To Apollo
1
μνήσομαι οὐδὲ λάθωμαι Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο,
2
ὅντε θεοὶ κατὰ δῶμα Διὸς τρομέουσιν ἰόντα·
3
καί ῥά τʼ ἀναΐσσουσιν ἐπὶ σχεδὸν ἐρχομένοιο
4
πάντες ἀφʼ ἑδράων, ὅτε φαίδιμα τόξα τιταίνει.
5
Λητὼ δʼ οἴη μίμνε παραὶ Διὶ τερπικεραύνῳ,
6
ἥ ῥα βιόν τʼ ἐχάλασσε καὶ ἐκλήισσε φαρέτρην,
7
καί οἱ ἀπʼ ἰφθίμων ὤμων χείρεσσιν ἑλοῦσα
8
τόξα κατεκρέμασε πρὸς κίονα πατρὸς ἑοῖο
9
πασσάλου ἐκ χρυσέου· τὸν δʼ ἐς θρόνον εἷσεν ἄγουσα.
10
τῷ δʼ ἄρα νέκταρ ἔδωκε πατὴρ δέπαϊ χρυσείῳ
11
δεικνύμενος φίλον υἱόν· ἔπειτα δὲ δαίμονες ἄλλοι
12
ἔνθα καθίζουσιν· χαίρει δέ τε πότνια Λητώ,
13
οὕνεκα τοξοφόρον καὶ καρτερὸν υἱὸν ἔτικτε.
14
χαῖρε, μάκαιρʼ ὦ Λητοῖ, ἐπεὶ τέκες ἀγλαὰ τέκνα,
15
Ἀπόλλωνά τʼ ἄνακτα καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν,
16
τὴν μὲν ἐν Ὀρτυγίῃ, τὸν δὲ κραναῇ ἐνὶ Δήλῳ,
17
κεκλιμένη πρὸς μακρὸν ὄρος καὶ Κύνθιον ὄχθον,
18
ἀγχοτάτω φοίνικος, ἐπʼ Ἰνωποῖο ῥεέθροις.
19
πῶς τʼ ἄρ σʼ ὑμνήσω πάντως εὔυμνον ἐόντα;
20
πάντη γάρ τοι, Φοῖβε, νόμοι βεβλήατʼ ἀοιδῆς,
21
ἠμὲν ἀνʼ ἤπειρον πορτιτρόφον ἠδʼ ἀνὰ νήσους·
22
πᾶσαι δὲ σκοπιαί τοι ἅδον καὶ πρώονες ἄκροι
23
ὑψηλῶν ὀρέων ποταμοί θʼ ἅλαδε προρέοντες
24
ἀκταί τʼ εἰς ἅλα κεκλιμέναι λιμένες τε θαλάσσης.
25
ἦ ὥς σε πρῶτον Λητὼ τέκε, χάρμα βροτοῖσι,
26
κλινθεῖσα πρὸς Κύνθου ὄρος κραναῇ ἐνὶ νήσῳ,
27
Δήλῳ ἐν ἀμφιρύτῃ; ἑκάτερθε δὲ κῦμα κελαινὸν
28
ἐξῄει χέρσονδε λιγυπνοίοις ἀνέμοισιν,
29
ἔνθεν ἀπορνύμενος πᾶσι θνητοῖσιν ἀνάσσεις.
30
ὅσσους Κρήτη τʼ ἐντὸς ἔχει καὶ δῆμος Ἀθηνῶν
31
νῆσός τʼ Αἰγίνη ναυσικλειτή τʼ Εὔβοια,
32
Αἰγαί, Πειρεσίαι τε καὶ ἀγχιάλη Πεπάρηθος
33
Θρηίκιός τʼ Ἀθόως καὶ Πηλίου ἄκρα κάρηνα
34
Θρηικίη τε Σάμος Ἴδης τʼ ὄρεα σκιόεντα,
35
Σκῦρος καὶ Φώκαια καὶ Αὐτοκάνης ὄρος αἰπύ,
36
Ἴμβρος τʼ εὐκτιμένη καὶ Λῆμνος ἀμιχθαλόεσσα
37
Λέσβος τʼ ἠγαθέη, Μάκαρος ἕδος Αἰολίωνος,
38
καὶ Χίος, ἣ νήσων λιπαρωτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται,
39
παιπαλόεις τε Μίμας καὶ Κωρύκου ἄκρα κάρηνα
40
καὶ Κλάρος αἰγλήεσσα καὶ Αἰσαγέης ὄρος αἰπὺ
41
καὶ Σάμος ὑδρηλὴ Μυκάλης τʼ αἰπεινὰ κάρηνα
42
Μίλητός τε Κόως τε, πόλις Μερόπων ἀνθρώπων,
43
καὶ Κνίδος αἰπεινὴ καὶ Κάρπαθος ἠνεμόεσσα
44
Νάξος τʼ ἠδὲ Πάρος Ῥήναιά τε πετρήεσσα,
45
τόσσον ἔπʼ ὠδίνουσα Ἑκηβόλον ἵκετο Λητώ,
46
εἴ τίς οἱ γαιέων υἱεῖ θέλοι οἰκία θέσθαι.
47
αἳ δὲ μάλʼ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν, οὐδέ τις ἔτλη
48
Φοῖβον δέξασθαι, καὶ πιοτέρη περ ἐοῦσα·
49
πρίν γʼ ὅτε δή ῥʼ ἐπὶ Δήλου ἐβήσατο πότνια Λητὼ
50
καί μιν ἀνειρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
51
δῆλʼ, εἰ γάρ κʼ ἐθέλοις ἕδος ἔμμεναι υἷος ἐμοῖο,
52
Φοίβου Ἀπόλλωνος, θέσθαι τʼ ἔνι πίονα νηόν, —
53
ἄλλος δʼ οὔτις σεῖό ποθʼ ἅψεται, οὐδέ σε λήσει·
54
οὐδʼ εὔβων σέ γʼ ἔσεσθαι ὀίομαι οὔτʼ εὔμηλον,
55
οὐδὲ τρύγην οἴσεις οὔτʼ ἂρ φυτὰ μυρία φύσεις.
56
εἰ δέ κʼ Ἀπόλλωνος ἑκαέργου νηὸν ἔχῃσθα,
57
ἄνθρωποί τοι πάντες ἀγινήσουσʼ ἑκατόμβας
58
ἐνθάδʼ ἀγειρόμενοι, κνίσση δέ τοι ἄσπετος αἰεὶ
59
δημοῦ ἀναΐξει βοσκήσεις θʼ οἵ κέ σʼ ἔχωσι
60
χειρὸς ἀπʼ ἀλλοτρίης, ἐπεὶ οὔ τοι πῖαρ ὑπʼ οὖδας.
61
ὣς φάτο· χαῖρε δὲ Δῆλος, ἀμειβομένη δὲ προσηύδα·
62
Λητοῖ, κυδίστη θύγατερ μεγάλου Κοίοιο,
63
ἀσπασίη κεν ἐγώ γε γονὴν ἑκάτοιο ἄνακτος
64
δεξαίμην· αἰνῶς γὰρ ἐτήτυμόν εἰμι δυσηχὴς
65
ἀνδράσιν· ὧδε δέ κεν περιτιμήεσσα γενοίμην.
66
ἀλλὰ τόδε τρομέω, Λητοῖ, ἔπος, οὐδέ σε κεύσω·
67
λίην γάρ τινά φασιν ἀτάσθαλον Ἀπόλλωνα
68
ἔσσεσθαι, μέγα δὲ πρυτανευσέμεν ἀθανάτοισι
69
καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.
70
τῷ ῥʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
71
μή, ὁπότʼ ἂν τὸ πρῶτον ἴδῃ φάος ἠελίοιο,
72
νῆσον ἀτιμήσας, ἐπεὶ ἦ κραναήπεδός εἰμι,
73
ποσσὶ καταστρέψας ὤσῃ ἁλὸς ἐν πελάγεσσιν,
74
ἔνθʼ ἐμὲ μὲν μέγα κῦμα κατὰ κρατὸς ἅλις αἰεὶ
75
κλύσσει· ὃ δʼ ἄλλην γαῖαν ἀφίξεται, ἥ κεν ἅδῃ οἱ,
76
τεύξασθαι νηόν τε καὶ ἄλσεα δενδρήεντα·
77
πουλύποδες δʼ ἐν ἐμοὶ θαλάμας φῶκαί τε μέλαιναι
78
οἰκία ποιήσονται ἀκηδέα, χήτεϊ λαῶν.
79
ἀλλʼ εἴ μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι,
80
ἐνθάδε μιν πρῶτον τεύξειν περικαλλέα νηὸν
81
ἔμμεναι ἀνθρώπων χρηστήριον, αὐτὰρ ἔπειτα
82
πάντας ἐπʼ ἀνθρώπους, ἐπεὶ ἦ πολυώνυμος ἔσται.
83
ὣς ἄρ ἔφη· Λητὼ δὲ θεῶν μέγαν ὅρκον ὄμοσσε·
84
ἴστω νῦν τάδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
85
καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅστε μέγιστος
86
ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσιν·
87
ἦ μὴν Φοίβου τῇδε θυώδης ἔσσεται αἰεὶ
88
βωμὸς καὶ τέμενος, τίσει δέ σέ γʼ ἔξοχα πάντων.
89
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,
90
Δῆλος μὲν μάλα χαῖρε γονῇ ἑκάτοιο ἄνακτος·
91
Λητὼ δʼ ἐννῆμάρ τε καὶ ἐννέα νύκτας ἀέλπτοις
92
ὠδίνεσσι πέπαρτο. θεαὶ δʼ ἔσαν ἔνδοθι πᾶσαι,
93
ὅσσαι ἄρισται ἔασι, Διώνη τε Ῥείη τε
94
Ἰχναίη τε Θέμις καὶ ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη
95
ἄλλαι τʼ ἀθάναται νόσφιν λευκωλένου Ἥρης·
96
ἧστο γὰρ ἐν μεγάροισι Διὸς νεφεληγερέταο·
97
μούνη δʼ οὐκ ἐπέπυστο μογοστόκος Εἰλείθυια·
98
ἧστο γὰρ ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπὸ χρυσέοισι νέφεσσιν,
99
Ἥρης φραδμοσύνης λευκωλένου, ἥ μιν ἔρυκε
100
ζηλοσύνῃ, ὅτʼ ἄρʼ υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε
101
Λητὼ τέξεσθαι καλλιπλόκαμος τότʼ ἔμελλεν.
102
αἳ δʼ Ἶριν προὔπεμψαν ἐυκτιμένης ἀπὸ νήσου,
103
ἀξέμεν Εἰλείθυιαν, ὑποσχόμεναι μέγαν ὅρμον,
104
χρυσείοισι λίνοισιν ἐερμένον, ἐννεάπηχυν·
105
νόσφιν δʼ ἤνωγον καλέειν λευκωλένου Ἥρης,
106
νή μιν ἔπειτʼ ἐπέεσσιν ἀποστρέψειεν ἰοῦσαν.
107
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις,
108
βῆ ῥα θέειν, ταχέως δὲ διήνυσε πᾶν τὸ μεσηγύ.
109
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἵκανε θεῶν ἕδος, αἰπὺν Ὄλυμπον,
110
αὐτίκʼ ἄρʼ Εἰλείθυιαν ἀπὲκ μεγάροιο θύραζε
111
ἐκπροκαλεσσαμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα,
112
πάντα μάλʼ, ὡς ἐπέτελλον Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι.
113
τῇ δʼ ἄρα θυμὸν ἔπειθεν ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι·
114
βὰν δὲ ποσὶ τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθʼ ὁμοῖαι.
115
εὖτʼ ἐπὶ Δήλου ἔβαινε μογοστόκος Εἰλείθυια,
116
δὴ τότε τὴν τόκος εἷλε, μενοίνησεν δὲ τεκέσθαι.
117
ἀμφὶ δὲ φοίνικι βάλε πήχεε, γοῦνα δʼ ἔρεισε
118
λειμῶνι μαλακῷ· μείδησε δὲ γαῖʼ ὑπένερθεν·
119
ἐκ δʼ ἔθορε πρὸ φόωσδε· θεαὶ δʼ ὀλόλυξαν ἅπασαι.
120
ἔνθα σέ, ἤιε Φοῖβε, θεαὶ λόον ὕδατι καλῷ
121
ἁγνῶς καὶ καθαρῶς, σπάρξαν δʼ ἐν φάρεϊ λευκῷ,
122
λεπτῷ, νηγατέῳ· περὶ δὲ χρύσεον στρόφον ἧκαν.
123
οὐδʼ ἄρʼ Ἀπόλλωνα χρυσάορα θήσατο μήτηρ,
124
ἀλλὰ Θέμις νέκταρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν
125
ἀθανάτῃσιν χερσὶν ἐπήρξατο· χαῖρε δὲ Λητώ,
126
οὕνεκα τοξοφόρον καὶ καρτερὸν υἱὸν ἔτικτεν.
127
αὐτὰρ ἐπεὶ δή, Φοῖβε, κατέβρως ἄμβροτον εἶδαρ,
128
οὔ σέ γʼ ἔπειτʼ ἴσχον χρύσεοι στρόφοι ἀσπαίροντα,
129
οὐδʼ ἔτι δέσματʼ ἔρυκε, λύοντο δὲ πείρατα πάντα.
130
αὐτίκα δʼ ἀθανάτῃσι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·
131
εἴη μοι κίθαρίς τε φίλη καὶ καμπύλα τόξα,
132
χρήσω δʼ ἀνθρώποισι Διὸς νημερτέα βουλήν.
133
ὣς εἰπὼν ἐβίβασκεν ἐπὶ χθονὸς εὐρυοδείης
134
Φοῖβος ἀκερσεκόμης, ἑκατηβόλος· αἳ δʼ ἄρα πᾶσαι
135
θάμβεον ἀθάναται· χρυσῷ δʼ ἄρα Δῆλος ἅπασα
136
[βεβρίθει, καθορῶσα Διὸς Λητοὺς τε γενέθλην,
137
γηθοσύνῃ, ὅτι μιν θεὸς εἵλετο οἰκία θέσθαι
138
νήσων ἠπείρου τε, φίλησε δὲ κηρόθι μᾶλλον.ll. 136-8 are instrusive, being alternative for l. 139. They are found in Π and the edition of Stephanus (in text), and in the margin of the ETL (with the note “in another copy these verses are also extant”). In D they are added by a second hand.]
139
ἤνθησʼ, ὡς ὅτε τε ῥίον οὔρεος ἄνθεσιν ὕλης.
140
αὐτὸς δʼ, ἀργυρότοξε, ἄναξ ἑκατηβόλʼ Ἄπολλον,
141
ἄλλοτε μέν τʼ ἐπὶ Κύνθου ἐβήσαο παιπαλόεντος,
142
ἄλλοτε δʼ ἂν νήσους τε καὶ ἀνέρας ἠλάσκαζες.
143
πολλοί τοι νηοί τε καὶ ἄλσεα δενδρήεντα·
144
πᾶσαι δὲ σκοπιαί τε φίλαι καὶ πρώονες ἄκροι
145
ὑψηλῶν ὀρέων ποταμοί θʼ ἅλαδε προρέοντες·
146
ἀλλὰ σὺ Δήλῳ, Φοῖβε, μάλιστʼ ἐπιτέρπεαι ἦτορ,
147
ἔνθα τοι ἑλκεχίτωνες Ἰάονες ἠγερέθονται
148
αὐτοῖς σὺν παίδεσσι καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν.
149
οἱ δέ σε πυγμαχίῃ τε καὶ ὀρχηθμῷ καὶ ἀοιδῇ
150
μνησάμενοι τέρπουσιν, ὅτʼ ἄν στήσωνται ἀγῶνα.
151
φαίη κʼ ἀθανάτους καὶ ἀγήρως ἔμμεναι αἰεί,
152
ὃς τόθʼ ὑπαντιάσειʼ, ὅτʼ Ἰάονες ἀθρόοι εἶεν·
153
πάντων γάρ κεν ἴδοιτο χάριν, τέρψαιτο δὲ θυμὸν
154
ἄνδρας τʼ εἰσορόων καλλιζώνους τε γυναῖκας
155
νῆάς τʼ ὠκείας ἠδʼ αὐτῶν κτήματα πολλά.
156
πρὸς δὲ τόδε μέγα θαῦμα, ὅου κλέος οὔποτʼ ὀλεῖται,
157
κοῦραι Δηλιάδες, ἑκατηβελέταο θεράπναι·
158
αἵ τʼ ἐπεὶ ἂρ πρῶτον μὲν Ἀπόλλωνʼ ὑμνήσωσιν,
159
αὖτις δʼ αὖ Λητώ τε καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν,
160
μνησάμεναι ἀνδρῶν τε παλαιῶν ἠδὲ γυναικῶν
161
ὕμνον ἀείδουσιν, θέλγουσι δὲ φῦλʼ ἀνθρώπων.
162
πάντων δʼ ἀνθρώπων φωνὰς καὶ βαμβαλιαστὺν
163
μιμεῖσθʼ ἴσασιν· φαίη δέ κεν αὐτὸς ἕκαστος
164
φθέγγεσθʼ· οὕτω σφιν καλὴ συνάρηρεν ἀοιδή.
165
ἀλλʼ ἄγεθʼ ἱλήκοι μὲν Ἀπόλλων Ἀρτέμιδι ξύν,
166
χαίρετε δʼ ὑμεῖς πᾶσαι· ἐμεῖο δὲ καὶ μετόπισθεν
167
μνήσασθʼ, ὁππότε κέν τις ἐπιχθονίων ἀνθρώπων
168
ἐνθάδ’ ἀνείρηται ξεῖνος ταλαπείριος ἐλθών·
169
ὦ κοῦραι, τίς δʼ ὔμμιν ἀνὴρ ἥδιστος ἀοιδῶν
170
ἐνθάδε πωλεῖται, καὶ τέῳ τέρπεσθε μάλιστα;
171
ὑμεῖς δʼ εὖ μάλα πᾶσαι ὑποκρίνασθαι ἀφήμως·
172
τυφλὸς ἀνήρ, οἰκεῖ δὲ Χίῳ ἔνι παιπαλοέσσῃ
173
τοῦ πᾶσαι μετόπισθεν ἀριστεύσουσιν ἀοιδαί.
174
ἡμεῖς δʼ ὑμέτερον κλέος οἴσομεν, ὅσσον ἐπʼ αἶαν
175
ἀνθρώπων στρεφόμεσθα πόλεις εὖ ναιεταώσας·
176
οἳ δʼ ἐπὶ δὴ πείσονται, ἐπεὶ καὶ ἐτήτυμόν ἐστιν.
177
αὐτὰρ ἐγὼν οὐ λήξω ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα
178
ὑμνέων ἀργυρότοξον, ὃν ἠύκομος τέκε Λητώ.
179
ὦ ἄνα, καὶ Λυκίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν
180
καὶ Μίλητον ἔχεις, ἔναλον πόλιν ἱμερόεσσαν,
181
αὐτὸς δʼ αὖ Δήλοιο περικλύστοιο μέγʼ ἀνάσσεις.
182
εἶσι δὲ φορμίζων Λητοῦς ἐρικυδέος υἱὸς
183
φόρμιγγι γλαφυρῇ πρὸς Πυθὼ πετρήεσσαν,
184
ἄμβροτα εἵματʼ ἔχων τεθυωμένα· τοῖο δὲ φόρμιγξ
185
χρυσέου ὑπὸ πλήκτρου καναχὴν ἔχει ἱμερόεσσαν.
186
ἔνθεν δὲ πρὸς Ὄλυμπον ἀπὸ χθονός, ὥστε νόημα,
187
εἶσι Διὸς πρὸς δῶμα θεῶν μεθʼ ὁμήγυριν ἄλλων.
188
αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι μέλει κίθαρις καὶ ἀοιδή·
189
Μοῦσαι μέν θʼ ἅμα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ
190
ὑμνεῦσίν ῥα θεῶν δῶρʼ ἄμβροτα ἠδʼ ἀνθρώπων
191
τλημοσύνας, ὅσʼ ἔχοντες ὑπʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι
192
ζώουσʼ ἀφραδέες καὶ ἀμήχανοι, οὐδὲ δύνανται
193
εὑρέμεναι θανάτοιό τʼ ἄκος καὶ γήραος ἄλκαρ·
194
αὐτὰρ ἐυπλόκαμοι Χάριτες καὶ ἐύφρονες Ὧραι
195
Ἁρμονίη θʼ Ἥβη τε Διὸς θυγάτηρ τʼ Ἀφροδίτη
196
ὀρχεῦντʼ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχουσαι·
197
τῇσι μὲν οὔτʼ αἰσχρὴ μεταμέλπεται οὔτʼ ἐλάχεια,
198
ἀλλὰ μάλα μεγάλη τε ἰδεῖν καὶ εἶδος ἀγητή,
199
Ἄρτεμις ἰοχέαιρα ὁμότροφος Ἀπόλλωνι.
200
ἐν δʼ αὖ τῇσιν Ἄρης καὶ ἐύσκοπος Ἀργειφόντης
201
παίζουσʼ· αὐτὰρ ὁ Φοῖβος Αʼπόλλων ἐγκιθαρίζει
202
καλὰ καὶ ὕψι βιβάς· αἴγλη δέ μιν ἀμφιφαείνει
203
μαρμαρυγαί τε ποδῶν καὶ ἐυκλώστοιο χιτῶνος.
204
οἳ δʼ ἐπιτέρπονται θυμὸν μέγαν εἰσορόωντες
205
Λητώ τε χρυσοπλόκαμος καὶ μητίετα Ζεὺς
206
υἷα φίλον παίζοντα μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι.
207
πῶς τʼ ἄρ σʼ ὑμνήσω πάντως εὔυμνον ἐόντα;
208
ἠέ σʼ ἐνὶ μνηστῆρσιν ἀείδω καὶ φιλότητι,
209
ὅππως μνωόμενος ἔκιες Ἀζαντίδα κούρην
210
Ἴσχυʼ ἅμʼ ἀντιθέῳ Ἐλατιονίδη εὐίππῳ;
211
ἢ ἅμα Θόρβαντι Τριοπέῳ γένος, ἢ ἅμʼ Ἐρευθεῖ;
212
ἢ ἅμα Λευκίππῳ καὶ Λευκίπποιο δάμαρτι
213
πεζός, ὃ δʼ ἵπποισιν· οὐ μὴν Τρίοπός γʼ ἐνέλειπεν.
214
ἢ ὡς τὸ πρῶτον χρηστήριον ἀνθρώποισι
215
ζητεύων κατὰ γαῖαν ἔβης, ἑκατηβόλʼ Ἄπολλον;
216
Πιερίην μὲν πρῶτον ἀπʼ Οὐλύμποιο κατῆλθες·
217
Λέκτον τʼ ἠμαθοέντα παρέστιχες ἠδʼ Ἐνιῆνας
218
καὶ διὰ Περραιβούς· τάχα δʼ εἰς Ἰαωλκὸν ἵκανες,
219
Κηναίου τʼ ἐπέβης ναυσικλειτῆς Εὐβοίης.
220
στῆς δʼ ἐπὶ Ληλάντῳ πεδίῳ· τό τοι οὐχ ἅδε θυμῷ
221
τεύξασθαι νηόν τε καὶ ἄλσεα δενδρήεντα.
222
ἔνθεν δʼ Εὔριπον διαβάς, ἑκατηβόλʼ Ἄπολλον,
223
βῆς ἄνʼ ὄρος ζάθεον, χλωρόν· τάχα δʼ ἷξες ἀπʼ αὐτοῦ
224
ἐς Μυκαλησσὸν ἰὼν καὶ Τευμησσὸν λεχεποίην.
225
Θήβης δʼ εἰσαφίκανες ἕδος καταειμένον ὕλῃ·
226
οὐ γάρ πώ τις ἔναιε βροτῶν ἱερῇ ἐνὶ Θήβῃ,
227
οὐδʼ ἄρα πω τότε γʼ ἦσαν ἀταρπιτοὶ οὐδὲ κέλευθοι
228
Θήβης ἂμ πεδίον πυρηφόρον, ἀλλʼ ἔχεν ὕλη.
229
ἔνθεν δὲ προτέρω ἔκιες, ἑκατηβόλʼ Ἄπολλον,
230
Ὀγχηστὸν δʼ ἷξες, Ποσιδήιον ἀγλαὸν ἄλσος·
231
ἔνθα νεοδμὴς πῶλος ἀναπνέει ἀχθόμενός περ
232
ἕλκων ἅρματα καλά· χαμαὶ δʼ ἐλατὴρ ἀγαθός περ
233
ἐκ δίφροιο θορὼν ὁδὸν ἔρχεται· οἳ δὲ τέως μὲν
234
κείνʼ ὄχεα κροτέουσι ἀνακτορίην ἀφιέντες.
235
εἰ δέ κεν ἅρματʼ ἀγῇσιν ἐν ἄλσεϊ δενδρήεντι,
236
ἵππους μὲν κομέουσι, τὰ δὲ κλίναντες ἐῶσιν·
237
ὣς γὰρ τὰ πρώτισθʼ ὁσίη γένεθʼ· οἳ δὲ ἄνακτι
238
εὔχονται, δίφρον δὲ θεοῦ τότε μοῖρα φυλάσσει.
239
ἔνθεν δὲ προτέρω ἔκιες, ἑκατηβόλʼ Ἄπολλον·
240
Κηφισσὸν δʼ ἄρʼ ἔπειτα κιχήσαο καλλιρέεθρον,
241
ὅς τε Λιλαίηθεν προχέει καλλίρροον ὕδωρ.
242
τὸν διαβάς, Ἑκάεργε, καὶ Ὠκαλέην πολύπυργον
243
ἔνθεν ἄρʼ εἰς Ἁλίαρτον ἀφίκεο ποιήεντα.
244
βῆς δʼ ἐπὶ Τελφούσης· τόθι τοι ἅδε χῶρος ἀπήμων
245
τεύξασθαι νηόν τε καὶ ἄλσεα δενδρήεντα·
246
στῆς δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτῆς καὶ μιν πρὸς μῦθον ἔειπες·
247
Τελφοῦσʼ, ἐνθάδε δὴ φρονέω περικαλλέα νηὸν
248
ἀνθρώπων τεῦξαι χρηστήριον, οἵτε μοι αἰεὶ
249
ἐνθάδʼ ἀγινήσουσι τεληέσσας ἑκατόμβας,
250
ἠμὲν ὅσοι Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσιν
251
ἠδʼ ὅσοι Εὐρώπην τε καὶ ἀμφιρύτας κατὰ νήσους,
252
χρησόμενοι· τοῖσιν δέ κʼ ἐγὼ νημερτέα βουλὴν
253
πᾶσι θεμιστεύοιμι χρέων ἐνὶ πίονι νηῷ.
254
ὣς εἰπὼν διέθηκε θεμείλια Φοῖβος Ἀπόλλων
255
εὐρέα καὶ μάλα μακρὰ διηνεκές· ἣ δὲ ἰδοῦσα
256
Τελφοῦσα κραδίην ἐχολώσατο εἶπέ τε μῦθον·
257
φοῖβε ἄναξ ἑκάεργε, ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω.
258
ἐνθάδʼ ἐπεὶ φρονέεις τεῦξαι περικαλλέα νηὸν
259
ἔμμεναι ἀνθρώποις χρηστήριον, οἵτε τοι αἰεὶ
260
ἐνθάδʼ ἀγινήσουσι τεληέσσας ἑκατόμβας·
261
ἀλλʼ ἔκ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι,
262
πημανέει σʼ αἰεὶ κτύπος ἵππων ὠκειάων
263
ἀρδόμενοί τʼ οὐρῆες ἐμῶν ἱερῶν ἀπὸ πηγέων·
264
ἔνθα τις ἀνθρώπων βουλήσεται εἰσοράασθαι
265
ἅρματά τʼ εὐποίητα καὶ ὠκυπόδων κτύπον ἵππων
266
ἢ νηόν τε μέγαν καὶ κτήματα πόλλʼ ἐνεόντα.
267
ἀλλʼ εἰ δή τι πίθοιο, σὺ δὲ κρείσσων καὶ ἀρείων
268
ἐσσί, ἄναξ, ἐμέθεν, σεῦ δὲ σθένος ἐστὶ μέγιστον,
269
ἐν Κρίσῃ ποίησαι ὑπὸ πτυχὶ Παρνησοῖο.
270
ἔνθʼ οὔθʼ ἅρματα καλὰ δονήσεται οὔτε τοι ἵππων
271
ὠκυπόδων κτύπος ἔσται ἐύδμητον περὶ βωμόν,
272
ἀλλά τοι ὣς προσάγοιεν Ἰηπαιήονι δῶρα
273
ἀνθρώπων κλυτὰ φῦλα· σὺ δὲ φρένας ἀμφιγεγηθὼς
274
δέξαιʼ ἱερὰ καλὰ περικτιόνων ἀνθρώπων.
275
ὣς εἰποῦσʼ Ἑκάτου πέπιθε φρένας, ὄφρα οἱ αὐτῇ
276
Τελφούσῃ κλέος εἴη ἐπὶ χθονί, μηδʼ Ἑκάτοιο.
277
ἔνθεν δὲ προτέρω ἔκιες, ἑκατηβόλʼ Ἄπολλον·
278
ἷξες δʼ ἐς Φλεγύων ἀνδρῶν πόλιν ὑβριστάων,
279
οἳ Διὸς οὐκ ἀλέγοντες ἐπὶ χθονὶ ναιετάασκον
280
ἐν καλῇ βήσσῃ Κηφισίδος ἐγγύθι λίμνης.
281
ἔνθεν καρπαλίμως προσέβης πρὸς δειράδα θύων
282
ἵκεο δʼ ἐς Κρίσην ὑπὸ Παρνησὸν νιφόεντα,
283
κνημὸν πρὸς Ζέφυρον τετραμμένον, αὐτὰρ ὕπερθεν
284
πέτρη ἐπικρέμαται, κοίλη δʼ ὑποδέδρομε βῆσσα,
285
τρηχεῖʼ· ἔνθα ἄναξ τεκμήρατο Φοῖβος Ἀπόλλων
286
νηὸν ποιήσασθαι ἐπήρατον εἶπέ τε μῦθον·
287
ἐνθάδε δὴ φρονέω τεῦξαι περικαλλέα νηὸν
288
ἔμμεναι ἀνθρώποις χρηστήριον, οἵτε μοι αἰεὶ
289
ἐνθάδʼ ἀγινήσουσι τεληέσσας ἑκατόμβας,
290
ἠμὲν ὅσοι Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσιν,
291
ἠδʼ ὅσοι Εὐρώπην τε καὶ ἀμφιρύτας κατὰ νήσους,
292
χρησόμενοι· τοῖσιν δʼ ἄρʼ ἐγὼ νημερτέα βουλὴν
293
πᾶσι θεμιστεύοιμι χρέων ἐνὶ πίονι νηῷ.
294
ὣς εἰπὼν διέθηκε θεμείλια Φοῖβος Ἀπόλλων
295
εὐρέα καὶ μάλα μακρὰ διηνεκές· αὐτὰρ ἐπʼ αὐτοῖς
296
λάινον οὐδὸν ἔθηκε Τροφώνιος ἠδʼ Ἀγαμήδης,
297
υἱέες Ἐργίνου, φίλοι ἀθανάτοισι θεοῖσιν·
298
ἀμφὶ δὲ νηὸν ἔνασσαν ἀθέσφατα φῦλʼ ἀνθρώπων
299
ξεστοῖσιν λάεσσιν, ἀοίδιμον ἔμμεναι αἰεί.
300
ἀγχοῦ δὲ κρήνη καλλίρροος, ἔνθα δράκαιναν
301
κτεῖνεν ἄναξ, Διὸς υἱός, ἀπὸ κρατεροῖο βιοῖο,
302
ζατρεφέα, μεγάλην, τέρας ἄγριον, ἣ κακὰ πολλὰ
303
ἀνθρώπους ἔρδεσκεν ἐπὶ χθονί, πολλὰ μὲν αὐτούς,
304
πολλὰ δὲ μῆλα ταναύποδʼ, ἐπεὶ πέλε πῆμα δαφοινόν.
305
καὶ ποτε δεξαμένη χρυσοθρόνου ἔτρεφεν Ἥρης
306
δεινόν τʼ ἀργαλέον τε Τυφάονα, πῆμα βροτοῖσιν·
307
ὅν ποτʼ ἄρʼ Ἥρη ἔτικτε χολωσαμένη Διὶ πατρί,
308
ἡνίκʼ ἄρα Κρονίδης ἐρικυδέα γείνατʼ Ἀθήνην
309
ἐν κορυφῇ· ἣ δʼ αἶψα χολώσατο πότνια Ἥρη
310
ἠδὲ καὶ ἀγρομένοισι μετʼ ἀθανάτοισιν ἔειπε·
311
κέκλυτέ μευ, πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι,
312
ὡς ἔμʼ ἀτιμάζειν ἄρχει νεφεληγερέτα Ζεὺς
313
πρῶτος, ἐπεί μʼ ἄλοχον ποιήσατο κέδνʼ εἰδυῖαν·
314
καὶ νῦν νόσφιν ἐμεῖο τέκε γλαυκῶπιν Ἀθήνην,
315
ἣ πᾶσιν μακάρεσσι μεταπρέπει ἀθανάτοισιν·
316
αὐτὰρ ὅ γʼ ἠπεδανὸς γέγονεν μετὰ πᾶσι θεοῖσι
317
παῖς ἐμὸς Ἥφαιστος, ῥικνὸς πόδας, ὃν τέκον αὐτή·
318
ῥῖψʼ ἀνὰ χερσὶν ἑλοῦσα καὶ ἔμβαλον εὐρέι πόντῳ·
319
ἀλλά ἑ Νηρῆος θυγάτηρ Θέτις ἀργυρόπεζα
320
δέξατο καὶ μετὰ ᾗσι κασιγνήτῃσι κόμισσεν.
321
ὡς ὄφελʼ ἄλλο θεοῖσι χαρίζεσθαι μακάρεσσι.
322
σχέτλιε, ποικιλομῆτα, τί νῦν μητίσεαι ἄλλο;
323
πῶς ἔτλης οἶος τεκέειν γλαυκῶπιν Ἀθήνην;
324
οὐκ ἂν ἐγὼ τεκόμην; καὶ σὴ κεκλημένη ἔμπης
325
ἦα ῥʼ ἐν ἀθανάτοισιν, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι.
326
καὶ νῦν μέντοι ἐγὼ τεχνήσομαι, ὥς κε γένηται
327
παῖς ἐμός, ὅς κε θεοῖσι μεταπρέποι ἀθανάτοισιν,
328
οὔτε σὸν αἰσχύνασʼ ἱερὸν λέχος οὔτʼ ἐμὸν αὐτῆς.
329
οὐδέ τοι εἰς εὐνὴν πωλήσομαι, ἀλλʼ ἀπὸ σεῖο
330
τηλόθʼ ἐοῦσα θεοῖσι μετέσσομαι ἀθανάτοισιν.
331
ὣς εἰποῦσʼ ἀπὸ νόσφι θεῶν κίε χωομένη κῆρ.
332
αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἠρᾶτο βοῶπις πότνια Ἥρη,
333
χειρὶ καταπρηνεῖ δʼ ἔλασε χθόνα καὶ φάτο μῦθον·
334
κέκλυτε νῦν μευ, Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
335
Τιτῆνές τε θεοί, τοὶ ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντες
336
Τάρταρον ἀμφὶ μέγαν, τῶν ἒξ ἄνδρες τε θεοί τε·
337
αὐτοὶ νῦν μευ πάντες ἀκούσατε καὶ δότε παῖδα
338
νόσφι Διός, μηδέν τι βίην ἐπιδευέα κείνου·
339
ἀλλʼ ὅ γε φέρτερος ἔστω, ὅσον Κρόνου εὐρύοπα Ζεύς.
340
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἵμασε χθόνα χειρὶ παχείῃ·
341
κινήθη δʼ ἄρα Γαῖα φερέσβιος· ἣ δὲ ἰδοῦσα
342
τέρπετο ὃν κατὰ θυμόν· ὀίετο γὰρ τελέεσθαι.
343
ἐκ τούτου δὴ ἔπειτα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
344
οὔτε πότʼ εἰς εὐνὴν Διὸς ἤλυθε μητιόεντος,
345
οὔτε πότʼ ἐς θῶκον πολυδαίδαλον, ὡς τὸ πάρος περ
346
αὐτῷ ἐφεζομένη πυκινὰς φραζέσκετο βουλάς·
347
ἀλλʼ ἥ γʼ ἐν νηοῖσι πολυλλίστοισι μένουσα
348
τέρπετο οἷς ἱεροῖσι βοῶπις πότνια Ἥρη.
349
ἀλλʼ ὅτε δὴ μῆνές τε καὶ ἡμέραι ἐξετελεῦντο
350
ἂψ περιτελλομένου ἔτεος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,
351
ἣ δʼ ἔτεκʼ οὔτε θεοῖς ἐναλίγκιον οὔτε βροτοῖσι,
352
δεινόν τʼ ἀργαλέον τε Τυφάονα, πῆμα βροτοῖσιν.
353
αὐτίκα τόνδε λαβοῦσα βοῶπις πότνια Ἥρη
354
δῶκεν ἔπειτα φέρουσα κακῷ κακόν· ἣ δʼ ὑπέδεκτο.
355
ὃς κακὰ πόλλʼ ἔρδεσκεν ἀγακλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων·
356
ὃς τῇ γʼ ἀντιάσειε, φέρεσκέ μιν αἴσιμον ἦμαρ,
357
πρίν γέ οἱ ἰὸν ἐφῆκε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
358
καρτερόν· ἣ δʼ ὀδύνῃσιν ἐρεχθομένη χαλεπῇσι
359
κεῖτο μέγʼ ἀσθμαίνουσα κυλινδομένη κατὰ χῶρον.
360
θεσπεσίη δʼ ἐνοπὴ γένετʼ ἄσπετος· ἣ δὲ καθʼ ὕλην
361
πυκνὰ μάλʼ ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλίσσετο, λεῖπε δὲ θυμὸν
362
φοινὸν ἀποπνείουσʼ· ὃ δʼ ἐπηύξατο Φοῖβος Ἀπόλλων·
363
ἐνταυθοῖ νῦν πύθευ ἐπὶ χθονὶ βωτιανείρῃ·
364
οὐδὲ σύ γε ζώουσα κακὸν δήλημα βροτοῖσιν
365
ἔσσεαι, οἳ γαίης πολυφόρβου καρπὸν ἔδοντες
366
ἐνθάδʼ ἀγινήσουσι τεληέσσας ἑκατόμβας·
367
οὐδέ τί τοι θάνατόν γε δυσηλεγέʼ οὔτε Τυφωεὺς
368
ἀρκέσει οὔτε Χίμαιρα δυσώνυμος, ἀλλά σέ γʼ αὐτοῦ
369
πύσει Γαῖα μέλαινα καὶ ἠλέκτωρ Ὑπερίων.
370
ὣς φάτʼ ἐπευχόμενος· τὴν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
371
τὴν δʼ αὐτοῦ κατέπυσʼ ἱερὸν μένος Ἠελίοιο,
372
ἐξ οὗ νῦν Πυθὼ κικλήσκεται· οἳ δὲ ἄνακτα
373
Πύθιον ἀγκαλέουσιν ἐπώνυμον, οὕνεκα κεῖθι
374
αὐτοῦ πῦσε πέλωρ μένος ὀξέος Ἠελίοιο.
375
καὶ τότʼ ἄρʼ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ Φοῖβος Ἀπόλλων,
376
οὕνεκά μιν κρήνη καλλίρροος ἐξαπάφησε·
377
βῆ δʼ ἐπὶ Τελφούσῃ κεχολωμένος, αἶψα δʼ ἵκανε·
378
στῆ δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·
379
Τελφοῦσʼ, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες ἐμὸν νόον ἐξαπαφοῦσα
380
χῶρον ἔχουσʼ ἐρατὸν προρέειν καλλίρροον ὕδωρ.
381
ἐνθάδε δὴ καὶ ἐμὸν κλέος ἔσσεται, οὐδὲ σὸν οἴης.
382
ἦ καὶ ἐπὶ ῥίον ὦσε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
383
πετραίῃς προχυτῇσιν, ἀπέκρυψεν δὲ ῥέεθρα
384
καὶ βωμὸν ποιήσατʼ ἐν ἄλσεϊ δενδρήεντι,
385
ἄγχι μάλα κρήνης καλλιρρόου· ἔνθαδʼ ἄνακτι
386
πάντες ἐπίκλησιν Τελφουσίῳ εὐχετόωνται,
387
οὕνεκα Τελφούσης ἱερῆς ᾔσχυνε ῥέεθρα.
388
καὶ τότε δὴ κατὰ θυμὸν ἐφράζετο Φοῖβος Απόλλων,
389
οὕστινας ἀνθρώπους ὀργείονας εἰσαγάγοιτο,
390
οἳ θεραπεύσονται Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ·
391
ταῦτʼ ἄρα ὁρμαίνων ἐνόησʼ ἐπὶ οἴνοπι πόντῳ
392
νῆα θοήν· ἐν δʼ ἄνδρες ἔσαν πολέες τε καὶ ἐσθλοί,
393
Κρῆτες ἀπὸ Κνωσοῦ Μινωίου, οἵ ῥα ἄνακτι
394
ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἀγγέλλουσι θέμιστας
395
φοίβου Ἀπόλλωνος χρυσαόρου, ὅττι κεν εἴπῃ
396
χρείων ἐκ δάφνης γυάλων ὕπο Παρνησοῖο.
397
οἳ μὲν ἐπὶ πρῆξιν καὶ χρήματα νηὶ μελαίνῃ
398
ἐς Πύλον ἠμαθόεντα Πυλοιγενέας τʼ ἀνθρώπους
399
ἔπλεον· αὐτὰρ ὃ τοῖσι συνήντετο Φοῖβος Ἀπόλλων·
400
ἐν πόντῳ δʼ ἐπόρουσε δέμας δελφῖνι ἐοικὼς
401
νηὶ θοῇ καὶ κεῖτο πέλωρ μέγα τε δεινόν τε·
402
τῶν δʼ οὔτις κατὰ θυμὸν ἐπεφράσαθʼ ὥστε νοῆσαι
403
πάντοσʼ ἀνασσείσασκε, τίνασσε δὲ νήια δοῦρα.
404
οἳ δʼ ἀκέων ἐνὶ νηὶ καθήατο δειμαίνοντες·
405
οὐδʼ οἵ γʼ ὅπλʼ ἔλυον κοίλην ἀνὰ νῆα μέλαιναν,
406
οὐδʼ ἔλυον λαῖφος νηὸς κυανοπρώροιο,
407
ἀλλʼ ὡς τὰ πρώτιστα κατεστήσαντο βοεῦσιν,
408
ὣς ἔπλεον· κραιπνὸς δὲ Νότος κατόπισθεν ἔπειγε
409
νῆα θοήν· πρῶτον δὲ παρημείβοντο Μάλειαν,
410
πὰρ δὲ Λακωνίδα γαῖαν ἁλιστέφανον πτολίεθρον
411
ἷξον καὶ χῶρον τερψιμβρότου Ἠελίοιο,
412
Ταίναρον, ἔνθα τε μῆλα βαθύτριχα βόσκεται αἰεὶ
413
Ἠελίοιο ἄνακτος, ἔχει δʼ ἐπιτερπέα χῶρον.
414
οἳ μὲν ἄρʼ ἔνθʼ ἔθελον νῆα σχεῖν ἠδʼ ἀποβάντες
415
φράσσασθαι μέγα θαῦμα καὶ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι,
416
εἰ μενέει νηὸς γλαφυρῆς δαπέδοισι πέλωρον
417
ἢ εἰς οἶδμʼ ἅλιον πολυΐχθυον αὖτις ὀρούσει.
418
ἀλλʼ οὐ πηδαλίοισιν ἐπείθετο νηῦς εὐεργής,
419
ἀλλὰ παρὲκ Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσα
420
ἤιʼ ὁδόν· πνοιῇ δὲ ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
421
ῥηιδίως ἴθυνʼ· ἣ δὲ πρήσσουσα κέλευθον
422
Ἀρήνην ἵκανε καὶ Ἀργυφέην ἐρατεινὴν
423
καὶ Θρύον, Ἀλφειοῖο πόρον, καὶ ἐύκτιτον Αἶπυ
424
καὶ Πύλον ἠμαθόεντα Πυλοιγενέας τʼ ἀνθρώπους.
425
βῆ δὲ παρὰ Κπουνοὺς καὶ Χαλκίδα καὶ παρὰ Δύμην
426
ἠδὲ παρʼ Ἤλιδα δῖαν, ὅθι κρατέουσιν Ἐπειοί.
427
εὖτε Φερὰς ἐπέβαλλεν, ἀγαλλομένη Διὸς οὔρῳ,
428
καί σφιν ὑπὲκ νεφέων Ἰθάκης τʼ ὄρος αἰπὺ πέφαντο
429
Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.
430
ἀλλʼ ὅτε δὴ Πελοπόννησον παρενίσατο πᾶσαν
431
καὶ δὴ ἐπὶ Κρίσης κατεφαίνετο κόλπος ἀπείρων,
432
ὅστε διὲκ Πελοπόννησον πίειραν ἐέργει·
433
ἦλθʼ ἄνεμος Ζέφυρος μέγας, αἴθριος, ἐκ Διὸς αἴσης,
434
λάβρος ἐπαιγίζων ἐξ αἰθέρος, ὄφρα τάχιστα
435
νηῦς ἀνύσειε θέουσα θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ.
436
ἄψορροι δὴ ἔπειτα πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε
437
ἔπλεον· ἡγεμόνευε δʼ ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
438
ἷξον δʼ ἐς Κρίσην εὐδείελον, ἀμπελόεσσαν,
439
ἐς λιμένʼ· ἣ δʼ ἀμάθοισιν ἐχρίμψατο ποντοπόρος νηῦς.
440
ἔνθʼ ἐκ νηὸς ὄρουσε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων,
441
ἀστέρι εἰδόμενος μέσῳ ἤματι· τοῦ δʼ ἀπὸ πολλαὶ
442
σπινθαρίδες πωτῶντο, σέλας δʼ εἰς οὐρανὸν ἷκεν·
443
ἐς δʼ ἄδυτον κατέδυσε διὰ τριπόδων ἐριτίμων.
444
ἔνθʼ ἄρʼ ὅ γε φλόγα δαῖε πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·
445
πᾶσαν δὲ Κρίσην κάτεχεν σέλας· αἳ δʼ ὀλόλυξαν
446
Κρισαίων ἄλοχοι καλλίζωνοί τε θύγατρες
447
Φοίβου ὑπὸ ῥιπῆς· μέγα γὰρ δέος ἔμβαλʼ ἑκάστῳ.
448
ἔνθεν δʼ αὖτʼ ἐπὶ νῆα νόημʼ ὣς ἆλτο πέτεσθαι,
449
ἀνέρι εἰδόμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε,
450
πρωθήβῃ, χαίτῃς εἰλυμένος εὐρέας ὤμους·
451
καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
452
ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα;
453
ἤ τι κατὰ πρῆξιν ἢ μαψιδίως ἀλάλησθε
454
οἷά τε ληιστῆρες ὑπεὶρ ἅλα, τοί τʼ ἀλόωνται
455
ψυχὰς παρθέμενοι, κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες;
456
τίφθʼ οὕτως ἧσθον τετιηότες, οὐδʼ ἐπὶ γαῖαν
457
ἐκβῆτʼ, οὐδὲ καθʼ ὅπλα μελαίνης νηὸς ἔθεσθε;
458
αὕτη μέν γε δίκη πέλει ἀνδρῶν ἀλφηστάων,
459
ὁππότʼ ἂν ἐκ πόντοιο ποτὶ χθονὶ νηὶ μελαίνῃ
460
ἔλθωσιν καμάτῳ ἀδηκότες, αὐτίκα δέ σφεας
461
σίτοιο γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ.
462
ὣς φάτο καί σφιν θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἔθηκε.
463
τὸν καὶ ἀμειβόμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·
464
ξεῖνʼ, ἐπεὶ οὐ μὲν γάρ τι καταθνητοῖσι ἔοικας,
465
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἀλλʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,
466
οὖλέ τε καὶ μέγα χαῖρε, θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν.
467
καί μοι τοῦτʼ ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρʼ εὖ εἰδῶ·
468
τίς δῆμος; τίς γαῖα; τίνες βροτοὶ ἐγγεγάασιν;
469
ἄλλῃ γὰρ φρονέοντες ἐπεπλέομεν μέγα λαῖτμα
470
ἐς Πύλον ἐκ Κρήτης, ἔνθεν γένος εὐχόμεθʼ εἶναι·
471
νῦν δʼ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλθομεν οὔ τι ἑκόντες,
472
νόστου ἱέμενοι, ἄλλην ὁδόν, ἄλλα κέλευθα·
473
ἀλλά τις ἀθανάτων δεῦρʼ ἤγαγεν οὐκ ἐθέλοντας.
474
τοὺς δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·
475
ξεῖνοι, τοὶ Κνωσὸν πολυδένδρεον ἀμφενεμεσθε
476
τὸ πρίν, ἀτὰρ νῦν οὐκ ἔθʼ ὑπότροποι αὖτις ἔσεσθε
477
ἔς τε πόλιν ἐρατὴν καὶ δώματα καλὰ ἕκαστος
478
ἔς τε φίλας ἀλόχους· ἀλλʼ ἐνθάδε πίονα νηὸν
479
ἕξετʼ ἐμὸν πολλοῖσι τετιμένον ἀνθρώποισιν.
480
εἰμὶ δʼ ἐγὼ Διὸς υἱός, Ἀπόλλων δʼ εὔχομαι εἶναι·
481
ὑμέας δʼ ἤγαγον ἐνθάδʼ ὑπὲρ μέγα λαῖμα θαλάσσης,
482
οὔ τι κακὰ φρονέων, ἀλλʼ ἐνθάδε πίονα νηὸν
483
ἕξετʼ ἐμὸν πᾶσιν μάλα τίμιον ἀνθρώποισι,
484
βουλάς τʼ ἀθανάτων εἰδήσετε, τῶν ἰότητι
485
αἰεὶ τιμήσεσθε διαμπερὲς ἤματα πάντα.
486
ἀλλʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πείθεσθε τάχιστα·
487
ἱστία μὲν πρῶτον κάθετον λύσαντε βοείας,
488
νῆα δʼ ἔπειτα θοὴν μὲν ἐπʼ ἠπείρου ἐρύσασθε,
489
ἐκ δὲ κτήμαθʼ ἕλεσθε καὶ ἔντεα νηὸς ἐίσης
490
καὶ βωμὸν ποιήσατʼ ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
491
πῦρ δʼ ἐπικαίοντες ἐπί τʼ ἄλφιτα λευκὰ θύοντες
492
εὔχεσθαι δὴ ἔπειτα παριστάμενοι περὶ βωμόν.
493
ὡς μὲν ἐγὼ τὸ πρῶτον ἐν ἠεροειδέι πόντῳ
494
εἰδόμενος δελφῖνι θοῆς ἐπὶ νηὸς ὄρουσα,
495
ὣς ἐμοὶ εὔχεσθαι Δελφινίῳ· αὐτὰρ ὁ βωμὸς
496
αὐτὸς Δελφίνιος καὶ ἐπόψιος ἔσσεται αἰεί.
497
δειπνῆσαί τʼ ἄρʼ ἔπειτα θοῇ παρὰ νηὶ μελαίνῃ
498
καὶ σπεῖσαι μακάρεσσι θεοῖς, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν.
499
αὐτὰρ ἐπὴν σίτοιο μελίφρονος ἐξ ἔρον ἧσθε,
500
ἔρχεσθαί θʼ ἅμʼ ἐμοὶ καὶ ἰηπαιήονʼ ἀείδειν,
501
εἰς ὅ κε χῶρον ἵκησθον, ἵνʼ ἕξετε πίονα νηόν.
502
ὣς ἔφαθʼ· οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο.
503
ἱστία μὲν πρῶτον κάθεσαν, λῦσαν δὲ βοείας,
504
ἱστὸν δʼ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες·
505
ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
506
ἐκ δʼ ἁλὸς ἤπειρόνδε θοὴν ἀνὰ νῆʼ ἐρύσαντο
507
ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δʼ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·
508
καὶ βωμὸν ποίησαν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
509
πῦρ δʼ ἐπικαίοντες ἐπί τʼ ἄλφιτα λευκὰ θύοντες
510
εὔχονθʼ, ὡς ἐκέλευε, παριστάμενοι περὶ βωμόν.
511
δόρπον ἔπειθʼ εἵλοντο θοῇ παρὰ νηὶ μελαίνῃ
512
καὶ σπεῖσαν μακάρεσσι θεοῖς, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν.
513
αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
514
βάν ῥʼ ἴμεν· ἦρχε δʼ ἄρα σφιν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων,
515
φόρμιγγʼ ἐν χείρεσσιν ἔχων, ἐρατὸν κιθαρίζων,
516
καλὰ καὶ ὕψι βιβάς· οἳ δὲ ῥήσσοντες ἕποντο
517
Κρῆτες πρὸς Πυθὼ καὶ ἰηπαιήονʼ ἄειδον,
518
οἷοί τε Κρητῶν παιήονες, οἷσί τε Μοῦσα
519
ἐν στήθεσσιν ἔθηκε θεὰ μελίγηρυν ἀοιδήν.
520
ἄκμητοι δὲ λόφον προσέβαν ποσίν, αἶψα δʼ ἵκοντο
521
Παρνησὸν καὶ χῶρον ἐπήρατον, ἔνθʼ ἄρʼ ἔμελλον
522
οἰκήσειν πολλοῖσι τετιμένοι ἀνθρώποισι·
523
δεῖξε δʼ ἄγων ἄδυτον ζάθεον καὶ πίονα νηόν.
524
τῶν δʼ ὠρίνετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι·
525
τὸν καὶ ἀνειρόμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·
526
ὦ ἄνα, εἰ δὴ τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
527
ἤγαγες· οὕτω που τῷ σῷ φίλον ἔπλετο θυμῷ·
528
πῶς καὶ νῦν βιόμεσθα; τό σε φράζεσθαι ἄνωγμεν.
529
οὔτε τρυγηφόρος ἥδε γʼ ἐπήρατος οὔτʼ εὐλείμων,
530
ὥστʼ ἀπό τʼ εὖ ζώειν καὶ ἅμʼ ἀνθρώποισιν ὀπάζειν.
531
τοὺς δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
532
νήπιοι ἄνθρωποι, δυστλήμονες, οἳ μελεδῶνας
533
βούλεσθʼ ἀργαλέους τε πόνους καὶ στείνεα θυμῷ·
534
ῥηίδιον ἔπος ὔμμʼ ἐρέω καὶ ἐπὶ φρεσὶ θήσω,
535
δεξιτερῇ μάλʼ ἕκαστος ἔχων ἐν χειρὶ μάχαιραν,
536
σφάζειν αἰεὶ μῆλα· τὰ δʼ ἄφθονα πάντα παρέσται,
537
ὅσσα τʼ ἐμοί κʼ ἀγάγωσι περικλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων·
538
νηὸν δὲ προφύλαχθε, δέδεχθε δὲ φῦλʼ ἀνθρώπων
539
ἐνθάδʼ ἀγειρομένων καὶ ἐμὴν ἰθύν τε μάλιστα.
540
ἠέ τι τηΰσιον ἔπος ἔσσεται ἠέ τι ἔργον
541
ὕβρις θʼ, ἣ θέμις ἐστὶ καταθνητῶν ἀνθρώπων,
542
ἄλλοι ἔπειθʼ ὑμῖν σημάντορες ἄνδρες ἔσονται,
543
τῶν ὑπʼ ἀναγκαίῃ δεδμήσεσθʼ ἤματα πάντα.
544
εἴρηταί τοι πάντα· σὺ δὲ φρεσὶ σῇσι φύλαξαι.
545
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε, Διὸς καὶ Λητοῦς υἱέ·
546
αὐτὰρ ἐγὼ καὶ σεῖο καὶ ἄλλης μνήσομʼ ἀοιδῆς.