Scroll 7
1
ὧς ὁ μὲν ἔνθʼ ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
2
κούρην δὲ προτὶ ἄστυ φέρεν μένος ἡμιόνοιιν.
3
ἡ δʼ ὅτε δὴ οὗ πατρὸς ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκανε,
4
στῆσεν ἄρʼ ἐν προθύροισι, κασίγνητοι δέ μιν ἀμφὶς
5
ἵσταντʼ ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι, οἵ ῥʼ ὑπʼ ἀπήνης
6
ἡμιόνους ἔλυον ἐσθῆτά τε ἔσφερον εἴσω.
7
αὐτὴ δʼ ἐς θάλαμον ἑὸν ἤιε· δαῖε δέ οἱ πῦρ
8
γρῆυς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,
9
τήν ποτʼ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι·
10
Ἀλκινόῳ δʼ αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσιν
11
Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δʼ ὣς δῆμος ἄκουεν·
12
ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν.
13
ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει.
14
καὶ τότʼ Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδʼ ἴμεν· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη
15
πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέουσʼ Ὀδυσῆι,
16
μή τις Φαιήκων μεγαθύμων ἀντιβολήσας
17
κερτομέοι τʼ ἐπέεσσι καὶ ἐξερέοιθʼ ὅτις εἴη.
18
ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε πόλιν δύσεσθαι ἐραννήν,
19
ἔνθα οἱ ἀντεβόλησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,
20
παρθενικῇ ἐικυῖα νεήνιδι, κάλπιν ἐχούσῃ.
21
στῆ δὲ πρόσθʼ αὐτοῦ, ὁ δʼ ἀνείρετο δῖος Ὀδυσσεύς·
22
ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο
23
Ἀλκινόου, ὃς τοῖσδε μετʼ ἀνθρώποισι ἀνάσσει;
24
καὶ γὰρ ἐγὼ ξεῖνος ταλαπείριος ἐνθάδʼ ἱκάνω
25
τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης· τῷ οὔ τινα οἶδα
26
ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν.
27
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
28
τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμον, ὅν με κελεύεις,
29
δείξω, ἐπεί μοι πατρὸς ἀμύμονος ἐγγύθι ναίει.
30
ἀλλʼ ἴθι σιγῇ τοῖον, ἐγὼ δʼ ὁδὸν ἡγεμονεύσω,
31
μηδέ τινʼ ἀνθρώπων προτιόσσεο μηδʼ ἐρέεινε.
32
οὐ γὰρ ξείνους οἵδε μάλʼ ἀνθρώπους ἀνέχονται,
33
οὐδʼ ἀγαπαζόμενοι φιλέουσʼ ὅς κʼ ἄλλοθεν ἔλθῃ.
34
νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι
35
λαῖτμα μέγʼ ἐκπερόωσιν, ἐπεί σφισι δῶκʼ ἐνοσίχθων·
36
τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα.
37
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη
38
καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
39
τὸν δʼ ἄρα Φαίηκες ναυσικλυτοὶ οὐκ ἐνόησαν
40
ἐρχόμενον κατὰ ἄστυ διὰ σφέας· οὐ γὰρ Ἀθήνη
41
εἴα ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν
42
θεσπεσίην κατέχευε φίλα φρονέουσʼ ἐνὶ θυμῷ.
43
θαύμαζεν δʼ Ὀδυσεὺς λιμένας καὶ νῆας ἐίσας
44
αὐτῶν θʼ ἡρώων ἀγορὰς καὶ τείχεα μακρὰ
45
ὑψηλά, σκολόπεσσιν ἀρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι.
46
ἀλλʼ ὅτε δὴ βασιλῆος ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκοντο,
47
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
48
οὗτος δή τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμος, ὅν με κελεύεις
49
πεφραδέμεν· δήεις δὲ διοτρεφέας βασιλῆας
50
δαίτην δαινυμένους· σὺ δʼ ἔσω κίε, μηδέ τι θυμῷ
51
τάρβει· θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων
52
ἔργοισιν τελέθει, εἰ καί ποθεν ἄλλοθεν ἔλθοι.
53
δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν·
54
Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον, ἐκ δὲ τοκήων
55
τῶν αὐτῶν οἵ περ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα.
56
Ναυσίθοον μὲν πρῶτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
57
γείνατο καὶ Περίβοια, γυναικῶν εἶδος ἀρίστη,
58
ὁπλοτάτη θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος,
59
ὅς ποθʼ ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν.
60
ἀλλʼ ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον, ὤλετο δʼ αὐτός·
61
τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδα
62
Ναυσίθοον μεγάθυμον, ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε·
63
Ναυσίθοος δʼ ἔτεκεν Ῥηξήνορά τʼ Ἀλκίνοόν τε.
64
τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
65
νυμφίον ἐν μεγάρῳ, μίαν οἴην παῖδα λιπόντα
66
Ἀρήτην· τὴν δʼ Ἀλκίνοος ποιήσατʼ ἄκοιτιν,
67
καί μιν ἔτισʼ, ὡς οὔ τις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη,
68
ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπʼ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν.
69
ὣς κείνη περὶ κῆρι τετίμηταί τε καὶ ἔστιν
70
ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ τʼ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο
71
καὶ λαῶν, οἵ μίν ῥα θεὸν ὣς εἰσορόωντες
72
δειδέχαται μύθοισιν, ὅτε στείχῃσʼ ἀνὰ ἄστυ.
73
οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ·
74
ᾗσι τʼ ἐὺ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει.
75
εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσʼ ἐνὶ θυμῷ,
76
ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
77
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
78
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
79
πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον, λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν,
80
ἵκετο δʼ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην,
81
δῦνε δʼ Ἐρεχθῆος πυκινὸν δόμον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
82
Ἀλκινόου πρὸς δώματʼ ἴε κλυτά· πολλὰ δέ οἱ κῆρ
83
ὥρμαινʼ ἱσταμένῳ, πρὶν χάλκεον οὐδὸν ἱκέσθαι.
84
ὥς τε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης
85
δῶμα καθʼ ὑψερεφὲς μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.
86
χάλκεοι μὲν γὰρ τοῖχοι ἐληλέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,
87
ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ, περὶ δὲ θριγκὸς κυάνοιο·
88
χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον·
89
σταθμοὶ δʼ ἀργύρεοι ἐν χαλκέῳ ἕστασαν οὐδῷ,
90
ἀργύρεον δʼ ἐφʼ ὑπερθύριον, χρυσέη δὲ κορώνη.
91
χρύσειοι δʼ ἑκάτερθε καὶ ἀργύρεοι κύνες ἦσαν,
92
οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι
93
δῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,
94
ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα.
95
ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχον ἐρηρέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,
96
ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές, ἔνθʼ ἐνὶ πέπλοι
97
λεπτοὶ ἐύννητοι βεβλήατο, ἔργα γυναικῶν.
98
ἔνθα δὲ Φαιήκων ἡγήτορες ἑδριόωντο
99
πίνοντες καὶ ἔδοντες· ἐπηετανὸν γὰρ ἔχεσκον.
100
χρύσειοι δʼ ἄρα κοῦροι ἐυδμήτων ἐπὶ βωμῶν
101
ἕστασαν αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχοντες,
102
φαίνοντες νύκτας κατὰ δώματα δαιτυμόνεσσι.
103
πεντήκοντα δέ οἱ δμωαὶ κατὰ δῶμα γυναῖκες
104
αἱ μὲν ἀλετρεύουσι μύλῃς ἔπι μήλοπα καρπόν,
105
αἱ δʼ ἱστοὺς ὑφόωσι καὶ ἠλάκατα στρωφῶσιν
106
ἥμεναι, οἷά τε φύλλα μακεδνῆς αἰγείροιο·
107
καιρουσσέων δʼ ὀθονέων ἀπολείβεται ὑγρὸν ἔλαιον.
108
ὅσσον Φαίηκες περὶ πάντων ἴδριες ἀνδρῶν
109
νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν, ὣς δὲ γυναῖκες
110
ἱστῶν τεχνῆσσαι· πέρι γάρ σφισι δῶκεν Ἀθήνη
111
ἔργα τʼ ἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλάς.
112
ἔκτοσθεν δʼ αὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυράων
113
τετράγυος· περὶ δʼ ἕρκος ἐλήλαται ἀμφοτέρωθεν.
114
ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκασι τηλεθόωντα,
115
ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι
116
συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι.
117
τάων οὔ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐδʼ ἀπολείπει
118
χείματος οὐδὲ θέρευς, ἐπετήσιος· ἀλλὰ μάλʼ αἰεὶ
119
Ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει, ἄλλα δὲ πέσσει.
120
ὄγχνη ἐπʼ ὄγχνῃ γηράσκει, μῆλον δʼ ἐπὶ μήλῳ,
121
αὐτὰρ ἐπὶ σταφυλῇ σταφυλή, σῦκον δʼ ἐπὶ σύκῳ.
122
ἔνθα δέ οἱ πολύκαρπος ἀλωὴ ἐρρίζωται,
123
τῆς ἕτερον μὲν θειλόπεδον λευρῷ ἐνὶ χώρῳ
124
τέρσεται ἠελίῳ, ἑτέρας δʼ ἄρα τε τρυγόωσιν,
125
ἄλλας δὲ τραπέουσι· πάροιθε δέ τʼ ὄμφακές εἰσιν
126
ἄνθος ἀφιεῖσαι, ἕτεραι δʼ ὑποπερκάζουσιν.
127
ἔνθα δὲ κοσμηταὶ πρασιαὶ παρὰ νείατον ὄρχον
128
παντοῖαι πεφύασιν, ἐπηετανὸν γανόωσαι·
129
ἐν δὲ δύω κρῆναι ἡ μέν τʼ ἀνὰ κῆπον ἅπαντα
130
σκίδναται, ἡ δʼ ἑτέρωθεν ὑπʼ αὐλῆς οὐδὸν ἵησι
131
πρὸς δόμον ὑψηλόν, ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται.
132
τοῖʼ ἄρʼ ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα.
133
ἔνθα στὰς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
134
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,
135
καρπαλίμως ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δώματος εἴσω.
136
εὗρε δὲ Φαιήκων ἡγήτορας ἠδὲ μέδοντας
137
σπένδοντας δεπάεσσιν ἐυσκόπῳ ἀργεϊφόντῃ,
138
ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον, ὅτε μνησαίατο κοίτου.
139
αὐτὰρ ὁ βῆ διὰ δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
140
πολλὴν ἠέρʼ ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη,
141
ὄφρʼ ἵκετʼ Ἀρήτην τε καὶ Ἀλκίνοον βασιλῆα.
142
ἀμφὶ δʼ ἄρʼ Ἀρήτης βάλε γούνασι χεῖρας Ὀδυσσεύς,
143
καὶ τότε δή ῥʼ αὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ.
144
οἱ δʼ ἄνεῳ ἐγένοντο, δόμον κάτα φῶτα ἰδόντες·
145
θαύμαζον δʼ ὁρόωντες. ὁ δὲ λιτάνευεν Ὀδυσσεύς·
146
Ἀρήτη, θύγατερ Ῥηξήνορος ἀντιθέοιο,
147
σόν τε πόσιν σά τε γούναθʼ ἱκάνω πολλὰ μογήσας
148
τούσδε τε δαιτυμόνας· τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν
149
ζωέμεναι, καὶ παισὶν ἐπιτρέψειεν ἕκαστος
150
κτήματʼ ἐνὶ μεγάροισι γέρας θʼ ὅ τι δῆμος ἔδωκεν·
151
αὐτὰρ ἐμοὶ πομπὴν ὀτρύνετε πατρίδʼ ἱκέσθαι
152
θᾶσσον, ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχω.
153
ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν
154
πὰρ πυρί· οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
155
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος,
156
ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν
157
καὶ μύθοισι κέκαστο, παλαιά τε πολλά τε εἰδώς·
158
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
159
Ἀλκίνοʼ, οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον, οὐδὲ ἔοικε,
160
ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἧσθαι ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν,
161
οἵδε δὲ σὸν μῦθον ποτιδέγμενοι ἰσχανόωνται.
162
ἄλλʼ ἄγε δὴ ξεῖνον μὲν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
163
εἷσον ἀναστήσας, σὺ δὲ κηρύκεσσι κέλευσον
164
οἶνον ἐπικρῆσαι, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
165
σπείσομεν, ὅς θʼ ἱκέτῃσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ·
166
δόρπον δὲ ξείνῳ ταμίη δότω ἔνδον ἐόντων.
167
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
168
χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην
169
ὦρσεν ἀπʼ ἐσχαρόφιν καὶ ἐπὶ θρόνου εἷσε φαεινοῦ,
170
υἱὸν ἀναστήσας ἀγαπήνορα Λαοδάμαντα,
171
ὅς οἱ πλησίον ἷζε, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκεν.
172
χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
173
καλῇ χρυσείῃ ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
174
νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
175
σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
176
εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.
177
αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
178
καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο·
179
Ποντόνοε, κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
180
πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
181
σπείσομεν, ὅς θʼ ἱκέτῃσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ.
182
ὣς φάτο, Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα,
183
νώμησεν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενος δεπάεσσιν.
184
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ, ὅσον ἤθελε θυμός,
185
τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
186
κέκλυτε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
187
ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
188
νῦν μὲν δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδʼ ἰόντες·
189
ἠῶθεν δὲ γέροντας ἐπὶ πλέονας καλέσαντες
190
ξεῖνον ἐνὶ μεγάροις ξεινίσσομεν ἠδὲ θεοῖσιν
191
ῥέξομεν ἱερὰ καλά, ἔπειτα δὲ καὶ περὶ πομπῆς
192
μνησόμεθʼ, ὥς χʼ ὁ ξεῖνος ἄνευθε πόνου καὶ ἀνίης
193
πομπῇ ὑφʼ ἡμετέρῃ ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται
194
χαίρων καρπαλίμως, εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐστί,
195
μηδέ τι μεσσηγύς γε κακὸν καὶ πῆμα πάθῃσι,
196
πρίν γε τὸν ἧς γαίης ἐπιβήμεναι· ἔνθα δʼ ἔπειτα
197
πείσεται, ἅσσα οἱ αἶσα κατὰ κλῶθές τε βαρεῖαι
198
γιγνομένῳ νήσαντο λίνῳ, ὅτε μιν τέκε μήτηρ.
199
εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατʼ οὐρανοῦ εἰλήλουθεν,
200
ἄλλο τι δὴ τόδʼ ἔπειτα θεοὶ περιμηχανόωνται.
201
αἰεὶ γὰρ τὸ πάρος γε θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς
202
ἡμῖν, εὖτʼ ἔρδωμεν ἀγακλειτὰς ἑκατόμβας,
203
δαίνυνταί τε παρʼ ἄμμι καθήμενοι ἔνθα περ ἡμεῖς.
204
εἰ δʼ ἄρα τις καὶ μοῦνος ἰὼν ξύμβληται ὁδίτης,
205
οὔ τι κατακρύπτουσιν, ἐπεί σφισιν ἐγγύθεν εἰμέν,
206
ὥς περ Κύκλωπές τε καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων.
207
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
208
Ἀλκίνοʼ, ἄλλο τί τοι μελέτω φρεσίν· οὐ γὰρ ἐγώ γε
209
ἀθανάτοισιν ἔοικα, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
210
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἀλλὰ θνητοῖσι βροτοῖσιν.
211
οὕς τινας ὑμεῖς ἴστε μάλιστʼ ὀχέοντας ὀιζὺν
212
ἀνθρώπων, τοῖσίν κεν ἐν ἄλγεσιν ἰσωσαίμην.
213
καὶ δʼ ἔτι κεν καὶ μᾶλλον ἐγὼ κακὰ μυθησαίμην,
214
ὅσσα γε δὴ ξύμπαντα θεῶν ἰότητι μόγησα.
215
ἀλλʼ ἐμὲ μὲν δορπῆσαι ἐάσατε κηδόμενόν περ·
216
οὐ γάρ τι στυγερῇ ἐπὶ γαστέρι κύντερον ἄλλο
217
ἔπλετο, ἥ τʼ ἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ
218
καὶ μάλα τειρόμενον καὶ ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔχοντα,
219
ὡς καὶ ἐγὼ πένθος μὲν ἔχω φρεσίν, ἡ δὲ μάλʼ αἰεὶ
220
ἐσθέμεναι κέλεται καὶ πινέμεν, ἐκ δέ με πάντων
221
ληθάνει ὅσσʼ ἔπαθον, καὶ ἐνιπλησθῆναι ἀνώγει.
222
ὑμεῖς δʼ ὀτρύνεσθαι ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν,
223
ὥς κʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης
224
καί περ πολλὰ παθόντα· ἰδόντα με καὶ λίποι αἰὼν
225
κτῆσιν ἐμήν, δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.
226
ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον
227
πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν.
228
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιον θʼ ὅσον ἤθελε θυμός,
229
οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,
230
αὐτὰρ ὁ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς,
231
πὰρ δέ οἱ Ἀρήτη τε καὶ Ἀλκίνοος θεοειδὴς
232
ἥσθην· ἀμφίπολοι δʼ ἀπεκόσμεον ἔντεα δαιτός.
233
τοῖσιν δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων·
234
ἔγνω γὰρ φᾶρός τε χιτῶνά τε εἵματʼ ἰδοῦσα
235
καλά, τά ῥʼ αὐτὴ τεῦξε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί·
236
καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
237
ξεῖνε, τὸ μέν σε πρῶτον ἐγὼν εἰρήσομαι αὐτή·
238
τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; τίς τοι τάδε εἵματʼ ἔδωκεν;
239
οὐ δὴ φῆς ἐπὶ πόντον ἀλώμενος ἐνθάδʼ ἱκέσθαι;
240
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
241
ἀργαλέον, βασίλεια, διηνεκέως ἀγορεῦσαι
242
κήδεʼ, ἐπεί μοι πολλὰ δόσαν θεοὶ Οὐρανίωνες·
243
τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς.
244
Ὠγυγίη τις νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται·
245
ἔνθα μὲν Ἄτλαντος θυγάτηρ, δολόεσσα Καλυψὼ
246
ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός· οὐδέ τις αὐτῇ
247
μίσγεται οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων.
248
ἀλλʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐφέστιον ἤγαγε δαίμων
249
οἶον, ἐπεί μοι νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
250
Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
251
ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,
252
αὐτὰρ ἐγὼ τρόπιν ἀγκὰς ἑλὼν νεὸς ἀμφιελίσσης
253
ἐννῆμαρ φερόμην· δεκάτῃ δέ με νυκτὶ μελαίνῃ
254
νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ
255
ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ με λαβοῦσα
256
ἐνδυκέως ἐφίλει τε καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκε
257
θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα·
258
ἀλλʼ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν.
259
ἔνθα μὲν ἑπτάετες μένον ἔμπεδον, εἵματα δʼ αἰεὶ
260
δάκρυσι δεύεσκον, τά μοι ἄμβροτα δῶκε Καλυψώ·
261
ἀλλʼ ὅτε δὴ ὀγδόατόν μοι ἐπιπλόμενον ἔτος ἦλθεν,
262
καὶ τότε δή μʼ ἐκέλευσεν ἐποτρύνουσα νέεσθαι
263
Ζηνὸς ὑπʼ ἀγγελίης, ἢ καὶ νόος ἐτράπετʼ αὐτῆς.
264
πέμπε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου, πολλὰ δʼ ἔδωκε,
265
σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ, καὶ ἄμβροτα εἵματα ἕσσεν,
266
οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
267
ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέον ἤματα ποντοπορεύων,
268
ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
269
γαίης ὑμετέρης, γήθησε δέ μοι φίλον ἦτορ
270
δυσμόρῳ· ἦ γὰρ ἔμελλον ἔτι ξυνέσεσθαι ὀιζυῖ
271
πολλῇ, τήν μοι ἐπῶρσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
272
ὅς μοι ἐφορμήσας ἀνέμους κατέδησε κέλευθον,
273
ὤρινεν δὲ θάλασσαν ἀθέσφατον, οὐδέ τι κῦμα
274
εἴα ἐπὶ σχεδίης ἁδινὰ στενάχοντα φέρεσθαι.
275
τὴν μὲν ἔπειτα θύελλα διεσκέδασʼ· αὐτὰρ ἐγώ γε
276
νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον, ὄφρα με γαίῃ
277
ὑμετέρῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καὶ ὕδωρ.
278
ἔνθα κέ μʼ ἐκβαίνοντα βιήσατο κῦμʼ ἐπὶ χέρσου,
279
πέτρῃς πρὸς μεγάλῃσι βαλὸν καὶ ἀτερπέι χώρῳ·
280
ἀλλʼ ἀναχασσάμενος νῆχον πάλιν, ἧος ἐπῆλθον
281
ἐς ποταμόν, τῇ δή μοι ἐείσατο χῶρος ἄριστος,
282
λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο.
283
ἐκ δʼ ἔπεσον θυμηγερέων, ἐπὶ δʼ ἀμβροσίη νὺξ
284
ἤλυθʼ. ἐγὼ δʼ ἀπάνευθε διιπετέος ποταμοῖο
285
ἐκβὰς ἐν θάμνοισι κατέδραθον, ἀμφὶ δὲ φύλλα
286
ἠφυσάμην· ὕπνον δὲ θεὸς κατʼ ἀπείρονα χεῦεν.
287
ἔνθα μὲν ἐν φύλλοισι φίλον τετιημένος ἦτορ
288
εὗδον παννύχιος καὶ ἐπʼ ἠῶ καὶ μέσον ἦμαρ.
289
δείλετό τʼ ἠέλιος καί με γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.
290
ἀμφιπόλους δʼ ἐπὶ θινὶ τεῆς ἐνόησα θυγατρὸς
291
παιζούσας, ἐν δʼ αὐτὴ ἔην ἐικυῖα θεῇσι·
292
τὴν ἱκέτευσʼ· ἡ δʼ οὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ,
293
ὡς οὐκ ἂν ἔλποιο νεώτερον ἀντιάσαντα
294
ἐρξέμεν· αἰεὶ γάρ τε νεώτεροι ἀφραδέουσιν.
295
ἥ μοι σῖτον ἔδωκεν ἅλις ἠδʼ αἴθοπα οἶνον
296
καὶ λοῦσʼ ἐν ποταμῷ καί μοι τάδε εἵματʼ ἔδωκε.
297
ταῦτά τοι ἀχνύμενός περ ἀληθείην κατέλεξα.
298
τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
299
ξεῖνʼ, ἦ τοι μὲν τοῦτο γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε
300
παῖς ἐμή, οὕνεκά σʼ οὔ τι μετʼ ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
301
ἦγεν ἐς ἡμέτερον, σὺ δʼ ἄρα πρώτην ἱκέτευσας.
302
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
303
ἥρως, μή τοι τοὔνεκʼ ἀμύμονα νείκεε κούρην·
304
ἡ μὲν γάρ μʼ ἐκέλευε σὺν ἀμφιπόλοισιν ἕπεσθαι,
305
ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ ἔθελον δείσας αἰσχυνόμενός τε,
306
μή πως καὶ σοὶ θυμὸς ἐπισκύσσαιτο ἰδόντι·
307
δύσζηλοι γάρ τʼ εἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων.
308
τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
309
ξεῖνʼ, οὔ μοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ
310
μαψιδίως κεχολῶσθαι· ἀμείνω δʼ αἴσιμα πάντα.
311
αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
312
τοῖος ἐὼν οἷός ἐσσι, τά τε φρονέων ἅ τʼ ἐγώ περ,
313
παῖδά τʼ ἐμὴν ἐχέμεν καὶ ἐμὸς γαμβρὸς καλέεσθαι
314
αὖθι μένων· οἶκον δέ κʼ ἐγὼ καὶ κτήματα δοίην,
315
εἴ κʼ ἐθέλων γε μένοις· ἀέκοντα δέ σʼ οὔ τις ἐρύξει
316
Φαιήκων· μὴ τοῦτο φίλον Διὶ πατρὶ γένοιτο.
317
πομπὴν δʼ ἐς τόδʼ ἐγὼ τεκμαίρομαι, ὄφρʼ ἐὺ εἰδῇς,
318
αὔριον ἔς· τῆμος δὲ σὺ μὲν δεδμημένος ὕπνῳ
319
λέξεαι, οἱ δʼ ἐλόωσι γαλήνην, ὄφρʼ ἂν ἵκηαι
320
πατρίδα σὴν καὶ δῶμα, καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν,
321
εἴ περ καὶ μάλα πολλὸν ἑκαστέρω ἔστʼ Εὐβοίης,
322
τήν περ τηλοτάτω φάσʼ ἔμμεναι, οἵ μιν ἴδοντο
323
λαῶν ἡμετέρων, ὅτε τε ξανθὸν Ῥαδάμανθυν
324
ἦγον ἐποψόμενον Τιτυὸν Γαιήιον υἱόν.
325
καὶ μὲν οἱ ἔνθʼ ἦλθον καὶ ἄτερ καμάτοιο τέλεσσαν
326
ἤματι τῷ αὐτῷ καὶ ἀπήνυσαν οἴκαδʼ ὀπίσσω.
327
εἰδήσεις δὲ καὶ αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶν ὅσσον ἄρισται
328
νῆες ἐμαὶ καὶ κοῦροι ἀναρρίπτειν ἅλα πηδῷ.
329
ὣς φάτο, γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
330
εὐχόμενος δʼ ἄρα εἶπεν, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
331
Ζεῦ πάτερ, αἴθʼ ὅσα εἶπε τελευτήσειεν ἅπαντα
332
Ἀλκίνοος· τοῦ μέν κεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
333
ἄσβεστον κλέος εἴη, ἐγὼ δέ κε πατρίδʼ ἱκοίμην.
334
ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·
335
κέκλετο δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἀμφιπόλοισιν
336
δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ
337
πορφύρεʼ ἐμβαλέειν, στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας
338
χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.
339
αἱ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι·
340
αὐτὰρ ἐπεὶ στόρεσαν πυκινὸν λέχος ἐγκονέουσαι,
341
ὤτρυνον δʼ Ὀδυσῆα παριστάμεναι ἐπέεσσιν·
342
ὄρσο κέων, ὦ ξεῖνε· πεποίηται δέ τοι εὐνή.
343
ὣς φάν, τῷ δʼ ἀσπαστὸν ἐείσατο κοιμηθῆναι.
344
ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
345
τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπʼ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ·
346
Ἀλκίνοος δʼ ἄρα λέκτο μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο,
347
πὰρ δὲ γυνὴ δέσποινα λέχος πόρσυνε καὶ εὐνήν.