
ἄλλο τι δὴ σύ, θεά, τόδε μήδεαι, οὐδέ τι πομπήν,
174
ἥ με κέλεαι σχεδίῃ περάαν μέγα λαῖτμα θαλάσσης,
175
δεινόν τʼ ἀργαλέον τε· τὸ δʼ οὐδʼ ἐπὶ νῆες ἐῖσαι
176
ὠκύποροι περόωσιν, ἀγαλλόμεναι Διὸς οὔρῳ.
177
οὐδʼ ἂν ἐγὼν ἀέκητι σέθεν σχεδίης ἐπιβαίην,
178
εἰ μή μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
179
μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
180
ὣς φάτο, μείδησεν δὲ Καλυψὼ δῖα θεάων,
181
χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
182
ἦ δὴ ἀλιτρός γʼ ἐσσὶ καὶ οὐκ ἀποφώλια εἰδώς,
183
οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι.
184
ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
185
καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος
186
ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,
187
μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
188
ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι, ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ
189
αὐτῇ μηδοίμην, ὅτε με χρειὼ τόσον ἵκοι·
190
καὶ γὰρ ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐναίσιμος, οὐδέ μοι αὐτῇ
191
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι σιδήρεος, ἀλλʼ ἐλεήμων.
192
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο δῖα θεάων
193
καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
194
ἷξον δὲ σπεῖος γλαφυρὸν θεὸς ἠδὲ καὶ ἀνήρ,
195
καί ῥʼ ὁ μὲν ἔνθα καθέζετʼ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη
196
Ἑρμείας, νύμφη δʼ ἐτίθει πάρα πᾶσαν ἐδωδήν,
197
ἔσθειν καὶ πίνειν, οἷα βροτοὶ ἄνδρες ἔδουσιν·
198
αὐτὴ δʼ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο,
199
τῇ δὲ παρʼ ἀμβροσίην δμῳαὶ καὶ νέκταρ ἔθηκαν.
200
οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
201
αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
202
τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Καλυψώ, δῖα θεάων·
203
διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
204
οὕτω δὴ οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
205
αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι; σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης.
206
εἴ γε μὲν εἰδείης σῇσι φρεσὶν ὅσσα τοι αἶσα
207
κήδεʼ ἀναπλῆσαι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,
208
ἐνθάδε κʼ αὖθι μένων σὺν ἐμοὶ τόδε δῶμα φυλάσσοις
209
ἀθάνατός τʼ εἴης, ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι
210
σὴν ἄλοχον, τῆς τʼ αἰὲν ἐέλδεαι ἤματα πάντα.
211
οὐ μέν θην κείνης γε χερείων εὔχομαι εἶναι,
212
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἐπεὶ οὔ πως οὐδὲ ἔοικεν
213
θνητὰς ἀθανάτῃσι δέμας καὶ εἶδος ἐρίζειν.
214
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
215
πότνα θεά, μή μοι τόδε χώεο· οἶδα καὶ αὐτὸς
216
πάντα μάλʼ, οὕνεκα σεῖο περίφρων Πηνελόπεια
217
εἶδος ἀκιδνοτέρη μέγεθός τʼ εἰσάντα ἰδέσθαι·
218
ἡ μὲν γὰρ βροτός ἐστι, σὺ δʼ ἀθάνατος καὶ ἀγήρως.
219
ἀλλὰ καὶ ὣς ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ἤματα πάντα
220
οἴκαδέ τʼ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι.
221
εἰ δʼ αὖ τις ῥαίῃσι θεῶν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ,
222
τλήσομαι ἐν στήθεσσιν ἔχων ταλαπενθέα θυμόν·
223
ἤδη γὰρ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα
224
κύμασι καὶ πολέμῳ· μετὰ καὶ τόδε τοῖσι γενέσθω.
225
ὣς ἔφατʼ, ἠέλιος δʼ ἄρʼ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν·
226
ἐλθόντες δʼ ἄρα τώ γε μυχῷ σπείους γλαφυροῖο
227
τερπέσθην φιλότητι, παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες.
228
ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
229
αὐτίχʼ ὁ μὲν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε ἕννυτʼ Ὀδυσσεύς,
230
αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
231
λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
232
καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δʼ ἐφύπερθε καλύπτρην.
233
καὶ τότʼ Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μήδετο πομπήν·
234
δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν, ἄρμενον ἐν παλάμῃσι,
235
χάλκεον, ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
236
στειλειὸν περικαλλὲς ἐλάινον, εὖ ἐναρηρός·
237
δῶκε δʼ ἔπειτα σκέπαρνον ἐύξοον· ἦρχε δʼ ὁδοῖο
238
νήσου ἐπʼ ἐσχατιῆς, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
239
κλήθρη τʼ αἴγειρός τʼ, ἐλάτη τʼ ἦν οὐρανομήκης,
240
αὖα πάλαι, περίκηλα, τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς.
241
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξʼ, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
242
ἡ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Καλυψώ, δῖα θεάων,
243
αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα· θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον.
244
εἴκοσι δʼ ἔκβαλε πάντα, πελέκκησεν δʼ ἄρα χαλκῷ,
245
ξέσσε δʼ ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν.
246
τόφρα δʼ ἔνεικε τέρετρα Καλυψώ, δῖα θεάων·
247
τέτρηνεν δʼ ἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισιν,
248
γόμφοισιν δʼ ἄρα τήν γε καὶ ἁρμονίῃσιν ἄρασσεν.
249
ὅσσον τίς τʼ ἔδαφος νηὸς τορνώσεται ἀνὴρ
250
φορτίδος εὐρείης, ἐὺ εἰδὼς τεκτοσυνάων,
251
τόσσον ἔπʼ εὐρεῖαν σχεδίην ποιήσατʼ Ὀδυσσεύς.
252
ἴκρια δὲ στήσας, ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι,
253
ποίει· ἀτὰρ μακρῇσιν ἐπηγκενίδεσσι τελεύτα.
254
ἐν δʼ ἱστὸν ποίει καὶ ἐπίκριον ἄρμενον αὐτῷ·
255
πρὸς δʼ ἄρα πηδάλιον ποιήσατο, ὄφρʼ ἰθύνοι.
256
φράξε δέ μιν ῥίπεσσι διαμπερὲς οἰσυΐνῃσι
257
κύματος εἶλαρ ἔμεν· πολλὴν δʼ ἐπεχεύατο ὕλην.
258
τόφρα δὲ φάρεʼ ἔνεικε Καλυψώ, δῖα θεάων,
259
ἱστία ποιήσασθαι· ὁ δʼ εὖ τεχνήσατο καὶ τά.
260
ἐν δʼ ὑπέρας τε κάλους τε πόδας τʼ ἐνέδησεν ἐν αὐτῇ,
261
μοχλοῖσιν δʼ ἄρα τήν γε κατείρυσεν εἰς ἅλα δῖαν.
262
τέτρατον ἦμαρ ἔην, καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα·
263
τῷ δʼ ἄρα πέμπτῳ πέμπʼ ἀπὸ νήσου δῖα Καλυψώ,
264
εἵματά τʼ ἀμφιέσασα θυώδεα καὶ λούσασα.
265
ἐν δέ οἱ ἀσκὸν ἔθηκε θεὰ μέλανος οἴνοιο
266
τὸν ἕτερον, ἕτερον δʼ ὕδατος μέγαν, ἐν δὲ καὶ ᾖα
267
κωρύκῳ· ἐν δέ οἱ ὄψα τίθει μενοεικέα πολλά·
268
οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
269
γηθόσυνος δʼ οὔρῳ πέτασʼ ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς.
270
αὐτὰρ ὁ πηδαλίῳ ἰθύνετο τεχνηέντως
271
ἥμενος, οὐδέ οἱ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν
272
Πληιάδας τʼ ἐσορῶντι καὶ ὀψὲ δύοντα Βοώτην
273
Ἄρκτον θʼ, ἣν καὶ ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,
274
ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει,
275
οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο·
276
τὴν γὰρ δή μιν ἄνωγε Καλυψώ, δῖα θεάων,
277
ποντοπορευέμεναι ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα.
278
ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέεν ἤματα ποντοπορεύων,
279
ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
280
γαίης Φαιήκων, ὅθι τʼ ἄγχιστον πέλεν αὐτῷ·
281
εἴσατο δʼ ὡς ὅτε ῥινὸν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
282
τὸν δʼ ἐξ Αἰθιόπων ἀνιὼν κρείων ἐνοσίχθων
283
τηλόθεν ἐκ Σολύμων ὀρέων ἴδεν· εἴσατο γάρ οἱ
284
πόντον ἐπιπλώων. ὁ δʼ ἐχώσατο κηρόθι μᾶλλον,
285
κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·
286
ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μετεβούλευσαν θεοὶ ἄλλως
287
ἀμφʼ Ὀδυσῆι ἐμεῖο μετʼ Αἰθιόπεσσιν ἐόντος,
288
καὶ δὴ Φαιήκων γαίης σχεδόν, ἔνθα οἱ αἶσα
289
ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος, ἥ μιν ἱκάνει.
290
ἀλλʼ ἔτι μέν μίν φημι ἅδην ἐλάαν κακότητος.
291
ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας, ἐτάραξε δὲ πόντον
292
χερσὶ τρίαιναν ἑλών· πάσας δʼ ὀρόθυνεν ἀέλλας
293
παντοίων ἀνέμων, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
294
γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
295
σὺν δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἔπεσον Ζέφυρός τε δυσαὴς
296
καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης, μέγα κῦμα κυλίνδων.
297
καὶ τότʼ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
298
ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
299
ὤ μοι ἐγὼ δειλός, τί νύ μοι μήκιστα γένηται;
300
δείδω μὴ δὴ πάντα θεὰ νημερτέα εἶπεν,
301
ἥ μʼ ἔφατʼ ἐν πόντῳ, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,
302
ἄλγεʼ ἀναπλήσειν· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
303
οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν
304
Ζεύς, ἐτάραξε δὲ πόντον, ἐπισπέρχουσι δʼ ἄελλαι
305
παντοίων ἀνέμων. νῦν μοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.
306
τρὶς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις, οἳ τότʼ ὄλοντο
307
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ χάριν Ἀτρεΐδῃσι φέροντες.
308
ὡς δὴ ἐγώ γʼ ὄφελον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν
309
ἤματι τῷ ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦρα
310
Τρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλεΐωνι θανόντι.
311
τῷ κʼ ἔλαχον κτερέων, καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί·
312
νῦν δέ λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι.
313
ὣς ἄρα μιν εἰπόντʼ ἔλασεν μέγα κῦμα κατʼ ἄκρης
314
δεινὸν ἐπεσσύμενον, περὶ δὲ σχεδίην ἐλέλιξε.
315
τῆλε δʼ ἀπὸ σχεδίης αὐτὸς πέσε, πηδάλιον δὲ
316
ἐκ χειρῶν προέηκε· μέσον δέ οἱ ἱστὸν ἔαξεν
317
δεινὴ μισγομένων ἀνέμων ἐλθοῦσα θύελλα,
318
τηλοῦ δὲ σπεῖρον καὶ ἐπίκριον ἔμπεσε πόντῳ.
319
τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόβρυχα θῆκε πολὺν χρόνον, οὐδʼ ἐδυνάσθη
320
αἶψα μάλʼ ἀνσχεθέειν μεγάλου ὑπὸ κύματος ὁρμῆς·
321
εἵματα γάρ ῥʼ ἐβάρυνε, τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ.
322
ὀψὲ δὲ δή ῥʼ ἀνέδυ, στόματος δʼ ἐξέπτυσεν ἅλμην
323
πικρήν, ἥ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν.
324
ἀλλʼ οὐδʼ ὣς σχεδίης ἐπελήθετο, τειρόμενός περ,
325
ἀλλὰ μεθορμηθεὶς ἐνὶ κύμασιν ἐλλάβετʼ αὐτῆς,
326
ἐν μέσσῃ δὲ καθῖζε τέλος θανάτου ἀλεείνων.
327
τὴν δʼ ἐφόρει μέγα κῦμα κατὰ ῥόον ἔνθα καὶ ἔνθα.
328
ὡς δʼ ὅτʼ ὀπωρινὸς Βορέης φορέῃσιν ἀκάνθας
329
ἂμ πεδίον, πυκιναὶ δὲ πρὸς ἀλλήλῃσιν ἔχονται,
330
ὣς τὴν ἂμ πέλαγος ἄνεμοι φέρον ἔνθα καὶ ἔνθα·
331
ἄλλοτε μέν τε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι,
332
ἄλλοτε δʼ αὖτʼ Εὖρος Ζεφύρῳ εἴξασκε διώκειν.
333
τὸν δὲ ἴδεν Κάδμου θυγάτηρ, καλλίσφυρος Ἰνώ,
334
Λευκοθέη, ἣ πρὶν μὲν ἔην βροτὸς αὐδήεσσα,
335
νῦν δʼ ἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεῶν ἒξ ἔμμορε τιμῆς.
336
ἥ ῥʼ Ὀδυσῆʼ ἐλέησεν ἀλώμενον, ἄλγεʼ ἔχοντα,
337
αἰθυίῃ δʼ ἐικυῖα ποτῇ ἀνεδύσετο λίμνης,
338
ἷζε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου εἶπέ τε μῦθον·
339
κάμμορε, τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
340
ὠδύσατʼ ἐκπάγλως, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει;
341
οὐ μὲν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων.
342
ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρξαι, δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν·
343
εἵματα ταῦτʼ ἀποδὺς σχεδίην ἀνέμοισι φέρεσθαι
344
κάλλιπʼ, ἀτὰρ χείρεσσι νέων ἐπιμαίεο νόστου
345
γαίης Φαιήκων, ὅθι τοι μοῖρʼ ἐστὶν ἀλύξαι.
346
τῆ δέ, τόδε κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι
347
ἄμβροτον· οὐδέ τί τοι παθέειν δέος οὐδʼ ἀπολέσθαι.
348
αὐτὰρ ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο,
349
ἂψ ἀπολυσάμενος βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον
350
πολλὸν ἀπʼ ἠπείρου, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι.
351
ὣς ἄρα φωνήσασα θεὰ κρήδεμνον ἔδωκεν,
352
αὐτὴ δʼ ἂψ ἐς πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα
353
αἰθυίῃ ἐικυῖα· μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν.
354
αὐτὰρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
355
ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
356
ὤ μοι ἐγώ, μή τίς μοι ὑφαίνῃσιν δόλον αὖτε
357
ἀθανάτων, ὅ τέ με σχεδίης ἀποβῆναι ἀνώγει.
358
ἀλλὰ μάλʼ οὔ πω πείσομʼ, ἐπεὶ ἑκὰς ὀφθαλμοῖσιν
359
γαῖαν ἐγὼν ἰδόμην, ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι.
360
ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρξω, δοκέει δέ μοι εἶναι ἄριστον·
361
ὄφρʼ ἂν μέν κεν δούρατʼ ἐν ἁρμονίῃσιν ἀρήρῃ,
362
τόφρʼ αὐτοῦ μενέω καὶ τλήσομαι ἄλγεα πάσχων·
363
αὐτὰρ ἐπὴν δή μοι σχεδίην διὰ κῦμα τινάξῃ,
364
νήξομʼ, ἐπεὶ οὐ μέν τι πάρα προνοῆσαι ἄμεινον.
365
ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
366
ὦρσε δʼ ἐπὶ μέγα κῦμα Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
367
δεινόν τʼ ἀργαλέον τε, κατηρεφές, ἤλασε δʼ αὐτόν.
368
ὡς δʼ ἄνεμος ζαὴς ἠΐων θημῶνα τινάξῃ
369
καρφαλέων· τὰ μὲν ἄρ τε διεσκέδασʼ ἄλλυδις ἄλλῃ·
370
ὣς τῆς δούρατα μακρὰ διεσκέδασʼ. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
371
ἀμφʼ ἑνὶ δούρατι βαῖνε, κέληθʼ ὡς ἵππον ἐλαύνων,
372
εἵματα δʼ ἐξαπέδυνε, τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ.
373
αὐτίκα δὲ κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τάνυσσεν,
374
αὐτὸς δὲ πρηνὴς ἁλὶ κάππεσε, χεῖρε πετάσσας,
375
νηχέμεναι μεμαώς. ἴδε δὲ κρείων ἐνοσίχθων,
376
κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·
377
οὕτω νῦν κακὰ πολλὰ παθὼν ἀλόω κατὰ πόντον,
378
εἰς ὅ κεν ἀνθρώποισι διοτρεφέεσσι μιγήῃς.
379
ἀλλʼ οὐδʼ ὥς σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος.
380
ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους,
381
ἵκετο δʼ εἰς Αἰγάς, ὅθι οἱ κλυτὰ δώματʼ ἔασιν.
382
αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς ἄλλʼ ἐνόησεν.
383
ἦ τοι τῶν ἄλλων ἀνέμων κατέδησε κελεύθους,
384
παύσασθαι δʼ ἐκέλευσε καὶ εὐνηθῆναι ἅπαντας·
385
ὦρσε δʼ ἐπὶ κραιπνὸν Βορέην, πρὸ δὲ κύματʼ ἔαξεν,
386
ἧος ὃ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μιγείη
387
διογενὴς Ὀδυσεὺς θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξας.
388
ἔνθα δύω νύκτας δύο τʼ ἤματα κύματι πηγῷ
389
πλάζετο, πολλὰ δέ οἱ κραδίη προτιόσσετʼ ὄλεθρον.
390
ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσʼ Ἠώς,
391
καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
392
ἔπλετο νηνεμίη· ὁ δʼ ἄρα σχεδὸν εἴσιδε γαῖαν
393
ὀξὺ μάλα προϊδών, μεγάλου ὑπὸ κύματος ἀρθείς.
394
ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀσπάσιος βίοτος παίδεσσι φανήῃ
395
πατρός, ὃς ἐν νούσῳ κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων,
396
δηρὸν τηκόμενος, στυγερὸς δέ οἱ ἔχραε δαίμων,
397
ἀσπάσιον δʼ ἄρα τόν γε θεοὶ κακότητος ἔλυσαν,
398
ὣς Ὀδυσεῖ ἀσπαστὸν ἐείσατο γαῖα καὶ ὕλη,
399
νῆχε δʼ ἐπειγόμενος ποσὶν ἠπείρου ἐπιβῆναι.
400
ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆν ὅσσον τε γέγωνε βοήσας,
401
καὶ δὴ δοῦπον ἄκουσε ποτὶ σπιλάδεσσι θαλάσσης·
402
ῥόχθει γὰρ μέγα κῦμα ποτὶ ξερὸν ἠπείροιο
403
δεινὸν ἐρευγόμενον, εἴλυτο δὲ πάνθʼ ἁλὸς ἄχνῃ·
404
οὐ γὰρ ἔσαν λιμένες νηῶν ὄχοι, οὐδʼ ἐπιωγαί.
405
ἀλλʼ ἀκταὶ προβλῆτες ἔσαν σπιλάδες τε πάγοι τε·
406
καὶ τότʼ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
407
ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
408
ὤ μοι, ἐπεὶ δὴ γαῖαν ἀελπέα δῶκεν ἰδέσθαι
409
Ζεύς, καὶ δὴ τόδε λαῖτμα διατμήξας ἐπέρησα,
410
ἔκβασις οὔ πῃ φαίνεθʼ ἁλὸς πολιοῖο θύραζε·
411
ἔκτοσθεν μὲν γὰρ πάγοι ὀξέες, ἀμφὶ δὲ κῦμα
412
βέβρυχεν ῥόθιον, λισσὴ δʼ ἀναδέδρομε πέτρη,
413
ἀγχιβαθὴς δὲ θάλασσα, καὶ οὔ πως ἔστι πόδεσσι
414
στήμεναι ἀμφοτέροισι καὶ ἐκφυγέειν κακότητα·
415
μή πώς μʼ ἐκβαίνοντα βάλῃ λίθακι ποτὶ πέτρῃ
416
κῦμα μέγʼ ἁρπάξαν· μελέη δέ μοι ἔσσεται ὁρμή.
417
εἰ δέ κʼ ἔτι προτέρω παρανήξομαι, ἤν που ἐφεύρω
418
ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης,
419
δείδω μή μʼ ἐξαῦτις ἀναρπάξασα θύελλα
420
πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρῃ βαρέα στενάχοντα,
421
ἠέ τί μοι καὶ κῆτος ἐπισσεύῃ μέγα δαίμων
422
ἐξ ἁλός, οἷά τε πολλὰ τρέφει κλυτὸς Ἀμφιτρίτη·
423
οἶδα γάρ, ὥς μοι ὀδώδυσται κλυτὸς ἐννοσίγαιος.
424
ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
425
τόφρα δέ μιν μέγα κῦμα φέρε τρηχεῖαν ἐπʼ ἀκτήν.
426
ἔνθα κʼ ἀπὸ ῥινοὺς δρύφθη, σὺν δʼ ὀστέʼ ἀράχθη,
427
εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
428
ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἐπεσσύμενος λάβε πέτρης,
429
τῆς ἔχετο στενάχων, ἧος μέγα κῦμα παρῆλθε.
430
καὶ τὸ μὲν ὣς ὑπάλυξε, παλιρρόθιον δέ μιν αὖτις
431
πλῆξεν ἐπεσσύμενον, τηλοῦ δέ μιν ἔμβαλε πόντῳ.
432
ὡς δʼ ὅτε πουλύποδος θαλάμης ἐξελκομένοιο
433
πρὸς κοτυληδονόφιν πυκιναὶ λάιγγες ἔχονται,
434
ὣς τοῦ πρὸς πέτρῃσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
435
ῥινοὶ ἀπέδρυφθεν· τὸν δὲ μέγα κῦμα κάλυψεν.
436
ἔνθα κε δὴ δύστηνος ὑπὲρ μόρον ὤλετʼ Ὀδυσσεύς,
437
εἰ μὴ ἐπιφροσύνην δῶκε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
438
κύματος ἐξαναδύς, τά τʼ ἐρεύγεται ἤπειρόνδε,
439
νῆχε παρέξ, ἐς γαῖαν ὁρώμενος, εἴ που ἐφεύροι
440
ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης.
441
ἀλλʼ ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο
442
ἷξε νέων, τῇ δή οἱ ἐείσατο χῶρος ἄριστος,
443
λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο,
444
ἔγνω δὲ προρέοντα καὶ εὔξατο ὃν κατὰ θυμόν·
445
κλῦθι, ἄναξ, ὅτις ἐσσί· πολύλλιστον δέ σʼ ἱκάνω,
446
φεύγων ἐκ πόντοιο Ποσειδάωνος ἐνιπάς.
447
αἰδοῖος μέν τʼ ἐστὶ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
448
ἀνδρῶν ὅς τις ἵκηται ἀλώμενος, ὡς καὶ ἐγὼ νῦν
449
σόν τε ῥόον σά τε γούναθʼ ἱκάνω πολλὰ μογήσας.
450
ἀλλʼ ἐλέαιρε, ἄναξ· ἱκέτης δέ τοι εὔχομαι εἶναι.
451
ὣς φάθʼ, ὁ δʼ αὐτίκα παῦσεν ἑὸν ῥόον, ἔσχε δὲ κῦμα,
452
πρόσθε δέ οἱ ποίησε γαλήνην, τὸν δʼ ἐσάωσεν
453
ἐς ποταμοῦ προχοάς. ὁ δʼ ἄρʼ ἄμφω γούνατʼ ἔκαμψε
454
χεῖράς τε στιβαράς. ἁλὶ γὰρ δέδμητο φίλον κῆρ.
455
ᾤδεε δὲ χρόα πάντα, θάλασσα δὲ κήκιε πολλὴ
456
ἂν στόμα τε ῥῖνάς θʼ· ὁ δʼ ἄρʼ ἄπνευστος καὶ ἄναυδος
457
κεῖτʼ ὀλιγηπελέων, κάματος δέ μιν αἰνὸς ἵκανεν.
458
ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἄμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη,
459
καὶ τότε δὴ κρήδεμνον ἀπὸ ἕο λῦσε θεοῖο.
460
καὶ τὸ μὲν ἐς ποταμὸν ἁλιμυρήεντα μεθῆκεν,
461
ἂψ δʼ ἔφερεν μέγα κῦμα κατὰ ῥόον, αἶψα δʼ ἄρʼ Ἰνὼ
462
δέξατο χερσὶ φίλῃσιν· ὁ δʼ ἐκ ποταμοῖο λιασθεὶς
463
σχοίνῳ ὑπεκλίνθη, κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν.
464
ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
465
ὤ μοι ἐγώ, τί πάθω; τί νύ μοι μήκιστα γένηται;
466
εἰ μέν κʼ ἐν ποταμῷ δυσκηδέα νύκτα φυλάσσω,
467
μή μʼ ἄμυδις στίβη τε κακὴ καὶ θῆλυς ἐέρση
468
ἐξ ὀλιγηπελίης δαμάσῃ κεκαφηότα θυμόν·
469
αὔρη δʼ ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει ἠῶθι πρό.
470
εἰ δέ κεν ἐς κλιτὺν ἀναβὰς καὶ δάσκιον ὕλην
471
θάμνοις ἐν πυκινοῖσι καταδράθω, εἴ με μεθείη
472
ῥῖγος καὶ κάματος, γλυκερὸς δέ μοι ὕπνος ἐπέλθῃ,
473
δείδω, μὴ θήρεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένωμαι.
474
ὣς ἄρα οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι·
475
βῆ ῥʼ ἴμεν εἰς ὕλην· τὴν δὲ σχεδὸν ὕδατος εὗρεν
476
ἐν περιφαινομένῳ· δοιοὺς δʼ ἄρʼ ὑπήλυθε θάμνους,
477
ἐξ ὁμόθεν πεφυῶτας· ὁ μὲν φυλίης, ὁ δʼ ἐλαίης.
478
τοὺς μὲν ἄρʼ οὔτʼ ἀνέμων διάη μένος ὑγρὸν ἀέντων,
479
οὔτε ποτʼ ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν,
480
οὔτʼ ὄμβρος περάασκε διαμπερές· ὣς ἄρα πυκνοὶ
481
ἀλλήλοισιν ἔφυν ἐπαμοιβαδίς· οὓς ὑπʼ Ὀδυσσεὺς
482
δύσετʼ. ἄφαρ δʼ εὐνὴν ἐπαμήσατο χερσὶ φίλῃσιν
483
εὐρεῖαν· φύλλων γὰρ ἔην χύσις ἤλιθα πολλή,
484
ὅσσον τʼ ἠὲ δύω ἠὲ τρεῖς ἄνδρας ἔρυσθαι
485
ὥρῃ χειμερίῃ, εἰ καὶ μάλα περ χαλεπαίνοι.
486
τὴν μὲν ἰδὼν γήθησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
487
ἐν δʼ ἄρα μέσσῃ λέκτο, χύσιν δʼ ἐπεχεύατο φύλλων.
488
ὡς δʼ ὅτε τις δαλὸν σποδιῇ ἐνέκρυψε μελαίνῃ
489
ἀγροῦ ἐπʼ ἐσχατιῆς, ᾧ μὴ πάρα γείτονες ἄλλοι,
490
σπέρμα πυρὸς σώζων, ἵνα μή ποθεν ἄλλοθεν αὔοι,
491
ὣς Ὀδυσεὺς φύλλοισι καλύψατο· τῷ δʼ ἄρʼ Ἀθήνη
492
ὕπνον ἐπʼ ὄμμασι χεῦʼ, ἵνα μιν παύσειε τάχιστα
493
δυσπονέος καμάτοιο φίλα βλέφαρʼ ἀμφικαλύψας.