Scroll 13
1
ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ,
2
κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
3
τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
4
ὦ Ὀδυσεῦ, ἐπεὶ ἵκευ ἐμὸν ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,
5
ὑψερεφές, τῷ σʼ οὔ τι παλιμπλαγχθέντα γʼ ὀΐω
6
ἂψ ἀπονοστήσειν, εἰ καὶ μάλα πολλὰ πέπονθας.
7
ὑμέων δʼ ἀνδρὶ ἑκάστῳ ἐφιέμενος τάδε εἴρω,
8
ὅσσοι ἐνὶ μεγάροισι γερούσιον αἴθοπα οἶνον
9
αἰεὶ πίνετʼ ἐμοῖσιν, ἀκουάζεσθε δʼ ἀοιδοῦ.
10
εἵματα μὲν δὴ ξείνῳ ἐϋξέστῃ ἐνὶ χηλῷ
11
κεῖται καὶ χρυσὸς πολυδαίδαλος ἄλλα τε πάντα
12
δῶρʼ, ὅσα Φαιήκων βουληφόροι ἐνθάδʼ ἔνεικαν·
13
ἀλλʼ ἄγε οἱ δῶμεν τρίποδα μέγαν ἠδὲ λέβητα
14
ἀνδρακάς· ἡμεῖς δʼ αὖτε ἀγειρόμενοι κατὰ δῆμον
15
τισόμεθʼ· ἀργαλέον γὰρ ἕνα προικὸς χαρίσασθαι.
16
ὣς ἔφατʼ Ἀλκίνοος, τοῖσιν δʼ ἐπιὴνδανε μῦθος.
17
οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,
18
ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
19
νῆάδʼ ἐπεσσεύοντο, φέρον δʼ εὐήνορα χαλκόν.
20
καὶ τὰ μὲν εὖ κατέθηχʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
21
αὐτὸς ἰὼν διὰ νηὸς ὑπὸ ζυγά, μή τινʼ ἑταίρων
22
βλάπτοι ἐλαυνόντων, ὁπότε σπερχοίατʼ ἐρετμοῖς.
23
οἱ δʼ εἰς Ἀλκινόοιο κίον καὶ δαῖτʼ ἀλέγυνον.
24
τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
25
Ζηνὶ κελαινεφέϊ Κρονίδῃ, ὃς πᾶσιν ἀνάσσει.
26
μῆρα δὲ κήαντες δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα
27
τερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός,
28
Δημόδοκος, λαοῖσι τετιμένος. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
29
πολλὰ πρὸς ἠέλιον κεφαλὴν τρέπε παμφανόωντα,
30
δῦναι ἐπειγόμενος· δὴ γὰρ μενέαινε νέεσθαι.
31
ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ δόρποιο λιλαίεται, ᾧ τε πανῆμαρ
32
νειὸν ἀνʼ ἕλκητον βόε οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον·
33
ἀσπασίως δʼ ἄρα τῷ κατέδυ φάος ἠελίοιο
34
δόρπον ἐποίχεσθαι, βλάβεται δέ τε γούνατʼ ἰόντι·
35
ὣς Ὀδυσῆʼ ἀσπαστὸν ἔδυ φάος ἠελίοιο.
36
αἶψα δὲ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μετηύδα,
37
Ἀλκινόῳ δὲ μάλιστα πιφαυσκόμενος φάτο μῦθον·
38
Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
39
πέμπετέ με σπείσαντες ἀπήμονα, χαίρετε δʼ αὐτοί·
40
ἤδη γὰρ τετέλεσται ἅ μοι φίλος ἤθελε θυμός,
41
πομπὴ καὶ φίλα δῶρα, τά μοι θεοὶ Οὐρανίωνες
42
ὄλβια ποιήσειαν· ἀμύμονα δʼ οἴκοι ἄκοιτιν
43
νοστήσας εὕροιμι σὺν ἀρτεμέεσσι φίλοισιν.
44
ὑμεῖς δʼ αὖθι μένοντες ἐϋφραίνοιτε γυναῖκας
45
κουριδίας καὶ τέκνα· θεοὶ δʼ ἀρετὴν ὀπάσειαν
46
παντοίην, καὶ μή τι κακὸν μεταδήμιον εἴη.
47
ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον
48
πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν.
49
καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο·
50
Ποντόνοε, κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
51
πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον, ὄφρʼ εὐξάμενοι Διὶ πατρὶ
52
τὸν ξεῖνον πέμπωμεν ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
53
ὣς φάτο, Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα,
54
νώμησεν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπισταδόν· οἱ δὲ θεοῖσιν
55
ἔσπεισαν μακάρεσσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
56
αὐτόθεν ἐξ ἑδρέων. ἀνὰ δʼ ἵστατο δῖος Ὀδυσσεύς,
57
Ἀρήτῃ δʼ ἐν χειρὶ τίθει δέπας ἀμφικύπελλον,
58
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
59
χαῖρέ μοι, ὦ βασίλεια, διαμπερές, εἰς ὅ κε γῆρας
60
ἔλθῃ καὶ θάνατος, τά τʼ ἐπʼ ἀνθρώποισι πέλονται.
61
αὐτὰρ ἐγὼ νέομαι· σὺ δὲ τέρπεο τῷδʼ ἐνὶ οἴκῳ
62
παισί τε καὶ λαοῖσι καὶ Ἀλκινόῳ βασιλῆϊ.
63
ὣς εἰπὼν ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δῖος Ὀδυσσεύς,
64
τῷ δʼ ἅμα κήρυκα προΐει μένος Ἀλκινόοιο,
65
ἡγεῖσθαι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης·
66
Ἀρήτη δʼ ἄρα οἱ δμῳὰς ἅμʼ ἔπεμπε γυναῖκας,
67
τὴν μὲν φᾶρος ἔχουσαν ἐϋπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα,
68
τὴν δʼ ἑτέρην χηλὸν πυκινὴν ἅμʼ ὄπασσε κομίζειν·
69
ἡ δʼ ἄλλη σῖτόν τʼ ἔφερεν καὶ οἶνον ἐρυθρόν.
70
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
71
αἶψα τά γʼ ἐν νηῒ γλαφυρῇ πομπῆες ἀγαυοὶ
72
δεξάμενοι κατέθεντο, πόσιν καὶ βρῶσιν ἅπασαν·
73
κὰδ δʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆϊ στόρεσαν ῥῆγός τε λίνον τε
74
νηὸς ἐπʼ ἰκριόφιν γλαφυρῆς, ἵνα νήγρετον εὕδοι,
75
πρυμνῆς· ἂν δὲ καὶ αὐτὸς ἐβήσετο καὶ κατέλεκτο
76
σιγῇ· τοὶ δὲ καθῖζον ἐπὶ κληῗσιν ἕκαστοι
77
κόσμῳ, πεῖσμα δʼ ἔλυσαν ἀπὸ τρητοῖο λίθοιο.
78
εὖθʼ οἱ ἀνακλινθέντες ἀνερρίπτουν ἅλα πηδῷ,
79
καὶ τῷ νήδυμος ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτε,
80
νήγρετος, ἥδιστος, θανάτῳ ἄγχιστα ἐοικώς.
81
ἡ δʼ, ὥς τʼ ἐν πεδίῳ τετράοροι ἄρσενες ἵπποι,
82
πάντες ἅμʼ ὁρμηθέντες ὑπὸ πληγῇσιν ἱμάσθλης,
83
ὑψόσʼ ἀειρόμενοι ῥίμφα πρήσσουσι κέλευθον,
84
ὣς ἄρα τῆς πρύμνη μὲν ἀείρετο, κῦμα δʼ ὄπισθε
85
πορφύρεον μέγα θῦε πολυφλοίσβοιο θαλάσσης.
86
ἡ δὲ μάλʼ ἀσφαλέως θέεν ἔμπεδον· οὐδέ κεν ἴρηξ
87
κίρκος ὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν.
88
ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματʼ ἔταμνεν,
89
ἄνδρα φέρουσα θεοῖς ἐναλίγκια μήδεʼ ἔχοντα·
90
ὃς πρὶν μὲν μάλα πολλὰ πάθʼ ἄλγεα ὃν κατὰ θυμὸν
91
ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων,
92
δὴ τότε γʼ ἀτρέμας εὗδε, λελασμένος ὅσσʼ ἐπεπόνθει.
93
εὖτʼ ἀστὴρ ὑπερέσχε φαάντατος, ὅς τε μάλιστα
94
ἔρχεται ἀγγέλλων φάος Ἠοῦς ἠριγενείης,
95
τῆμος δὴ νήσῳ προσεπίλνατο ποντοπόρος νηῦς.
96
Φόρκυνος δέ τίς ἐστι λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,
97
ἐν δήμῳ Ἰθάκης· δύο δὲ προβλῆτες ἐν αὐτῷ
98
ἀκταὶ ἀπορρῶγες, λιμένος ποτιπεπτηυῖαι,
99
αἵ τʼ ἀνέμων σκεπόωσι δυσαήων μέγα κῦμα
100
ἔκτοθεν· ἔντοσθεν δέ τʼ ἄνευ δεσμοῖο μένουσι
101
νῆες ἐΰσσελμοι, ὅτʼ ἂν ὅρμου μέτρον ἵκωνται.
102
αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη,
103
ἀγχόθι δʼ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
104
ἱρὸν νυμφάων αἱ νηϊάδες καλέονται.
105
ἐν δὲ κρητῆρές τε καὶ ἀμφιφορῆες ἔασιν
106
λάϊνοι· ἔνθα δʼ ἔπειτα τιθαιβώσσουσι μέλισσαι.
107
ἐν δʼ ἱστοὶ λίθεοι περιμήκεες, ἔνθα τε νύμφαι
108
φάρεʼ ὑφαίνουσιν ἁλιπόρφυρα, θαῦμα ἰδέσθαι·
109
ἐν δʼ ὕδατʼ ἀενάοντα. δύω δέ τέ οἱ θύραι εἰσίν,
110
αἱ μὲν πρὸς Βορέαο καταιβαταὶ ἀνθρώποισιν,
111
αἱ δʼ αὖ πρὸς Νότου εἰσὶ θεώτεραι· οὐδέ τι κείνῃ
112
ἄνδρες ἐσέρχονται, ἀλλʼ ἀθανάτων ὁδός ἐστιν.
113
ἔνθʼ οἵ γʼ εἰσέλασαν, πρὶν εἰδότες· ἡ μὲν ἔπειτα
114
ἠπείρῳ ἐπέκελσεν, ὅσον τʼ ἐπὶ ἥμισυ πάσης,
115
σπερχομένη· τοῖον γὰρ ἐπείγετο χέρσʼ ἐρετάων·
116
οἱ δʼ ἐκ νηὸς βάντες ἐϋζύγου ἤπειρόνδε
117
πρῶτον Ὀδυσσῆα γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἄειραν
118
αὐτῷ σύν τε λίνῳ καὶ ῥήγεϊ σιγαλόεντι,
119
κὰδ δʼ ἄρʼ ἐπὶ ψαμάθῳ ἔθεσαν δεδμημένον ὕπνῳ,
120
ἐκ δὲ κτήματʼ ἄειραν, ἅ οἱ Φαίηκες ἀγαυοὶ
121
ὤπασαν οἴκαδʼ ἰόντι διὰ μεγάθυμον Ἀθήνην.
122
καὶ τὰ μὲν οὖν παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης ἀθρόα θῆκαν
123
ἐκτὸς ὁδοῦ, μή πώς τις ὁδιτάων ἀνθρώπων,
124
πρίν γʼ Ὀδυσῆʼ ἔγρεσθαι, ἐπελθὼν δηλήσαιτο·
125
αὐτοὶ δʼ αὖτʼ οἶκόνδε πάλιν κίον. οὐδʼ ἐνοσίχθων
126
λήθετʼ ἀπειλάων, τὰς ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ
127
πρῶτον ἐπηπείλησε, Διὸς δʼ ἐξείρετο βουλήν·
128
Ζεῦ πάτερ, οὐκέτʼ ἐγώ γε μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι
129
τιμήεις ἔσομαι, ὅτε με βροτοὶ οὔ τι τίουσιν,
130
Φαίηκες, τοί πέρ τοι ἐμῆς ἔξ εἰσι γενέθλης.
131
καὶ γὰρ νῦν Ὀδυσῆʼ ἐφάμην κακὰ πολλὰ παθόντα
132
οἴκαδʼ ἐλεύσεσθαι· νόστον δέ οἱ οὔ ποτʼ ἀπηύρων
133
πάγχυ, ἐπεὶ σὺ πρῶτον ὑπέσχεο καὶ κατένευσας.
134
οἱ δʼ εὕδοντʼ ἐν νηῒ θοῇ ἐπὶ πόντον ἄγοντες
135
κάτθεσαν εἰν Ἰθάκῃ, ἔδοσαν δέ οἱ ἄσπετα δῶρα,
136
χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά θʼ ὑφαντήν,
137
πόλλʼ, ὅσʼ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατʼ Ὀδυσσεύς,
138
εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληΐδος αἶσαν.
139
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεὺς·
140
ὢ πόποι, ἐννοσίγαιʼ εὐρυσθενές, οἷον ἔειπες.
141
οὔ τί σʼ ἀτιμάζουσι θεοί· χαλεπὸν δέ κεν εἴη
142
πρεσβύτατον καὶ ἄριστον ἀτιμίῃσιν ἰάλλειν.
143
ἀνδρῶν δʼ εἴ πέρ τίς σε βίῃ καὶ κάρτεϊ εἴκων
144
οὔ τι τίει. σοὶ δʼ ἐστὶ καὶ ἐξοπίσω τίσις αἰεί.
145
ἔρξον ὅπως ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ.
146
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων·
147
αἶψά κʼ ἐγὼν ἔρξαιμι, κελαινεφές, ὡς ἀγορεύεις·
148
ἀλλὰ σὸν αἰεὶ θυμὸν ὀπίζομαι ἠδʼ ἀλεείνω.
149
νῦν αὖ Φαιήκων ἐθέλω περικαλλέα νῆα,
150
ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν, ἐν ἠεροειδέϊ πόντῳ
151
ῥαῖσαι, ἵνʼ ἤδη σχῶνται, ἀπολλήξωσι δὲ πομπῆς
152
ἀνθρώπων, μέγα δέ σφιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψαι.
153
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
154
ὢ πέπον, ὡς μὲν ἐμῷ θυμῷ δοκεῖ εἶναι ἄριστα,
155
ὁππότε κεν δὴ πάντες ἐλαυνομένην προΐδωνται
156
λαοὶ ἀπὸ πτόλιος, θεῖναι λίθον ἐγγύθι γαίης
157
νηῒ θοῇ ἴκελον, ἵνα θαυμάζωσιν ἅπαντες
158
ἄνθρωποι, μέγα δέ σφιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψαι.
159
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
160
βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς Σχερίην, ὅθι Φαίηκες γεγάασιν.
161
ἔνθʼ ἔμενʼ· ἡ δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθε ποντοπόρος νηῦς
162
ῥίμφα διωκομένη· τῆς δὲ σχεδὸν ἦλθʼ ἐνοσίχθων,
163
ὅς μιν λᾶαν ἔθηκε καὶ ἐρρίζωσεν ἔνερθε
164
χειρὶ καταπρηνεῖ ἐλάσας· ὁ δὲ νόσφι βεβήκει.
165
οἱ δὲ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον
166
Φαίηκες δολιχήρετμοι, ναυσίκλυτοι ἄνδρες.
167
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
168
ὤ μοι, τίς δὴ νῆα θοὴν ἐπέδησʼ ἐνὶ πόντῳ
169
οἴκαδʼ ἐλαυνομένην; καὶ δὴ προὐφαίνετο πᾶσα.
170
ὣς ἄρα τις εἴπεσκε· τὰ δʼ οὐκ ἴσαν ὡς ἐτέτυκτο.
171
τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
172
ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει
173
πατρὸς ἐμοῦ, ὃς ἔφασκε Ποσειδάωνʼ ἀγάσασθαι
174
ἡμῖν, οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων.
175
φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν περικαλλέα, νῆα,
176
ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν, ἐν ἠεροειδέϊ πόντῳ
177
ῥαισέμεναι, μέγα δʼ ἧμιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψειν.
178
ὣς ἀγόρευʼ ὁ γέρων· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
179
ἀλλʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες·
180
πομπῆς μὲν παύσασθε βροτῶν, ὅτε κέν τις ἵκηται
181
ἡμέτερον προτὶ ἄστυ· Ποσειδάωνι δὲ ταύρους
182
δώδεκα κεκριμένους ἱερεύσομεν, αἴ κʼ ἐλεήσῃ,
183
μηδʼ ἡμῖν περίμηκες ὄρος πόλει ἀμφικαλύψῃ.
184
ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἔδεισαν, ἑτοιμάσσαντο δὲ ταύρους.
185
ὣς οἱ μέν ῥʼ εὔχοντο Ποσειδάωνι ἄνακτι
186
δήμου Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
187
ἑσταότες περὶ βωμόν. ὁ δʼ ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεὺς
188
εὕδων ἐν γαίῃ πατρωΐῃ, οὐδέ μιν ἔγνω,
189
ἤδη δὴν ἀπεών· περὶ γὰρ θεὸς ἠέρα χεῦε
190
Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διός, ὄφρα μιν αὐτὸν
191
ἄγνωστον τεύξειεν ἕκαστά τε μυθήσαιτο,
192
μή μιν πρὶν ἄλοχος γνοίη ἀστοί τε φίλοι τε,
193
πρὶν πᾶσαν μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτῖσαι.
194
τοὔνεκʼ ἄρʼ ἀλλοειδέα φαινέσκετο πάντα ἄνακτι,
195
ἀτραπιτοί τε διηνεκέες λιμένες τε πάνορμοι
196
πέτραι τʼ ἠλίβατοι καὶ δένδρεα τηλεθόωντα.
197
στῆ δʼ ἄρʼ ἀναΐξας καί ῥʼ εἴσιδε πατρίδα γαῖαν·
198
ᾤμωξέν τʼ ἄρ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
199
χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·
200
ὤ μοι ἐγώ, τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω;
201
ἦ ῥʼ οἵ γʼ ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,
202
ἦε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής;
203
πῇ δὴ χρήματα πολλὰ φέρω τάδε; πῇ τε καὶ αὐτὸς
204
πλάζομαι; αἴθʼ ὄφελον μεῖναι παρὰ Φαιήκεσσιν
205
αὐτοῦ· ἐγὼ δέ κεν ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων
206
ἐξικόμην, ὅς κέν μʼ ἐφίλει καὶ ἔπεμπε νέεσθαι.
207
νῦν δʼ οὔτʼ ἄρ πῃ θέσθαι ἐπίσταμαι, οὐδὲ μὲν αὐτοῦ
208
καλλείψω, μή πώς μοι ἕλωρ ἄλλοισι γένηται.
209
ὢ πόποι, οὐκ ἄρα πάντα νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι
210
ἦσαν Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
211
οἵ μʼ εἰς ἄλλην γαῖαν ἀπήγαγον, ἦ τέ μʼ ἔφαντο
212
ἄξειν εἰς Ἰθάκην εὐδείελον, οὐδʼ ἐτέλεσσαν.
213
Ζεὺς σφέας τίσαιτο ἱκετήσιος, ὅς τε καὶ ἄλλους
214
ἀνθρώπους ἐφορᾷ καὶ τίνυται ὅς τις ἁμάρτῃ.
215
ἀλλʼ ἄγε δὴ τὰ χρήματʼ ἀριθμήσω καὶ ἴδωμαι,
216
μή τί μοι οἴχωνται κοίλης ἐπὶ νηὸς ἄγοντες.
217
ὣς εἰπὼν τρίποδας περικαλλέας ἠδὲ λέβητας
218
ἠρίθμει καὶ χρυσὸν ὑφαντά τε εἵματα καλά.
219
τῶν μὲν ἄρʼ ὀύ τι πόθει· ὁ δʼ ὀδύρετο πατρίδα γαῖαν
220
ἑρπύζων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης,
221
πόλλʼ ὀλοφυρόμενος. σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη,
222
ἀνδρὶ δέμας εἰκυῖα νέῳ, ἐπιβώτορι μήλων,
223
παναπάλῳ, οἷοί τε ἀνάκτων παῖδες ἔασι,
224
δίπτυχον ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχουσʼ εὐεργέα λώπην·
225
ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσι πέδιλʼ ἔχε, χερσὶ δʼ ἄκοντα.
226
τὴν δʼ Ὀδυσεὺς γήθησεν ἰδὼν καὶ ἐναντίος ἦλθε,
227
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
228
ὦ φίλʼ, ἐπεί σε πρῶτα κιχάνω τῷδʼ ἐνὶ χώρῳ,
229
χαῖρέ τε καὶ μή μοί τι κακῷ νόῳ ἀντιβολήσαις,
230
ἀλλὰ σάω μὲν ταῦτα, σάω δʼ ἐμέ· σοὶ γὰρ ἐγώ γε
231
εὔχομαι ὥς τε θεῷ καί σευ φίλα γούναθʼ ἱκάνω.
232
καί μοι τοῦτʼ ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρʼ ἐῢ εἰδῶ·
233
τίς γῆ, τίς δῆμος, τίνες ἀνέρες ἐγγεγάασιν;
234
ἦ πού τις νήσων εὐδείελος, ἦέ τις ἀκτὴ
235
κεῖθʼ ἁλὶ κεκλιμένη ἐριβώλακος ἠπείροιο;
236
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
237
νήπιός εἰς, ὦ ξεῖνʼ, ἢ τηλόθεν εἰλήλουθας,
238
εἰ δὴ τήνδε τε γαῖαν ἀνείρεαι. οὐδέ τι λίην
239
οὕτω νώνυμός ἐστιν· ἴσασι δέ μιν μάλα πολλοί,
240
ἠμὲν ὅσοι ναίουσι πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε,
241
ἠδʼ ὅσσοι μετόπισθε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.
242
ἦ τοι μὲν τρηχεῖα καὶ οὐχ ἱππήλατός ἐστιν,
243
οὐδὲ λίην λυπρή, ἀτὰρ οὐδʼ εὐρεῖα τέτυκται.
244
ἐν μὲν γάρ οἱ σῖτος ἀθέσφατος, ἐν δέ τε οἶνος
245
γίγνεται· αἰεὶ δʼ ὄμβρος ἔχει τεθαλυῖά τʼ ἐέρση·
246
αἰγίβοτος δʼ ἀγαθὴ καὶ βούβοτος· ἔστι μὲν ὕλη
247
παντοίη, ἐν δʼ ἀρδμοὶ ἐπηετανοὶ παρέασι.
248
τῷ τοι, ξεῖνʼ, Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομʼ ἵκει,
249
τήν περ τηλοῦ φασὶν Ἀχαιΐδος ἔμμεναι αἴης.
250
ὣς φάτο, γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
251
χαίρων ᾗ γαίῃ πατρωΐῃ, ὥς οἱ ἔειπε
252
Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διὸς, αἰγιόχοιο·
253
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
254
οὐδʼ ὅ γʼ ἀληθέα εἶπε, πάλιν δʼ ὅ γε λάζετο μῦθον,
255
αἰεὶ ἐνὶ στήθεσσι νόον πολυκερδέα νωμῶν·
256
πυνθανόμην Ἰθάκης γε καὶ ἐν Κρήτῃ εὐρείῃ,
257
τηλοῦ ὑπὲρ πόντου· νῦν δʼ εἰλήλουθα καὶ αὐτὸς
258
χρήμασι σὺν τοίσδεσσι· λιπὼν δʼ ἔτι παισὶ τοσαῦτα
259
φεύγω, ἐπεὶ φίλον υἷα κατέκτανον Ἰδομενῆος,
260
Ὀρσίλοχον πόδας ὠκύν, ὃς ἐν Κρήτῃ εὐρείῃ
261
ἀνέρας ἀλφηστὰς νίκα ταχέεσσι πόδεσσιν,
262
οὕνεκά με στερέσαι τῆς ληΐδος ἤθελε πάσης
263
Τρωϊάδος, τῆς εἵνεκʼ ἐγὼ πάθον ἄλγεα θυμῷ,
264
ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων,
265
οὕνεκʼ ἄρʼ οὐχ ᾧ πατρὶ χαριζόμενος θεράπευον
266
δήμῳ ἔνι Τρώων, ἀλλʼ ἄλλων ἦρχον ἑταίρων.
267
τὸν μὲν ἐγὼ κατιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρὶ
268
ἀγρόθεν, ἐγγὺς ὁδοῖο λοχησάμενος σὺν ἑταίρῳ·
269
νὺξ δὲ μάλα δνοφερὴ κάτεχʼ οὐρανόν, οὐδέ τις ἡμέας
270
ἀνθρώπων ἐνόησε, λάθον δέ ἑ θυμὸν ἀπούρας.
271
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε κατέκτανον ὀξέϊ χαλκῷ,
272
αὐτίκʼ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν Φοίνικας ἀγαυοὺς
273
ἐλλισάμην, καί σφιν μενοεικέα ληΐδα δῶκα·
274
τούς μʼ ἐκέλευσα Πύλονδε καταστῆσαι καὶ ἐφέσσαι
275
ἢ εἰς Ἤλιδα δῖαν, ὅθι κρατέουσιν Ἐπειοί.
276
ἀλλʼ ἦ τοι σφέας κεῖθεν ἀπώσατο ἲς ἀνέμοιο
277
πόλλʼ ἀεκαζομένους, οὐδʼ ἤθελον ἐξαπατῆσαι.
278
κεῖθεν δὲ πλαγχθέντες ἱκάνομεν ἐνθάδε νυκτός.
279
σπουδῇ δʼ ἐς λιμένα προερέσσαμεν, οὐδέ τις ἡμῖν
280
δόρπου μνῆστις ἔην, μάλα περ χατέουσιν ἑλέσθαι,
281
ἀλλʼ αὔτως ἀποβάντες ἐκείμεθα νηὸς ἅπαντες.
282
ἔνθʼ ἐμὲ μὲν γλυκὺς ὕπνος ἐπήλυθε κεκμηῶτα,
283
οἱ δὲ χρήματʼ ἐμὰ γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλόντες
284
κάτθεσαν, ἔνθα περ αὐτὸς ἐπὶ ψαμάθοισιν ἐκείμην.
285
οἱ δʼ ἐς Σιδονίην εὖ ναιομένην ἀναβάντες
286
ᾤχοντʼ· αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ.
287
ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
288
χειρί τέ μιν κατέρεξε· δέμας δʼ ἤϊκτο γυναικὶ
289
καλῇ τε μεγάλῃ τε καὶ ἀγλαὰ ἔργα ἰδυίῃ·
290
καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
291
κερδαλέος κʼ εἴη καὶ ἐπίκλοπος ὅς σε παρέλθοι
292
ἐν πάντεσσι δόλοισι, καὶ εἰ θεὸς ἀντιάσειε.
293
σχέτλιε, ποικιλομῆτα, δόλων ἆτʼ, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες,
294
οὐδʼ ἐν σῇ περ ἐὼν γαίῃ, λήξειν ἀπατάων
295
μύθων τε κλοπίων, οἵ τοι πεδόθεν φίλοι εἰσίν.
296
ἀλλʼ ἄγε, μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα, εἰδότες ἄμφω
297
κέρδεʼ, ἐπεὶ σὺ μέν ἐσσι βροτῶν ὄχʼ ἄριστος ἁπάντων
298
βουλῇ καὶ μύθοισιν, ἐγὼ δʼ ἐν πᾶσι θεοῖσι
299
μήτι τε κλέομαι καὶ κέρδεσιν· οὐδὲ σύ γʼ ἔγνως
300
Παλλάδʼ Ἀθηναίην, κούρην Διός, ἥ τέ τοι αἰεὶ
301
ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίσταμαι ἠδὲ φυλάσσω,
302
καὶ δέ σε Φαιήκεσσι φίλον πάντεσσιν ἔθηκα,
303
νῦν αὖ δεῦρʼ ἱκόμην, ἵνα τοι σὺν μῆτιν ὑφήνω
304
χρήματά τε κρύψω, ὅσα τοι Φαίηκες ἀγαυοὶ
305
ὤπασαν οἴκαδʼ ἰόντι ἐμῇ βουλῇ τε νόῳ τε,
306
εἴπω θʼ ὅσσα τοι αἶσα δόμοις ἔνι ποιητοῖσι
307
κήδεʼ ἀνασχέσθαι· σὺ δὲ τετλάμεναι καὶ ἀνάγκῃ,
308
μηδέ τῳ ἐκφάσθαι μήτʼ ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν,
309
πάντων, οὕνεκʼ ἄρʼ ἦλθες ἀλώμενος, ἀλλὰ σιωπῇ
310
πάσχειν ἄλγεα πολλά, βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν.
311
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
312
ἀργαλέον σε, θεά, γνῶναι βροτῷ ἀντιάσαντι,
313
καὶ μάλʼ ἐπισταμένῳ· σὲ γὰρ αὐτὴν παντὶ ἐΐσκεις.
314
τοῦτο δʼ ἐγὼν εὖ οἶδʼ, ὅτι μοι πάρος ἠπίη ἦσθα,
315
ἧος ἐνὶ Τροίῃ πολεμίζομεν υἷες Ἀχαιῶν.
316
αὐτὰρ ἐπεὶ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν,
317
βῆμεν δʼ ἐν νήεσσι, θεὸς δʼ ἐκέδασσεν Ἀχαιούς,
318
οὔ σέ γʼ ἔπειτα ἴδον, κούρη Διός, οὐδʼ ἐνόησα
319
νηὸς ἐμῆς ἐπιβᾶσαν, ὅπως τί μοι ἄλγος ἀλάλκοις.
320
ἀλλʼ αἰεὶ φρεσὶν ᾗσιν ἔχων δεδαϊγμένον ἦτορ
321
ἠλώμην, ἧός με θεοὶ κακότητος ἔλυσαν·
322
πρίν γʼ ὅτε Φαιήκων ἀνδρῶν ἐν πίονι δήμῳ
323
θάρσυνάς τε ἔπεσσι καὶ ἐς πόλιν ἤγαγες αὐτή.
324
νῦν δέ σε πρὸς πατρὸς γουνάζομαι—οὐ γὰρ ὀΐω
325
ἥκειν εἰς Ἰθάκην εὐδείελον, ἀλλά τινʼ ἄλλην
326
γαῖαν ἀναστρέφομαι· σὲ δὲ κερτομέουσαν ὀΐω
327
ταῦτʼ ἀγορευέμεναι, ἵνʼ ἐμὰς φρένας ἠπεροπεύσῃς—
328
εἰπέ μοι εἰ ἐτεόν γε φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκάνω.
329
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
330
αἰεί τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα·
331
τῷ σε καὶ οὐ δύναμαι προλιπεῖν δύστηνον ἐόντα,
332
οὕνεκʼ ἐπητής ἐσσι καὶ ἀγχίνοος καὶ ἐχέφρων.
333
ἀσπασίως γάρ κʼ ἄλλος ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθὼν
334
ἵετʼ ἐνὶ μεγάροις ἰδέειν παῖδάς τʼ ἄλοχόν τε·
335
σοὶ δʼ οὔ πω φίλον ἐστὶ δαήμεναι οὐδὲ πυθέσθαι,
336
πρίν γʼ ἔτι σῆς ἀλόχου πειρήσεαι, ἥ τέ τοι αὔτως
337
ἧσται ἐνὶ μεγάροισιν, ὀϊζυραὶ δέ οἱ αἰεὶ
338
φθίνουσιν νύκτες τε καὶ ἤματα δάκρυ χεούσῃ.
339
αὐτὰρ ἐγὼ τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἀπίστεον, ἀλλʼ ἐνὶ θυμῷ
340
ᾔδεʼ, ὃ νοστήσεις ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους·
341
ἀλλά τοι οὐκ ἐθέλησα Ποσειδάωνι μάχεσθαι
342
πατροκασιγνήτῳ, ὅς τοι κότον ἔνθετο θυμῷ,
343
χωόμενος ὅτι οἱ υἱὸν φίλον ἐξαλάωσας.
344
ἀλλʼ ἄγε τοι δείξω Ἰθάκης ἕδος, ὄφρα πεποίθῃς.
345
Φόρκυνος μὲν ὅδʼ ἐστὶ λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,
346
ἥδε δʼ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη·
347
ἀγχόθι δʼ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
348
ἱρὸν νυμφάων, αἳ νηϊάδες καλέονται·
349
τοῦτο δέ τοι σπέος ἐστὶ κατηρεφές, ἔνθα σὺ πολλὰς
350
ἔρδεσκες νύμφῃσι τεληέσσας ἑκατόμβας·
351
τοῦτο δὲ Νήριτόν ἐστιν ὄρος καταειμένον ὕλῃ.
352
ὣς εἰποῦσα θεὰ σκέδασʼ ἠέρα, εἴσατο δὲ χθών·
353
γήθησέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
354
χαίρων ᾗ γαίῃ, κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν.
355
αὐτίκα δὲ νύμφῃς ἠρήσατο, χεῖρας ἀνασχών·
356
νύμφαι νηϊάδες, κοῦραι Διός, οὔ ποτʼ ἐγώ γε
357
ὄψεσθʼ ὔμμʼ ἐφάμην· νῦν δʼ εὐχωλῇς ἀγανῇσι
358
χαίρετʼ· ἀτὰρ καὶ δῶρα διδώσομεν, ὡς τὸ πάρος περ,
359
αἴ κεν ἐᾷ πρόφρων με Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη
360
αὐτόν τε ζώειν καί μοι φίλον υἱὸν ἀέξῃ.
361
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
362
θάρσει, μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.
363
ἀλλὰ χρήματα μὲν μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο
364
θείμεν αὐτίκα νῦν, ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ·
365
αὐτοὶ δὲ φραζώμεθʼ ὅπως ὄχʼ ἄριστα γένηται.
366
ὣς εἰποῦσα θεὰ δῦνε σπέος ἠεροειδές,
367
μαιομένη κευθμῶνας ἀνὰ σπέος· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
368
ἆσσον πάντʼ ἐφόρει, χρυσὸν καὶ ἀτειρέα χαλκὸν
369
εἵματά τʼ εὐποίητα, τά οἱ Φαίηκες ἔδωκαν.
370
καὶ τὰ μὲν εὖ κατέθηκε, λίθον δʼ ἐπέθηκε θύρῃσι
371
Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διὸς αἰγιόχοιο.
372
τὼ δὲ καθεζομένω ἱερῆς παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης
373
φραζέσθην μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ὄλεθρον.
374
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
375
διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
376
φράζευ ὅπως μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσεις,
377
οἳ δή τοι τρίετες μέγαρον κάτα κοιρανέουσι,
378
μνώμενοι ἀντιθέην ἄλοχον καὶ ἕδνα διδόντες·
379
ἡ δὲ σὸν αἰεὶ νόστον ὀδυρομένη κατὰ θυμὸν
380
πάντας μέν ῥʼ ἔλπει καὶ ὑπίσχεται ἀνδρὶ ἑκάστῳ,
381
ἀγγελίας προϊεῖσα, νόος δέ οἱ ἄλλα μενοινᾷ.
382
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
383
ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
384
φθίσεσθαι κακὸν οἶτον ἐνὶ μεγάροισιν ἔμελλον,
385
εἰ μή μοι σὺ ἕκαστα, θεά, κατὰ μοῖραν ἔειπες.
386
ἀλλʼ ἄγε μῆτιν ὕφηνον, ὅπως ἀποτίσομαι αὐτούς·
387
πὰρ δέ μοι αὐτὴ στῆθι, μένος πολυθαρσὲς ἐνεῖσα,
388
οἷον ὅτε Τροίης λύομεν λιπαρὰ κρήδεμνα.
389
αἴ κέ μοι ὣς μεμαυῖα παρασταίης, γλαυκῶπι,
390
καί κε τριηκοσίοισιν ἐγὼν ἄνδρεσσι μαχοίμην
391
σὺν σοί, πότνα θεά, ὅτε μοι πρόφρασσʼ ἐπαρήγοις.
392
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
393
καὶ λίην τοι ἐγώ γε παρέσσομαι, οὐδέ με λήσεις,
394
ὁππότε κεν δὴ ταῦτα πενώμεθα· καί τινʼ ὀΐω
395
αἵματί τʼ ἐγκεφάλῳ τε παλαξέμεν ἄσπετον οὖδας
396
ἀνδρῶν μνηστήρων, οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν.
397
ἀλλʼ ἄγε σʼ ἄγνωστον τεύξω πάντεσσι βροτοῖσι·
398
κάρψω μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,
399
ξανθὰς δʼ ἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τρίχας, ἀμφὶ δὲ λαῖφος
400
ἕσσω ὅ κε στυγέῃσιν ἰδὼν ἄνθρωπον ἔχοντα,
401
κνυζώσω δέ τοι ὄσσε πάρος περικαλλέʼ ἐόντε,
402
ὡς ἂν ἀεικέλιος πᾶσι μνηστῆρσι φανήῃς
403
σῇ τʼ ἀλόχῳ καὶ παιδί, τὸν ἐν μεγάροισιν ἔλειπες.
404
αὐτὸς δὲ πρώτιστα συβώτην εἰσαφικέσθαι,
405
ὅς τοι ὑῶν ἐπίουρος, ὁμῶς δέ τοι ἤπια οἶδε,
406
παῖδά τε σὸν φιλέει καὶ ἐχέφρονα Πηνελόπειαν.
407
δήεις τόν γε σύεσσι παρήμενον· αἱ δὲ νέμονται
408
πὰρ Κόρακος πέτρῃ ἐπί τε κρήνῃ Ἀρεθούσῃ,
409
ἔσθουσαι βάλανον μενοεικέα καὶ μέλαν ὕδωρ
410
πίνουσαι, τά θʼ ὕεσσι τρέφει τεθαλυῖαν ἀλοιφήν.
411
ἔνθα μένειν καὶ πάντα παρήμενος ἐξερέεσθαι,
412
ὄφρʼ ἂν ἐγὼν ἔλθω Σπάρτην ἐς καλλιγύναικα
413
Τηλέμαχον καλέουσα, τεὸν φίλον υἱόν, Ὀδυσσεῦ·
414
ὅς τοι ἐς εὐρύχορον Λακεδαίμονα πὰρ Μενέλαον
415
ᾤχετο πευσόμενος μετὰ σὸν κλέος, εἴ που ἔτʼ εἴης.
416
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
417
τίπτε τʼ ἄρʼ οὔ οἱ ἔειπες, ἐνὶ φρεσὶ πάντα ἰδυῖα;
418
ἦ ἵνα που καὶ κεῖνος ἀλώμενος ἄλγεα πάσχῃ
419
πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον· βίοτον δέ οἱ ἄλλοι ἔδουσι;
420
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
421
μὴ δή τοι κεῖνός γε λίην ἐνθύμιος ἔστω.
422
αὐτή μιν πόμπευον, ἵνα κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο
423
κεῖσʼ ἐλθών· ἀτὰρ οὔ τινʼ ἔχει πόνον, ἀλλὰ ἕκηλος
424
ἧσται ἐν Ἀτρεΐδαο δόμοις, παρὰ δʼ ἄσπετα κεῖται.
425
ἦ μέν μιν λοχόωσι νέοι σὺν νηῒ μελαίνῃ,
426
ἱέμενοι κτεῖναι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι·
427
ἀλλὰ τά γʼ οὐκ ὀΐω, πρὶν καί τινα γαῖα καθέξει
428
ἀνδρῶν μνηστήρων, οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν.
429
ὣς ἄρα μιν φαμένη ῥάβδῳ ἐπεμάσσατʼ Ἀθήνη.
430
κάρψεν μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,
431
ξανθὰς δʼ ἐκ κεφαλῆς ὄλεσε τρίχας, ἀμφὶ δὲ δέρμα
432
πάντεσσιν μελέεσσι παλαιοῦ θῆκε γέροντος,
433
κνύζωσεν δέ οἱ ὄσσε πάρος περικαλλέʼ ἐόντε·
434
ἀμφὶ δέ μιν ῥάκος ἄλλο κακὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα,
435
ῥωγαλέα ῥυπόωντα, κακῷ μεμορυγμένα καπνῷ·
436
ἀμφὶ δέ μιν μέγα δέρμα ταχείης ἕσσʼ ἐλάφοιο,
437
ψιλόν· δῶκε δέ οἱ σκῆπτρον καὶ ἀεικέα πήρην,
438
πυκνὰ ῥωγαλέην· ἐν δὲ στρόφος ἦεν ἀορτήρ.
439
τώ γʼ ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν. ἡ μὲν ἔπειτα
440
ἐς Λακεδαίμονα δῖαν ἔβη μετὰ παῖδʼ Ὀδυσῆος.