To Aphrodite
1
μοῦσά μοι ἔννεπε ἔργα πολυχρύσου Ἀφροδίτης,
2
Κύπριδος, ἥτε θεοῖσιν ἐπὶ γλυκὺν ἵμερον ὦρσε
3
καί τʼ ἐδαμάσσατο φῦλα καταθνητῶν ἀνθρώπων
4
οἰωνούς τε διιπετέας καὶ θηρία πάντα,
5
ἠμὲν ὅσʼ ἤπειρος πολλὰ τρέφει ἠδʼ ὅσα πόντος·
6
πᾶσιν δʼ ἔργα μέμηλεν ἐυστεφάνου Κυθερείης.
7
τρισσὰς δʼ οὐ δύναται πεπιθεῖν φρένας οὐδʼ ἀπατῆσαι·
8
κούρην τʼ αἰγιόχοιο Διός, γλαυκῶπιν Ἀθήνην·
9
οὐ γὰρ οἱ εὔαδεν ἔργα πολυχρύσου Ἀφροδίτης,
10
ἀλλʼ ἄρα οἱ πόλεμοί τε ἅδον καὶ ἔργον Ἄρηος
11
ὑσμῖναί τε μάχαι τε καὶ ἀγλαὰ ἔργʼ ἀλεγύνειν.
12
πρώτη τέκτονας ἄνδρας ἐπιχθονίους ἐδίδαξε
13
ποιῆσαι σατίνας τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ.
14
ἣ δέ τε παρθενικὰς ἁπαλόχροας ἐν μεγάροισιν
15
ἀγλαὰ ἔργʼ ἐδίδαξεν ἐπὶ φρεσὶ θεῖσα ἑκάστῃ.
16
οὐδέ ποτʼ Ἀρτέμιδα χρυσηλάκατον, κελαδεινὴν
17
δάμναται ἐν φιλότητι φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη.
18
καὶ γὰρ τῇ ἅδε τόξα καὶ οὔρεσι θῆρας ἐναίρειν,
19
φόρμιγγές τε χοροί τε διαπρύσιοί τʼ ὀλολυγαὶ
20
ἄλσεά τε σκιόεντα δικαίων τε πτόλις ἀνδρῶν.
21
οὐδὲ μὲν αἰδοίῃ κούρῃ ἅδε ἔργʼ Ἀφροδίτης,
22
Ἱστίῃ, ἣν πρώτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,
23
αὖτις δʼ ὁπλοτάτην, βουλῇ Διὸς αἰγιόχοιο,
24
πότνιαν, ἣν ἐμνῶντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων·
25
ἣ δὲ μαλʼ οὐκ ἔθελεν, ἀλλὰ στερεῶς ἀπέειπεν·
26
ὤμοσε δὲ μέγαν ὅρκον, ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστίν,
27
ἁψαμένη κεφαλῆς πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο,
28
παρθένος ἔσσεσθαι πάντʼ ἤματα, δῖα θεάων.
29
τῇ δὲ πατὴρ Ζεὺς δῶκε καλὸν γέρας ἀντὶ γάμοιο
30
καὶ τε μέσῳ οἴκῳ κατʼ ἄρʼ ἕζετο πῖαρ ἑλοῦσα.
31
πᾶσιν δʼ ἐν νηοῖσι θεῶν τιμάοχός ἐστι
32
καὶ παρὰ πᾶσι βροτοῖσι θεῶν πρέσβειρα τέτυκται.
33
τάων οὐ δύναται πεπιθεῖν φρένας οὐδʼ ἀπατῆσαι·
34
τῶν δʼ ἄλλων οὔ πέρ τι πεφυγμένον ἔστʼ Ἀφροδίτην
35
οὔτε θεῶν μακάρων οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων.
36
καί τε παρὲκ Ζηνὸς νόον ἤγαγε τερπικεραύνου,
37
ὅστε μέγιστός τʼ ἐστὶ μεγίστης τʼ ἔμμορε τιμῆς.
38
καί τε τοῦ, εὖτʼ ἐθέλοι, πυκινὰς φρένας ἐξαπαφοῦσα
39
ῥηιδίως συνέμιξε καταθνητῇσι γυναιξίν,
40
Ἥρης ἐκλελαθοῦσα, κασιγνήτης ἀλόχου τε,
41
ἣ μέγα εἶδος ἀρίστη ἐν ἀθανάτῃσι θεῇσι.
42
κυδίστην δʼ ἄρα μιν τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης
43
μήτηρ τε Ῥείη· Ζεὺς δʼ ἄφθιτα μήδεα εἰδὼς
44
αἰδοίην ἄλοχον ποιήσατο κέδνʼ εἰδυῖαν.
45
τῇ δὲ καὶ αὐτῇ Ζεὺς γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ
46
ἀνδρὶ καταθνητῷ μιχθήμεναι, ὄφρα τάχιστα
47
μηδʼ αὐτὴ βροτέης εὐνῆς ἀποεργμένη εἴη,
48
καί ποτʼ ἐπευξαμένη εἴπῃ μετὰ πᾶσι θεοῖσιν
49
ἡδὺ γελοιήσασα, φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη,
50
ὤς ῥα θεοὺς συνέμιξε καταθνητῇσι γυναιξί,
51
καί τε καταθνητοὺς υἱεῖς τέκον ἀθανάτοισιν,
52
ὥς τε θεὰς ἀνέμιξε καταθνητοῖς ἀνθρώποις.
53
Ἀγχίσεω δʼ ἄρα οἱ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ,
54
ὃς τότʼ ἐν ἀκροπόλοις ὄρεσιν πολυπιδάκου Ἴδης
55
βουκολέεσκεν βοῦς δέμας ἀθανάτοισιν ἐοικώς.
56
τὸν δὴ ἔπειτα ἰδοῦσα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη
57
ἠράσατʼ, ἔκπαγλος δὲ κατὰ φρένας ἵμερος εἷλεν.
58
ἐς Κύπρον δʼ ἐλθοῦσα θυώδεα νηὸν ἔδυνεν,
59
ἐς Πάφον· ἔνθα δέ οἱ τέμενος βωμός τε θυώδης.
60
ἐνθʼ ἥ γʼ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς·
61
ἔνθα δέ μιν Χάριτες λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ
62
ἀμβρότῳ, οἷα θεοὺς ἐπενήνοθεν αἰὲν ἐόντας,
63
ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν.
64
ἑσσαμένη δʼ εὖ πάντα περὶ χροῒ εἵματα καλὰ
65
χρυσῷ κοσμηθεῖσα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη
66
σεύατʼ ἐπὶ Τροίης προλιποῦσʼ εὐώδεα Κύπρον,
67
ὕψι μετὰ νέφεσιν ῥίμφα πρήσσουσα κέλευθον.
68
Ἴδην δʼ ἵκανεν πολυπίδακα, μητέρα θηρῶν,
69
βῆ δʼ ἰθὺς σταθμοῖο διʼ οὔρεος· οἳ δὲ μετʼ αὐτὴν
70
σαίνοντες πολιοί τε λύκοι χαροποί τε λέοντες,
71
ἄρκτοι παρδάλιές τε θοαὶ προκάδων ἀκόρητοι
72
ἤισαν· ἣ δʼ ὁρόωσα μετὰ φρεσὶ τέρπετο θυμὸν
73
καὶ τοῖς ἐν στήθεσσι βάλʼ ἵμερον· οἳ δʼ ἅμα πάντες
74
σύνδυο κοιμήσαντο κατὰ σκιόεντας ἐναύλους·
75
αὐτὴ δʼ ἐς κλισίας εὐποιήτους ἀφίκανε·
76
τὸν δʼ εὗρε σταθμοῖσι λελειμμένον οἶον ἀπʼ ἄλλων
77
Ἀγχίσην ἥρωα, θεῶν ἄπο κάλλος ἔχοντα.
78
οἳ δʼ ἅμα βουσὶν ἕποντο νομοὺς κατὰ ποιήεντας
79
πάντες· ὃ δὲ σταθμοῖσι λελειμμένος οἶος ἀπʼ ἄλλων
80
πωλεῖτʼ ἔνθα καὶ ἔνθα διαπρύσιον κιθαρίζων.
81
στῆ δʼ αὐτοῦ προπάροιθε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
82
παρθένῳ ἀδμήτῃ μέγεθος καὶ εἶδος ὁμοίη,
83
μή μιν ταρβήσειεν ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας.
84
Ἀγχίσης δʼ ὁρόων ἐφράζετο θαύμαινέν τε
85
εἶδός τε μέγεθός τε καὶ εἵματα σιγαλόεντα.
86
πέπλόν μὲν γὰρ ἕεστο φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς,
87
εἶχε δʼ ἐπιγναμπτὰς ἕλικας κάλυκάς τε φαεινάς·
88
ὅρμοι δʼ ἀμφʼ ἁπαλῇ δειρῇ περικαλλέες ἦσαν.
89
καλόν, χρύσειον, παμποίκιλον· ὡς δὲ σελήνη
90
στήθεσιν ἀμφʼ ἁπαλοῖσιν ἐλάμπετο, θαῦμα ἰδέσθαι·
91
Ἀγχίσην δʼ ἔρος εἷλεν, ἔπος δέ μιν ἀντίον ηὔδα·
92
χαῖρε, ἄνασσʼ, ἥ τις μακάρων τάδε δώμαθʼ ἱκάνεις,
93
Ἄρτεμις ἢ Λητὼ ἠὲ χρυσέη Ἀφροδίτη
94
ἢ Θέμις ἠυγενὴς ἠὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
95
ἤ πού τις Χαρίτων δεῦρʼ ἤλυθες, αἵτε θεοῖσι
96
πᾶσιν ἑταιρίζουσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται,
97
ἤ τις Νυμφάων, αἵτʼ ἄλσεα καλὰ νέμονται
98
ἢ Νυμφῶν, αἳ καλὸν ὄρος τόδε ναιετάουσι
99
καὶ πηγὰς ποταμῶν, καὶ πίσεα ποιήεντα.
100
σοὶ δʼ ἐγὼ ἐν σκοπιῇ, περιφαινομένῳ ἐνὶ χώρῳ,
101
βωμὸν ποιήσω, ῥέξω δέ τοι ἱερὰ καλὰ
102
ὥρῃσιν πάσῃσι. σὺ δʼ εὔφρονα θυμὸν ἔχουσα
103
δός με μετὰ Τρώεσσιν ἀριπρεπέʼ ἔμμεναι ἄνδρα,
104
ποίει δʼ ἐξοπίσω θαλερὸν γόνον, αὐτὰρ ἔμʼ αὐτὸν
105
δηρὸν ἐὺ ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο,
106
ὄλβιον ἐν λαοῖς, καὶ γήραος οὐδὸν ἱκέσθαι.
107
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·
108
Ἀγχίση, κύδιστε χαμαιγενέων ἀνθρώπων,
109
οὔ τίς τοι θεός εἰμι· τί μʼ ἀθανάτῃσιν ἐίσκεις;
110
ἀλλὰ καταθνητή τε, γυνὴ δέ με γείνατο μήτηρ.
111
Ὀτρεὺς δʼ ἐστὶ πατὴρ ὀνομακλυτός, εἴ που ἀκούεις,
112
ὃς πάσης Φρυγίης εὐτειχήτοιο ἀνάσσει.
113
γλῶσσαν δʼ ὑμετέρην τε καὶ ἡμετέρην σάφα οἶδα.
114
Τρῳὰς γὰρ μεγάρῳ με τροφὸς τρέφεν· ἣ δὲ διαπρὸ
115
σμικρὴν παῖδʼ ἀτίταλλε, φίλης παρὰ μητρὸς ἑλοῦσα.
116
ὣς δή τοι γλῶσσάν γε καὶ ὑμετέρην εὖ οἶδα.
117
νῦν δέ μʼ ἀνήρπαξε χρυσόρραπις Ἀργειφόντης
118
ἐκ χοροῦ Ἀρτέμιδος χρυσηλακάτου, κελαδεινῆς.
119
πολλαὶ δὲ νύμφαι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι
120
παίζομεν, ἀμφὶ δʼ ὅμιλος ἀπείριτος ἐστεφάνωτο.
121
ἔνθεν μʼ ἥρπαξε χρυσόρραπις Ἀργειφόντης·
122
πολλὰ δʼ ἔπʼ ἤγαγεν ἔργα καταθνητῶν ἀνθρώπων,
123
πολλὴν δʼ ἄκληρόν τε καὶ ἄκτιτον, ἣν διὰ θῆρες
124
ὠμοφάγοι φοιτῶσι κατὰ σκιόεντας ἐναύλους·
125
οὐδὲ ποσὶ ψαύσειν ἐδόκουν φυσιζόου αἴης·
126
Ἀγχίσεω δέ με φάσκε παραὶ λέχεσιν καλέεσθαι
127
κουριδίην ἄλοχον, σοὶ δʼ ἀγλαὰ τέκνα τεκεῖσθαι.
128
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξε καὶ ἔφρασεν, ἦ τοι ὅ γʼ αὖτις
129
ἀθανάτων μετὰ φῦλʼ ἀπέβη κρατὺς Ἀργειφόντης·
130
αὐτὰρ ἐγώ σʼ ἱκόμην, κρατερὴ δέ μοι ἔπλετʼ ἀνάγκη.
131
ἀλλά σε πρὸς Ζηνὸς γουνάζομαι ἠδὲ τοκήων
132
ἐσθλῶν· οὐ μὲν γάρ κε κακοὶ τοιόνδε τέκοιεν·
133
ἀδμήτην μʼ ἀγαγὼν καὶ ἀπειρήτην φιλότητος
134
πατρί τε σῷ δεῖξον καὶ μητέρι κέδνʼ εἰδυίῃ
135
σοῖς τε κασιγνήτοις, οἵ τοι ὁμόθεν γεγάασιν.
136
οὔ σφιν ἀεικελίη νυὸς ἔσσομαι, ἀλλʼ εἰκυῖα.
137
πέμψαι δʼ ἄγγελον ὦκα μετὰ Φρύγας αἰολοπώλους
138
εἰπεῖν πατρί τʼ ἐμῷ καὶ μητέρι κηδομένῃ περ·
139
οἳ δέ κε τοι χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά θʼ ὑφαντὴν
140
πέμψουσιν· σὺ δὲ πολλὰ καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα.
141
ταῦτα δὲ ποιήσας δαίνυ γάμον ἱμερόεντα,
142
τίμιον ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.
143
ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ.
144
Ἀγχίσην δʼ ἔρος εἷλεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
145
εἰ μὲν θνητή τʼ ἐσσι, γυνὴ δέ σε γείνατο μήτηρ,
146
Ὀτρεὺς δʼ ἐστὶ πατὴρ ὀνομακλυτός, ὡς ἀγορεύεις,
147
ἀθανάτου δὲ ἕκητι διακτόρου ἐνθάδʼ ἱκάνεις
148
Ἑρμέω, ἐμὴ δʼ ἄλοχος κεκλήσεαι ἤματα πάντα·
149
οὔ τις ἔπειτα θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων
150
ἐνθάδε με σχήσει, πρὶν σῇ φιλότητι μιγῆναι
151
αὐτίκα νῦν· οὐδʼ εἴ κεν ἑκηβόλος αὐτὸς Ἀπόλλων
152
τόξου ἀπʼ ἀργυρέου προΐῃ βέλεα στονόεντα.
153
βουλοίμην κεν ἔπειτα, γύναι ἐικυῖα θεῇσι,
154
σῆς εὐνῆς ἐπιβὰς δῦναι δόμον Ἄιδος εἴσω.
155
ὣς εἰπὼν λάβε χεῖρα· φιλομμειδὴς δʼ Ἀφροδίτη
156
ἕρπε μεταστρεφθεῖσα κατʼ ὄμματα καλὰ βαλοῦσα
157
ἐς λέχος εὔστρωτον, ὅθι περ πάρος ἔσκεν ἄνακτι
158
χλαίνῃσιν μαλακῇς ἐστρωμένον· αὐτὰρ ὕπερθεν
159
ἄρκτων δέρματʼ ἔκειτο βαρυφθόγγων τε λεόντων,
160
τοὺς αὐτὸς κατέπεφνεν ἐν οὔρεσιν ὑψηλοῖσιν.
161
οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν λεχέων εὐποιήτων ἐπέβησαν,
162
κόσμον μέν οἱ πρῶτον ἀπὸ χροὸς εἷλε φαεινόν,
163
πόρπας τε γναμπτάς θʼ ἕλικας κάλυκάς τε καὶ ὅρμους.
164
λῦσε δέ οἱ ζώνην ἰδὲ εἵματα σιγαλόεντα
165
ἔκδυε καὶ κατέθηκεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
166
Ἀγχίσης· ὃ δʼ ἔπειτα θεῶν ἰότητι καὶ αἴσῃ
167
ἀθανάτῃ παρέλεκτο θεᾷ βροτός, οὐ σάφα εἰδώς.
168
ἦμος δʼ ἂψ εἰς αὖλιν ἀποκλίνουσι νομῆες
169
βοῦς τε καὶ ἴφια μῆλα νομῶν ἐξ ἀνθεμοέντων·
170
τῆμος ἄρʼ Ἀγχίσῃ μὲν ἐπὶ γλυκὺν ὕπνον ἔχευε
171
νήδυμον, αὐτὴ δὲ χροῒ ἕννυτο εἵματα καλά.
172
ἑσσαμένη δʼ εὖ πάντα περὶ χροῒ δῖα θεάων
173
ἔστη πὰρ κλισίῃ, κεὐποιήτοιο μελάθρου
174
κῦρε κάρη· κάλλος δὲ παρειάων ἀπέλαμπεν
175
ἄμβροτον, οἷόν τʼ ἐστὶν ἐυστεφάνου Κυθερείης,
176
ἐξ ὕπνου τʼ ἀνέγειρεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
177
ὄρσεο, Δαρδανίδη· τί νυ νήγρετον ὕπνον ἰαύεις;
178
καὶ φράσαι, εἴ τοι ὁμοίη ἐγὼν ἰνδάλλομαι εἶναι,
179
οἵην δή με τὸ πρῶτον ἐν ὀφθαλμοῖσι νόησας;
180
ὣς φάθʼ· ὃ δʼ ἐξ ὕπνοιο μάλʼ ἐμμαπέως ὑπάκουσεν.
181
ὡς δὲ ἴδεν δειρήν τε καὶ ὄμματα κάλʼ Ἀφροδίτης,
182
τάρβησέν τε καὶ ὄσσε παρακλιδὸν ἔτραπεν ἄλλῃ·
183
ἂψ δʼ αὖτις χλαίνῃ τε καλύψατο καλὰ πρόσωπα
184
καί μιν λισσόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
185
αὐτίκα σʼ ὡς τὰ πρῶτα, θεά, ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,
186
ἔγνων ὡς θεὸς ἦσθα· σὺ δʼ οὐ νημερτὲς ἔειπες.
187
ἀλλά σε πρὸς Ζηνὸς γουνάζομαι αἰγιόχοιο,
188
μή με ζῶντʼ ἀμενηνὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἐάσῃς
189
ναίειν, ἀλλʼ ἐλέαιρʼ· ἐπεὶ οὐ βιοθάλμιος ἀνὴρ
190
γίγνεται, ὅς τε θεαῖς εὐνάζεται ἀθανάτῃσι.
191
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·
192
Ἀγχίση, κύδιστε καταθνητῶν ἀνθρώπων,
193
θάρσει, μηδέ τι σῇσι μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην·
194
οὐ γάρ τοί τι δέος παθέειν κακὸν ἐξ ἐμέθεν γε,
195
οὐδʼ ἄλλων μακάρων· ἐπεὶ ἦ φίλος ἐσσὶ θεοῖσι.
196
σοὶ δʼ ἔσται φίλος υἱός, ὃς ἐν Τρώεσσιν ἀνάξει
197
καὶ παῖδες παίδεσσι διαμπερὲς ἐκγεγάοντες·
198
τῷ δὲ καὶ Αἰνείας ὄνομʼ ἔσσεται, οὕνεκα μʼ αἰνὸν
199
ἔσχεν ἄχος, ἕνεκα βροτοῦ ἀνέρος ἔμπεσον εὐνῇ·
200
ἀγχίθεοι δὲ μάλιστα καταθνητῶν ἀνθρώπων
201
αἰεὶ ἀφʼ ὑμετέρης γενεῆς εἶδός τε φυήν τε.
202
ἦ τοι μὲν ξανθὸν Γανυμήδεα μητιέτα Ζεὺς
203
ἥρπασε ὃν διὰ κάλλος, ἵνʼ ἀθανάτοισι μετείη
204
καί τε Διὸς κατὰ δῶμα θεοῖς ἐπιοινοχοεύοι,
205
θαῦμα ἰδεῖν, πάντεσσι τετιμένος ἀθανάτοισι,
206
χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἀφύσσων νέκταρ ἐρυθρόν.
207
Τρῶα δὲ πένθος ἄλαστον ἔχε φρένας, οὐδέ τι ᾔδει,
208
ὅππη οἱ φίλον υἱὸν ἀνήρπασε θέσπις ἄελλα·
209
τὸν δὴ ἔπειτα γόασκε διαμπερὲς ἤματα πάντα
210
καί μιν Ζεὺς ἐλέησε, δίδου δέ οἱ υἷος ἄποινα,
211
ἵππους ἀρσίποδας, τοί τʼ ἀθανάτους φορέουσι.
212
τούς οἱ δῶρον ἔδωκεν ἔχειν· εἶπεν δὲ ἕκαστα
213
Ζηνὸς ἐφημοσύνῃσι διάκτορος Ἀργειφόντης,
214
ὡς ἔοι ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἶσα θεοῖσιν.
215
αὐτὰρ ἐπειδὴ Ζηνὸς ὅ γʼ ἔκλυεν ἀγγελιάων,
216
οὐκέτʼ ἔπειτα γόασκε, γεγήθει δὲ φρένας ἔνδον,
217
γηθόσυνος δʼ ἵπποισιν ἀελλοπόδεσσιν ὀχεῖτο.
218
ὣς δʼ αὖ Τιθωνὸν χρυσόθρονος ἥρπασεν Ἠώς,
219
ὑμετέρης γενεῆς, ἐπιείκελον ἀθανάτοισι.
220
Βῆ δʼ ἴμεν αἰτήσουσα κελαινεφέα Κρονίωνα,
221
ἀθάνατόν τʼ εἶναι καὶ ζώειν ἤματα πάντα·
222
τῇ δὲ Ζεὺς ἐπένευσε καὶ ἐκρήηνεν ἐέλδωρ.
223
νηπίη, οὐδʼ ἐνόησε μετὰ φρεσὶ πότνια Ἠὼς
224
ἥβην αἰτῆσαι ξῦσαί τʼ ἄπο γῆρας ὀλοιόν.
225
τὸν δʼ ἦ τοι εἵως μὲν ἔχεν πολυήρατος ἥβη,
226
Ἠοῖ τερπόμενος χρυσοθρόνῳ, ἠριγενείῃ
227
ναῖε παρʼ Ὠκεανοῖο ῥοῇς ἐπὶ πείρασι γαίης·
228
αὐτὰρ ἐπεὶ πρῶται πολιαὶ κατέχυντο ἔθειραι
229
καλῆς ἐκ κεφαλῆς εὐηγενέος τε γενείου,
230
τοῦ δʼ ἦ τοι εὐνῆς μὲν ἀπείχετο πότνια Ἠώς,
231
αὐτὸν δʼ αὖτʼ ἀτίταλλεν ἐνὶ μεγάροισιν ἔχουσα,
232
σίτῳ τʼ ἀμβροσίῃ τε καὶ εἵματα καλὰ διδοῦσα.
233
ἀλλʼ ὅτε δὴ πάμπαν στυγερὸν κατὰ γῆρας ἔπειγεν,
234
οὐδέ τι κινῆσαι μελέων δύνατʼ οὐδʼ ἀναεῖραι,
235
ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή·
236
ἐν θαλάμῳ κατέθηκε, θύρας δʼ ἐπέθηκε φαεινάς.
237
τοῦ δʼ ἦ τοι φωνὴ ῥέει ἄσπετος, οὐδέ τι κῖκυς
238
ἔσθʼ, οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν.
239
οὐκ ἂν ἐγώ γε σὲ τοῖον ἐν ἀθανάτοισιν ἑλοίμην
240
ἀθάνατόν τʼ εἶναι καὶ ζώειν ἤματα πάντα.
241
ἀλλʼ εἰ μὲν τοιοῦτος ἐὼν εἶδός τε δέμας τε
242
ζώοις ἡμέτερός τε πόσις κεκλημένος εἴης,
243
οὐκ ἂν ἔπειτά μʼ ἄχος πυκινὰς φρένας ἀμφικαλύπτοι.
244
νῦν δέ σε μὲν τάχα γῆρας ὁμοίιον ἀμφικαλύψει
245
νηλειές, τό τʼ ἔπειτα παρίσταται ἀνθρώποισιν,
246
οὐλόμενον, καματηρόν, ὅτε στυγέουσι θεοί περ.
247
αὐτὰρ ἐμοὶ μέγʼ ὄνειδος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν
248
ἔσσεται ἤματα πάντα διαμπερὲς εἵνεκα σεῖο,
249
οἳ πρὶν ἐμοὺς ὀάρους καὶ μήτιας, αἷς ποτε πάντας
250
ἀθανάτους συνέμιξα καταθνητῇσι γυναιξί,
251
τάρβεσκον· πάντας γὰρ ἐμὸν δάμνασκε νόημα.
252
νῦν δὲ δὴ οὐκέτι μοι στόμα χείσεται ἐξονομῆναι
253
τοῦτο μετʼ ἀθανάτοισιν, ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἀάσθην,
254
σχέτλιον, οὐκ ὀνοταστόν, ἀπεπλάγχθην δὲ νόοιο,
255
παῖδα δʼ ὑπὸ ζώνῃ ἐθέμην βροτῷ εὐνηθεῖσα.
256
τὸν μέν, ἐπὴν δὴ πρῶτον ἴδῃ φάος ἠελίοιο,
257
Νύμφαι μιν θρέψουσιν ὀρεσκῷοι βαθύκολποι,
258
αἳ τόδε ναιετάουσιν ὄρος μέγα τε ζάθεόν τε·
259
αἵ ῥʼ οὔτε θνητοῖς οὔτʼ ἀθανάτοισιν ἕπονται.
260
δηρὸν μὲν ζώουσι καὶ ἄμβροτον εἶδαρ ἔδουσι
261
καί τε μετʼ ἀθανάτοισι καλὸν χορὸν ἐρρώσαντο.
262
τῇσι δὲ Σειληνοὶ καὶ ἐύσκοπος Ἀργειφόντης
263
μίσγοντʼ ἐν φιλότητι μυχῷ σπείων ἐροέντων.
264
τῇσι δʼ ἅμʼ ἢ ἐλάται ἠὲ δρύες ὑψικάρηνοι
265
γεινομένῃσιν ἔφυσαν ἐπὶ χθονὶ βωτιανείρῃ,
266
καλαί, τηλεθάουσαι, ἐν οὔρεσιν ὑψηλοῖσιν.
267
ἑστᾶσʼ ἠλίβατοι, τεμένη δέ ἑ κικλήσκουσιν
268
ἀθανάτων· τὰς δʼ οὔ τι βροτοὶ κείρουσι σιδήρῳ·
269
ἀλλʼ ὅτε κεν δὴ μοῖρα παρεστήκῃ θανάτοιο,
270
ἀζάνεται μὲν πρῶτον ἐπὶ χθονὶ δένδρεα καλά,
271
φλοιὸς δʼ ἀμφιπεριφθινύθει, πίπτουσι δʼ ἄπʼ ὄζοι,
272
τῶν δέ θʼ ὁμοῦ ψυχὴ λείπει φάος ἠελίοιο.
273
αἳ μὲν ἐμὸν θρέψουσι παρὰ σφίσιν υἱὸν ἔχουσαι.
274
τὸν μὲν ἐπὴν δὴ πρῶτον ἕλῃ πολυήρατος ἥβη,
275
ἄξουσίν σοι δεῦρο θεαὶ δείξουσί τε παῖδα.
276
σοὶ δʼ ἐγώ, ὄφρα κε ταῦτα μετὰ φρεσὶ πάντα διέλθω,
277
ἐς πέμπτον ἔτος αὖτις ἐλεύσομαι υἱὸν ἄγουσα.
278
τὸν μὲν ἐπὴν δὴ πρῶτον ἴδῃς θάλος ὀφθαλμοῖσι,
279
γηθήσεις ὁρόων· μάλα γὰρ θεοείκελος ἔσται·
280
ἄξεις δʼ αὐτίκα νιν ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν.
281
ἢν δέ τις εἴρηταί σε καταθνητῶν ἀνθρώπων,
282
ἥ τις σοι φίλον υἱὸν ὑπὸ ζώνῃ θέτο μήτηρ,
283
τῷ δὲ σὺ μυθεῖσθαι μεμνημένος, ὥς σε κελεύω·
284
φάσθαι τοι Νύμφης καλυκώπιδος ἔκγονον εἶναι,
285
αἳ τόδε ναιετάουσιν ὄρος καταειμένον ὕλῃ.
286
εἰ δέ κεν ἐξείπῃς καὶ ἐπεύξεαι ἄφρονι θυμῷ
287
ἐν φιλότητι μιγῆναι ἐυστεφάνῳ Κυθερείῃ,
288
Ζεύς σε χολωσάμενος βαλέει ψολόεντι κεραυνῷ.
289
εἴρηταί τοι πάντα· σὺ δὲ φρεσὶ σῇσι νοήσας,
290
ἴσχεο μηδʼ ὀνόμαινε, θεῶν δʼ ἐποπίζεο μῆνιν.
291
ὣς εἰποῦσʼ ἤιξε πρὸς οὐρανὸν ἠνεμόεντα.
292
χαῖρε, θεά, Κύπροιο ἐυκτιμένης μεδέουσα·
293
σεῦ δʼ ἐγὼ ἀρξάμενος μεταβήσομαι ἄλλον ἐς ὕμνον.