Scroll 22

1
ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠΰτε νεβροὶ
2
ἱδρῶ ἀπεψύχοντο πίον τʼ ἀκέοντό τε δίψαν
3
κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
4
τείχεος ἆσσον ἴσαν σάκεʼ ὤμοισι κλίναντες.
5
Ἕκτορα δʼ αὐτοῦ μεῖναι ὀλοιὴ μοῖρα πέδησεν
6
Ἰλίου προπάροιθε πυλάων τε Σκαιάων.
7
αὐτὰρ Πηλείωνα προσηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·
8
τίπτέ με Πηλέος υἱὲ ποσὶν ταχέεσσι διώκεις
9
αὐτὸς θνητὸς ἐὼν θεὸν ἄμβροτον; οὐδέ νύ πώ με
10
ἔγνως ὡς θεός εἰμι, σὺ δʼ ἀσπερχὲς μενεαίνεις.
11
ἦ νύ τοι οὔ τι μέλει Τρώων πόνος, οὓς ἐφόβησας,
12
οἳ δή τοι εἰς ἄστυ ἄλεν, σὺ δὲ δεῦρο λιάσθης.
13
οὐ μέν με κτενέεις, ἐπεὶ οὔ τοι μόρσιμός εἰμι.
14
τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
15
ἔβλαψάς μʼ ἑκάεργε θεῶν ὀλοώτατε πάντων
16
ἐνθάδε νῦν τρέψας ἀπὸ τείχεος· ἦ κʼ ἔτι πολλοὶ
17
γαῖαν ὀδὰξ εἷλον πρὶν Ἴλιον εἰσαφικέσθαι.
18
νῦν δʼ ἐμὲ μὲν μέγα κῦδος ἀφείλεο, τοὺς δὲ σάωσας
19
ῥηϊδίως, ἐπεὶ οὔ τι τίσιν γʼ ἔδεισας ὀπίσσω.
20
ἦ σʼ ἂν τισαίμην, εἴ μοι δύναμίς γε παρείη.
21
ὣς εἰπὼν προτὶ ἄστυ μέγα φρονέων ἐβεβήκει,
22
σευάμενος ὥς θʼ ἵππος ἀεθλοφόρος σὺν ὄχεσφιν,
23
ὅς ῥά τε ῥεῖα θέῃσι τιταινόμενος πεδίοιο·
24
ὣς Ἀχιλεὺς λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατʼ ἐνώμα.
25
τὸν δʼ ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι
26
παμφαίνονθʼ ὥς τʼ ἀστέρʼ ἐπεσσύμενον πεδίοιο,
27
ὅς ῥά τʼ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ
28
φαίνονται πολλοῖσι μετʼ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ,
29
ὅν τε κύνʼ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.
30
λαμπρότατος μὲν ὅ γʼ ἐστί, κακὸν δέ τε σῆμα τέτυκται,
31
καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν·
32
ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε περὶ στήθεσσι θέοντος.
33
ᾤμωξεν δʼ ὃ γέρων, κεφαλὴν δʼ ὅ γε κόψατο χερσὶν
34
ὑψόσʼ ἀνασχόμενος, μέγα δʼ οἰμώξας ἐγεγώνει
35
λισσόμενος φίλον υἱόν· ὃ δὲ προπάροιθε πυλάων
36
ἑστήκει ἄμοτον μεμαὼς Ἀχιλῆϊ μάχεσθαι·
37
τὸν δʼ ὃ γέρων ἐλεεινὰ προσηύδα χεῖρας ὀρεγνύς·
38
Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον
39
οἶος ἄνευθʼ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον ἐπίσπῃς
40
Πηλεΐωνι δαμείς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι
41
σχέτλιος· αἴθε θεοῖσι φίλος τοσσόνδε γένοιτο
42
ὅσσον ἐμοί· τάχα κέν ἑ κύνες καὶ γῦπες ἔδοιεν
43
κείμενον· ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι·
44
ὅς μʼ υἱῶν πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν εὖνιν ἔθηκε
45
κτείνων καὶ περνὰς νήσων ἔπι τηλεδαπάων.
46
καὶ γὰρ νῦν δύο παῖδε Λυκάονα καὶ Πολύδωρον
47
οὐ δύναμαι ἰδέειν Τρώων εἰς ἄστυ ἀλέντων,
48
τούς μοι Λαοθόη τέκετο κρείουσα γυναικῶν.
49
ἀλλʼ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τʼ ἂν ἔπειτα
50
χαλκοῦ τε χρυσοῦ τʼ ἀπολυσόμεθʼ, ἔστι γὰρ ἔνδον·
51
πολλὰ γὰρ ὤπασε παιδὶ γέρων ὀνομάκλυτος Ἄλτης.
52
εἰ δʼ ἤδη τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν,
53
ἄλγος ἐμῷ θυμῷ καὶ μητέρι τοὶ τεκόμεσθα·
54
λαοῖσιν δʼ ἄλλοισι μινυνθαδιώτερον ἄλγος
55
ἔσσεται, ἢν μὴ καὶ σὺ θάνῃς Ἀχιλῆϊ δαμασθείς.
56
ἀλλʼ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς
57
Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς
58
Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.
59
πρὸς δʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντʼ ἐλέησον
60
δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ
61
αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλʼ ἐπιδόντα
62
υἷάς τʼ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας,
63
καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα
64
βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,
65
ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.
66
αὐτὸν δʼ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν
67
ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ
68
τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται,
69
οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς,
70
οἵ κʼ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ
71
κείσοντʼ ἐν προθύροισι. νέῳ δέ τε πάντʼ ἐπέοικεν
72
ἄρηϊ κταμένῳ δεδαϊγμένῳ ὀξέϊ χαλκῷ
73
κεῖσθαι· πάντα δὲ καλὰ θανόντι περ ὅττι φανήῃ·
74
ἀλλʼ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον
75
αἰδῶ τʼ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος,
76
τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.
77
ἦ ῥʼ ὃ γέρων, πολιὰς δʼ ἄρʼ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσὶ
78
τίλλων ἐκ κεφαλῆς· οὐδʼ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθε.
79
μήτηρ δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυ χέουσα
80
κόλπον ἀνιεμένη, ἑτέρηφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε·
81
καί μιν δάκρυ χέουσʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
82
Ἕκτορ τέκνον ἐμὸν τάδε τʼ αἴδεο καί μʼ ἐλέησον
83
αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον·
84
τῶν μνῆσαι φίλε τέκνον ἄμυνε δὲ δήϊον ἄνδρα
85
τείχεος ἐντὸς ἐών, μὴ δὲ πρόμος ἵστασο τούτῳ
86
σχέτλιος· εἴ περ γάρ σε κατακτάνῃ, οὔ σʼ ἔτʼ ἔγωγε
87
κλαύσομαι ἐν λεχέεσσι φίλον θάλος, ὃν τέκον αὐτή,
88
οὐδʼ ἄλοχος πολύδωρος· ἄνευθε δέ σε μέγα νῶϊν
89
Ἀργείων παρὰ νηυσὶ κύνες ταχέες κατέδονται.
90
ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην φίλον υἱὸν
91
πολλὰ λισσομένω· οὐδʼ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθον,
92
ἀλλʼ ὅ γε μίμνʼ Ἀχιλῆα πελώριον ἆσσον ἰόντα.
93
ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι
94
βεβρωκὼς κακὰ φάρμακʼ, ἔδυ δέ τέ μιν χόλος αἰνός,
95
σμερδαλέον δὲ δέδορκεν ἑλισσόμενος περὶ χειῇ·
96
ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει
97
πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδʼ ἐρείσας·
98
ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
99
ὤ μοι ἐγών, εἰ μέν κε πύλας καὶ τείχεα δύω,
100
Πουλυδάμας μοι πρῶτος ἐλεγχείην ἀναθήσει,
101
ὅς μʼ ἐκέλευε Τρωσὶ ποτὶ πτόλιν ἡγήσασθαι
102
νύχθʼ ὕπο τήνδʼ ὀλοὴν ὅτε τʼ ὤρετο δῖος Ἀχιλλεύς.
103
ἀλλʼ ἐγὼ οὐ πιθόμην· ἦ τʼ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν.
104
νῦν δʼ ἐπεὶ ὤλεσα λαὸν ἀτασθαλίῃσιν ἐμῇσιν,
105
αἰδέομαι Τρῶας καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,
106
μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο·
107
Ἕκτωρ ἧφι βίηφι πιθήσας ὤλεσε λαόν.
108
ὣς ἐρέουσιν· ἐμοὶ δὲ τότʼ ἂν πολὺ κέρδιον εἴη
109
ἄντην ἢ Ἀχιλῆα κατακτείναντα νέεσθαι,
110
ἠέ κεν αὐτῷ ὀλέσθαι ἐϋκλειῶς πρὸ πόληος.
111
εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν
112
καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας
113
αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω
114
καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθʼ ἅμʼ αὐτῇ,
115
πάντα μάλʼ ὅσσά τʼ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν
116
ἠγάγετο Τροίηνδʼ, ἥ τʼ ἔπλετο νείκεος ἀρχή,
117
δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δʼ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς
118
ἄλλʼ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·
119
Τρωσὶν δʼ αὖ μετόπισθε γερούσιον ὅρκον ἕλωμαι
120
μή τι κατακρύψειν, ἀλλʼ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι
121
κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει·
122
ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;
123
μή μιν ἐγὼ μὲν ἵκωμαι ἰών, ὃ δέ μʼ οὐκ ἐλεήσει
124
οὐδέ τί μʼ αἰδέσεται, κτενέει δέ με γυμνὸν ἐόντα
125
αὔτως ὥς τε γυναῖκα, ἐπεί κʼ ἀπὸ τεύχεα δύω.
126
οὐ μέν πως νῦν ἔστιν ἀπὸ δρυὸς οὐδʼ ἀπὸ πέτρης
127
τῷ ὀαριζέμεναι, ἅ τε παρθένος ἠΐθεός τε
128
παρθένος ἠΐθεός τʼ ὀαρίζετον ἀλλήλοιιν.
129
βέλτερον αὖτʼ ἔριδι ξυνελαυνέμεν ὅττι τάχιστα·
130
εἴδομεν ὁπποτέρῳ κεν Ὀλύμπιος εὖχος ὀρέξῃ.
131
ὣς ὅρμαινε μένων, ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθεν Ἀχιλλεὺς
132
ἶσος Ἐνυαλίῳ κορυθάϊκι πτολεμιστῇ
133
σείων Πηλιάδα μελίην κατὰ δεξιὸν ὦμον
134
δεινήν· ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ
135
ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.
136
Ἕκτορα δʼ, ὡς ἐνόησεν, ἕλε τρόμος· οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ ἔτλη
137
αὖθι μένειν, ὀπίσω δὲ πύλας λίπε, βῆ δὲ φοβηθείς·
138
Πηλεΐδης δʼ ἐπόρουσε ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς.
139
ἠΰτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν
140
ῥηϊδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν,
141
ἣ δέ θʼ ὕπαιθα φοβεῖται, ὃ δʼ ἐγγύθεν ὀξὺ λεληκὼς
142
ταρφέʼ ἐπαΐσσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμὸς ἀνώγει·
143
ὣς ἄρʼ ὅ γʼ ἐμμεμαὼς ἰθὺς πέτετο, τρέσε δʼ Ἕκτωρ
144
τεῖχος ὕπο Τρώων, λαιψηρὰ δὲ γούνατʼ ἐνώμα.
145
οἳ δὲ παρὰ σκοπιὴν καὶ ἐρινεὸν ἠνεμόεντα
146
τείχεος αἰὲν ὑπʼ ἐκ κατʼ ἀμαξιτὸν ἐσσεύοντο,
147
κρουνὼ δʼ ἵκανον καλλιρρόω· ἔνθα δὲ πηγαὶ
148
δοιαὶ ἀναΐσσουσι Σκαμάνδρου δινήεντος.
149
ἣ μὲν γάρ θʼ ὕδατι λιαρῷ ῥέει, ἀμφὶ δὲ καπνὸς
150
γίγνεται ἐξ αὐτῆς ὡς εἰ πυρὸς αἰθομένοιο·
151
ἣ δʼ ἑτέρη θέρεϊ προρέει ἐϊκυῖα χαλάζῃ,
152
ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ.
153
ἔνθα δʼ ἐπʼ αὐτάων πλυνοὶ εὐρέες ἐγγὺς ἔασι
154
καλοὶ λαΐνεοι, ὅθι εἵματα σιγαλόεντα
155
πλύνεσκον Τρώων ἄλοχοι καλαί τε θύγατρες
156
τὸ πρὶν ἐπʼ εἰρήνης πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν.
157
τῇ ῥα παραδραμέτην φεύγων ὃ δʼ ὄπισθε διώκων·
158
πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγʼ ἀμείνων
159
καρπαλίμως, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐδὲ βοείην
160
ἀρνύσθην, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν,
161
ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.
162
ὡς δʼ ὅτʼ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι
163
ῥίμφα μάλα τρωχῶσι· τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον
164
ἢ τρίπος ἠὲ γυνὴ ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος·
165
ὣς τὼ τρὶς Πριάμοιο πόλιν πέρι δινηθήτην
166
καρπαλίμοισι πόδεσσι· θεοὶ δʼ ἐς πάντες ὁρῶντο·
167
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
168
ὢ πόποι ἦ φίλον ἄνδρα διωκόμενον περὶ τεῖχος
169
ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι· ἐμὸν δʼ ὀλοφύρεται ἦτορ
170
Ἕκτορος, ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρίʼ ἔκηεν
171
Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δʼ αὖτε
172
ἐν πόλει ἀκροτάτῃ· νῦν αὖτέ ἑ δῖος Ἀχιλλεὺς
173
ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκει.
174
ἀλλʼ ἄγετε φράζεσθε θεοὶ καὶ μητιάασθε
175
ἠέ μιν ἐκ θανάτοιο σαώσομεν, ἦέ μιν ἤδη
176
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμάσσομεν ἐσθλὸν ἐόντα.
177
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
178
ὦ πάτερ ἀργικέραυνε κελαινεφὲς οἷον ἔειπες·
179
ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ
180
ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;
181
ἔρδʼ· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.
182
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
183
θάρσει Τριτογένεια φίλον τέκος· οὔ νύ τι θυμῷ
184
πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι·
185
ἔρξον ὅπῃ δή τοι νόος ἔπλετο, μὴ δʼ ἔτʼ ἐρώει.
186
ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·
187
βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα.
188
Ἕκτορα δʼ ἀσπερχὲς κλονέων ἔφεπʼ ὠκὺς Ἀχιλλεύς.
189
ὡς δʼ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται
190
ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τʼ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας·
191
τὸν δʼ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ,
192
ἀλλά τʼ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·
193
ὣς Ἕκτωρ οὐ λῆθε ποδώκεα Πηλεΐωνα.
194
ὁσσάκι δʼ ὁρμήσειε πυλάων Δαρδανιάων
195
ἀντίον ἀΐξασθαι ἐϋδμήτους ὑπὸ πύργους,
196
εἴ πως οἷ καθύπερθεν ἀλάλκοιεν βελέεσσι,
197
τοσσάκι μιν προπάροιθεν ἀποστρέψασκε παραφθὰς
198
πρὸς πεδίον· αὐτὸς δὲ ποτὶ πτόλιος πέτετʼ αἰεί.
199
ὡς δʼ ἐν ὀνείρῳ οὐ δύναται φεύγοντα διώκειν·
200
οὔτʼ ἄρʼ ὃ τὸν δύναται ὑποφεύγειν οὔθʼ ὃ διώκειν·
201
ὣς ὃ τὸν οὐ δύνατο μάρψαι ποσίν, οὐδʼ ὃς ἀλύξαι.
202
πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο,
203
εἰ μή οἱ πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤντετʼ Ἀπόλλων
204
ἐγγύθεν, ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα;
205
λαοῖσιν δʼ ἀνένευε καρήατι δῖος Ἀχιλλεύς,
206
οὐδʼ ἔα ἱέμεναι ἐπὶ Ἕκτορι πικρὰ βέλεμνα,
207
μή τις κῦδος ἄροιτο βαλών, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.
208
ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο,
209
καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα,
210
ἐν δʼ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο,
211
τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δʼ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο,
212
ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δʼ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ,
213
ᾤχετο δʼ εἰς Ἀΐδαο, λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων.
214
Πηλεΐωνα δʼ ἵκανε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
215
ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
216
νῦν δὴ νῶι ἔολπα Διῒ φίλε φαίδιμʼ Ἀχιλλεῦ
217
οἴσεσθαι μέγα κῦδος Ἀχαιοῖσι προτὶ νῆας
218
Ἕκτορα δῃώσαντε μάχης ἄατόν περ ἐόντα.
219
οὔ οἱ νῦν ἔτι γʼ ἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι,
220
οὐδʼ εἴ κεν μάλα πολλὰ πάθοι ἑκάεργος Ἀπόλλων
221
προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.
222
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι καὶ ἄμπνυε, τόνδε δʼ ἐγώ τοι
223
οἰχομένη πεπιθήσω ἐναντίβιον μαχέσασθαι.
224
ὣς φάτʼ Ἀθηναίη, ὃ δʼ ἐπείθετο, χαῖρε δὲ θυμῷ,
225
στῆ δʼ ἄρʼ ἐπὶ μελίης χαλκογλώχινος ἐρεισθείς.
226
ἣ δʼ ἄρα τὸν μὲν ἔλειπε, κιχήσατο δʼ Ἕκτορα δῖον
227
Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·
228
ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
229
ἠθεῖʼ ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
230
ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκων·
231
ἀλλʼ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.
232
τὴν δʼ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·
233
Δηΐφοβʼ ἦ μέν μοι τὸ πάρος πολὺ φίλτατος ἦσθα
234
γνωτῶν οὓς Ἑκάβη ἠδὲ Πρίαμος τέκε παῖδας·
235
νῦν δʼ ἔτι καὶ μᾶλλον νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι,
236
ὃς ἔτλης ἐμεῦ εἵνεκʼ, ἐπεὶ ἴδες ὀφθαλμοῖσι,
237
τείχεος ἐξελθεῖν, ἄλλοι δʼ ἔντοσθε μένουσι.
238
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
239
ἠθεῖʼ ἦ μὲν πολλὰ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
240
λίσσονθʼ ἑξείης γουνούμενοι, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι,
241
αὖθι μένειν· τοῖον γὰρ ὑποτρομέουσιν ἅπαντες·
242
ἀλλʼ ἐμὸς ἔνδοθι θυμὸς ἐτείρετο πένθεϊ λυγρῷ.
243
νῦν δʼ ἰθὺς μεμαῶτε μαχώμεθα, μὴ δέ τι δούρων
244
ἔστω φειδωλή, ἵνα εἴδομεν εἴ κεν Ἀχιλλεὺς
245
νῶϊ κατακτείνας ἔναρα βροτόεντα φέρηται
246
νῆας ἔπι γλαφυράς, ἦ κεν σῷ δουρὶ δαμήῃ.
247
ὣς φαμένη καὶ κερδοσύνῃ ἡγήσατʼ Ἀθήνη·
248
οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
249
τὸν πρότερος προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·
250
οὔ σʼ ἔτι Πηλέος υἱὲ φοβήσομαι, ὡς τὸ πάρος περ
251
τρὶς περὶ ἄστυ μέγα Πριάμου δίον, οὐδέ ποτʼ ἔτλην
252
μεῖναι ἐπερχόμενον· νῦν αὖτέ με θυμὸς ἀνῆκε
253
στήμεναι ἀντία σεῖο· ἕλοιμί κεν ἤ κεν ἁλοίην.
254
ἀλλʼ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα· τοὶ γὰρ ἄριστοι
255
μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσκοποι ἁρμονιάων·
256
οὐ γὰρ ἐγώ σʼ ἔκπαγλον ἀεικιῶ, αἴ κεν ἐμοὶ Ζεὺς
257
δώῃ καμμονίην, σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι·
258
ἀλλʼ ἐπεὶ ἄρ κέ σε συλήσω κλυτὰ τεύχεʼ Ἀχιλλεῦ
259
νεκρὸν Ἀχαιοῖσιν δώσω πάλιν· ὣς δὲ σὺ ῥέζειν.
260
τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
261
Ἕκτορ μή μοι ἄλαστε συνημοσύνας ἀγόρευε·
262
ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά,
263
οὐδὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν,
264
ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν,
265
ὣς οὐκ ἔστʼ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐδέ τι νῶϊν
266
ὅρκια ἔσσονται, πρίν γʼ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα
267
αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.
268
παντοίης ἀρετῆς μιμνήσκεο· νῦν σε μάλα χρὴ
269
αἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.
270
οὔ τοι ἔτʼ ἔσθʼ ὑπάλυξις, ἄφαρ δέ σε Παλλὰς Ἀθήνη
271
ἔγχει ἐμῷ δαμάᾳ· νῦν δʼ ἀθρόα πάντʼ ἀποτίσεις
272
κήδεʼ ἐμῶν ἑτάρων οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύων.
273
ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος·
274
καὶ τὸ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο φαίδιμος Ἕκτωρ·
275
ἕζετο γὰρ προϊδών, τὸ δʼ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος,
276
ἐν γαίῃ δʼ ἐπάγη· ἀνὰ δʼ ἥρπασε Παλλὰς Ἀθήνη,
277
ἂψ δʼ Ἀχιλῆϊ δίδου, λάθε δʼ Ἕκτορα ποιμένα λαῶν.
278
Ἕκτωρ δὲ προσέειπεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα·
279
ἤμβροτες, οὐδʼ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ
280
ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε·
281
ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων,
282
ὄφρά σʼ ὑποδείσας μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι.
283
οὐ μέν μοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξεις,
284
ἀλλʼ ἰθὺς μεμαῶτι διὰ στήθεσφιν ἔλασσον
285
εἴ τοι ἔδωκε θεός· νῦν αὖτʼ ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι
286
χάλκεον· ὡς δή μιν σῷ ἐν χροῒ πᾶν κομίσαιο.
287
καί κεν ἐλαφρότερος πόλεμος Τρώεσσι γένοιτο
288
σεῖο καταφθιμένοιο· σὺ γάρ σφισι πῆμα μέγιστον.
289
ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,
290
καὶ βάλε Πηλεΐδαο μέσον σάκος οὐδʼ ἀφάμαρτε·
291
τῆλε δʼ ἀπεπλάγχθη σάκεος δόρυ· χώσατο δʼ Ἕκτωρ
292
ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,
293
στῆ δὲ κατηφήσας, οὐδʼ ἄλλʼ ἔχε μείλινον ἔγχος.
294
Δηΐφοβον δʼ ἐκάλει λευκάσπιδα μακρὸν ἀΰσας·
295
ᾔτεέ μιν δόρυ μακρόν· ὃ δʼ οὔ τί οἱ ἐγγύθεν ἦεν.
296
Ἕκτωρ δʼ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·
297
ὢ πόποι ἦ μάλα δή με θεοὶ θάνατόνδε κάλεσσαν·
298
Δηΐφοβον γὰρ ἔγωγʼ ἐφάμην ἥρωα παρεῖναι·
299
ἀλλʼ ὃ μὲν ἐν τείχει, ἐμὲ δʼ ἐξαπάτησεν Ἀθήνη.
300
νῦν δὲ δὴ ἐγγύθι μοι θάνατος κακός, οὐδʼ ἔτʼ ἄνευθεν,
301
οὐδʼ ἀλέη· ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν
302
Ζηνί τε καὶ Διὸς υἷι ἑκηβόλῳ, οἵ με πάρος γε
303
πρόφρονες εἰρύατο· νῦν αὖτέ με μοῖρα κιχάνει.
304
μὴ μὰν ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς ἀπολοίμην,
305
ἀλλὰ μέγα ῥέξας τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.
306
ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ,
307
τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε,
308
οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τʼ αἰετὸς ὑψιπετήεις,
309
ὅς τʼ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν
310
ἁρπάξων ἢ ἄρνʼ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·
311
ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.
312
ὁρμήθη δʼ Ἀχιλεύς, μένεος δʼ ἐμπλήσατο θυμὸν
313
ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε
314
καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δʼ ἐπένευε φαεινῇ
315
τετραφάλῳ· καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι
316
χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.
317
οἷος δʼ ἀστὴρ εἶσι μετʼ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ
318
ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ,
319
ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπʼ εὐήκεος, ἣν ἄρʼ Ἀχιλλεὺς
320
πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ,
321
εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.
322
τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα,
323
καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς·
324
φαίνετο δʼ ᾗ κληῗδες ἀπʼ ὤμων αὐχένʼ ἔχουσι,
325
λαυκανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος·
326
τῇ ῥʼ ἐπὶ οἷ μεμαῶτʼ ἔλασʼ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς,
327
ἀντικρὺ δʼ ἁπαλοῖο διʼ αὐχένος ἤλυθʼ ἀκωκή·
328
οὐδʼ ἄρʼ ἀπʼ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια,
329
ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.
330
ἤριπε δʼ ἐν κονίῃς· ὃ δʼ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·
331
Ἕκτορ ἀτάρ που ἔφης Πατροκλῆʼ ἐξεναρίζων
332
σῶς ἔσσεσθʼ, ἐμὲ δʼ οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα,
333
νήπιε· τοῖο δʼ ἄνευθεν ἀοσσητὴρ μέγʼ ἀμείνων
334
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγὼ μετόπισθε λελείμμην,
335
ὅς τοι γούνατʼ ἔλυσα· σὲ μὲν κύνες ἠδʼ οἰωνοὶ
336
ἑλκήσουσʼ ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.
337
τὸν δʼ ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
338
λίσσομʼ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων,
339
μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν,
340
ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο,
341
δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ,
342
σῶμα δὲ οἴκαδʼ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με
343
Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.
344
τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς·
345
μή με κύον γούνων γουνάζεο μὴ δὲ τοκήων·
346
αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη
347
ὤμʼ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας,
348
ὡς οὐκ ἔσθʼ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι,
349
οὐδʼ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτʼ ἄποινα
350
στήσωσʼ ἐνθάδʼ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα,
351
οὐδʼ εἴ κέν σʼ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι
352
Δαρδανίδης Πρίαμος· οὐδʼ ὧς σέ γε πότνια μήτηρ
353
ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται ὃν τέκεν αὐτή,
354
ἀλλὰ κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατὰ πάντα δάσονται.
355
τὸν δὲ καταθνῄσκων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
356
ἦ σʼ εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλον
357
πείσειν· ἦ γὰρ σοί γε σιδήρεος ἐν φρεσὶ θυμός.
358
φράζεο νῦν, μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι
359
ἤματι τῷ ὅτε κέν σε Πάρις καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων
360
ἐσθλὸν ἐόντʼ ὀλέσωσιν ἐνὶ Σκαιῇσι πύλῃσιν.
361
ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε,
362
ψυχὴ δʼ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει
363
ὃν πότμον γοόωσα λιποῦσʼ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.
364
τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα δῖος Ἀχιλλεύς·
365
τέθναθι· κῆρα δʼ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ
366
Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδʼ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.
367
ἦ ῥα, καὶ ἐκ νεκροῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος,
368
καὶ τό γʼ ἄνευθεν ἔθηχʼ, ὃ δʼ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα
369
αἱματόεντʼ· ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες Ἀχαιῶν,
370
οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν
371
Ἕκτορος· οὐδʼ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη.
372
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
373
ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι
374
Ἕκτωρ ἢ ὅτε νῆας ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ.
375
ὣς ἄρα τις εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε παραστάς.
376
τὸν δʼ ἐπεὶ ἐξενάριξε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,
377
στὰς ἐν Ἀχαιοῖσιν ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευεν·
378
ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
379
ἐπεὶ δὴ τόνδʼ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν,
380
ὃς κακὰ πόλλʼ ἔρρεξεν ὅσʼ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι,
381
εἰ δʼ ἄγετʼ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν,
382
ὄφρά κʼ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τινʼ ἔχουσιν,
383
ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος,
384
ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτʼ ἐόντος.
385
ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;
386
κεῖται πὰρ νήεσσι νέκυς ἄκλαυτος ἄθαπτος
387
Πάτροκλος· τοῦ δʼ οὐκ ἐπιλήσομαι, ὄφρʼ ἂν ἔγωγε
388
ζωοῖσιν μετέω καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ·
389
εἰ δὲ θανόντων περ καταλήθοντʼ εἰν Ἀΐδαο
390
αὐτὰρ ἐγὼ καὶ κεῖθι φίλου μεμνήσομʼ ἑταίρου.
391
νῦν δʼ ἄγʼ ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν
392
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι νεώμεθα, τόνδε δʼ ἄγωμεν.
393
ἠράμεθα μέγα κῦδος· ἐπέφνομεν Ἕκτορα δῖον,
394
ᾧ Τρῶες κατὰ ἄστυ θεῷ ὣς εὐχετόωντο.
395
ἦ ῥα, καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα.
396
ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε
397
ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δʼ ἐξῆπτεν ἱμάντας,
398
ἐκ δίφροιο δʼ ἔδησε, κάρη δʼ ἕλκεσθαι ἔασεν·
399
ἐς δίφρον δʼ ἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχεʼ ἀείρας
400
μάστιξέν ῥʼ ἐλάαν, τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.
401
τοῦ δʼ ἦν ἑλκομένοιο κονίσαλος, ἀμφὶ δὲ χαῖται
402
κυάνεαι πίτναντο, κάρη δʼ ἅπαν ἐν κονίῃσι
403
κεῖτο πάρος χαρίεν· τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι
404
δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ.
405
ὣς τοῦ μὲν κεκόνιτο κάρη ἅπαν· ἣ δέ νυ μήτηρ
406
τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην
407
τηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδʼ ἐσιδοῦσα·
408
ᾤμωξεν δʼ ἐλεεινὰ πατὴρ φίλος, ἀμφὶ δὲ λαοὶ
409
κωκυτῷ τʼ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ.
410
τῷ δὲ μάλιστʼ ἄρʼ ἔην ἐναλίγκιον ὡς εἰ ἅπασα
411
Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατʼ ἄκρης.
412
λαοὶ μέν ῥα γέροντα μόγις ἔχον ἀσχαλόωντα
413
ἐξελθεῖν μεμαῶτα πυλάων Δαρδανιάων.
414
πάντας δʼ ἐλλιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον,
415
ἐξονομακλήδην ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον·
416
σχέσθε φίλοι, καί μʼ οἶον ἐάσατε κηδόμενοί περ
417
ἐξελθόντα πόληος ἱκέσθʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.
418
λίσσωμʼ ἀνέρα τοῦτον ἀτάσθαλον ὀβριμοεργόν,
419
ἤν πως ἡλικίην αἰδέσσεται ἠδʼ ἐλεήσῃ
420
γῆρας· καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται
421
Πηλεύς, ὅς μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε πῆμα γενέσθαι
422
Τρωσί· μάλιστα δʼ ἐμοὶ περὶ πάντων ἄλγεʼ ἔθηκε.
423
τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας·
424
τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ
425
ὡς ἑνός, οὗ μʼ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω,
426
Ἕκτορος· ὡς ὄφελεν θανέειν ἐν χερσὶν ἐμῇσι·
427
τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε
428
μήτηρ θʼ, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδʼ ἐγὼ αὐτός.
429
ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο πολῖται·
430
Τρῳῇσιν δʼ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·
431
τέκνον ἐγὼ δειλή· τί νυ βείομαι αἰνὰ παθοῦσα
432
σεῦ ἀποτεθνηῶτος; ὅ μοι νύκτάς τε καὶ ἦμαρ
433
εὐχωλὴ κατὰ ἄστυ πελέσκεο, πᾶσί τʼ ὄνειαρ
434
Τρωσί τε καὶ Τρῳῇσι κατὰ πτόλιν, οἵ σε θεὸν ὣς
435
δειδέχατʼ· ἦ γὰρ καί σφι μάλα μέγα κῦδος ἔησθα
436
ζωὸς ἐών· νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.
437
ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἄλοχος δʼ οὔ πώ τι πέπυστο
Translation
So she spoke, lamenting, but his wife had not yet heard anything,
438
Ἕκτορος· οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν
439
ἤγγειλʼ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων,
440
ἀλλʼ ἥ γʼ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο
Translation
She was weaving [huphainein] a web in the inner room of the lofty palace,
441
δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλʼ ἔπασσε.
442
κέκλετο δʼ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα
443
ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο
444
Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι
445
νηπίη, οὐδʼ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν
Translation
Unaware s she was, she did not know [n[noein]hat, far from the bath,
¹ Editorial nēpiē
446
χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
447
κωκυτοῦ δʼ ἤκουσε καὶ οἰμωγῆς ἀπὸ πύργου·
448
τῆς δʼ ἐλελίχθη γυῖα, χαμαὶ δέ οἱ ἔκπεσε κερκίς·
449
ἣ δʼ αὖτις δμῳῇσιν ἐϋπλοκάμοισι μετηύδα·
450
δεῦτε δύω μοι ἕπεσθον, ἴδωμʼ ὅτινʼ ἔργα τέτυκται.
Translation
Come, I want two of you to accompany me. I want to see what has happened.
451
αἰδοίης ἑκυρῆς ὀπὸς ἔκλυον, ἐν δʼ ἐμοὶ αὐτῇ
452
στήθεσι πάλλεται ἦτορ ἀνὰ στόμα, νέρθε δὲ γοῦνα
453
πήγνυται· ἐγγὺς δή τι κακὸν Πριάμοιο τέκεσσιν.
454
αἲ γὰρ ἀπʼ οὔατος εἴη ἐμεῦ ἔπος· ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶς
455
δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς
Translation
fear for my bold Hector at the hands of radiant Achilles.
456
μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται,
457
καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς
458
ἥ μιν ἔχεσκʼ, ἐπεὶ οὔ ποτʼ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν,
459
ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.
460
ὣς φαμένη μεγάροιο διέσσυτο μαινάδι ἴση
Translation
So speaking she rushed out of the palace, same as a maenad
¹ Editorial mainás
461
παλλομένη κραδίην· ἅμα δʼ ἀμφίπολοι κίον αὐτῇ
462
αὐτὰρ ἐπεὶ πύργόν τε καὶ ἀνδρῶν ἷξεν ὅμιλον
463
ἔστη παπτήνασʼ ἐπὶ τείχεϊ, τὸν δὲ νόησεν
464
ἑλκόμενον πρόσθεν πόλιος· ταχέες δέ μιν ἵπποι
465
ἕλκον ἀκηδέστως κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.
Translation
dragging him, far from her caring thoughts, back toward the hollow ships of the Achaeans.
¹ Editorial kêdos
466
τὴν δὲ κατʼ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν,
467
ἤριπε δʼ ἐξοπίσω, ἀπὸ δὲ ψυχὴν ἐκάπυσσε.
468
τῆλε δʼ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα,
469
ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην
470
κρήδεμνόν θʼ, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη
Translation
and, last of all, the veil that had been given to her by golden Aphrodite
¹ Editorial krēdemnon
471
ἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθʼ Ἕκτωρ
472
ἐκ δόμου Ἠετίωνος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα.
473
ἀμφὶ δέ μιν γαλόῳ τε καὶ εἰνατέρες ἅλις ἔσταν,
474
αἵ ἑ μετὰ σφίσιν εἶχον ἀτυζομένην ἀπολέσθαι.
475
ἣ δʼ ἐπεὶ οὖν ἔμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη
Translation
But when she recovered her breathing and her life’s breath [thumos] gathered in her lungs
¹ Editorial phrên
476
ἀμβλήδην γοόωσα μετὰ Τρῳῇσιν ἔειπεν·
477
Ἕκτορ ἐγὼ δύστηνος· ἰῇ ἄρα γεινόμεθʼ αἴσῃ
478
ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα,
479
αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ
480
ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μʼ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν
Translation
in the palace of Eëtion, who raised me when I was little
481
δύσμορος αἰνόμορον· ὡς μὴ ὤφελλε τεκέσθαι.
482
νῦν δὲ σὺ μὲν Ἀΐδαο δόμους ὑπὸ κεύθεσι γαίης
483
ἔρχεαι, αὐτὰρ ἐμὲ στυγερῷ ἐνὶ πένθεϊ λείπεις
484
χήρην ἐν μεγάροισι· πάϊς δʼ ἔτι νήπιος αὔτως,
485
ὃν τέκομεν σύ τʼ ἐγώ τε δυσάμμοροι· οὔτε σὺ τούτῳ
Translation
whose parents we are, you and I with our wretched fate. Neither will you be for him,
486
ἔσσεαι Ἕκτορ ὄνειαρ ἐπεὶ θάνες, οὔτε σοὶ οὗτος.
487
ἤν περ γὰρ πόλεμόν γε φύγῃ πολύδακρυν Ἀχαιῶν,
Translation
If he escapes the war with the Achaeans that brings many tears,
488
αἰεί τοι τούτῳ γε πόνος καὶ κήδεʼ ὀπίσσω
489
ἔσσοντʼ· ἄλλοι γάρ οἱ ἀπουρίσσουσιν ἀρούρας.
490
ἦμαρ δʼ ὀρφανικὸν παναφήλικα παῖδα τίθησι·
Translation
The day a child becomes an orphan cuts him off completely from his peers.
491
πάντα δʼ ὑπεμνήμυκε, δεδάκρυνται δὲ παρειαί,
492
δευόμενος δέ τʼ ἄνεισι πάϊς ἐς πατρὸς ἑταίρους,
493
ἄλλον μὲν χλαίνης ἐρύων, ἄλλον δὲ χιτῶνος·
494
τῶν δʼ ἐλεησάντων κοτύλην τις τυτθὸν ἐπέσχε·
495
χείλεα μέν τʼ ἐδίηνʼ, ὑπερῴην δʼ οὐκ ἐδίηνε.
Translation
it wets his lips, it does not wet his palate.
496
τὸν δὲ καὶ ἀμφιθαλὴς ἐκ δαιτύος ἐστυφέλιξε
497
χερσὶν πεπλήγων καὶ ὀνειδείοισιν ἐνίσσων·
498
ἔρρʼ οὕτως· οὐ σός γε πατὴρ μεταδαίνυται ἡμῖν.
499
δακρυόεις δέ τʼ ἄνεισι πάϊς ἐς μητέρα χήρην
500
Ἀστυάναξ, ὃς πρὶν μὲν ἑοῦ ἐπὶ γούνασι πατρὸς
Translation
Astyanax, who before this on his father’s knees
501
μυελὸν οἶον ἔδεσκε καὶ οἰῶν πίονα δημόν·
502
αὐτὰρ ὅθʼ ὕπνος ἕλοι, παύσαιτό τε νηπιαχεύων,
503
εὕδεσκʼ ἐν λέκτροισιν ἐν ἀγκαλίδεσσι τιθήνης
504
εὐνῇ ἔνι μαλακῇ θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ·
505
νῦν δʼ ἂν πολλὰ πάθῃσι φίλου ἀπὸ πατρὸς ἁμαρτὼν
Translation
But now he will suffer many things, deprived of his father,
506
Ἀστυάναξ, ὃν Τρῶες ἐπίκλησιν καλέουσιν·
507
οἶος γάρ σφιν ἔρυσο πύλας καὶ τείχεα μακρά.
508
νῦν δὲ σὲ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι νόσφι τοκήων
509
αἰόλαι εὐλαὶ ἔδονται, ἐπεί κε κύνες κορέσωνται
510
γυμνόν· ἀτάρ τοι εἵματʼ ἐνὶ μεγάροισι κέονται
Translation
There you lie, naked, while your clothes are lying around in the palace.
511
λεπτά τε καὶ χαρίεντα τετυγμένα χερσὶ γυναικῶν.
512
ἀλλʼ ἤτοι τάδε πάντα καταφλέξω πυρὶ κηλέῳ
513
οὐδὲν σοί γʼ ὄφελος, ἐπεὶ οὐκ ἐγκείσεαι αὐτοῖς,
514
ἀλλὰ πρὸς Τρώων καὶ Τρωϊάδων κλέος εἶναι.
515
ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.
Translation
So she spoke, weeping, and the women mourned in response.