Scroll 24
1
λῦτο δʼ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι
2
ἐσκίδναντʼ ἰέναι. τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο
3
ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
4
κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐδέ μιν ὕπνος
5
ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλʼ ἐστρέφετʼ ἔνθα καὶ ἔνθα
6
Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ,
7
ἠδʼ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα
8
ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·
9
τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν,
10
ἄλλοτʼ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δʼ αὖτε
11
ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής· τοτὲ δʼ ὀρθὸς ἀναστὰς
12
δινεύεσκʼ ἀλύων παρὰ θῖνʼ ἁλός· οὐδέ μιν ἠὼς
13
φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τʼ ἠϊόνας τε.
14
ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
15
Ἕκτορα δʼ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,
16
τρὶς δʼ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος
17
αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τʼ ἔασκεν
18
ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα· τοῖο δʼ Ἀπόλλων
19
πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτʼ ἐλεαίρων
20
καὶ τεθνηότα περ· περὶ δʼ αἰγίδι πάντα κάλυπτε
21
χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.
22
ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων·
23
τὸν δʼ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες,
24
κλέψαι δʼ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.
25
ἔνθʼ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐδέ ποθʼ Ἥρῃ
26
οὐδὲ Ποσειδάωνʼ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ,
27
ἀλλʼ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ
28
καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἄτης,
29
ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο,
30
τὴν δʼ ᾔνησʼ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.
31
ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετʼ ἠώς,
32
καὶ τότʼ ἄρʼ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·
33
σχέτλιοί ἐστε θεοί, δηλήμονες· οὔ νύ ποθʼ ὑμῖν
34
Ἕκτωρ μηρίʼ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;
35
τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι
36
ᾗ τʼ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ
37
καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα
38
ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.
39
ἀλλʼ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθʼ ἐπαρήγειν,
40
ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα
41
γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δʼ ὣς ἄγρια οἶδεν,
42
ὅς τʼ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ
43
εἴξας εἶσʼ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·
44
ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐδέ οἱ αἰδὼς
45
γίγνεται, ἥ τʼ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδʼ ὀνίνησι.
46
μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι
47
ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν·
48
ἀλλʼ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·
49
τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν.
50
αὐτὰρ ὅ γʼ Ἕκτορα δῖον, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,
51
ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμʼ ἑτάροιο φίλοιο
52
ἕλκει· οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τʼ ἄμεινον.
53
μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς·
54
κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων.
55
τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη·
56
εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε
57
εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.
58
Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν·
59
αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ
60
θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν
61
Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετʼ ἀθανάτοισι.
62
πάντες δʼ ἀντιάασθε θεοὶ γάμου· ἐν δὲ σὺ τοῖσι
63
δαίνυʼ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρʼ, αἰὲν ἄπιστε.
64
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
65
Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν·
66
οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μίʼ ἔσσεται· ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ
67
φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·
68
ὣς γὰρ ἔμοιγʼ, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.
69
οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
70
λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.
71
ἀλλʼ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐδέ πῃ ἔστι,
72
λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα· ἦ γάρ οἱ αἰεὶ
73
μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.
74
ἀλλʼ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο,
75
ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς
76
δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.
77
ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,
78
μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης
79
ἔνθορε μείλανι πόντῳ· ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη.
80
ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν,
81
ἥ τε κατʼ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα
82
ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπʼ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.
83
εὗρε δʼ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄλλαι
84
εἵαθʼ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί· ἣ δʼ ἐνὶ μέσσῃς
85
κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε
86
φθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.
87
ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·
88
ὄρσο Θέτι· καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.
89
τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·
90
τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός; αἰδέομαι δὲ
91
μίσγεσθʼ ἀθανάτοισιν, ἔχω δʼ ἄχεʼ ἄκριτα θυμῷ.
92
εἶμι μέν, οὐδʼ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ.
93
ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμʼ ἕλε δῖα θεάων
94
κυάνεον, τοῦ δʼ οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος.
95
βῆ δʼ ἰέναι, πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
96
ἡγεῖτʼ· ἀμφὶ δʼ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης.
97
ἀκτὴν δʼ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην,
98
εὗρον δʼ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δʼ ἄλλοι ἅπαντες
99
εἵαθʼ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.
100
ἣ δʼ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δʼ Ἀθήνη.
101
Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε
102
καί ῥʼ εὔφρηνʼ ἐπέεσσι· Θέτις δʼ ὤρεξε πιοῦσα.
103
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
104
ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ,
105
πένθος ἄλαστον ἔχουσα μετὰ φρεσίν· οἶδα καὶ αὐτός·
106
ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σʼ εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα.
107
ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν
108
Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ·
109
κλέψαι δʼ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην·
110
αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω
111
αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.
112
αἶψα μάλʼ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον·
113
σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντων
114
ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν
115
Ἕκτορʼ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσεν,
116
αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.
117
αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσω
118
λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
119
δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν, τά κε θυμὸν ἰήνῃ.
120
ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα,
121
βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα,
122
ἷξεν δʼ ἐς κλισίην οὗ υἱέος· ἔνθʼ ἄρα τόν γε
123
εὗρʼ ἁδινὰ στενάχοντα· φίλοι δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι
124
ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον·
125
τοῖσι δʼ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο.
126
ἣ δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ,
127
χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
128
τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
129
σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου
130
οὔτʼ εὐνῆς; ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι
131
μίσγεσθʼ· οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη
132
ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.
133
ἀλλʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα, Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι·
134
σκύζεσθαι σοί φησι θεούς, ἑὲ δʼ ἔξοχα πάντων
135
ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν
136
Ἕκτορʼ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσας.
137
ἀλλʼ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.
138
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
139
τῇδʼ εἴη· ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο,
140
εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.
141
ὣς οἵ γʼ ἐν νηῶν ἀγύρει μήτηρ τε καὶ υἱὸς
142
πολλὰ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον.
143
Ἶριν δʼ ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν·
144
βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσʼ ἕδος Οὐλύμποιο
145
ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω
146
λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
147
δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ
148
οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.
149
κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κʼ ἰθύνοι
150
ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις
151
νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.
152
μὴ δέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσὶ μὴ δέ τι τάρβος·
153
τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην,
154
ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.
155
αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος,
156
οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει·
157
οὔτε γάρ ἐστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων,
158
ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός.
159
ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα.
160
ἷξεν δʼ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δʼ ἐνοπήν τε γόον τε.
161
παῖδες μὲν πατέρʼ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς
162
δάκρυσιν εἵματʼ ἔφυρον, ὃ δʼ ἐν μέσσοισι γεραιὸς
163
ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος· ἀμφὶ δὲ πολλὴ
164
κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος
165
τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι.
166
θυγατέρες δʼ ἀνὰ δώματʼ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο
167
τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ
168
χερσὶν ὑπʼ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.
169
στῆ δὲ παρὰ Πρίαμον Διὸς ἄγγελος, ἠδὲ προσηύδα
170
τυτθὸν φθεγξαμένη· τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα·
171
θάρσει Δαρδανίδη Πρίαμε φρεσί, μὴ δέ τι τάρβει·
172
οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδʼ ἱκάνω
173
ἀλλʼ ἀγαθὰ φρονέουσα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,
174
ὅς σευ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδʼ ἐλεαίρει.
175
λύσασθαί σʼ ἐκέλευσεν Ὀλύμπιος Ἕκτορα δῖον,
176
δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ
177
οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.
178
κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κʼ ἰθύνοι
179
ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις
180
νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.
181
μὴ δέ τί τοι θάνατος μελέτω φρεσὶ μηδέ τι τάρβος·
182
τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμʼ ἕψεται ἀργεϊφόντης,
183
ὅς σʼ ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.
184
αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος,
185
οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει·
186
οὔτε γάρ ἔστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων,
187
ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός.
188
ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,
189
αὐτὰρ ὅ γʼ υἷας ἄμαξαν ἐΰτροχον ἡμιονείην
190
ὁπλίσαι ἠνώγει, πείρινθα δὲ δῆσαι ἐπʼ αὐτῆς.
191
αὐτὸς δʼ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα
192
κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει·
193
ἐς δʼ ἄλοχον Ἑκάβην ἐκαλέσσατο φώνησέν τε·
194
δαιμονίη Διόθεν μοι Ὀλύμπιος ἄγγελος ἦλθε
195
λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
196
δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ.
197
ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ τί τοι φρεσὶν εἴδεται εἶναι;
198
αἰνῶς γάρ μʼ αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε
199
κεῖσʼ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.
200
ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ·
201
ὤ μοι πῇ δή τοι φρένες οἴχονθʼ, ᾗς τὸ πάρος περ
202
ἔκλεʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ξείνους ἠδʼ οἷσιν ἀνάσσεις;
203
πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος
204
ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς
205
υἱέας ἐξενάριξε· σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.
206
εἰ γάρ σʼ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν
207
ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σʼ ἐλεήσει,
208
οὐδέ τί σʼ αἰδέσεται. νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν
209
ἥμενοι ἐν μεγάρῳ· τῷ δʼ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ
210
γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή,
211
ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων
212
ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι
213
ἐσθέμεναι προσφῦσα· τότʼ ἄντιτα ἔργα γένοιτο
214
παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα,
215
ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων
216
ἑσταότʼ οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτʼ ἀλεωρῆς.
217
τὴν δʼ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·
218
μή μʼ ἐθέλοντʼ ἰέναι κατερύκανε, μὴ δέ μοι αὐτὴ
219
ὄρνις ἐνὶ μεγάροισι κακὸς πέλευ· οὐδέ με πείσεις.
220
εἰ μὲν γάρ τίς μʼ ἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν,
221
ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες,
222
ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·
223
νῦν δʼ, αὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ ἐσέδρακον ἄντην,
224
εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται. εἰ δέ μοι αἶσα
225
τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
226
βούλομαι· αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς
227
ἀγκὰς ἑλόντʼ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.
228
ἦ καὶ φωριαμῶν ἐπιθήματα κάλʼ ἀνέῳγεν·
229
ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους,
230
δώδεκα δʼ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας,
231
τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δʼ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.
232
χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα,
233
ἐκ δὲ δύʼ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας,
234
ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες
235
ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας· οὐδέ νυ τοῦ περ
236
φείσατʼ ἐνὶ μεγάροις ὃ γέρων, περὶ δʼ ἤθελε θυμῷ
237
λύσασθαι φίλον υἱόν. ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας
238
αἰθούσης ἀπέεργεν ἔπεσσʼ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων·
239
ἔρρετε λωβητῆρες ἐλεγχέες· οὔ νυ καὶ ὑμῖν
240
οἴκοι ἔνεστι γόος, ὅτι μʼ ἤλθετε κηδήσοντες;
241
ἦ ὀνόσασθʼ ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκε
242
παῖδʼ ὀλέσαι τὸν ἄριστον; ἀτὰρ γνώσεσθε καὶ ὔμμες·
243
ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖσιν δὴ ἔσεσθε
244
κείνου τεθνηῶτος ἐναιρέμεν. αὐτὰρ ἔγωγε
245
πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε
246
ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.
247
ἦ καὶ σκηπανίῳ δίεπʼ ἀνέρας· οἳ δʼ ἴσαν ἔξω
248
σπερχομένοιο γέροντος· ὃ δʼ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα
249
νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τʼ Ἀγάθωνά τε δῖον
250
Πάμμονά τʼ Ἀντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην
251
Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν·
252
ἐννέα τοῖς ὃ γεραιὸς ὁμοκλήσας ἐκέλευε·
253
σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα κατηφόνες· αἴθʼ ἅμα πάντες
254
Ἕκτορος ὠφέλετʼ ἀντὶ θοῇς ἐπὶ νηυσὶ πεφάσθαι.
255
ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους
256
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δʼ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι,
257
Μήστορά τʼ ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην
258
Ἕκτορά θʼ, ὃς θεὸς ἔσκε μετʼ ἀνδράσιν, οὐδὲ ἐῴκει
259
ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.
260
τοὺς μὲν ἀπώλεσʼ Ἄρης, τὰ δʼ ἐλέγχεα πάντα λέλειπται
261
ψεῦσταί τʼ ὀρχησταί τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι
262
ἀρνῶν ἠδʼ ἐρίφων ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες.
263
οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα,
264
ταῦτά τε πάντʼ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;
265
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν
266
ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην
267
καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπʼ αὐτῆς,
268
κὰδ δʼ ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον
269
πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός·
270
ἐκ δʼ ἔφερον ζυγόδεσμον ἅμα ζυγῷ ἐννεάπηχυ.
271
καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ
272
πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον,
273
τρὶς δʼ ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπʼ ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα
274
ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δʼ ἔκαμψαν.
275
ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπʼ ἀπήνης
276
νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα,
277
ζεῦξαν δʼ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς,
278
τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.
279
ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν, οὓς ὃ γεραιὸς
280
αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ.
281
τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι
282
κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδεʼ ἔχοντες·
283
ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθʼ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ
284
οἶνον ἔχουσʼ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι
285
χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην·
286
στῆ δʼ ἵππων προπάροιθεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
287
τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδʼ ἱκέσθαι
288
ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς
289
ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.
290
ἀλλʼ εὔχεο σύ γʼ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι
291
Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται,
292
αἴτει δʼ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ
293
φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,
294
δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας
295
τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.
296
εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς,
297
οὐκ ἂν ἔγωγέ σʼ ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην
298
νῆας ἐπʼ Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.
299
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής·
300
ὦ γύναι οὐ μέν τοι τόδʼ ἐφιεμένῃ ἀπιθήσω.
301
ἐσθλὸν γὰρ Διὶ χεῖρας ἀνασχέμεν αἴ κʼ ἐλεήσῃ.
302
ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυνʼ ὃ γεραιὸς
303
χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον· ἣ δὲ παρέστη
304
χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόν θʼ ἅμα χερσὶν ἔχουσα.
305
νιψάμενος δὲ κύπελλον ἐδέξατο ἧς ἀλόχοιο·
306
εὔχετʼ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον
307
οὐρανὸν εἰσανιδών, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα·
308
Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε
309
δός μʼ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδʼ ἐλεεινόν,
310
πέμψον δʼ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ
311
φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,
312
δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας
313
τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.
314
ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς
315
αὐτίκα δʼ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν
316
μόρφνον θηρητῆρʼ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.
317
ὅσση δʼ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται
318
ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσʼ ἀραρυῖα,
319
τόσσʼ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά· εἴσατο δέ σφι
320
δεξιὸς ἀΐξας διὰ ἄστεος· οἳ δὲ ἰδόντες
321
γήθησαν, καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.
322
σπερχόμενος δʼ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου,
323
ἐκ δʼ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.
324
πρόσθε μὲν ἡμίονοι ἕλκον τετράκυκλον ἀπήνην,
325
τὰς Ἰδαῖος ἔλαυνε δαΐφρων· αὐτὰρ ὄπισθεν
326
ἵπποι, τοὺς ὃ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε
327
καρπαλίμως κατὰ ἄστυ· φίλοι δʼ ἅμα πάντες ἕποντο
328
πόλλʼ ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα.
329
οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δʼ ἀφίκοντο,
330
οἳ μὲν ἄρʼ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο
331
παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δʼ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν
332
ἐς πεδίον προφανέντε· ἰδὼν δʼ ἐλέησε γέροντα,
333
αἶψα δʼ ἄρʼ Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα·
334
Ἑρμεία, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν
335
ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καί τʼ ἔκλυες ᾧ κʼ ἐθέλῃσθα,
336
βάσκʼ ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
337
ὣς ἄγαγʼ, ὡς μήτʼ ἄρ τις ἴδῃ μήτʼ ἄρ τε νοήσῃ
338
τῶν ἄλλων Δαναῶν, πρὶν Πηλεΐωνα δʼ ἱκέσθαι.
339
ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
340
αὐτίκʼ ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
341
ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν
342
ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·
343
εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τʼ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει
344
ὧν ἐθέλει, τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·
345
τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.
346
αἶψα δʼ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε,
347
βῆ δʼ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς
348
πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.
349
οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν μέγα σῆμα παρὲξ Ἴλοιο ἔλασσαν,
350
στῆσαν ἄρʼ ἡμιόνους τε καὶ ἵππους ὄφρα πίοιεν
351
ἐν ποταμῷ· δὴ γὰρ καὶ ἐπὶ κνέφας ἤλυθε γαῖαν.
352
τὸν δʼ ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ
353
Ἑρμείαν, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέν τε·
354
φράζεο Δαρδανίδη· φραδέος νόου ἔργα τέτυκται.
355
ἄνδρʼ ὁρόω, τάχα δʼ ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω.
356
ἀλλʼ ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφʼ ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα
357
γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κʼ ἐλεήσῃ.
358
ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δʼ αἰνῶς,
359
ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,
360
στῆ δὲ ταφών· αὐτὸς δʼ ἐριούνιος ἐγγύθεν ἐλθὼν
361
χεῖρα γέροντος ἑλὼν ἐξείρετο καὶ προσέειπε·
362
πῇ πάτερ ὧδʼ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις
363
νύκτα διʼ ἀμβροσίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;
364
οὐδὲ σύ γʼ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς,
365
οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;
366
τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν
367
τοσσάδʼ ὀνείατʼ ἄγοντα, τίς ἂν δή τοι νόος εἴη;
368
οὔτʼ αὐτὸς νέος ἐσσί, γέρων δέ τοι οὗτος ὀπηδεῖ,
369
ἄνδρʼ ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.
370
ἀλλʼ ἐγὼ οὐδέν σε ῥέξω κακά, καὶ δέ κεν ἄλλον
371
σεῦ ἀπαλεξήσαιμι· φίλῳ δέ σε πατρὶ ἐΐσκω.
372
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
373
οὕτω πῃ τάδε γʼ ἐστὶ φίλον τέκος ὡς ἀγορεύεις.
374
ἀλλʼ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα,
375
ὅς μοι τοιόνδʼ ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι
376
αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός,
377
πέπνυσαί τε νόῳ, μακάρων δʼ ἔξεσσι τοκήων.
378
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
379
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες.
380
ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
381
ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
382
ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ,
383
ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν
384
δειδιότες· τοῖος γὰρ ἀνὴρ ὤριστος ὄλωλε
385
σὸς πάϊς· οὐ μὲν γάρ τι μάχης ἐπιδεύετʼ Ἀχαιῶν.
386
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
387
τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε τέων δʼ ἔξεσσι τοκήων;
388
ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.
389
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
390
πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ καὶ εἴρεαι Ἕκτορα δῖον.
391
τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
392
ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτʼ ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας
393
Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ·
394
ἡμεῖς δʼ ἑσταότες θαυμάζομεν· οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς
395
εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι.
396
τοῦ γὰρ ἐγὼ θεράπων, μία δʼ ἤγαγε νηῦς εὐεργής·
397
Μυρμιδόνων δʼ ἔξειμι, πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ.
398
ἀφνειὸς μὲν ὅ γʼ ἐστί, γέρων δὲ δὴ ὡς σύ περ ὧδε,
399
ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασιν, ἐγὼ δέ οἱ ἕβδομός εἰμι·
400
τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ λάχον ἐνθάδʼ ἕπεσθαι.
401
νῦν δʼ ἦλθον πεδίον δʼ ἀπὸ νηῶν· ἠῶθεν γὰρ
402
θήσονται περὶ ἄστυ μάχην ἑλίκωπες Ἀχαιοί.
403
ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐδὲ δύνανται
404
ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.
405
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
406
εἰ μὲν δὴ θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
407
εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον,
408
ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς, ἦέ μιν ἤδη
409
ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς.
410
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
411
ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐδʼ οἰωνοί,
412
ἀλλʼ ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηῒ
413
αὔτως ἐν κλισίῃσι· δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς
414
κειμένῳ, οὐδέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐδέ μιν εὐλαὶ
415
ἔσθουσʼ, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.
416
ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο
417
ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ,
418
οὐδέ μιν αἰσχύνει· θηοῖό κεν αὐτὸς ἐπελθὼν
419
οἷον ἐερσήεις κεῖται, περὶ δʼ αἷμα νένιπται,
420
οὐδέ ποθι μιαρός· σὺν δʼ ἕλκεα πάντα μέμυκεν
421
ὅσσʼ ἐτύπη· πολέες γὰρ ἐν αὐτῷ χαλκὸν ἔλασσαν.
422
ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος
423
καὶ νέκυός περ ἐόντος, ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι.
424
ὣς φάτο, γήθησεν δʼ ὃ γέρων, καὶ ἀμείβετο μύθῳ·
425
ὦ τέκος, ἦ ῥʼ ἀγαθὸν καὶ ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι
426
ἀθανάτοις, ἐπεὶ οὔ ποτʼ ἐμὸς πάϊς, εἴ ποτʼ ἔην γε,
427
λήθετʼ ἐνὶ μεγάροισι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι·
428
τώ οἱ ἀπεμνήσαντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.
429
ἀλλʼ ἄγε δὴ τόδε δέξαι ἐμεῦ πάρα καλὸν ἄλεισον,
430
αὐτόν τε ῥῦσαι, πέμψον δέ με σύν γε θεοῖσιν,
431
ὄφρά κεν ἐς κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκωμαι.
432
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
433
πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ νεωτέρου, οὐδέ με πείσεις,
434
ὅς με κέλῃ σέο δῶρα παρὲξ Ἀχιλῆα δέχεσθαι.
435
τὸν μὲν ἐγὼ δείδοικα καὶ αἰδέομαι περὶ κῆρι
436
συλεύειν, μή μοί τι κακὸν μετόπισθε γένηται.
437
σοὶ δʼ ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην,
438
ἐνδυκέως ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων·
439
οὐκ ἄν τίς τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο.
440
ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους
441
καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,
442
ἐν δʼ ἔπνευσʼ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.
443
ἀλλʼ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο,
444
οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο,
445
τοῖσι δʼ ἐφʼ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης
446
πᾶσιν, ἄφαρ δʼ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας,
447
ἐς δʼ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶρʼ ἐπʼ ἀπήνης.
448
ἀλλʼ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο
449
ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι
450
δοῦρʼ ἐλάτης κέρσαντες· ἀτὰρ καθύπερθεν ἔρεψαν
451
λαχνήεντʼ ὄροφον λειμωνόθεν ἀμήσαντες·
452
ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλὴν ποίησαν ἄνακτι
453
σταυροῖσιν πυκινοῖσι· θύρην δʼ ἔχε μοῦνος ἐπιβλὴς
454
εἰλάτινος, τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί,
455
τρεῖς δʼ ἀναοίγεσκον μεγάλην κληῗδα θυράων
456
τῶν ἄλλων· Ἀχιλεὺς δʼ ἄρʼ ἐπιρρήσσεσκε καὶ οἶος·
457
δή ῥα τόθʼ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι,
458
ἐς δʼ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι,
459
ἐξ ἵππων δʼ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε·
460
ὦ γέρον ἤτοι ἐγὼ θεὸς ἄμβροτος εἰλήλουθα
461
Ἑρμείας· σοὶ γάρ με πατὴρ ἅμα πομπὸν ὄπασσεν.
462
ἀλλʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ πάλιν εἴσομαι, οὐδʼ Ἀχιλῆος
463
ὀφθαλμοὺς εἴσειμι· νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη
464
ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτοὺς ἀγαπαζέμεν ἄντην·
465
τύνη δʼ εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος,
466
καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο
467
λίσσεο καὶ τέκεος, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς.
468
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον
469
Ἑρμείας· Πρίαμος δʼ ἐξ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε,
470
Ἰδαῖον δὲ κατʼ αὖθι λίπεν· ὃ δὲ μίμνεν ἐρύκων
471
ἵππους ἡμιόνους τε· γέρων δʼ ἰθὺς κίεν οἴκου,
472
τῇ ῥʼ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος· ἐν δέ μιν αὐτὸν
473
εὗρʼ, ἕταροι δʼ ἀπάνευθε καθήατο· τὼ δὲ δύʼ οἴω
474
ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος
475
ποίπνυον παρεόντε· νέον δʼ ἀπέληγεν ἐδωδῆς
476
ἔσθων καὶ πίνων· ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα.
477
τοὺς δʼ ἔλαθʼ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας, ἄγχι δʼ ἄρα στὰς
478
χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας
479
δεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.
480
ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἄνδρʼ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τʼ ἐνὶ πάτρῃ
481
φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον
482
ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δʼ ἔχει εἰσορόωντας,
483
ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·
484
θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι, ἐς ἀλλήλους δὲ ἴδοντο.
485
τὸν καὶ λισσόμενος Πρίαμος πρὸς μῦθον ἔειπε·
486
μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ,
487
τηλίκου ὥς περ ἐγών, ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ·
488
καὶ μέν που κεῖνον περιναιέται ἀμφὶς ἐόντες
489
τείρουσʼ, οὐδέ τίς ἐστιν ἀρὴν καὶ λοιγὸν ἀμῦναι.
490
ἀλλʼ ἤτοι κεῖνός γε σέθεν ζώοντος ἀκούων
491
χαίρει τʼ ἐν θυμῷ, ἐπί τʼ ἔλπεται ἤματα πάντα
492
ὄψεσθαι φίλον υἱὸν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντα·
493
αὐτὰρ ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους
494
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δʼ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι.
495
πεντήκοντά μοι ἦσαν ὅτʼ ἤλυθον υἷες Ἀχαιῶν·
496
ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν,
497
τοὺς δʼ ἄλλους μοι ἔτικτον ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες.
498
τῶν μὲν πολλῶν θοῦρος Ἄρης ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν·
499
ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς,
500
τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης
501
Ἕκτορα· τοῦ νῦν εἵνεχʼ ἱκάνω νῆας Ἀχαιῶν
502
λυσόμενος παρὰ σεῖο, φέρω δʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα.
503
ἀλλʼ αἰδεῖο θεοὺς Ἀχιλεῦ, αὐτόν τʼ ἐλέησον
504
μνησάμενος σοῦ πατρός· ἐγὼ δʼ ἐλεεινότερός περ,
505
ἔτλην δʼ οἷʼ οὔ πώ τις ἐπιχθόνιος βροτὸς ἄλλος,
506
ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖρʼ ὀρέγεσθαι.
507
ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο·
508
ἁψάμενος δʼ ἄρα χειρὸς ἀπώσατο ἦκα γέροντα.
509
τὼ δὲ μνησαμένω ὃ μὲν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
510
κλαῖʼ ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς,
511
αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέρʼ, ἄλλοτε δʼ αὖτε
512
Πάτροκλον· τῶν δὲ στοναχὴ κατὰ δώματʼ ὀρώρει.
513
αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς,
514
καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθʼ ἵμερος ἠδʼ ἀπὸ γυίων,
515
αὐτίκʼ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη
516
οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον,
517
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
518
ἆ δείλʼ, ἦ δὴ πολλὰ κάκʼ ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν.
519
πῶς ἔτλης ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος
520
ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς
521
υἱέας ἐξενάριξα; σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.
522
ἀλλʼ ἄγε δὴ κατʼ ἄρʼ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δʼ ἔμπης
523
ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·
524
οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο·
525
ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι
526
ζώειν ἀχνυμένοις· αὐτοὶ δέ τʼ ἀκηδέες εἰσί.
527
δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει
528
δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων·
529
ᾧ μέν κʼ ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος,
530
ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε δʼ ἐσθλῷ·
531
ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ, λωβητὸν ἔθηκε,
532
καί ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει,
533
φοιτᾷ δʼ οὔτε θεοῖσι τετιμένος οὔτε βροτοῖσιν.
534
ὣς μὲν καὶ Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα
535
ἐκ γενετῆς· πάντας γὰρ ἐπʼ ἀνθρώπους ἐκέκαστο
536
ὄλβῳ τε πλούτῳ τε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι,
537
καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.
538
ἀλλʼ ἐπὶ καὶ τῷ θῆκε θεὸς κακόν, ὅττί οἱ οὔ τι
539
παίδων ἐν μεγάροισι γονὴ γένετο κρειόντων,
540
ἀλλʼ ἕνα παῖδα τέκεν παναώριον· οὐδέ νυ τόν γε
541
γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης
542
ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.
543
καὶ σὲ γέρον τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι·
544
ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει
545
καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων,
546
τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.
547
αὐτὰρ ἐπεί τοι πῆμα τόδʼ ἤγαγον Οὐρανίωνες
548
αἰεί τοι περὶ ἄστυ μάχαι τʼ ἀνδροκτασίαι τε.
549
ἄνσχεο, μὴ δʼ ἀλίαστον ὀδύρεο σὸν κατὰ θυμόν·
550
οὐ γάρ τι πρήξεις ἀκαχήμενος υἷος ἑῆος,
551
οὐδέ μιν ἀνστήσεις, πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα.
552
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
553
μή πω μʼ ἐς θρόνον ἵζε διοτρεφὲς ὄφρά κεν Ἕκτωρ
554
κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής, ἀλλὰ τάχιστα
555
λῦσον ἵνʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδω· σὺ δὲ δέξαι ἄποινα
556
πολλά, τά τοι φέρομεν· σὺ δὲ τῶνδʼ ἀπόναιο, καὶ ἔλθοις
557
σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν, ἐπεί με πρῶτον ἔασας
558
αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.
559
τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
560
μηκέτι νῦν μʼ ἐρέθιζε γέρον· νοέω δὲ καὶ αὐτὸς
561
Ἕκτορά τοι λῦσαι, Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθε
562
μήτηρ, ἥ μʼ ἔτεκεν, θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.
563
καὶ δέ σε γιγνώσκω Πρίαμε φρεσίν, οὐδέ με λήθεις,
564
ὅττι θεῶν τίς σʼ ἦγε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.
565
οὐ γάρ κε τλαίη βροτὸς ἐλθέμεν, οὐδὲ μάλʼ ἡβῶν,
566
ἐς στρατόν· οὐδὲ γὰρ ἂν φυλάκους λάθοι, οὐδέ κʼ ὀχῆα
567
ῥεῖα μετοχλίσσειε θυράων ἡμετεράων.
568
τὼ νῦν μή μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρίνῃς,
569
μή σε γέρον οὐδʼ αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω
570
καὶ ἱκέτην περ ἐόντα, Διὸς δʼ ἀλίτωμαι ἐφετμάς.
571
ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ.
572
Πηλεΐδης δʼ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε
573
οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο
574
ἥρως Αὐτομέδων ἠδʼ Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα
575
τῖʼ Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα,
576
οἳ τόθʼ ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε,
577
ἐς δʼ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος,
578
κὰδ δʼ ἐπὶ δίφρου εἷσαν· ἐϋξέστου δʼ ἀπʼ ἀπήνης
579
ᾕρεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα.
580
κὰδ δʼ ἔλιπον δύο φάρεʼ ἐΰννητόν τε χιτῶνα,
581
ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.
582
δμῳὰς δʼ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετʼ ἀμφί τʼ ἀλεῖψαι
583
νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν,
584
μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο
585
παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δʼ ὀρινθείη φίλον ἦτορ,
586
καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δʼ ἀλίτηται ἐφετμάς.
587
τὸν δʼ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ,
588
ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα,
589
αὐτὸς τόν γʼ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας,
590
σὺν δʼ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπʼ ἀπήνην.
591
ᾤμωξέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα, φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·
592
μή μοι Πάτροκλε σκυδμαινέμεν, αἴ κε πύθηαι
593
εἰν Ἄϊδός περ ἐὼν ὅτι Ἕκτορα δῖον ἔλυσα
594
πατρὶ φίλῳ, ἐπεὶ οὔ μοι ἀεικέα δῶκεν ἄποινα.
595
σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ καὶ τῶνδʼ ἀποδάσσομαι ὅσσʼ ἐπέοικεν.
596
ἦ ῥα, καὶ ἐς κλισίην πάλιν ἤϊε δῖος Ἀχιλλεύς,
597
ἕζετο δʼ ἐν κλισμῷ πολυδαιδάλῳ ἔνθεν ἀνέστη
598
τοίχου τοῦ ἑτέρου, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο μῦθον·
599
υἱὸς μὲν δή τοι λέλυται γέρον ὡς ἐκέλευες,
600
κεῖται δʼ ἐν λεχέεσσʼ· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφιν
601
ὄψεαι αὐτὸς ἄγων· νῦν δὲ μνησώμεθα δόρπου.
602
καὶ γάρ τʼ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου,
603
τῇ περ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροισιν ὄλοντο
604
ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δʼ υἱέες ἡβώοντες.
605
τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπʼ ἀργυρέοιο βιοῖο
606
χωόμενος Νιόβῃ, τὰς δʼ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα,
607
οὕνεκʼ ἄρα Λητοῖ ἰσάσκετο καλλιπαρῄῳ·
608
φῆ δοιὼ τεκέειν, ἣ δʼ αὐτὴ γείνατο πολλούς·
609
τὼ δʼ ἄρα καὶ δοιώ περ ἐόντʼ ἀπὸ πάντας ὄλεσσαν.
610
οἳ μὲν ἄρʼ ἐννῆμαρ κέατʼ ἐν φόνῳ, οὐδέ τις ἦεν
611
κατθάψαι, λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων·
612
τοὺς δʼ ἄρα τῇ δεκάτῃ θάψαν θεοὶ Οὐρανίωνες.
613
ἣ δʼ ἄρα σίτου μνήσατʼ, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.
614
νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν
615
ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς
616
νυμφάων, αἵ τʼ ἀμφʼ Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο,
617
ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.
618
ἀλλʼ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα δῖε γεραιὲ
619
σίτου· ἔπειτά κεν αὖτε φίλον παῖδα κλαίοισθα
620
Ἴλιον εἰσαγαγών· πολυδάκρυτος δέ τοι ἔσται.
621
ἦ καὶ ἀναΐξας ὄϊν ἄργυφον ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
622
σφάξʼ· ἕταροι δʼ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον,
623
μίστυλλόν τʼ ἄρʼ ἐπισταμένως πεῖράν τʼ ὀβελοῖσιν,
624
ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.
625
Αὐτομέδων δʼ ἄρα σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ
626
καλοῖς ἐν κανέοισιν· ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.
627
οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
628
αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
629
ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζʼ Ἀχιλῆα
630
ὅσσος ἔην οἷός τε· θεοῖσι γὰρ ἄντα ἐῴκει·
631
αὐτὰρ ὃ Δαρδανίδην Πρίαμον θαύμαζεν Ἀχιλλεὺς
632
εἰσορόων ὄψίν τʼ ἀγαθὴν καὶ μῦθον ἀκούων.
633
αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες,
634
τὸν πρότερος προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·
635
λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη
636
ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·
637
οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν
638
ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν,
639
ἀλλʼ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω
640
αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.
641
νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον
642
λαυκανίης καθέηκα· πάρος γε μὲν οὔ τι πεπάσμην.
643
ἦ ῥʼ, Ἀχιλεὺς δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμῳῇσι κέλευσε
644
δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ
645
πορφύρεʼ ἐμβαλέειν, στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας,
646
χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.
647
αἳ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι,
648
αἶψα δʼ ἄρα στόρεσαν δοιὼ λέχεʼ ἐγκονέουσαι.
649
τὸν δʼ ἐπικερτομέων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
650
ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν
651
ἐνθάδʼ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ
652
βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·
653
τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν,
654
αὐτίκʼ ἂν ἐξείποι Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν,
655
καί κεν ἀνάβλησις λύσιος νεκροῖο γένηται.
656
ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
657
ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον,
658
ὄφρα τέως αὐτός τε μένω καὶ λαὸν ἐρύκω.
659
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
660
εἰ μὲν δή μʼ ἐθέλεις τελέσαι τάφον Ἕκτορι δίῳ,
661
ὧδέ κέ μοι ῥέζων Ἀχιλεῦ κεχαρισμένα θείης.
662
οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δʼ ὕλη
663
ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.
664
ἐννῆμαρ μέν κʼ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν,
665
τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός,
666
ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπʼ αὐτῷ ποιήσαιμεν,
667
τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.
668
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·
669
ἔσται τοι καὶ ταῦτα γέρον Πρίαμʼ ὡς σὺ κελεύεις·
670
σχήσω γὰρ πόλεμον τόσσον χρόνον ὅσσον ἄνωγας.
671
ὣς ἄρα φωνήσας ἐπὶ καρπῷ χεῖρα γέροντος
672
ἔλλαβε δεξιτερήν, μή πως δείσειʼ ἐνὶ θυμῷ.
673
οἳ μὲν ἄρʼ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο
674
κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδεʼ ἔχοντες,
675
αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου·
676
τῷ δὲ Βρισηῒς παρελέξατο καλλιπάρῃος.
677
ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ
678
εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·
679
ἀλλʼ οὐχ Ἑρμείαν ἐριούνιον ὕπνος ἔμαρπτεν
680
ὁρμαίνοντʼ ἀνὰ θυμὸν ὅπως Πρίαμον βασιλῆα
681
νηῶν ἐκπέμψειε λαθὼν ἱεροὺς πυλαωρούς.
682
στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
683
ὦ γέρον οὔ νύ τι σοί γε μέλει κακόν, οἷον ἔθʼ εὕδεις
684
ἀνδράσιν ἐν δηΐοισιν, ἐπεί σʼ εἴασεν Ἀχιλλεύς.
685
καὶ νῦν μὲν φίλον υἱὸν ἐλύσαο, πολλὰ δʼ ἔδωκας·
686
σεῖο δέ κε ζωοῦ καὶ τρὶς τόσα δοῖεν ἄποινα
687
παῖδες τοὶ μετόπισθε λελειμμένοι, αἴ κʼ Ἀγαμέμνων
688
γνώῃ σʼ Ἀτρεΐδης, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί.
689
ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων, κήρυκα δʼ ἀνίστη.
690
τοῖσιν δʼ Ἑρμείας ζεῦξʼ ἵππους ἡμιόνους τε,
691
ῥίμφα δʼ ἄρʼ αὐτὸς ἔλαυνε κατὰ στρατόν, οὐδέ τις ἔγνω.
692
ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
693
Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,
694
Ἑρμείας μὲν ἔπειτʼ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον,
695
Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπʼ αἶαν,
696
οἳ δʼ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε
697
ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον. οὐδέ τις ἄλλος
698
ἔγνω πρόσθʼ ἀνδρῶν καλλιζώνων τε γυναικῶν,
699
ἀλλʼ ἄρα Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ
700
Πέργαμον εἰσαναβᾶσα φίλον πατέρʼ εἰσενόησεν
701
ἑσταότʼ ἐν δίφρῳ, κήρυκά τε ἀστυβοώτην·
702
τὸν δʼ ἄρʼ ἐφʼ ἡμιόνων ἴδε κείμενον ἐν λεχέεσσι·
703
κώκυσέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα γέγωνέ τε πᾶν κατὰ ἄστυ·
704
ὄψεσθε Τρῶες καὶ Τρῳάδες Ἕκτορʼ ἰόντες,
705
εἴ ποτε καὶ ζώοντι μάχης ἐκνοστήσαντι
706
χαίρετʼ, ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλει τʼ ἦν παντί τε δήμῳ.
707
ὣς ἔφατʼ, οὐδέ τις αὐτόθʼ ἐνὶ πτόλεϊ λίπετʼ ἀνὴρ
708
οὐδὲ γυνή· πάντας γὰρ ἀάσχετον ἵκετο πένθος·
709
ἀγχοῦ δὲ ξύμβληντο πυλάων νεκρὸν ἄγοντι.
710
πρῶται τόν γʼ ἄλοχός τε φίλη καὶ πότνια μήτηρ
711
τιλλέσθην ἐπʼ ἄμαξαν ἐΰτροχον ἀΐξασαι
712
ἁπτόμεναι κεφαλῆς· κλαίων δʼ ἀμφίσταθʼ ὅμιλος.
713
καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
714
Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων,
715
εἰ μὴ ἄρʼ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·
716
εἴξατέ μοι οὐρεῦσι διελθέμεν· αὐτὰρ ἔπειτα
717
ἄσεσθε κλαυθμοῖο, ἐπὴν ἀγάγωμι δόμον δέ.
718
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.
719
οἳ δʼ ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα
720
τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δʼ εἷσαν ἀοιδοὺς
721
θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν
722
οἳ μὲν ἄρʼ ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.
723
τῇσιν δʼ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο
724
Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·
725
ἆνερ ἀπʼ αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην
726
λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δʼ ἔτι νήπιος αὔτως
727
ὃν τέκομεν σύ τʼ ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω
728
ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἥδε κατʼ ἄκρης
729
πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν
730
ῥύσκευ, ἔχες δʼ ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα,
731
αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,
732
καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δʼ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ
733
ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο
734
ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν
735
ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον
736
χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ
737
ἢ πατέρʼ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν
738
Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.
739
οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·
740
τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ,
741
ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας
742
Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.
743
οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,
744
οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ
745
μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.
746
ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.
747
τῇσιν δʼ αὖθʼ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·
748
Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ πάντων πολὺ φίλτατε παίδων,
749
ἦ μέν μοι ζωός περ ἐὼν φίλος ἦσθα θεοῖσιν·
750
οἳ δʼ ἄρα σεῦ κήδοντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.
751
ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
752
πέρνασχʼ ὅν τινʼ ἕλεσκε πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο,
753
ἐς Σάμον ἔς τʼ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν·
754
σεῦ δʼ ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχὴν ταναήκεϊ χαλκῷ,
755
πολλὰ ῥυστάζεσκεν ἑοῦ περὶ σῆμʼ ἑτάροιο
756
Πατρόκλου, τὸν ἔπεφνες· ἀνέστησεν δέ μιν οὐδʼ ὧς.
757
νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι
758
κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅν τʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
759
οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.
760
ὣς ἔφατο κλαίουσα, γόον δʼ ἀλίαστον ὄρινε.
761
τῇσι δʼ ἔπειθʼ Ἑλένη τριτάτη ἐξῆρχε γόοιο·
762
Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ δαέρων πολὺ φίλτατε πάντων,
763
ἦ μέν μοι πόσις ἐστὶν Ἀλέξανδρος θεοειδής,
764
ὅς μʼ ἄγαγε Τροίηνδʼ· ὡς πρὶν ὤφελλον ὀλέσθαι.
765
ἤδη γὰρ νῦν μοι τόδε εἰκοστὸν ἔτος ἐστὶν
766
ἐξ οὗ κεῖθεν ἔβην καὶ ἐμῆς ἀπελήλυθα πάτρης·
767
ἀλλʼ οὔ πω σεῦ ἄκουσα κακὸν ἔπος οὐδʼ ἀσύφηλον·
768
ἀλλʼ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι
769
δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων,
770
ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί,
771
ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες
772
σῇ τʼ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.
773
τὼ σέ θʼ ἅμα κλαίω καὶ ἔμʼ ἄμμορον ἀχνυμένη κῆρ·
774
οὐ γάρ τίς μοι ἔτʼ ἄλλος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
775
ἤπιος οὐδὲ φίλος, πάντες δέ με πεφρίκασιν.
776
ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἐπὶ δʼ ἔστενε δῆμος ἀπείρων.
777
λαοῖσιν δʼ ὃ γέρων Πρίαμος μετὰ μῦθον ἔειπεν·
778
ἄξετε νῦν Τρῶες ξύλα ἄστυ δέ, μὴ δέ τι θυμῷ
779
δείσητʼ Ἀργείων πυκινὸν λόχον· ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς
780
πέμπων μʼ ὧδʼ ἐπέτελλε μελαινάων ἀπὸ νηῶν
781
μὴ πρὶν πημανέειν πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς.
782
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ὑπʼ ἀμάξῃσιν βόας ἡμιόνους τε
783
ζεύγνυσαν, αἶψα δʼ ἔπειτα πρὸ ἄστεος ἠγερέθοντο.
784
ἐννῆμαρ μὲν τοί γε ἀγίνεον ἄσπετον ὕλην·
785
ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη φαεσίμβροτος ἠώς,
786
καὶ τότʼ ἄρʼ ἐξέφερον θρασὺν Ἕκτορα δάκρυ χέοντες,
787
ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν, ἐν δʼ ἔβαλον πῦρ.
788
ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
789
τῆμος ἄρʼ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.
790
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἤγερθεν ὁμηγερέες τʼ ἐγένοντο
791
πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ
792
πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος· αὐτὰρ ἔπειτα
793
ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θʼ ἕταροί τε
794
μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.
795
καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα θῆκαν ἑλόντες
796
πορφυρέοις πέπλοισι καλύψαντες μαλακοῖσιν.
797
αἶψα δʼ ἄρʼ ἐς κοίλην κάπετον θέσαν, αὐτὰρ ὕπερθε
798
πυκνοῖσιν λάεσσι κατεστόρεσαν μεγάλοισι·
799
ῥίμφα δὲ σῆμʼ ἔχεαν, περὶ δὲ σκοποὶ ἥατο πάντῃ,
800
μὴ πρὶν ἐφορμηθεῖεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.
801
χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον· αὐτὰρ ἔπειτα
802
εὖ συναγειρόμενοι δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα
803
δώμασιν ἐν Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος.
804
ὣς οἵ γʼ ἀμφίεπον τάφον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.