Scroll 10
1
Αἰολίην δʼ ἐς νῆσον ἀφικόμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔναιεν
2
Αἴολος Ἱπποτάδης, φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν,
3
πλωτῇ ἐνὶ νήσῳ· πᾶσαν δέ τέ μιν πέρι τεῖχος
4
χάλκεον ἄρρηκτον, λισσὴ δʼ ἀναδέδρομε πέτρη.
5
τοῦ καὶ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροις γεγάασιν,
6
ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δʼ υἱέες ἡβώοντες·
7
ἔνθʼ ὅ γε θυγατέρας πόρεν υἱάσιν εἶναι ἀκοίτις.
8
οἱ δʼ αἰεὶ παρὰ πατρὶ φίλῳ καὶ μητέρι κεδνῇ
9
δαίνυνται, παρὰ δέ σφιν ὀνείατα μυρία κεῖται,
10
κνισῆεν δέ τε δῶμα περιστεναχίζεται αὐλῇ
11
ἤματα· νύκτας δʼ αὖτε παρʼ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν
12
εὕδουσʼ ἔν τε τάπησι καὶ ἐν τρητοῖσι λέχεσσι.
13
καὶ μὲν τῶν ἱκόμεσθα πόλιν καὶ δώματα καλά.
14
μῆνα δὲ πάντα φίλει με καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα,
15
Ἴλιον Ἀργείων τε νέας καὶ νόστον Ἀχαιῶν·
16
καὶ μὲν ἐγὼ τῷ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα.
17
ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼν ὁδὸν ᾔτεον ἠδʼ ἐκέλευον
18
πεμπέμεν, οὐδέ τι κεῖνος ἀνήνατο, τεῦχε δὲ πομπήν.
19
δῶκε δέ μʼ ἐκδείρας ἀσκὸν βοὸς ἐννεώροιο,
20
ἔνθα δὲ βυκτάων ἀνέμων κατέδησε κέλευθα·
21
κεῖνον γὰρ ταμίην ἀνέμων ποίησε Κρονίων,
22
ἠμὲν παυέμεναι ἠδʼ ὀρνύμεν, ὅν κʼ ἐθέλῃσι.
23
νηὶ δʼ ἐνὶ γλαφυρῇ κατέδει μέρμιθι φαεινῇ
24
ἀργυρέῃ, ἵνα μή τι παραπνεύσῃ ὀλίγον περ·
25
αὐτὰρ ἐμοὶ πνοιὴν Ζεφύρου προέηκεν ἀῆναι,
26
ὄφρα φέροι νῆάς τε καὶ αὐτούς· οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλεν
27
ἐκτελέειν· αὐτῶν γὰρ ἀπωλόμεθʼ ἀφραδίῃσιν.
28
ἐννῆμαρ μὲν ὁμῶς πλέομεν νύκτας τε καὶ ἦμαρ,
29
τῇ δεκάτῃ δʼ ἤδη ἀνεφαίνετο πατρὶς ἄρουρα,
30
καὶ δὴ πυρπολέοντας ἐλεύσσομεν ἐγγὺς ἐόντες·
31
ἔνθʼ ἐμὲ μὲν γλυκὺς ὕπνος ἐπήλυθε κεκμηῶτα,
32
αἰεὶ γὰρ πόδα νηὸς ἐνώμων, οὐδέ τῳ ἄλλῳ
33
δῶχʼ ἑτάρων, ἵνα θᾶσσον ἱκοίμεθα πατρίδα γαῖαν·
34
οἱ δʼ ἕταροι ἐπέεσσι πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
35
καί μʼ ἔφασαν χρυσόν τε καὶ ἄργυρον οἴκαδʼ ἄγεσθαι
36
δῶρα παρʼ Αἰόλου μεγαλήτορος Ἱπποτάδαο.
37
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
38
ὦ πόποι, ὡς ὅδε πᾶσι φίλος καὶ τίμιός ἐστιν
39
ἀνθρώποις, ὅτεών τε πόλιν καὶ γαῖαν ἵκηται.
40
πολλὰ μὲν ἐκ Τροίης ἄγεται κειμήλια καλὰ
41
ληίδος, ἡμεῖς δʼ αὖτε ὁμὴν ὁδὸν ἐκτελέσαντες
42
οἴκαδε νισσόμεθα κενεὰς σὺν χεῖρας ἔχοντες·
43
καὶ νῦν οἱ τάδʼ ἔδωκε χαριζόμενος φιλότητι
44
Αἴολος. ἀλλʼ ἄγε θᾶσσον ἰδώμεθα ὅττι τάδʼ ἐστίν,
45
ὅσσος τις χρυσός τε καὶ ἄργυρος ἀσκῷ ἔνεστιν.
46
ὣς ἔφασαν, βουλὴ δὲ κακὴ νίκησεν ἑταίρων·
47
ἀσκὸν μὲν λῦσαν, ἄνεμοι δʼ ἐκ πάντες ὄρουσαν.
48
τοὺς δʼ αἶψʼ ἁρπάξασα φέρεν πόντονδε θύελλα
49
κλαίοντας, γαίης ἄπο πατρίδος. αὐτὰρ ἐγώ γε
50
ἐγρόμενος κατὰ θυμὸν ἀμύμονα μερμήριξα,
51
ἠὲ πεσὼν ἐκ νηὸς ἀποφθίμην ἐνὶ πόντῳ,
52
ἦ ἀκέων τλαίην καὶ ἔτι ζωοῖσι μετείην.
53
ἀλλʼ ἔτλην καὶ ἔμεινα, καλυψάμενος δʼ ἐνὶ νηὶ
54
κείμην. αἱ δʼ ἐφέροντο κακῇ ἀνέμοιο θυέλλῃ
55
αὖτις ἐπʼ Αἰολίην νῆσον, στενάχοντο δʼ ἑταῖροι.
56
ἔνθα δʼ ἐπʼ ἠπείρου βῆμεν καὶ ἀφυσσάμεθʼ ὕδωρ,
57
αἶψα δὲ δεῖπνον ἕλοντο θοῇς παρὰ νηυσὶν ἑταῖροι.
58
αὐτὰρ ἐπεὶ σίτοιό τʼ ἐπασσάμεθʼ ἠδὲ ποτῆτος,
59
δὴ τότʼ ἐγὼ κήρυκά τʼ ὀπασσάμενος καὶ ἑταῖρον
60
βῆν εἰς Αἰόλου κλυτὰ δώματα· τὸν δʼ ἐκίχανον
61
δαινύμενον παρὰ ᾗ τʼ ἀλόχῳ καὶ οἷσι τέκεσσιν.
62
ἐλθόντες δʼ ἐς δῶμα παρὰ σταθμοῖσιν ἐπʼ οὐδοῦ
63
ἑζόμεθʼ· οἱ δʼ ἀνὰ θυμὸν ἐθάμβεον ἔκ τʼ ἐρέοντο·
64
πῶς ἦλθες, Ὀδυσεῦ; τίς τοι κακὸς ἔχραε δαίμων;
65
ἦ μέν σʼ ἐνδυκέως ἀπεπέμπομεν, ὄφρʼ ἀφίκοιο
66
πατρίδα σὴν καὶ δῶμα καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν.
67
ὣς φάσαν, αὐτὰρ ἐγὼ μετεφώνεον ἀχνύμενος κῆρ·
68
ἄασάν μʼ ἕταροί τε κακοὶ πρὸς τοῖσί τε ὕπνος
69
σχέτλιος. ἀλλʼ ἀκέσασθε, φίλοι· δύναμις γὰρ ἐν ὑμῖν.
70
ὣς ἐφάμην μαλακοῖσι καθαπτόμενος ἐπέεσσιν,
71
οἱ δʼ ἄνεῳ ἐγένοντο· πατὴρ δʼ ἠμείβετο μύθῳ·
72
ἔρρʼ ἐκ νήσου θᾶσσον, ἐλέγχιστε ζωόντων·
73
οὐ γάρ μοι θέμις ἐστὶ κομιζέμεν οὐδʼ ἀποπέμπειν
74
ἄνδρα τόν, ὅς κε θεοῖσιν ἀπέχθηται μακάρεσσιν·
75
ἔρρε, ἐπεὶ ἄρα θεοῖσιν ἀπεχθόμενος τόδʼ ἱκάνεις.
76
ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπε δόμων βαρέα στενάχοντα.
77
ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ.
78
τείρετο δʼ ἀνδρῶν θυμὸς ὑπʼ εἰρεσίης ἀλεγεινῆς
79
ἡμετέρῃ ματίῃ, ἐπεὶ οὐκέτι φαίνετο πομπή.
80
ἑξῆμαρ μὲν ὁμῶς πλέομεν νύκτας τε καὶ ἦμαρ,
81
ἑβδομάτῃ δʼ ἱκόμεσθα Λάμου αἰπὺ πτολίεθρον,
82
Τηλέπυλον Λαιστρυγονίην, ὅθι ποιμένα ποιμὴν
83
ἠπύει εἰσελάων, ὁ δέ τʼ ἐξελάων ὑπακούει.
84
ἔνθα κʼ ἄυπνος ἀνὴρ δοιοὺς ἐξήρατο μισθούς,
85
τὸν μὲν βουκολέων, τὸν δʼ ἄργυφα μῆλα νομεύων·
86
ἐγγὺς γὰρ νυκτός τε καὶ ἤματός εἰσι κέλευθοι.
87
ἔνθʼ ἐπεὶ ἐς λιμένα κλυτὸν ἤλθομεν, ὃν πέρι πέτρη
88
ἠλίβατος τετύχηκε διαμπερὲς ἀμφοτέρωθεν,
89
ἀκταὶ δὲ προβλῆτες ἐναντίαι ἀλλήλῃσιν
90
ἐν στόματι προύχουσιν, ἀραιὴ δʼ εἴσοδός ἐστιν,
91
ἔνθʼ οἵ γʼ εἴσω πάντες ἔχον νέας ἀμφιελίσσας.
92
αἱ μὲν ἄρʼ ἔντοσθεν λιμένος κοίλοιο δέδεντο
93
πλησίαι· οὐ μὲν γάρ ποτʼ ἀέξετο κῦμά γʼ ἐν αὐτῷ,
94
οὔτε μέγʼ οὔτʼ ὀλίγον, λευκὴ δʼ ἦν ἀμφὶ γαλήνη·
95
αὐτὰρ ἐγὼν οἶος σχέθον ἔξω νῆα μέλαιναν,
96
αὐτοῦ ἐπʼ ἐσχατιῇ, πέτρης ἐκ πείσματα δήσας·
97
ἔστην δὲ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθών.
98
ἔνθα μὲν οὔτε βοῶν οὔτʼ ἀνδρῶν φαίνετο ἔργα,
99
καπνὸν δʼ οἶον ὁρῶμεν ἀπὸ χθονὸς ἀίσσοντα.
100
δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν πεύθεσθαι ἰόντας,
101
οἵ τινες ἀνέρες εἶεν ἐπὶ χθονὶ σῖτον ἔδοντες,
102
ἄνδρε δύω κρίνας, τρίτατον κήρυχʼ ἅμʼ ὀπάσσας.
103
οἱ δʼ ἴσαν ἐκβάντες λείην ὁδόν, ᾗ περ ἄμαξαι
104
ἄστυδʼ ἀφʼ ὑψηλῶν ὀρέων καταγίνεον ὕλην,
105
κούρῃ δὲ ξύμβληντο πρὸ ἄστεος ὑδρευούσῃ,
106
θυγατέρʼ ἰφθίμῃ Λαιστρυγόνος Ἀντιφάταο.
107
ἡ μὲν ἄρʼ ἐς κρήνην κατεβήσετο καλλιρέεθρον
108
Ἀρτακίην· ἔνθεν γὰρ ὕδωρ προτὶ ἄστυ φέρεσκον·
109
οἱ δὲ παριστάμενοι προσεφώνεον ἔκ τʼ ἐρέοντο
110
ὅς τις τῶνδʼ εἴη βασιλεὺς καὶ οἷσιν ἀνάσσοι·
111
ἡ δὲ μάλʼ αὐτίκα πατρὸς ἐπέφραδεν ὑψερεφὲς δῶ.
112
οἱ δʼ ἐπεὶ εἰσῆλθον κλυτὰ δώματα, τὴν δὲ γυναῖκα
113
εὗρον, ὅσην τʼ ὄρεος κορυφήν, κατὰ δʼ ἔστυγον αὐτήν.
114
ἡ δʼ αἶψʼ ἐξ ἀγορῆς ἐκάλει κλυτὸν Ἀντιφατῆα,
115
ὃν πόσιν, ὃς δὴ τοῖσιν ἐμήσατο λυγρὸν ὄλεθρον.
116
αὐτίχʼ ἕνα μάρψας ἑτάρων ὡπλίσσατο δεῖπνον·
117
τὼ δὲ δύʼ ἀίξαντε φυγῇ ἐπὶ νῆας ἱκέσθην.
118
αὐτὰρ ὁ τεῦχε βοὴν διὰ ἄστεος· οἱ δʼ ἀίοντες
119
φοίτων ἴφθιμοι Λαιστρυγόνες ἄλλοθεν ἄλλος,
120
μυρίοι, οὐκ ἄνδρεσσιν ἐοικότες, ἀλλὰ Γίγασιν.
121
οἵ ῥʼ ἀπὸ πετράων ἀνδραχθέσι χερμαδίοισιν
122
βάλλον· ἄφαρ δὲ κακὸς κόναβος κατὰ νῆας ὀρώρει
123
ἀνδρῶν τʼ ὀλλυμένων νηῶν θʼ ἅμα ἀγνυμενάων·
124
ἰχθῦς δʼ ὣς πείροντες ἀτερπέα δαῖτα φέροντο.
125
ὄφρʼ οἱ τοὺς ὄλεκον λιμένος πολυβενθέος ἐντός,
126
τόφρα δʼ ἐγὼ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
127
τῷ ἀπὸ πείσματʼ ἔκοψα νεὸς κυανοπρῴροιο.
128
αἶψα δʼ ἐμοῖς ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσα
129
ἐμβαλέειν κώπῃς, ἵνʼ ὑπὲκ κακότητα φύγοιμεν·
130
οἱ δʼ ἅλα πάντες ἀνέρριψαν, δείσαντες ὄλεθρον.
131
ἀσπασίως δʼ ἐς πόντον ἐπηρεφέας φύγε πέτρας
132
νηῦς ἐμή· αὐτὰρ αἱ ἄλλαι ἀολλέες αὐτόθʼ ὄλοντο.
133
ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ,
134
ἄσμενοι ἐκ θανάτοιο, φίλους ὀλέσαντες ἑταίρους.
135
Αἰαίην δʼ ἐς νῆσον ἀφικόμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔναιε
136
Κίρκη ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα,
137
αὐτοκασιγνήτη ὀλοόφρονος Αἰήταο·
138
ἄμφω δʼ ἐκγεγάτην φαεσιμβρότου Ἠελίοιο
139
μητρός τʼ ἐκ Πέρσης, τὴν Ὠκεανὸς τέκε παῖδα.
140
ἔνθα δʼ ἐπʼ ἀκτῆς νηὶ κατηγαγόμεσθα σιωπῇ
141
ναύλοχον ἐς λιμένα, καί τις θεὸς ἡγεμόνευεν.
142
ἔνθα τότʼ ἐκβάντες δύο τʼ ἤματα καὶ δύο νύκτας
143
κείμεθʼ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες.
144
ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσʼ Ἠώς,
145
καὶ τότʼ ἐγὼν ἐμὸν ἔγχος ἑλὼν καὶ φάσγανον ὀξὺ
146
καρπαλίμως παρὰ νηὸς ἀνήιον ἐς περιωπήν,
147
εἴ πως ἔργα ἴδοιμι βροτῶν ἐνοπήν τε πυθοίμην.
148
ἔστην δὲ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθών,
149
καί μοι ἐείσατο καπνὸς ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης,
150
Κίρκης ἐν μεγάροισι, διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην.
151
μερμήριξα δʼ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
152
ἐλθεῖν ἠδὲ πυθέσθαι, ἐπεὶ ἴδον αἴθοπα καπνόν.
153
ὧδε δέ μοι φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι,
154
πρῶτʼ ἐλθόντʼ ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
155
δεῖπνον ἑταίροισιν δόμεναι προέμεν τε πυθέσθαι.
156
ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης,
157
καὶ τότε τίς με θεῶν ὀλοφύρατο μοῦνον ἐόντα,
158
ὅς ῥά μοι ὑψίκερων ἔλαφον μέγαν εἰς ὁδὸν αὐτὴν
159
ἧκεν. ὁ μὲν ποταμόνδε κατήιεν ἐκ νομοῦ ὕλης
160
πιόμενος· δὴ γάρ μιν ἔχεν μένος ἠελίοιο.
161
τὸν δʼ ἐγὼ ἐκβαίνοντα κατʼ ἄκνηστιν μέσα νῶτα
162
πλῆξα· τὸ δʼ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε,
163
κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, ἀπὸ δʼ ἔπτατο θυμός.
164
τῷ δʼ ἐγὼ ἐμβαίνων δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς
165
εἰρυσάμην· τὸ μὲν αὖθι κατακλίνας ἐπὶ γαίῃ
166
εἴασʼ· αὐτὰρ ἐγὼ σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε,
167
πεῖσμα δʼ, ὅσον τʼ ὄργυιαν, ἐυστρεφὲς ἀμφοτέρωθεν
168
πλεξάμενος συνέδησα πόδας δεινοῖο πελώρου,
169
βῆν δὲ καταλοφάδεια φέρων ἐπὶ νῆα μέλαιναν
170
ἔγχει ἐρειδόμενος, ἐπεὶ οὔ πως ἦεν ἐπʼ ὤμου
171
χειρὶ φέρειν ἑτέρῃ· μάλα γὰρ μέγα θηρίον ἦεν.
172
κὰδʼ δʼ ἔβαλον προπάροιθε νεός, ἀνέγειρα δʼ ἑταίρους
173
μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
174
ὦ φίλοι, οὐ γάρ πω καταδυσόμεθʼ ἀχνύμενοί περ
175
εἰς Ἀίδαο δόμους, πρὶν μόρσιμον ἦμαρ ἐπέλθῃ·
176
ἀλλʼ ἄγετʼ, ὄφρʼ ἐν νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε,
177
μνησόμεθα βρώμης, μηδὲ τρυχώμεθα λιμῷ.
178
ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο,
179
ἐκ δὲ καλυψάμενοι παρὰ θῖνʼ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
180
θηήσαντʼ ἔλαφον· μάλα γὰρ μέγα θηρίον ἦεν.
181
αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ὁρώμενοι ὀφθαλμοῖσιν,
182
χεῖρας νιψάμενοι τεύχοντʼ ἐρικυδέα δαῖτα.
183
ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
184
ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
185
ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε,
186
δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
187
ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
188
καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ πᾶσιν ἔειπον·
189
κέκλυτέ μευ μύθων, κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι·
190
ὦ φίλοι, οὐ γάρ τʼ ἴδμεν, ὅπῃ ζόφος οὐδʼ ὅπῃ ἠώς,
191
οὐδʼ ὅπῃ ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶσʼ ὑπὸ γαῖαν,
192
οὐδʼ ὅπῃ ἀννεῖται· ἀλλὰ φραζώμεθα θᾶσσον
193
εἴ τις ἔτʼ ἔσται μῆτις. ἐγὼ δʼ οὔκ οἴομαι εἶναι.
194
εἶδον γὰρ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθὼν
195
νῆσον, τὴν πέρι πόντος ἀπείριτος ἐστεφάνωται·
196
αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ κεῖται· καπνὸν δʼ ἐνὶ μέσσῃ
197
ἔδρακον ὀφθαλμοῖσι διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην.
198
ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ
199
μνησαμένοις ἔργων Λαιστρυγόνος Ἀντιφάταο
200
Κύκλωπός τε βίης μεγαλήτορος, ἀνδροφάγοιο.
201
κλαῖον δὲ λιγέως θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες·
202
ἀλλʼ οὐ γάρ τις πρῆξις ἐγίγνετο μυρομένοισιν.
203
αὐτὰρ ἐγὼ δίχα πάντας ἐυκνήμιδας ἑταίρους
204
ἠρίθμεον, ἀρχὸν δὲ μετʼ ἀμφοτέροισιν ὄπασσα·
205
τῶν μὲν ἐγὼν ἦρχον, τῶν δʼ Εὐρύλοχος θεοειδής.
206
κλήρους δʼ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλομεν ὦκα·
207
ἐκ δʼ ἔθορε κλῆρος μεγαλήτορος Εὐρυλόχοιο.
208
βῆ δʼ ἰέναι, ἅμα τῷ γε δύω καὶ εἴκοσʼ ἑταῖροι
209
κλαίοντες· κατὰ δʼ ἄμμε λίπον γοόωντας ὄπισθεν.
210
εὗρον δʼ ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα Κίρκης
211
ξεστοῖσιν λάεσσι, περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ·
212
ἀμφὶ δέ μιν λύκοι ἦσαν ὀρέστεροι ἠδὲ λέοντες,
213
τοὺς αὐτὴ κατέθελξεν, ἐπεὶ κακὰ φάρμακʼ ἔδωκεν.
214
οὐδʼ οἵ γʼ ὡρμήθησαν ἐπʼ ἀνδράσιν, ἀλλʼ ἄρα τοί γε
215
οὐρῇσιν μακρῇσι περισσαίνοντες ἀνέσταν.
216
ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀμφὶ ἄνακτα κύνες δαίτηθεν ἰόντα
217
σαίνωσʼ, αἰεὶ γάρ τε φέρει μειλίγματα θυμοῦ,
218
ὣς τοὺς ἀμφὶ λύκοι κρατερώνυχες ἠδὲ λέοντες
219
σαῖνον· τοὶ δʼ ἔδεισαν, ἐπεὶ ἴδον αἰνὰ πέλωρα.
220
ἔσταν δʼ ἐν προθύροισι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο,
221
Κίρκης δʼ ἔνδον ἄκουον ἀειδούσης ὀπὶ καλῇ,
222
ἱστὸν ἐποιχομένης μέγαν ἄμβροτον, οἷα θεάων
223
λεπτά τε καὶ χαρίεντα καὶ ἀγλαὰ ἔργα πέλονται.
224
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Πολίτης ὄρχαμος ἀνδρῶν,
225
ὅς μοι κήδιστος ἑτάρων ἦν κεδνότατός τε·
226
ὦ φίλοι, ἔνδον γάρ τις ἐποιχομένη μέγαν ἱστὸν
227
καλὸν ἀοιδιάει, δάπεδον δʼ ἅπαν ἀμφιμέμυκεν,
228
ἢ θεὸς ἠὲ γυνή· ἀλλὰ φθεγγώμεθα θᾶσσον.
229
ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες.
230
ἡ δʼ αἶψʼ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
231
καὶ κάλει· οἱ δʼ ἅμα πάντες ἀιδρείῃσιν ἕποντο·
232
Εὐρύλοχος δʼ ὑπέμεινεν, ὀισάμενος δόλον εἶναι.
233
εἷσεν δʼ εἰσαγαγοῦσα κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε,
234
ἐν δέ σφιν τυρόν τε καὶ ἄλφιτα καὶ μέλι χλωρὸν
235
οἴνῳ Πραμνείῳ ἐκύκα· ἀνέμισγε δὲ σίτῳ
236
φάρμακα λύγρʼ, ἵνα πάγχυ λαθοίατο πατρίδος αἴης.
237
αὐτὰρ ἐπεὶ δῶκέν τε καὶ ἔκπιον, αὐτίκʼ ἔπειτα
238
ῥάβδῳ πεπληγυῖα κατὰ συφεοῖσιν ἐέργνυ.
239
οἱ δὲ συῶν μὲν ἔχον κεφαλὰς φωνήν τε τρίχας τε
240
καὶ δέμας, αὐτὰρ νοῦς ἦν ἔμπεδος, ὡς τὸ πάρος περ.
241
ὣς οἱ μὲν κλαίοντες ἐέρχατο, τοῖσι δὲ Κίρκη
242
πάρ ῥʼ ἄκυλον βάλανόν τε βάλεν καρπόν τε κρανείης
243
ἔδμεναι, οἷα σύες χαμαιευνάδες αἰὲν ἔδουσιν.
244
Εὐρύλοχος δʼ αἶψʼ ἦλθε θοὴν ἐπὶ νῆα μέλαιναν
245
ἀγγελίην ἑτάρων ἐρέων καὶ ἀδευκέα πότμον.
246
οὐδέ τι ἐκφάσθαι δύνατο ἔπος ἱέμενός περ,
247
κῆρ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος· ἐν δέ οἱ ὄσσε
248
δακρυόφιν πίμπλαντο, γόον δʼ ὠίετο θυμός.
249
ἀλλʼ ὅτε δή μιν πάντες ἀγασσάμεθʼ ἐξερέοντες,
250
καὶ τότε τῶν ἄλλων ἑτάρων κατέλεξεν ὄλεθρον·
251
ἤιομεν, ὡς ἐκέλευες, ἀνὰ δρυμά, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ·
252
εὕρομεν ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα καλὰ
253
ξεστοῖσιν λάεσσι, περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ.
254
ἔνθα δέ τις μέγαν ἱστὸν ἐποιχομένη λίγʼ ἄειδεν,
255
ἢ θεὸς ἠὲ γυνή· τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες.
256
ἡ δʼ αἶψʼ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
257
καὶ κάλει· οἱ δʼ ἅμα πάντες ἀιδρείῃσιν ἕποντο·
258
αὐτὰρ ἐγὼν ὑπέμεινα, ὀισάμενος δόλον εἶναι.
259
οἱ δʼ ἅμʼ ἀιστώθησαν ἀολλέες, οὐδέ τις αὐτῶν
260
ἐξεφάνη· δηρὸν δὲ καθήμενος ἐσκοπίαζον.
261
ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγὼ περὶ μὲν ξίφος ἀργυρόηλον
262
ὤμοιιν βαλόμην, μέγα χάλκεον, ἀμφὶ δὲ τόξα·
263
τὸν δʼ ἂψ ἠνώγεα αὐτὴν ὁδὸν ἡγήσασθαι.
264
αὐτὰρ ὅ γʼ ἀμφοτέρῃσι λαβὼν ἐλλίσσετο γούνων
265
καί μʼ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
266
μή μʼ ἄγε κεῖσʼ ἀέκοντα, διοτρεφές, ἀλλὰ λίπʼ αὐτοῦ.
267
οἶδα γάρ, ὡς οὔτʼ αὐτὸς ἐλεύσεαι οὔτε τινʼ ἄλλον
268
ἄξεις σῶν ἑτάρων. ἀλλὰ ξὺν τοίσδεσι θᾶσσον
269
φεύγωμεν· ἔτι γάρ κεν ἀλύξαιμεν κακὸν ἦμαρ.
270
ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
271
Εὐρύλοχʼ, ἦ τοι μὲν σὺ μένʼ αὐτοῦ τῷδʼ ἐνὶ χώρῳ
272
ἔσθων καὶ πίνων κοίλῃ παρὰ νηὶ μελαίνῃ·
273
αὐτὰρ ἐγὼν εἶμι, κρατερὴ δέ μοι ἔπλετʼ ἀνάγκη.
274
ὣς εἰπὼν παρὰ νηὸς ἀνήιον ἠδὲ θαλάσσης.
275
ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλον ἰὼν ἱερὰς ἀνὰ βήσσας
276
Κίρκης ἵξεσθαι πολυφαρμάκου ἐς μέγα δῶμα,
277
ἔνθα μοι Ἑρμείας χρυσόρραπις ἀντεβόλησεν
278
ἐρχομένῳ πρὸς δῶμα, νεηνίῃ ἀνδρὶ ἐοικώς,
279
πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη·
280
ἔν τʼ ἄρα μοι φῦ χειρί, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
281
πῇ δὴ αὖτʼ, ὦ δύστηνε, διʼ ἄκριας ἔρχεαι οἶος,
282
χώρου ἄιδρις ἐών; ἕταροι δέ τοι οἵδʼ ἐνὶ Κίρκης
283
ἔρχαται ὥς τε σύες πυκινοὺς κευθμῶνας ἔχοντες.
284
ἦ τοὺς λυσόμενος δεῦρʼ ἔρχεαι; οὐδέ σέ φημι
285
αὐτὸν νοστήσειν, μενέεις δὲ σύ γʼ, ἔνθα περ ἄλλοι.
286
ἀλλʼ ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύσομαι ἠδὲ σαώσω.
287
τῆ, τόδε φάρμακον ἐσθλὸν ἔχων ἐς δώματα Κίρκης
288
ἔρχευ, ὅ κέν τοι κρατὸς ἀλάλκῃσιν κακὸν ἦμαρ.
289
πάντα δέ τοι ἐρέω ὀλοφώια δήνεα Κίρκης.
290
τεύξει τοι κυκεῶ, βαλέει δʼ ἐν φάρμακα σίτῳ.
291
ἀλλʼ οὐδʼ ὣς θέλξαι σε δυνήσεται· οὐ γὰρ ἐάσει
292
φάρμακον ἐσθλόν, ὅ τοι δώσω, ἐρέω δὲ ἕκαστα.
293
ὁππότε κεν Κίρκη σʼ ἐλάσῃ περιμήκεϊ ῥάβδῳ,
294
δὴ τότε σὺ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
295
Κίρκῃ ἐπαῖξαι, ὥς τε κτάμεναι μενεαίνων.
296
ἡ δέ σʼ ὑποδείσασα κελήσεται εὐνηθῆναι·
297
ἔνθα σὺ μηκέτʼ ἔπειτʼ ἀπανήνασθαι θεοῦ εὐνήν,
298
ὄφρα κέ τοι λύσῃ θʼ ἑτάρους αὐτόν τε κομίσσῃ·
299
ἀλλὰ κέλεσθαί μιν μακάρων μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι,
300
μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο,
301
μή σʼ ἀπογυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃ.
302
ὣς ἄρα φωνήσας πόρε φάρμακον ἀργεϊφόντης
303
ἐκ γαίης ἐρύσας, καί μοι φύσιν αὐτοῦ ἔδειξε.
304
ῥίζῃ μὲν μέλαν ἔσκε, γάλακτι δὲ εἴκελον ἄνθος·
305
μῶλυ δέ μιν καλέουσι θεοί· χαλεπὸν δέ τʼ ὀρύσσειν
306
ἀνδράσι γε θνητοῖσι, θεοὶ δέ τε πάντα δύνανται.
307
Ἑρμείας μὲν ἔπειτʼ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον
308
νῆσον ἀνʼ ὑλήεσσαν, ἐγὼ δʼ ἐς δώματα Κίρκης
309
ἤια, πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
310
ἔστην δʼ εἰνὶ θύρῃσι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο·
311
ἔνθα στὰς ἐβόησα, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς.
312
ἡ δʼ αἶψʼ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
313
καὶ κάλει· αὐτὰρ ἐγὼν ἑπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ.
314
εἷσε δέ μʼ εἰσαγαγοῦσα ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
315
καλοῦ δαιδαλέου· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν·
316
τεῦχε δέ μοι κυκεῶ χρυσέῳ δέπαι, ὄφρα πίοιμι,
317
ἐν δέ τε φάρμακον ἧκε, κακὰ φρονέουσʼ ἐνὶ θυμῷ.
318
αὐτὰρ ἐπεὶ δῶκέν τε καὶ ἔκπιον, οὐδέ μʼ ἔθελξε,
319
ῥάβδῳ πεπληγυῖα ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
320
ἔρχεο νῦν συφεόνδε, μετʼ ἄλλων λέξο ἑταίρων.
321
ὣς φάτʼ, ἐγὼ δʼ ἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
322
Κίρκῃ ἐπήιξα ὥς τε κτάμεναι μενεαίνων.
323
ἡ δὲ μέγα ἰάχουσα ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων,
324
καί μʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
325
τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;
326
θαῦμά μʼ ἔχει ὡς οὔ τι πιὼν τάδε φάρμακʼ ἐθέλχθης·
327
οὐδὲ γὰρ οὐδέ τις ἄλλος ἀνὴρ τάδε φάρμακʼ ἀνέτλη,
328
ὅς κε πίῃ καὶ πρῶτον ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.
329
σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστίν.
330
ἦ σύ γʼ Ὀδυσσεύς ἐσσι πολύτροπος, ὅν τέ μοι αἰεὶ
331
φάσκεν ἐλεύσεσθαι χρυσόρραπις ἀργεϊφόντης,
332
ἐκ Τροίης ἀνιόντα θοῇ σὺν νηὶ μελαίνῃ.
333
ἀλλʼ ἄγε δὴ κολεῷ μὲν ἄορ θέο, νῶι δʼ ἔπειτα
334
εὐνῆς ἡμετέρης ἐπιβείομεν, ὄφρα μιγέντε
335
εὐνῇ καὶ φιλότητι πεποίθομεν ἀλλήλοισιν.
336
ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
337
ὦ Κίρκη, πῶς γάρ με κέλεαι σοὶ ἤπιον εἶναι,
338
ἥ μοι σῦς μὲν ἔθηκας ἐνὶ μεγάροισιν ἑταίρους,
339
αὐτὸν δʼ ἐνθάδʼ ἔχουσα δολοφρονέουσα κελεύεις
340
ἐς θάλαμόν τʼ ἰέναι καὶ σῆς ἐπιβήμεναι εὐνῆς,
341
ὄφρα με γυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃς.
342
οὐδʼ ἂν ἐγώ γʼ ἐθέλοιμι τεῆς ἐπιβήμεναι εὐνῆς,
343
εἰ μή μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
344
μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
345
ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀπώμνυεν, ὡς ἐκέλευον.
346
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,
347
καὶ τότʼ ἐγὼ Κίρκης ἐπέβην περικαλλέος εὐνῆς.
348
ἀμφίπολοι δʼ ἄρα τέως μὲν ἐνὶ μεγάροισι πένοντο
349
τέσσαρες, αἵ οἱ δῶμα κάτα δρήστειραι ἔασι·
350
γίγνονται δʼ ἄρα ταί γʼ ἔκ τε κρηνέων ἀπό τʼ ἀλσέων
351
ἔκ θʼ ἱερῶν ποταμῶν, οἵ τʼ εἰς ἅλαδε προρέουσι.
352
τάων ἡ μὲν ἔβαλλε θρόνοις ἔνι ῥήγεα καλὰ
353
πορφύρεα καθύπερθʼ, ὑπένερθε δὲ λῖθʼ ὑπέβαλλεν·
354
ἡ δʼ ἑτέρη προπάροιθε θρόνων ἐτίταινε τραπέζας
355
ἀργυρέας, ἐπὶ δέ σφι τίθει χρύσεια κάνεια·
356
ἡ δὲ τρίτη κρητῆρι μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα
357
ἡδὺν ἐν ἀργυρέῳ, νέμε δὲ χρύσεια κύπελλα·
358
ἡ δὲ τετάρτη ὕδωρ ἐφόρει καὶ πῦρ ἀνέκαιε
359
πολλὸν ὑπὸ τρίποδι μεγάλῳ· ἰαίνετο δʼ ὕδωρ.
360
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ,
361
ἔς ῥʼ ἀσάμινθον ἕσασα λόʼ ἐκ τρίποδος μεγάλοιο,
362
θυμῆρες κεράσασα, κατὰ κρατός τε καὶ ὤμων,
363
ὄφρα μοι ἐκ κάματον θυμοφθόρον εἵλετο γυίων.
364
αὐτὰρ ἐπεὶ λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,
365
ἀμφὶ δέ με χλαῖναν καλὴν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα,
366
εἷσε δέ μʼ εἰσαγαγοῦσα ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
367
καλοῦ δαιδαλέου, ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν·
368
χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
369
καλῇ χρυσείῃ, ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
370
νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
371
σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
372
εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.
373
ἐσθέμεναι δʼ ἐκέλευεν· ἐμῷ δʼ οὐχ ἥνδανε θυμῷ,
374
ἀλλʼ ἥμην ἀλλοφρονέων, κακὰ δʼ ὄσσετο θυμός.
375
Κίρκη δʼ ὡς ἐνόησεν ἔμʼ ἥμενον οὐδʼ ἐπὶ σίτῳ
376
χεῖρας ἰάλλοντα, κρατερὸν δέ με πένθος ἔχοντα,
377
ἄγχι παρισταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
378
τίφθʼ οὕτως, Ὀδυσεῦ, κατʼ ἄρʼ ἕζεαι ἶσος ἀναύδῳ,
379
θυμὸν ἔδων, βρώμης δʼ οὐχ ἅπτεαι οὐδὲ ποτῆτος;
380
ἦ τινά που δόλον ἄλλον ὀίεαι· οὐδέ τί σε χρὴ
381
δειδίμεν· ἤδη γάρ τοι ἀπώμοσα καρτερὸν ὅρκον.
382
ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
383
ὦ Κίρκη, τίς γάρ κεν ἀνήρ, ὃς ἐναίσιμος εἴη,
384
πρὶν τλαίη πάσσασθαι ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
385
πρὶν λύσασθʼ ἑτάρους καὶ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι;
386
ἀλλʼ εἰ δὴ πρόφρασσα πιεῖν φαγέμεν τε κελεύεις,
387
λῦσον, ἵνʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδω ἐρίηρας ἑταίρους.
388
ὣς ἐφάμην, Κίρκη δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει
389
ῥάβδον ἔχουσʼ ἐν χειρί, θύρας δʼ ἀνέῳξε συφειοῦ,
390
ἐκ δʼ ἔλασεν σιάλοισιν ἐοικότας ἐννεώροισιν.
391
οἱ μὲν ἔπειτʼ ἔστησαν ἐναντίοι, ἡ δὲ διʼ αὐτῶν
392
ἐρχομένη προσάλειφεν ἑκάστῳ φάρμακον ἄλλο.
393
τῶν δʼ ἐκ μὲν μελέων τρίχες ἔρρεον, ἃς πρὶν ἔφυσε
394
φάρμακον οὐλόμενον, τό σφιν πόρε πότνια Κίρκη·
395
ἄνδρες δʼ ἂψ ἐγένοντο νεώτεροι ἢ πάρος ἦσαν,
396
καὶ πολὺ καλλίονες καὶ μείζονες εἰσοράασθαι.
397
ἔγνωσαν δέ μʼ ἐκεῖνοι ἔφυν τʼ ἐν χερσὶν ἕκαστος.
398
πᾶσιν δʼ ἱμερόεις ὑπέδυ γόος, ἀμφὶ δὲ δῶμα
399
σμερδαλέον κονάβιζε· θεὰ δʼ ἐλέαιρε καὶ αὐτή.
400
ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα προσηύδα δῖα θεάων·
401
διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
402
ἔρχεο νῦν ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
403
νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσατε ἤπειρόνδε,
404
κτήματα δʼ ἐν σπήεσσι πελάσσατε ὅπλα τε πάντα·
405
αὐτὸς δʼ ἂψ ἰέναι καὶ ἄγειν ἐρίηρας ἑταίρους.
406
ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμοί γʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ,
407
βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
408
εὗρον ἔπειτʼ ἐπὶ νηὶ θοῇ ἐρίηρας ἑταίρους
409
οἴκτρʼ ὀλοφυρομένους, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντας.
410
ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἄγραυλοι πόριες περὶ βοῦς ἀγελαίας,
411
ἐλθούσας ἐς κόπρον, ἐπὴν βοτάνης κορέσωνται,
412
πᾶσαι ἅμα σκαίρουσιν ἐναντίαι· οὐδʼ ἔτι σηκοὶ
413
ἴσχουσʼ, ἀλλʼ ἁδινὸν μυκώμεναι ἀμφιθέουσι·
414
μητέρας· ὣς ἔμʼ ἐκεῖνοι ἐπεὶ ἴδον ὀφθαλμοῖσι,
415
δακρυόεντες ἔχυντο· δόκησε δʼ ἄρα σφίσι θυμὸς
416
ὣς ἔμεν, ὡς εἰ πατρίδʼ ἱκοίατο καὶ πόλιν αὐτὴν
417
τρηχείης Ἰθάκης, ἵνα τʼ ἔτραφεν ἠδʼ ἐγένοντο.
418
καί μʼ ὀλοφυρόμενοι ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
419
σοὶ μὲν νοστήσαντι, διοτρεφές, ὣς ἐχάρημεν,
420
ὡς εἴ τʼ εἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα πατρίδα γαῖαν·
421
ἀλλʼ ἄγε, τῶν ἄλλων ἑτάρων κατάλεξον ὄλεθρον.
422
ὣς ἔφαν, αὐτὰρ ἐγὼ προσέφην μαλακοῖς ἐπέεσσι·
423
νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσομεν ἤπειρόνδε,
424
κτήματα δʼ ἐν σπήεσσι πελάσσομεν ὅπλα τε πάντα·
425
αὐτοὶ δʼ ὀτρύνεσθε ἐμοὶ ἅμα πάντες ἕπεσθαι,
426
ὄφρα ἴδηθʼ ἑτάρους ἱεροῖς ἐν δώμασι Κίρκης
427
πίνοντας καὶ ἔδοντας· ἐπηετανὸν γὰρ ἔχουσιν.
428
ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο.
429
Εὐρύλοχος δέ μοι οἶος ἐρύκανε πάντας ἑταίρους·
430
καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
431
ἆ δειλοί, πόσʼ ἴμεν; τί κακῶν ἱμείρετε τούτων;
432
Κίρκης ἐς μέγαρον καταβήμεναι, ἥ κεν ἅπαντας
433
ἢ σῦς ἠὲ λύκους ποιήσεται ἠὲ λέοντας,
434
οἵ κέν οἱ μέγα δῶμα φυλάσσοιμεν καὶ ἀνάγκῃ,
435
ὥς περ Κύκλωψ ἔρξʼ, ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο
436
ἡμέτεροι ἕταροι, σὺν δʼ ὁ θρασὺς εἵπετʼ Ὀδυσσεύς·
437
τούτου γὰρ καὶ κεῖνοι ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο.
438
ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ γε μετὰ φρεσὶ μερμήριξα,
439
σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ,
440
τῷ οἱ ἀποπλήξας κεφαλὴν οὖδάσδε πελάσσαι,
441
καὶ πηῷ περ ἐόντι μάλα σχεδόν· ἀλλά μʼ ἑταῖροι
442
μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος·
443
διογενές, τοῦτον μὲν ἐάσομεν, εἰ σὺ κελεύεις,
444
αὐτοῦ πὰρ νηί τε μένειν καὶ νῆα ἔρυσθαι·
445
ἡμῖν δʼ ἡγεμόνευʼ ἱερὰ πρὸς δώματα Κίρκης.
446
ὣς φάμενοι παρὰ νηὸς ἀνήιον ἠδὲ θαλάσσης.
447
οὐδὲ μὲν Εὐρύλοχος κοίλῃ παρὰ νηὶ λέλειπτο,
448
ἀλλʼ ἕπετʼ· ἔδεισεν γὰρ ἐμὴν ἔκπαγλον ἐνιπήν.
449
τόφρα δὲ τοὺς ἄλλους ἑτάρους ἐν δώμασι Κίρκη
450
ἐνδυκέως λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,
451
ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαίνας οὔλας βάλεν ἠδὲ χιτῶνας·
452
δαινυμένους δʼ ἐὺ πάντας ἐφεύρομεν ἐν μεγάροισιν.
453
οἱ δʼ ἐπεὶ ἀλλήλους εἶδον φράσσαντό τʼ ἐσάντα,
454
κλαῖον ὀδυρόμενοι, περὶ δὲ στεναχίζετο δῶμα.
455
ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα προσηύδα δῖα θεάων·
457
μηκέτι νῦν θαλερὸν γόον ὄρνυτε· οἶδα καὶ αὐτὴ
458
ἠμὲν ὅσʼ ἐν πόντῳ πάθετʼ ἄλγεα ἰχθυόεντι,
459
ἠδʼ ὅσʼ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντʼ ἐπὶ χέρσου.
460
ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον,
461
εἰς ὅ κεν αὖτις θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι λάβητε,
462
οἷον ὅτε πρώτιστον ἐλείπετε πατρίδα γαῖαν
463
τρηχείης Ἰθάκης. νῦν δʼ ἀσκελέες καὶ ἄθυμοι,
464
αἰὲν ἄλης χαλεπῆς μεμνημένοι, οὐδέ ποθʼ ὕμιν
465
θυμὸς ἐν εὐφροσύνῃ, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ πέποσθε.
466
ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
467
ἔνθα μὲν ἤματα πάντα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
468
ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
469
ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐνιαυτὸς ἔην, περὶ δʼ ἔτραπον ὧραι
470
μηνῶν φθινόντων, περὶ δʼ ἤματα μακρὰ τελέσθη,
471
καὶ τότε μʼ ἐκκαλέσαντες ἔφαν ἐρίηρες ἑταῖροι·
472
δαιμόνιʼ, ἤδη νῦν μιμνήσκεο πατρίδος αἴης,
473
εἴ τοι θέσφατόν ἐστι σαωθῆναι καὶ ἱκέσθαι
474
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
475
ὣς ἔφαν, αὐτὰρ ἐμοί γʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
476
ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
477
ἥμεθα, δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
478
ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν,
479
οἱ μὲν κοιμήσαντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
480
αὐτὰρ ἐγὼ Κίρκης ἐπιβὰς περικαλλέος εὐνῆς
481
γούνων ἐλλιτάνευσα, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς·
482
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
483
ὢ Κίρκη, τέλεσόν μοι ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέστης,
484
οἴκαδε πεμψέμεναι· θυμὸς δέ μοι ἔσσυται ἤδη,
485
ἠδʼ ἄλλων ἑτάρων, οἵ μευ φθινύθουσι φίλον κῆρ
486
ἀμφʼ ἔμʼ ὀδυρόμενοι, ὅτε που σύ γε νόσφι γένηαι.
487
ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
488
διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
489
μηκέτι νῦν ἀέκοντες ἐμῷ ἐνὶ μίμνετε οἴκῳ.
490
ἀλλʼ ἄλλην χρὴ πρῶτον ὁδὸν τελέσαι καὶ ἱκέσθαι
491
εἰς Ἀίδαο δόμους καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης,
492
ψυχῇ χρησομένους Θηβαίου Τειρεσίαο,
493
μάντηος ἀλαοῦ, τοῦ τε φρένες ἔμπεδοί εἰσι·
494
τῷ καὶ τεθνηῶτι νόον πόρε Περσεφόνεια,
495
οἴῳ πεπνῦσθαι, τοὶ δὲ σκιαὶ ἀίσσουσιν.
496
ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμοί γε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ·
497
κλαῖον δʼ ἐν λεχέεσσι καθήμενος, οὐδέ νύ μοι κῆρ
498
ἤθελʼ ἔτι ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.
499
αὐτὰρ ἐπεὶ κλαίων τε κυλινδόμενος τʼ ἐκορέσθην,
500
καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
501
ὢ Κίρκη, τίς γὰρ ταύτην ὁδὸν ἡγεμονεύσει;
502
εἰς Ἄϊδος δʼ οὔ πώ τις ἀφίκετο νηὶ μελαίνῃ.
503
ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
504
διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
505
μή τί τοι ἡγεμόνος γε ποθὴ παρὰ νηὶ μελέσθω,
506
ἱστὸν δὲ στήσας, ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πετάσσας
507
ἧσθαι· τὴν δέ κέ τοι πνοιὴ Βορέαο φέρῃσιν.
508
ἀλλʼ ὁπότʼ ἂν δὴ νηὶ διʼ Ὠκεανοῖο περήσῃς,
509
ἔνθʼ ἀκτή τε λάχεια καὶ ἄλσεα Περσεφονείης,
510
μακραί τʼ αἴγειροι καὶ ἰτέαι ὠλεσίκαρποι,
511
νῆα μὲν αὐτοῦ κέλσαι ἐπʼ Ὠκεανῷ βαθυδίνῃ,
512
αὐτὸς δʼ εἰς Ἀίδεω ἰέναι δόμον εὐρώεντα.
513
ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσιν
514
Κώκυτός θʼ, ὃς δὴ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ,
515
πέτρη τε ξύνεσίς τε δύω ποταμῶν ἐριδούπων·
516
ἔνθα δʼ ἔπειθʼ, ἥρως, χριμφθεὶς πέλας, ὥς σε κελεύω,
517
βόθρον ὀρύξαι, ὅσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα,
518
ἀμφʼ αὐτῷ δὲ χοὴν χεῖσθαι πᾶσιν νεκύεσσιν,
519
πρῶτα μελικρήτῳ, μετέπειτα δὲ ἡδέι οἴνῳ,
520
τὸ τρίτον αὖθʼ ὕδατι· ἐπὶ δʼ ἄλφιτα λευκὰ παλύνειν.
521
πολλὰ δὲ γουνοῦσθαι νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα,
522
ἐλθὼν εἰς Ἰθάκην στεῖραν βοῦν, ἥ τις ἀρίστη,
523
ῥέξειν ἐν μεγάροισι πυρήν τʼ ἐμπλησέμεν ἐσθλῶν,
524
Τειρεσίῃ δʼ ἀπάνευθεν ὄιν ἱερευσέμεν οἴῳ
525
παμμέλανʼ, ὃς μήλοισι μεταπρέπει ὑμετέροισιν.
526
αὐτὰρ ἐπὴν εὐχῇσι λίσῃ κλυτὰ ἔθνεα νεκρῶν,
527
ἔνθʼ ὄιν ἀρνειὸν ῥέζειν θῆλύν τε μέλαιναν
528
εἰς Ἔρεβος στρέψας, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι
529
ἱέμενος ποταμοῖο ῥοάων· ἔνθα δὲ πολλαὶ
530
ψυχαὶ ἐλεύσονται νεκύων κατατεθνηώτων.
531
δὴ τότʼ ἔπειθʼ ἑτάροισιν ἐποτρῦναι καὶ ἀνῶξαι
532
μῆλα, τὰ δὴ κατάκειτʼ ἐσφαγμένα νηλέι χαλκῷ,
533
δείραντας κατακῆαι, ἐπεύξασθαι δὲ θεοῖσιν,
534
ἰφθίμῳ τʼ Ἀίδῃ καὶ ἐπαινῇ Περσεφονείῃ·
535
αὐτὸς δὲ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
536
ἧσθαι, μηδὲ ἐᾶν νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα
537
αἵματος ἆσσον ἴμεν, πρὶν Τειρεσίαο πυθέσθαι.
538
ἔνθα τοι αὐτίκα μάντις ἐλεύσεται, ὄρχαμε λαῶν,
539
ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου
540
νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
541
ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
542
ἀμφὶ δέ με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα ἕσσεν·
543
αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
544
λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
545
καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δʼ ἐπέθηκε καλύπτρην.
546
αὐτὰρ ἐγὼ διὰ δώματʼ ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
547
μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
548
μηκέτι νῦν εὕδοντες ἀωτεῖτε γλυκὺν ὕπνον,
549
ἀλλʼ ἴομεν· δὴ γάρ μοι ἐπέφραδε πότνια Κίρκη.
550
ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
551
οὐδὲ μὲν οὐδʼ ἔνθεν περ ἀπήμονας ἦγον ἑταίρους.
552
Ἐλπήνωρ δέ τις ἔσκε νεώτατος, οὔτε τι λίην
553
ἄλκιμος ἐν πολέμῳ οὔτε φρεσὶν ᾗσιν ἀρηρώς·
554
ὅς μοι ἄνευθʼ ἑτάρων ἱεροῖς ἐν δώμασι Κίρκης,
555
ψύχεος ἱμείρων, κατελέξατο οἰνοβαρείων.
556
κινυμένων δʼ ἑτάρων ὅμαδον καὶ δοῦπον ἀκούσας
557
ἐξαπίνης ἀνόρουσε καὶ ἐκλάθετο φρεσὶν ᾗσιν
558
ἄψορρον καταβῆναι ἰὼν ἐς κλίμακα μακρήν,
559
ἀλλὰ καταντικρὺ τέγεος πέσεν· ἐκ δέ οἱ αὐχὴν
560
ἀστραγάλων ἐάγη, ψυχὴ δʼ Ἄϊδόσδε κατῆλθεν.
561
ἐρχομένοισι δὲ τοῖσιν ἐγὼ μετὰ μῦθον ἔειπον·
562
φάσθε νύ που οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
563
ἔρχεσθʼ· ἄλλην δʼ ἧμιν ὁδὸν τεκμήρατο Κίρκη,
564
εἰς Ἀίδαο δόμους καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης
565
ψυχῇ χρησομένους Θηβαίου Τειρεσίαο.
566
ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ,
567
ἑζόμενοι δὲ κατʼ αὖθι γόων τίλλοντό τε χαίτας·
568
ἀλλʼ οὐ γάρ τις πρῆξις ἐγίγνετο μυρομένοισιν.
569
ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
570
ᾔομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες,
571
τόφρα δʼ ἄρʼ οἰχομένη Κίρκη παρὰ νηὶ μελαίνῃ
572
ἀρνειὸν κατέδησεν ὄιν θῆλύν τε μέλαιναν,
573
ῥεῖα παρεξελθοῦσα· τίς ἂν θεὸν οὐκ ἐθέλοντα
574
ὀφθαλμοῖσιν ἴδοιτʼ ἢ ἔνθʼ ἢ ἔνθα κιόντα;